1 တိုင်းနိုင်ငံတို့သည် အဘယ်ကြောင့် လျှို့ဝှက်စွာ ပူးပေါင်းကြံစည်ကြသနည်း။ လူတို့သည်လည်း အဘယ်ကြောင့် အကျိုးမဲ့ လျှို့ဝှက်ကြံစည်ကြသနည်း။-
2 လောကီဘုရင်တို့သည် ပုန်ကန်ထကြွကြ၍ မင်းညီမင်းသားတို့သည်လည်း ထာ၀ရဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော် ဘိသိက် ပေးတော်မူသောအရှင်ကို ပုန်ကန်ရန် လျှို့ဝှက်စွာ ကြံစည်ကြလျက် ပြောဆိုကြသည်မှာ၊-
3 သူတို့၏ချုပ်နှောင်မှုကို ငါတို့ချိုးဖျက်ကြစို့၊ သူတို့၏ချုပ်ကိုင်မှုကို ဖယ်ရှားပစ်ကြစို့ ဟူ၍ဖြစ်၏။
4 ကောင်းကင်ဘုံရှိ ပလ္လင်တော်ပေါ်၌ ထိုင်နေတော်မူသောအရှင်သည် ပြုံးရယ်တော်မူ၏။ ထာ၀ရဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ပြက်ရယ်ပြုတော်မူ၏။-
5 ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို အမျက်တော်နှင့် ဆုံးမ၍ မိမိ၏အမျက်တော်အရှိန်ဖြင့် သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ် စေလျက် မိန့်တော်မူသည်ကား၊-
6 ငါ၏သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော ဇီအွန်တောင်ပေါ်တွင် ငါ၏ဘုရင်ကို ငါကိုယ်တော်တိုင် တင်မြှောက်တော်မူပြီဟူ၍ဖြစ်၏။
7 ထာ၀ရဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ကို ငါကြေညာမည်။ ကိုယ်တော်က ငါ့အား သင်သည် ငါ၏သားဖြစ်၏၊ ယနေ့ပင် သင့်ကိုငါဖွားမြင်လေပြီ။-
8 ငါ့ထံမှတောင်းလော့။ ငါသည် လူမျိုးအပေါင်းတို့ကို သင်၏အမွေအနှစ်ဖြစ်စေမည်။ သင်သည် ကမ္ဘာမြေကြီးစွန်းတိုင်အောင် ပိုင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။-
9 သင်သည် ထိုသူတို့ကို သံတောင်ဝှေးဖြင့် အုပ်စိုးလိမ့်မည်။ သင်သည် မြေအိုးကိုခွဲသကဲ့သို့ သူတို့အား အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ဖြစ်စေမည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
10 ထို့ကြောင့် အချင်းရှင်ဘုရင်တို့၊ ပညာသတိရှိကြလော့။ လောကီမင်းတို့၊ ဤသတိပေးချက်ကို နားထောင်ကြလော့။-
11 ထာ၀ရဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သောစိတ်ဖြင့် အစေခံကြလော့။-
12 ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်းဖြင့် ရှေ့တော်၌ ပျပ်ဝပ်ဦးညွတ်ကြလော့။ ထိုသို့မပြုလုပ်လျှင် ထာ၀ရဘုရားသခင်သည် အမျက်တော်ထွက်၍ သင်တို့သည် လမ်း၌ သေကြေပျက်စီးကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် မကြာမီပင် အမျက်ထွက်တော်မူလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်၌ ခိုလှုံအားကိုးသော သူအပေါင်းတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။