Salmos 137

1 ငါတို့သည် ဇီအွန်မြို့ကို သတိရကြသောအခါ ဘာဘီလွန်ပြည်၏မြစ်များအနီးတွင် ထိုင်၍ ငိုကြွေးခဲ့ကြ၏။-

2 ငါတို့သည် ထိုအရပ်ရှိ မိုးမခပင်များပေါ်တွင် ငါတို့၏စောင်းများကို ချိတ်ဆွဲခဲ့ကြရ၏။-

3 ငါတို့ကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာသူများက ငါတို့အား သီချင်းသီဆိုစေကြ၍ ငါတို့ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သူတို့က ဝမ်းမြောက် စရာသီချင်းကို တောင်းခံလျက် ငါတို့အား ဇီအွန်မြို့မှ သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို သီဆိုပြပါလော့ဟု ပြောဆိုကြ၏။

4 ငါတို့သည် ထာ၀ရဘုရားသခင်အား ချီးမွမ်းထောမနာပြုသော သီချင်းကို တိုင်းတစ်ပါးအရပ်တွင် မည်ကဲ့သို့ သီဆိုနိုင်ကြပါမည်နည်း။-

5 အိုဂျေရုဆလင်၊ ငါသည် သင့်ကို မေ့လျော့မိပါလျှင် ငါ၏လက်ယာလက်သည် မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ ခြောက်သွေ့သွားပါစေ။-

6 ငါသည် သင့်ကို သတိမရလျှင်သော်လည်းကောင်း၊ သင့်ကို ဝမ်းသာ၍ အပျော်ရွှင်ဆုံးသောမြို့အဖြစ် မသတ်မှတ်လျှင်သော် လည်းကောင်း ငါ၏လျှာသည် အာခေါင်၌ကပ်နေပါစေ။

7 အိုထာ၀ရဘုရားသခင်၊ ဂျေရုဆလင်မြို့ကြီး ကျဆုံးသောနေ့၌ ဤမြို့ကိုဖြိုဖျက်ကြလော့၊ မြို့ရိုးအောက်ခြေတိုင်အောင် ဖြိုချကြလော့ဟု ဧဒွမ်လူမျိုးတို့ပြောဆိုခဲ့ကြသည်ကို သတိရတော်မူပါ။-

8 အိုဘာဘီလွန်၏သမီး၊ ဖျက်ဆီးသူအသင်၊ သင်ပြုခဲ့သမျှအတွက် သင့်ကို လက်စားချေသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏။-

9 သင်၏ကလေးသူငယ်တို့ကို ဆွဲကိုင်၍ ကျောက်ဆောင်တွင် ပေါက်သတ်သောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏။