Mateus 8

BSP vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ntɛ Yesu ontor kəyɛfɛ dətɔrɔ mɔ, kɔ kənay ka afum kəncəmɛ kɔ darəŋ.
1 Quando Jesus desceu do monte, grandes multidões o seguiam.
2 Awa kɔ wəcunɛ sen ender pətontnɛnɛ kɔ fɔr kiriŋ pəcloku: «Mariki, kɔ məfaŋ ti-ɛ, məntam kəsɔkəs im.»
2 E eis que veio um leproso e o adorava, dizendo: Senhor, se quiseres, podes tornar-me limpo.
3 Kɔ Yesu ɛntɛnc kəca, k'oŋgbuŋɛnɛ kɔ, k'oloku: «Ifaŋ ti, məsɔk.» Gbəncana babɔkɔ kɔ sen sɔn səntamnɛ.
3 Jesus, pois, estendendo a mão, tocou-o, dizendo: Quero; sê limpo. No mesmo instante ficou purificado da sua lepra.
4 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Məkɛmbərnɛ kəloku ti fum, mba məkɔ məmentərnɛ wəloŋnɛ, pəmɔmən əm teta kəsɔkəsnɛ kam, məkekərɛ poloŋnɛ pəmɔ tɔkɔ Musa encic ti mɔ. Tendeyɔnɛ afum fəp kəcərɛ a məntamnɛ.»
4 Disse-lhe então Jesus: Olha, não contes isto a ninguém; mas vai, mostra-te ao sacerdote, e apresenta a oferta que Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.
5 Ntɛ Yesu ɛmbɛrɛ dare da Kaparnam mɔ, kɔ wəbɛ k'asɔdar wəRom ender pəloku kɔ.
5 Tendo Jesus entrado em Cafarnaum, chegou-se a ele um centurião que lhe rogava, dizendo:
6 Kɔ wəsɔdar nwɛ ɛlɛtsɛnɛ Yesu: «Mariki, wəbəcɛ kem ɛfəntərɛ nde kəlɔ kem, ɔfɔtam kəkɔt, kɔ pəcuy pɔpɔŋ peyi kɔ.»
6 Senhor, o meu criado jaz em casa paralítico, e horrivelmente atormentado.
7 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Indekɔ ndaram kətaməs kɔ.»
7 Respondeu-lhe Jesus: Eu irei, e o curarei.
8 Kɔ wəbɛ k'asɔdar oloku Yesu: «Mariki, isɔtɔ fɛ dofum dɛfaynɛn'am nde kəlɔ kem disrɛ, mba məloku toloku tin gbəcərəm, wəbəcɛ kem pətamnɛ.
8 O centurião, porém, replicou-lhe: Senhor, não sou digno de que entres debaixo do meu telhado; mas somente dize uma palavra, e o meu criado há de sarar.
9 Bawo ina yati kətam ka abɛ em k'iyi dəntɔf, k'iyɔ sɔ asɔdar aŋɛ ŋayi kətam ka ina sɔ dəntɔf mɔ. K'iloku wəkin: ‹Məkɔ,› wəkayi ɔŋkɔ. K'iloku wəkɔ: ‹Məder,› wəkayi ender. K'iloku wəcar kem: ‹Məyɔ ntɛ-ɛ,› ɔŋyɔ ti.»
9 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
10 Ntɛ Yesu ɛncəŋkəl moloku mɔn mɔ, kɔ teta wəsɔdar nwɛ tenciyanɛ kɔ, k'oloku akɔ ŋanacəmɛ kɔ darəŋ mɔ: «Icloku nu kance: Inəŋkɛ fɛ fum o fum aYisrayel dacɔ kəlaŋ pəmɔ kaŋkɛ!
10 Jesus, ouvindo isso, admirou-se, e disse aos que o seguiam: Em verdade vos digo que a ninguém encontrei em Israel com tamanha fé.
11 Iloku nu: Afum alarəm ŋandeder kəyɛfɛ kəca nkɛ dec dɛmpɛ kɔ nkɛ dɛŋkalɛ mɔ, ŋandɛ dɛmɛsa nde dɛbɛ da dəKɔm dəntɔf kɔ Abraham, Siyaka kɔ Yakuba.
