João 11

Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Now wahn man nayhn Lazaros mi sik. Hihn ahn ih too sista dehn weh nayhn Mayri ahn Marta mi liv da Betani.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Dat da-mi di sayhn Mayri weh mi poar perfyoom pahn di Laad ahn waip ih fut wid ih hyaa. Wel, da-mi fi shee breda mi sik.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Soh di too sista dehn sen mesij tu Jeezas seh, “Laad, yu gud fren weh yu lov sik.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Bot wen Jeezas yehr dat, ih seh, “Lazaros noh wahn en op di ded sayka dis siknis. Dis hapm soh dat peepl ku si how wandaful Gaad wandaful, ahn dehn wahn ku si how wandaful Gaad Son tu.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 — ausente —
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 — ausente —
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Den afta dat, ih seh tu ih disaipl dehn, “Lesgoh bak da Judeeya dischrik.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Bot di disaipl dehn tel ahn seh, “Teecha, di Jooish leeda dehn da Judeeya neva jos mi-di chrai stoan yu, ahn yoo waahn goh bak deh agen?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Jeezas ansa dehn seh, “Da noh twelv daylait owaz eena eech day? Peepl weh waak eena braad daylait noh wahn bok dehn fut pahn notn, kaa dehn ga di lait a dis werl fi si wid.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Bot if dehn waak da nait, den dehn wahn bok dehn fut, kaa dehn noh ga no lait fi help dehn si.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Den Jeezas seh, “Wi fren Lazaros gaahn sleep, bot Ah gwehn goh wayk ahn op.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Di disaipl dehn seh, “Wel Laad, if ih oanli di sleep, den dat meen ih wahn geh beta.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Di disaipl dehn mi tink dat Jeezas mi-di seh dat Lazaros jos gaahn sleep, bot Jeezas mi meen dat ih mi ded fi chroo.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 — ausente —
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 — ausente —
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Tamas, hoofa niknaym da-mi di Twin, tel di ada disaipl dehn, “Mek aala wi goh wid Jeezas mek wi ded wid ahn.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Wen Jeezas reech Betani, ih fain owt seh Lazaros mi don ded ahn eena ih toom fi foa dayz aredi.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Wen Marta yehr seh Jeezas mi-di kohn, ih gaahn gaahn meet ahn, bot Mayri stay hoahn.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 — ausente —
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 — ausente —
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jeezas tel Marta, “Yu breda wahn rayz op bak, yu noh.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Marta seh, “Ai noa dat ih wahn rayz op pahn di laas Day wen evribadi rayz op bak.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 — ausente —
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 — ausente —
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Marta ansa seh, “Yes, Laad! Ai mi aalwayz bileev seh yoo da Gaad Son, weh da di Krais weh Gaad mi fi sen.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Den Marta lef, ahn gaahn bak gaahn kaal ih sista Mayri. Ih tek ahn wan said ahn tel ahn seh, “Di Teecha deh ya ahn ih di aks fi yu.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Wen Mayri yehr dat, ih get op kwik-wan ahn gaahn tu Jeezas.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Now Jeezas neva reech Betani yet. Ih mi stil deh wehpaa Marta mi meet ahn.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Som a di Jooish leeda dehn mi deh eena di hows wid Mayri di kansoal ahn. Wen dehn si ih get op kwik-wan ahn gaan, dehn fala ahn. Dehn mi tink seh ih mi gwehn da Lazaros grayv goh baal.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Wen Mayri reech wehpaa Jeezas mi deh ahn ih si ahn, ih neel dong bai ih fut ahn seh, “Laad, if yoo mi oanli deh ya, mi breda neva mi wahn ded.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Wen Jeezas si Mayri di baal, ahn di peepl dehn weh mi deh wid ahn di baal tu, ih mi beks, bot sayhn taim, deep dong eena ih haat ih mi sad.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Jeezas aks dehn seh, “Da wehpaa unu put Lazaros?”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Den Jeezas staat tu krai.
35 Jesus chorou.
36 Di peepl dehn seh, “Hmm, hihn mosi mi lov Lazaros bad!”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Bot som a dehn seh, “Dis da noh di man weh mi heel di blain man mek ih kuda mi si? Da how kom hihn kudn kip Lazaros fahn ded?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Jeezas mi don beks agen bai di taim ih reech di toom, weh da-mi wahn kayv, ahn wahn big rak mi deh fronta it.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jeezas seh, “Moov di rak.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Jeezas tel ahn seh, “Ah neva tel yu dat if yu bileev, yu wahn si how powaful Gaad powaful?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Soh dehn moov di rak. Jeezas luk op eena hevn ahn seh, “Faada, Ah tank yu dat yu don yehr mi.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Ah mi noa seh dat yu aalwayz yehr mi, bot Ah seh dis sayka di krowd weh di stan op ya, soh dat dehn ku bileev dat da yoo sen mi.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Wen ih don seh dat, ih hala owt haad-wan, “Lazaros, kom owt!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Den di ded man kom owt. Ih han ahn ih fut dehn mi rap op rong ahn rong wid sohn lang pees a klaat, ahn wahn klaat mi rap rong ih fays tu.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Lata di Jooz dehn weh mi gaahn lang wid Mayri si weh Jeezas du ahn dehn bileev eena ahn.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Bot som a dehn ron gaahn tel di Farisee dehn weh Jeezas mi du.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Soh di cheef prees dehn ahn di Farisee dehn kaal op wahn meetn wid di Jooish Kongsl ahn seh, “Da weh wi wahn du now? Dis man di du aala dehn mirakl.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 If wi mek hihn goh hed laik dat, den evribadi wahn bileev eena ahn, ahn di Roaman soalja dehn wahn kohn ahn dischrai wi templ ahn wi nayshan.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Bot wan a dehn weh mi nayhn Kaiyafas, weh da-mi di hai prees da yaa, tel dehn seh, “Unu noh noa notn!
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Unu noh noa seh dat ih beta fi unu fi mek wan man ded fi di peepl dehn dan fi mek di hoal nayshan geh dischrai?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 — ausente —
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 — ausente —
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Soh fahn da day goh bak, dehn mi-di plan fi kil Jeezas.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Soh fahn den aan, Jeezas stap goh bowt eena poblik da Judeeya. Ih lef fahn deh ahn gaahn da Eefraym, weh da wahn tong weh mi deh kloas di dezert, ahn ih stay deh wid ih disaipl dehn.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Now da mi nayli taim fi di Jooish peepl dehn Paasoava selibrayshan. Lata peepl fahn owt konchri gaan op da Jeroosalem sohn dayz bifoa di selibrayshan, kaa dehn mi waahn goh chroo di washin serimoni weh mi wahn mek dehn kleen eena Gaad sait.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Dehn mi-di luk fi si if dehn mi wahn si Jeezas ahn dehn mi-di aks wan anada seh, “Unu tink ih wahn kohn da di selibrayshan?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Wel, di cheef prees dehn ahn di Farisee dehn mi don gi aadaz dat if enibadi mi noa wehpaa Jeezas mi deh, dehn mi fi kohn tel dehn soh dat dehn ku ares ahn.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.