Gênesis 41
CAA vs ARC
1 Pues entonces conda numuy chateꞌ año e rey waycꞌa que war awawan tama utiꞌ inteꞌ xucur xeꞌ ucꞌabꞌa Nilo,
1 E aconteceu que, ao fim de dois anos inteiros, Faraó sonhou e eis que estava em pé junto ao rio.
2 y uwira tama uwayac que tamar e xucur locꞌoyobꞌ siete wacax xeꞌ galan utobꞌ y xeꞌ anojranobꞌ meyra, y war ucꞌuxiobꞌ e cꞌopot tujam e pojp.
2 E eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no prado.
3 Y de allí locꞌoyobꞌ otro siete wacax tama e xucur xeꞌ calapir utobꞌ y xeꞌ cꞌoxobꞌ xeꞌ ixiobꞌ wawanobꞌ tuyejtzꞌer e inmojr wacaxobꞌ era.
3 E eis que subiam do rio após elas outras sete vacas, feias à vista e magras de carne, e paravam junto às outras vacas na praia do rio.
4 Y de allí e siete wacax xeꞌ calapir utobꞌ y xeꞌ cꞌoxobꞌ cꞌapa ucꞌuxiobꞌ e siete wacax xeꞌ galanic y xeꞌ anojranobꞌ meyra.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne comiam as sete vacas formosas à vista e gordas. Então, acordou Faraó.
5 Entonces e rey sutpa wayan otronyajr y sutpa uwira otronteꞌ uwayac, y waycꞌa uwira cocha era: Ayan siete uchujchur e trigo xeꞌ bꞌutꞌur ut tamar y xeꞌ galan uwirnarobꞌ y que war aꞌchꞌiobꞌ tama inteꞌ taca ucujquir.
5 Depois, dormiu e sonhou outra vez, e eis que brotavam de um mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Y de allí chujchuri otronteꞌ siete uchujchur xeꞌ taquin y xeꞌ purem ut umen e icꞌar xeꞌ apurutsan meyra.
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam após elas.
7 Y e siete uchujchur era xeꞌ taquin ut ixin ucꞌuxi e siete uchujchur xeꞌ galanic y xeꞌ bꞌutꞌur ut.
7 E as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então, acordou Faraó, e eis que era um sonho.
8 Pero conda sacojpa tama inteꞌ día cay ubꞌijnu meyra tamar uwayac lo que uwira, y tamar era uyare tuaꞌ apejcna watobꞌ tin tin xeꞌ unata uchecsu lo que war che inteꞌ wayac. Entonces conda yopobꞌ, e rey cay uchecsu tin e unatobꞌ aqꞌuiniobꞌ, pero mamajchi tujamobꞌ ubꞌna uyare lo que che uwayac era.
8 E aconteceu que, pela manhã, o seu espírito perturbou-se, e enviou e chamou todos os adivinhadores do Egito e todos os seus sábios; e Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas ninguém havia que os interpretasse a Faraó.
9 Entonces e man xeꞌ aquetpa tujor e inmojr manobꞌ xeꞌ uyajcꞌu e vino e rey cay uyare e rey y che:
9 Então, falou o copeiro-mor a Faraó, dizendo: Dos meus pecados me lembro hoje.
10 Pues ayan inyajr conda net cay qꞌuijnet meyra taca chateꞌ aman, y tamar era awebꞌta ixion chatertion taca e ajcheyaj pan tama e cárcel lo que ayan tama uyotot e capitán tuaꞌ e policia.
10 Estando Faraó mui indignado contra os seus servos e pondo-me sob prisão na casa da guarda, a mim e ao padeiro-mor,
11 Y conda turon yajaꞌ tama e cárcel ayan inteꞌ acbꞌar conda chatertion cay cawira inteꞌ cawayac, y inteꞌ inteꞌ wayac ayan lo que che.
11 então, sonhamos um sonho na mesma noite, eu e ele, cada um conforme a interpretação do seu sonho sonhamos.
12 Y tama e cárcel era turu inteꞌ chꞌom sitz tacaron xeꞌ tuaꞌ uchꞌajnarir e Héber xeꞌ jax inteꞌ man tuaꞌ e capitán tuaꞌ e policia. Y cachecsu cawayac tacar y jaxir cay uchecsu lo que war che tunor era.
12 E estava ali conosco um jovem hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhos, e interpretou-nos os nossos sonhos, a cada um interpretou conforme o seu sonho.
13 Y numuy tunor bꞌan taca cocha jaxir cay uyareon. Pues net sutpet awajqꞌuen nipatnar otronyajr, y e incojt aware tuaꞌ ajijtꞌa unuc y tuaꞌ achꞌubꞌna tama inteꞌ teꞌ este que chamay, bꞌan taca cocha e chꞌom sitz uyareon, che e man era.
13 E como ele nos interpretou, assim mesmo foi feito: a mim me fez tornar ao meu estado, e a ele fez enforcar.
14 Entonces e rey uyare tuaꞌ apejcna watar e José. Entonces e José loqꞌuesna tama e cárcel wacchetaca, y de allí ususi utzucti, y ulapi e bꞌujc xeꞌ más galan, y de allí ixin tuaꞌ awawan tut e rey.
14 Então, enviou Faraó e chamou a José, e o fizeram sair logo da cova; e barbeou-se, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 Entonces e rey uyare e José y che:
15 E Faraó disse a José: Eu sonhei um sonho, e ninguém há que o interprete; mas de ti ouvi dizer que, quando ouves um sonho, o interpretas.
16 Entonces ojron e José y che:
16 E respondeu José a Faraó, dizendo: Isso não está em mim; Deus dará resposta de paz a Faraó.
17 Entonces e rey uyare e José y che:
17 Então, disse Faraó a José: Eis que em meu sonho estava eu em pé na praia do rio.
18 y que tama e xucur era locꞌoyobꞌ siete wacax xeꞌ anojranobꞌ meyra y que galan uwirnarobꞌ, y war ucꞌuxiobꞌ e cꞌopot tujam e pojp.
18 E eis que subiam do rio sete vacas gordas de carne e formosas à vista e pastavam no prado.
19 Pero tama upatobꞌ jaxirobꞌ locꞌoyobꞌ otro siete wacax xeꞌ calapir uwirnarobꞌ y xeꞌ cꞌoxobꞌ. Pues nen ma tiaꞌ acay inwira cora wacax xeꞌ más calapir uwirnarobꞌ tama tunor or e lugar Egipto.
19 E eis que outras sete vacas subiam após estas, muito feias à vista e magras de carne; não tenho visto outras tais, quanto à fealdade, em toda a terra do Egito.
20 Pues e wacax era xeꞌ cꞌoxobꞌ y xeꞌ calapir uwirnarobꞌ cꞌapa ucꞌuxiobꞌ e bꞌajxan siete wacax xeꞌ anojranobꞌ meyra.
20 E as vacas magras e feias comiam as primeiras sete vacas gordas;
21 Y motor que cꞌapa ucꞌuxiobꞌ e siete wacax xeꞌ anojranobꞌ meyra, pero ma chequer tama uwirnarobꞌ, cocha quetpobꞌto cꞌoxobꞌ y calapir uwirnarobꞌ bꞌan taca cocha turobꞌ bꞌajxan.
21 e entravam em suas entranhas, mas não se conhecia que houvessem entrado em suas entranhas, porque o seu aspecto era feio como no princípio. Então, acordei.
22 Pues nacpat era inwira otronteꞌ wayac tiaꞌ ayan siete uchujchur e trigo xeꞌ bꞌutꞌur ut y que galan uwirnar xeꞌ war aꞌchꞌiobꞌ tama intera taca ucujquir.
22 Depois, vi em meu sonho, e eis que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas.
23 Y de allí chꞌiobꞌ otro siete uchujchur e trigo xeꞌ taquin y xeꞌ chilin chilin ut y xeꞌ purem ut umen e icꞌar xeꞌ apurutsan meyra.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotavam após elas.
24 Pues e siete uchujchur e trigo era xeꞌ taquin cꞌapa ucꞌuxiobꞌ e siete uchujchur e trigo xeꞌ galanic uwirnar. Pues cay inchecsu tunor era tut tin e war unatobꞌ aqꞌuiniobꞌ, pero nien incojt tujamobꞌ machi uyubꞌi uyarenobꞌ tucꞌa war che e wayac era”, che e rey.
24 E as sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. E eu disse-o aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Entonces e José uyare e rey y che:
25 Então, disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só; o que Deus há de fazer, notificou-o a Faraó.
26 Porque e siete wacax xeꞌ galanic uwirnarobꞌ aquetpobꞌ bꞌan cocha siete año, y bꞌan ubꞌan e siete uchujchur e trigo xeꞌ galanic uwirnarobꞌ.
26 As sete vacas formosas são sete anos; as sete espigas formosas também são sete anos; o sonho é um só.
27 Pues e siete wacax xeꞌ cꞌoxobꞌ y xeꞌ calapir uwirnarobꞌ xeꞌ locꞌoyobꞌ tupatobꞌ e siete wacax xeꞌ anojranobꞌ aquetpobꞌ bꞌan cocha siete año ubꞌan, y bꞌan ubꞌan e siete uchujchur e trigo xeꞌ taquin y xeꞌ purem ut umen e icꞌar xeꞌ apurutsan. Pues jax era aquetpobꞌ bꞌan cocha e siete año tama e winar.
27 E as sete vacas magras e feias à vista, que subiam depois delas, são sete anos, como as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental; serão sete anos de fome.
28 Pues lo que war inwaret era jax lo que e Dios war uchecsu toit tamar lo que cꞌani uche watar e día.
28 Esta é a palavra que tenho dito a Faraó; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
29 Porque cꞌani watar siete año conda axin alocꞌoy meyra cosecha tama tunor or e lugar Egipto.
29 E eis que vêm sete anos, e haverá grande fartura em toda a terra do Egito.
30 Pero nacpat era axin watar siete año conda machi cꞌani alocꞌoy nien imbꞌijc e cosecha. Y mamajchi axin ucꞌajpes tunor e sian cosecha lo que cay locꞌoy tama e lugar Egipto, porque e sian winar xeꞌ watar axin ucꞌajpes tunor e cosecha lo que ayan ani tama e lugar Egipto.
30 E, depois deles, levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 Pues imbꞌacꞌajr uwirnar e nuxi winar lo que axin watar, cocha machi ixto axin aquetpa chequer nien imbꞌijc e cosecha lo que locꞌoy bꞌajxan.
31 e não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que haverá depois, porquanto será gravíssima.
32 Pues aquetpa inteꞌ taca bꞌijnusiaj tamar e chateꞌ wayac lo que awira, y bꞌan uche e Dios tuaꞌ uwirset que cꞌani ixto uche tunor era, y que machi tuaꞌ anumuy meyra tiempo bꞌajxan que cꞌani uche.
32 E o sonho foi duplicado duas vezes a Faraó é porque esta coisa é determinada de Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 “Pues tamar era quisinic que asicbꞌa inteꞌ winic xeꞌ ayan meyra unatanyaj e Dios tamar, y conda aturbꞌana que jaxir aquetpa tuaꞌ acꞌotori tujor tunor lo que ucꞌani tuaꞌ achempa tama e día xeꞌ watar tama e lugar Egipto.
33 Portanto, Faraó se proveja agora de um varão inteligente e sábio e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Y tamar era quisinic que ache cocha era: Que aturbꞌa cora ajcꞌamparobꞌ tuaꞌ axiobꞌ tama tunor or e lugar Egipto tuaꞌ umorojsiobꞌ chateꞌ pana tama e diez pana lo que axin alocꞌoy tama e cosecha tama tunor e siete año era,
34 Faça isso Faraó, e ponha governadores sobre a terra, e tome a quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 y que umorojsicobꞌ e trigo cora cora cocha era tama e siete año conda war alocꞌoy meyra e sian cosecha y que utꞌabꞌsicobꞌ tama inteꞌ lugar tama inteꞌ inteꞌ chinam y que aquetpa tunor era yebꞌar acꞌotorer tuaꞌ uyubꞌiet iꞌxin awese e gente otronyajr conda matucꞌa e cosecha.
35 E ajuntem toda a comida destes bons anos, que vêm, e amontoem trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Y tamar era atzꞌacta e trigo lo que axin aquetpa tꞌabꞌesbꞌir tama inteꞌ inteꞌ chinam tuaꞌ machi axin achamayobꞌ e gente umen e winar tama e siete año xeꞌ watar conda matucꞌa e cosecha tama e lugar Egipto”, che e José.
36 Assim, será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Pues quetpa imbꞌutz tunor e bꞌijnusiaj era tut e rey y tut uyajcꞌamparobꞌ,
37 E esta palavra foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 y tamar era e rey ojron y che:
38 E disse Faraó a seus servos: Acharíamos um varão como este, em quem haja o Espírito de Deus?
39 Entonces uyare e José y che:
39 Depois, disse Faraó a José: Pois que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão inteligente e sábio como tu.
40 Pues jax net xeꞌ tuaꞌ iquetpa ajcꞌotorer tama tunor or e lugar Egipto, y tunor e gente axin aquetpa tuaꞌ oꞌbꞌianobꞌ tut tunor lo que net aware. Y jax taca nen xeꞌ tuaꞌ inquetpa más nojta que net, cocha nen jax e reyen, che e rey.
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua boca se governará todo o meu povo; somente no trono eu serei maior que tu.
41 Entonces sutpa ojron e rey otronyajr taca e José y che:
41 Disse mais Faraó a José: Vês aqui te tenho posto sobre toda a terra do Egito.
42 Y de allí e rey ulocse e anillo xeꞌ ayan usello tamar xeꞌ jurur tor ucꞌabꞌ, y ujuriꞌ tor ucꞌabꞌ e José, y uyare tuaꞌ abꞌujcsena taca e bꞌujc xeꞌ más atujri, y que tuaꞌ achꞌubꞌna inteꞌ yujy tama unuc xeꞌ chembꞌir taca e oro.
42 E tirou Faraó o anel da sua mão, e o pôs na mão de José, e o fez vestir de vestes de linho fino, e pôs um colar de ouro no seu pescoço.
43 Y nacpat era uyare tuaꞌ atꞌabꞌay tama e carruaje lo que aquetpa tuaꞌ tin e acꞌotori yebꞌar e rey. Y uyare tin e war axanobꞌ tuyejtzꞌerobꞌ tuaꞌ aꞌruobꞌ tut jaxir y che: “Jabꞌic e bꞌir”. Y bꞌan cocha era uche e rey tuaꞌ uche aquetpa ajcꞌotorer e José tama tunor or e lugar Egipto.
43 E o fez subir no segundo carro que tinha, e clamavam diante dele: Ajoelhai. Assim, o pôs sobre toda a terra do Egito.
44 Entonces e rey uyare e José y che:
44 E disse Faraó a José: Eu sou Faraó; porém sem ti ninguém levantará a sua mão ou o seu pé em toda a terra do Egito.
45 Entonces e rey uturbꞌa ucꞌabꞌa e José Safenat-panéah xeꞌ jax xeꞌ tuaꞌ acꞌampesna tama e lugar Egipto, y uche tuaꞌ anujbꞌi taca e Asenat xeꞌ jax uwijchꞌoc e Potifera xeꞌ jax inteꞌ sacerdote tama e chinam On. Y bꞌan cocha era e José cꞌotoy quetpa ajcꞌotorer tama e lugar Egipto.
45 E chamou Faraó o nome de José Zafenate-Paneia e deu-lhe por mulher a Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e saiu José por toda a terra do Egito.