11 Também vos digo que muitos virão do oriente e do ocidente, e reclinar-se-ão à mesa de Abraão, Isaque e Jacó, no reino dos céus;
12 Mba afum aŋɛ pənamar ŋalɛk kɛ ka di mɔ, andeləm ŋa dəkubump. Difɔ kəbok kɔ kəŋaŋərɛnɛ sek kəndekɔyi.»
12 mas os filhos do reino serão lançados nas trevas exteriores; ali haverá choro e ranger de dentes.
13 Kɔ Yesu oloku wəsɔdar wəkakɔ: «Məlukus nde ndaram, tɔkɔ məŋgbɛkər kəlaŋ mɔ teder əm.» Tɛm tatɔkɔ yati tɔ wəbəcɛ kɔn ɛnatamnɛ.
13 Então disse Jesus ao centurião: Vai-te, e te seja feito assim como creste. E naquela mesma hora o seu criado sarou.
14 Kɔ Yesu ɔŋkɔ nda Piyɛr, k'ɔŋkɔ pənəŋk iya ka wəran ka Piyɛr pəfəntərɛ ta ɛntamnɛ-ɛ. Fiba fənayi kɔ.
14 Ora, tendo Jesus entrado na casa de Pedro, viu a sogra deste de cama; e com febre.
15 Kɔ Yesu oŋgbuŋɛnɛ kɔ kəca, kɔ fiba fəsak kɔ, kɔ wəran nwɛ ɛyɛfɛ, k'osumpər kəbəcɛ Yesu.
15 E tocou-lhe a mão, e a febre a deixou; então ela se levantou, e o servia.
16 Dɔfɔy dendebəp, k'aŋkɛrɛ Yesu afum alarəm aŋɛ yɔŋk yɛlɛc yɔnctɔrəs mɔ. Kɔ Yesu ɛmbɛlsɛ moloku mɔn yɔŋk yɛlɛc, k'ɛntaməs acuy fəp.
16 Caída a tarde, trouxeram-lhe muitos endemoninhados; e ele com a sua palavra expulsou os espíritos, e curou todos os enfermos;
17 Tatɔkɔ tɔ mes mɛnalarɛ, mmɛ Sayibɛ Esayi ɛnaloku mɔ: «Ɛnaliŋ tɔkɔ tɔnctɔrəs su mɔ, k'ɛsarɛ docu dosu.»
17 para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta Isaías: Ele tomou sobre si as nossas enfermidades, e levou as nossas doenças.
18 Ntɛ Yesu ɛnəŋk kənay kəkɛl kɔ mɔ, k'osom acɛpsɛ ɔn darəŋ a ŋacali kɔ nkɔn ntende mokuru ma kəba kaŋkɔ.
18 Vendo Jesus uma multidão ao redor de si, deu ordem de partir para o outro lado do mar.
19 Kɔ wətəksɛ sariyɛ sa aSuyif ɔlɔtərnɛ Yesu, k'oloku kɔ: «Wətəksɛ, ifaŋ kəyɔnɛ wəcepsɛ kam, indecəm'am darəŋ nnɔ o nnɔ məndekɔ mɔ.»
19 E, aproximando-se um escriba, disse-lhe: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Mɔsɔŋk mɔyɔ bi dəkədirɛ kɔ bɛmp yɔyɔ wɔlɔ dəkədirɛ. Mba ina Wan ka Wərkun, iyɔ fɛ kəfo nkɛ intam kəboc domp dem mɔ.»
20 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
21 Kɔ fum wəlɔma acɛpsɛ ɔn darəŋ dacɔ oloku kɔ: «Mariki, məwos'em kərɛsna kəkɔ, ikɔ iwup papa kem.»
21 E outro de seus discípulos lhe disse: Senhor, permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
22 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Məcɛps'em darəŋ, məce afi ŋawup afi aŋan.»
22 Jesus, porém, respondeu-lhe: Segue-me, e deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos.
23 Kɔ Yesu ɛmbɛkɛ debil kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ.
23 E, entrando ele no barco, seus discípulos o seguiram.
24 Pəwon fɛ kɔ afef ŋɔpɔŋ ŋɛyɛfɛ kəwur dəkəba. Ntɛ yam yeyi kəgbəpərnɛ abil mɔ, Yesu pəcdirɛ.
24 E eis que se levantou no mar tão grande tempestade que o barco era coberto pelas ondas; ele, porém, estava dormindo.
25 Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋalɔtərnɛ, kɔ ŋantimi kɔ ŋacloku: «Mariki, məyac su! Kəfi kɔ sənder!»