46 Pues war ucojco treinta año e José conda cay cꞌotori yebꞌar ucꞌotorer e rey tama e lugar Egipto.
46 E José era da idade de trinta anos quando esteve diante da face de Faraó, rei do Egito. E saiu José da face de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Pues tama e siete año yajaꞌ locꞌoy meyra sian cosecha.
47 E a terra produziu nos sete anos de fartura a mãos-cheias.
48 Y e José uyare tuaꞌ amorojsena tunor e sian trigo lo que locꞌoy tama e siete año era, y utꞌabꞌsiobꞌ e trigo tama inteꞌ lugar tama inteꞌ inteꞌ chinam.
48 E ajuntou todo o mantimento dos sete anos que houve na terra do Egito; e guardou o mantimento nas cidades, pondo nas cidades o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade.
49 Pues morojsena meyra sian trigo bꞌan cocha e sian jiꞌ lo que ayan tutiꞌ e nuxi jaꞌ. Y morojsena meyra sian trigo este que uyacta tuaꞌ ubꞌisiobꞌ, cocha machi uyubꞌi tuaꞌ atzijca tuaꞌ eꞌrna jayteꞌ trigo ayan, cocha ayan meyra sian cosecha.
49 Assim, ajuntou José muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar, porquanto não havia numeração.
50 Entonces conda merato acay e año conda aquetpa tuaꞌ achecta e nuxi winar, e José qꞌuechuan chateꞌ umaxtac tacar uwixcar xeꞌ jax e Asenat xeꞌ jax uwijchꞌoc e Potifera xeꞌ jax inteꞌ sacerdote tama e chinam On.
50 E nasceram a José dois filhos (antes que viesse o ano de fome), que lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Y e bꞌajxan unembꞌir uturbꞌa ucꞌabꞌa Manasés xeꞌ war che: “E Dios uche tuaꞌ innajpes tunor lo que cay innumse nibꞌa y uche tuaꞌ innajpes tunor nifamilia”.
51 E chamou José o nome do primogênito Manassés, porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho e de toda a casa de meu pai.
52 Y tama e ijtzꞌimbꞌir uturbꞌa ucꞌabꞌa Efraín xeꞌ war che: “E Dios uche tuaꞌ inchꞌijrse nimaxtac tama e lugar tiaꞌ cay innumse nibꞌa meyra”, che e José.
52 E o nome do segundo chamou Efraim, porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Pues entonces numuy e siete año conda ayan meyra sian cosecha tama e lugar Egipto,
53 Então, acabaram-se os sete anos de fartura que havia na terra do Egito,
54 y de allí cay e siete año conda ayan meyra winar, bꞌan taca cocha e ojroner xeꞌ ajcꞌuna umen e José. Y checta meyra winar tama tunor e sian chinamobꞌ xeꞌ aquetpobꞌ tuyejtzꞌer, pero tama e lugar Egipto matucꞌa e winar, cocha yajaꞌ ayan e trigo tuaꞌ acꞌujxa.
54 e começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Y conda e gente tama e lugar Egipto cay jaytzꞌobꞌ, cay ixiobꞌ tuaꞌ ucꞌajtiobꞌ e trigo taca e rey. Pero e rey uyare tunor e gente y che: “Quiquic iranic e José, y chenic lo que uyareox”, che e rey.
55 E, tendo toda a terra do Egito fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser fazei.
56 Pues conda e winar wechcꞌa ixin tama tunor e sian chinamobꞌ, e José uyare tuaꞌ apajsa tunor e sian granero tiaꞌ ayan e trigo tuaꞌ uchoni taca tunor e gente tama e lugar Egipto cocha war abꞌoro e winar iraj iraj.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José tudo em que havia mantimento e vendeu aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Y tunor e gente xeꞌ turobꞌ tama otro inmojr chinamobꞌ war acꞌotoyobꞌ tama e lugar Egipto tuaꞌ umaniobꞌ e trigo taca e José, cocha matucꞌa ayan tuaꞌ ucꞌuxiobꞌ tama tunor e sian chinam.
57 E todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José, porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?