25 Os discípulos, pois, aproximando-se, o despertaram, dizendo: Salva-nos, Senhor, que estamos perecendo.
26 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Ta ake tɔ nəŋnesɛnɛ-ɛ? Nəyɔ fɛ kəlaŋ kəpɔŋ!» Kɔ Yesu ɛyɛfɛ k'ɛŋgbəŋ-gbəŋər afef kɔ kəba, kɔ pəyɔ yeŋ.
26 Ele lhes respondeu: Por que temeis, homens de pouca fé? Então, levantando-se repreendeu os ventos e o mar, e seguiu-se grande bonança.
27 Kɔ cusu cəwos acɛpsɛ ɔn darəŋ, kɔ ŋaloku: «Ake wərkun ɔfɔ wəkawɛ-ɛ, ntɛ afef kɔ domun yɛncəmɛ tɛfaŋ tɔn darəŋ mɔ?»
27 E aqueles homens se maravilharam, dizendo: Que homem é este, que até os ventos e o mar lhe obedecem?
28 Ntɛ Yesu ɛncali mokuru ntende atɔf ŋa Kadara mɔ, kɔ afum mɛrəŋ ŋawur nde cufu dacɔ, kɔ ŋander ŋacəmɛ kɔ fɔr kiriŋ. Afum akaŋɛ yɔŋk yɛlɛc yɛnayi ŋa, ŋanayɔ wɛywɛy, ali fum ɛnctam fɛ kəcepər dɔpɔ dadɔkɔ.
28 Tendo ele chegado ao outro lado, à terra dos gadarenos, saíram-lhe ao encontro dois endemoninhados, vindos dos sepulcros; tão ferozes eram que ninguém podia passar por aquele caminho.
29 Awa kɔ ŋayɛfɛ kəkulɛ-kulɛ: «Wan ka Kanu, ake məfaŋər su-ɛ? Mənder nnɔ kədetɔrəs su a tɛm tɛcbəp ba?»
29 E eis que gritaram, dizendo: Que temos nós contigo, Filho de Deus? Vieste aqui atormentar-nos antes do tempo?
30 Awa, ŋanabɔlɛnɛ fɛ kɔ sɔp yɛlarəm nyɛ yɔncsɔmət mɔ.
30 Ora, a alguma distância deles, andava pastando uma grande manada de porcos.
31 Kɔ yɔŋk yɛlɛc yɛlɛtsɛnɛ Yesu, yocloku: «Kɔ məfaŋ kəbɛləs su-ɛ, məkekərɛ su dəsɔp yɛlarəm yayɛ!»
31 E os demônios rogavam-lhe, dizendo: Se nos expulsas, manda-nos entrar naquela manada de porcos.
32 Kɔ Yesu oloku: «Nəkɔ dəndo!» Kɔ yɔŋk yɛlɛc yowur afum akaŋɛ kɔ yɔŋkɔ yɛbɛrɛ dəsɔp. Gbəncana babɔkɔ kɔ sɔp yayɛ yɛyɛfɛ tɔrɔ kəroŋ kɔ yontor dəkəba, kɔ yɛŋgbətsɛ, kɔ yefis-fis fəp dəromun.
32 Disse-lhes Jesus: Ide. Então saíram, e entraram nos porcos; e eis que toda a manada se precipitou pelo despenhadeiro no mar, perecendo nas águas.
33 Kɔ akɛk a sɔp yayɔkɔ ŋayɛksɛ kəkɔ dare. Kɔ ŋalɔm tɔkɔ tɛnacepər mɔ fəp kɔ tɔkɔ tɔsɔtɔ afum mɛrəŋ akakɔ yɔŋk yɛlɛc yɛnayi mɔ.
33 Os pastores fugiram e, chegando à cidade, divulgaram todas estas coisas, e o que acontecera aos endemoninhados.
34 Awa, kɔ aka dare fəp ŋawur kəkɔnəŋk Yesu. Ntɛ ŋambəp kɔ mɔ, kɔ ŋalɛtsɛnɛ Yesu a pəbɔlɛ atɔf ŋaŋan.
34 E eis que toda a cidade saiu ao encontro de Jesus; e vendo-o, rogaram-lhe que se retirasse dos seus termos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra