Mateus 27
BSP vs ARIB
1 Ntɛ bətbət bɛmbəp mɔ, aloŋnɛ apɔŋ kɔ abeki aSuyif fəp ŋaloŋkanɛ kɔ ŋantəŋnɛ a padif Yesu.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Ntɛ ŋalip kəkot kɔ mɔ, kɔ ŋaŋkekərɛ kɔ, kɔ ŋambɛr kɔ Pilat dəwaca nwɛ ɛnayɔnɛ wəkiriŋ wəka sədare sa Yude mɔ.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Ntɛ Yudas nwɛ ɛnawurɛ Yesu pəbɛr kɔ aterɛnɛ ɔn dəwaca ɛnəŋk a kədif k'aŋkɔ Yesu mɔ, kɔ abɔc ŋɛmbɛrɛ kɔ. K'oluksɛ gbeti gbəleŋ wəco maas aloŋnɛ apɔŋ kɔ abeki,
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 pəcloku: «Inciya, imbɛr wətɔciya nu dəwaca ntɛ tɔŋsɔŋɛ padif kɔ mɔ.» Mba aloŋnɛ apɔŋ kɔ abeki ŋaloku: «Yudas, tatɔkɔ tɔmɔmən fɛ səna! Məna tatɔkɔ tɔmɔmən!
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Kɔ Yudas ɛŋgbal pəsam dəndo kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu, k'ɛyɛfɛ kəfo kaŋkɔ, k'ɔŋkɔ pəgbɛknɛ k'efi.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Kɔ aloŋnɛ apɔŋ ŋaloŋka gbəleŋ ba gbeti mbɛ, kɔ ŋaloku: «Sariyɛ səwosɛ fɛ su kəbɛr pəsam papɔkɔ kɛlɛ ka kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu, bawo kəway ka mecir kɔ.»
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Ntɛ ŋanəŋkɛnɛ mɔ, kɔ ŋantəŋnɛ kəwayɛ ka gbeti babɔkɔ dalɛ da wəsɛl, pəyɔnɛ di dəkəwup da acikəra.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Ti tɔsɔŋɛ k'asɔrɔwe dəkəwupɛnɛ dadɔkɔ haŋ mɔkɔ «Dalɛ da Mecir.»
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Kɔ tɔyɔnɛ moloku mmɛ sayibɛ Yeremy ɛnadəŋk mɔ, mɛlarɛ: «Ŋanalɛk gbeti gbəleŋ wəco maas. Gbeti babɔkɔ bɔ aka Yisrayel ŋanatəŋnɛ kəsɔŋɛ kɔ,
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 kɔ ŋasɔŋɛ bi teta dalɛ da wəsɛl, pəmɔ ntɛ Mariki ɛnasom im ti mɔ.»
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Kɔ wəbɛ Pilat eyif Yesu: «Mən'ɔyɔnɛ wəbɛ ka aSuyif ba?» Kɔ Yesu oluksɛ kɔ: «Mən'oloku ti.»
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Mba ali toloku tin Yesu ɛnaloku fɛ kəluksɛ moloku ma kəyemsɛnɛ mmɛ aloŋnɛ apɔŋ kɔ abeki ŋanaboncɛ kɔ mɔ.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Ti disrɛ, kɔ wəbɛ Pilat eyif kɔ sɔ: «Mes mɛlɛc mɛlarəm mmɛ ŋambonc am mɔ, məfɔne mi ba?»
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Mba ali toloku tin Yesu ɛnaluksɛ fɛ kɔ, ti tɛnawosəs wəbɛ Pilat kusu pəpɔŋ.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ Medif, wəkiriŋ ka sədare sa Yude ɛncsakɛ afum yɛŋən kəren o kəren tataka ta kəsata kaŋkɛ, fum wəkin ayi dəbili dacɔ nwɛ kənay ka afum kəncfaŋ mɔ.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Tɛm tatɔkɔ wəyi dəbili wəlɔma ɛnayi nwɛ tewe tɔn tɛnasam dɔtɔf mɔ, pacwe kɔ Yesu Barabas.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Ntɛ ŋanaloŋkanɛ mɔ, kɔ Pilat eyif ŋa: «Yesu Barabas kɔ Yesu nwɛ aŋwe Krist mɔ, an'ɔ nəfaŋ isak kɔ yɛŋən-ɛ?»
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Pilat ɛnacərɛ a kəraca kənasɔŋɛ ŋalɛk Yesu ŋabɛr kɔ dəwaca.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Tɛm ntɛ Pilat ɛnandɛ dəŋkiti mɔ, kɔ wəran kɔn osom pakɔloku kɔ: «Ta tɔlɔm o tɔlɔm tey'əm dacɔ kɔ fum wəlompu wəkawɛ! Bawo pibi pa mɔkɔ intɔrɔna belbel icwɛrəp teta fum wəkawɛ.»
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Kɔ aloŋnɛ apɔŋ kɔ abeki ŋagbiŋər kənay ka afum kəloku a pasakɛ ŋa Barabas, padif Yesu.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Kɔ wəbɛ Pilat eyif kənay: «Afum akaŋɛ mɛrəŋ an'ɔ nəfaŋ a pasakɛ nu yɛŋən-ɛ?» Kɔ ŋaluksɛ kɔ: «Barabas!»
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Kɔ Pilat eyif ŋa sɔ: «Ak'indeyɔnɛ oŋ Yesu nwɛ aŋwe Krist mɔ?» Kɔ fəp fəloku: «Məcaŋ kɔ dətɔk yɛpəmpəl!»
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Kɔ Pilat ɔŋgbɔkərɛ sɔ kəyif ŋa: «Pəlɛc pere p'ɔyɔ-ɛ?» Mba kɔ kənay ka afum kənaŋkanɛ kəkulɛ-kulɛ: «Məcaŋ kɔ dətɔk yɛpəmpəl!»
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Ntɛ Pilat ɛnacərɛ a ɔfɔtam tes o tes, kɔ pidikcɛ pa kənay ka afum pɛmbɛk kəbɛk dəm, k'ɛlɛk domun k'embikɛnɛ waca fɔr ya afum kiriŋ, k'oloku: «Isarɛ fɛ kiciya ka defi da fum wəkawɛ. Nən'endesarɛ kiciya ka kədif kɔn!»
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Kɔ afum fəp ŋaloku: «Səwosɛ kəsarɛ teta defi dɔn, səna kɔ awut asu!»
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Kɔ Pilat ɛsakɛ afum aŋɛ Barabas, kɔ Barabas ɔŋkɔ yɛŋən. Ntɛ Pilat elip kəsom pasutɛ Yesu tɔrɔŋkɔn mɔ, k'ɛmbɛr kɔ afum dəwaca a pacaŋ kɔ dətɔk yɛpəmpəl.
26 — ausente —
27 K'asɔdar a Pilat ŋaŋkekərɛ Yesu tedisrɛ ta kəlɔ kɔn kəpɔŋ, kɔ ŋaloŋka dɛŋgbɛŋk dadɔkɔ fəp ndɛ dɛnakɛl kɔ mɔ.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 K'asɔdar ŋawurɛ Yesu yamos yɔn kɔ ŋambɛr kɔ burumus beyim.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 Kɔ ŋandunɛ kɔ aŋgbɔŋkəlɔ ŋa bɛŋk nŋɛ ŋanacəp kɔ dəromp mɔ, kɔ ŋambɛr kɔ kəgbo dəkəca kətɔt kəyɔnɛ kɔ kəŋgbasar k'abɛ, kɔ ŋancəpɛ kɔ suwu ŋacfani kɔ, ŋacloku: «Iŋyif əm, wəbɛ ka aSuyif!»
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Kɔ ŋayukər Yesu lin kɔ ŋalɛk kəgbo ŋacsut kɔ dəromp.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Ntɛ ŋalip kəfani Yesu mɔ, kɔ ŋawurɛ kɔ burumus bɔkɔ ŋanabɛr kɔ mɔ, kɔ ŋambɛr kɔ sɔ yamos yɔn. Kɔ ŋaŋkekərɛ kɔ kəkɔcaŋ kɔ dətɔk yɛpəmpəl.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Ntɛ asɔdar ŋancwur dare mɔ, kɔ ŋanəŋk wərkun wəka dare da Sirɛn wəlɔma nwɛ ancwe Simɔŋ mɔ, kɔ ŋancəmbər kɔ yɛbəc ya kəgbaŋnɛ tɔk yɛpəmpəl nyɛ anakɔ kəcaŋ Yesu mɔ.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Kɔ ŋaŋkɔ ŋabəp kəfo nkɛ aŋwe Kolkota mɔ, itɔ tatɔkɔ «Kəfo ka Kəmbɛmbəlɛ.»
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 K'asɔdar ŋasɔŋ Yesu wɛn wɔnɔŋkəl pədokət, mba ntɛ ɛnatɛm wi temer mɔ, ɛnawosɛ fɛ wi kəmun.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Ntɛ ŋalip kəcaŋ kɔ dətɔk yɛpəmpəl mɔ, kɔ ŋaŋkot yampuŋpuŋ teta kəyer yamos yɔn.
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Kɔ ŋandɛ ŋacbum kɔ.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 K'antəp kɔ domp takəroŋ yecicəs nyɛ yɛnaloku tes ntɛ tɔsɔŋɛ k'andif kɔ mɔ: «Fum wəkawɛ Yesu ɔfɔ, wəbɛ ka aSuyif.»
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Anacaŋ sɔ Yesu kəsək dətɔk yɛpəmpəl tɛm tin kɔ calbante mɛrəŋ, wəkin pəyi kɔ kəca kətɔt, wəkɔ pəyi kɔ kəca kəmeriya.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Afum acepər ŋaclɔməs kɔ ŋacfɛk kɔ domp.
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 Ŋacloku: «Məna nwɛ məncekəli kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu, məcəmbər sɔ ki mata maas disrɛ mɔ, məyacnɛ mənasərka! Kɔ tɔyɔnɛ a Wan ka Kanu məyɔnɛ-ɛ, mətor oŋ dətɔk yɛpəmpəl yayɛ!»
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Aloŋnɛ apɔŋ, atəksɛ sariyɛ s'aSuyif kɔ abeki sɔ ŋancfani Yesu ŋacloku:
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 «Ɛnayac alɔma, mba ɔfɔtam kəyacnɛ nkɔnsərka! Wəbɛ ka Yisrayel ɔyɔnɛ: Awa pətor oŋ ma dətɔk yɛpəmpəl yayɛ, tɔsɔŋɛ səgbɛkər kɔ kəlaŋ kosu!
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Ɛŋgbɛkər Kanu amera, awa Kanu kəyac kɔ oŋ ma, kɔ tɔyɔnɛ Kanu kəmbɔtər kɔ. Bawo oloku: ‹Wan ka Kanu iyɔnɛ!›»
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Calbante aŋɛ anacaŋ kɔ Yesu mɔ ŋaclɔməs kɔ tin tayi.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Pəndeyi daŋ kɔ kubump kəntor dəntɔf fəp haŋ salifana.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Salifana səndebəp, kɔ Yesu oŋkulɛ-kulɛ: «Eloyi, Eloyi, lema sabaktani?» Itɔ tatɔkɔ: «Kanu kem, Kanu kem, ta ake tɔ məsak'em-ɛ?»
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Kɔ afum alɔma akɔ ŋanayi di mɔ, ŋanane kɔ dim. Ŋancloku kəfɔtɔ disrɛ a Aŋnabi Eli eyi kəwe.
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Kɔ fum wəkin ɛyɛksɛ kəkɔlɛk yaŋgba, nyɛ ɛnapuk dəməncɔncɔ mɔ, k'ɛnɛpsər yi dəkəmota k'encenc kɔ yi a pəmun.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Mba kɔ akɔ ŋaloku: «Məkar ma, pamɔmən belbel kɔ tɔyɔnɛ Eli endeder kədeyac kɔ-ɛ.»
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Kɔ Yesu oŋkulɛ sɔ pəpɔŋ, a k'oluksɛ Kanu afɔkəl ŋɔn.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Tɛm tatɔkɔ tɔ kəloto kəlel nkɛ kəŋkəŋk tɔksɔ ta kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu mɔ kəŋgbɛrɛ dacɔ, kəyɛfɛ takəroŋ haŋ tantɔf. Kɔ antɔf ŋɛyɛfɛ kəyikcɛ pəpɔŋ kɔ masar mɛŋgbɛrɛ,
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 kɔ cufu cəŋgbitɛ, kɔ cəbel ca afum a Kanu alarəm ŋafɔtɛ afi dacɔ.
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 Kɔ ŋayɛfɛ dəcufu ntɛ Yesu ɔfɔtɛ afi dacɔ mɔ, kɔ ŋambɛrɛ Yerusalɛm dare ndɛ ampusɛ Kanu mɔ, kɔ ŋamentərnɛ afum alarəm.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Wəbɛ k'asɔdar wəRom kɔ amarɛnɛ ɔn asɔdar akɔ ŋanayi di ŋacbum kəbel ka Yesu mɔ, ŋanesɛ pəpɔŋ ntɛ ŋananəŋk antɔf kəyikcɛ, kɔ tɔkɔ tɛnayi kəfi ka Yesu mɔ, kɔ ŋaloku: «Wəkawɛ, Wan ka Kanu yati ɛnayi!»
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Aran alarəm ŋanacəmɛ pəbɔlɛ ŋacmɔmən, aran aŋɛ ŋanasol kɔ Yesu kəyɛfɛ Kalile kədebəcɛ kɔ mɔ.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Aran akakɔ dacɔ, Mari wəka Makdala, Mari iya wəka Sak kɔ Isifu, kɔ iya ka awut arkun a Sebede.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ntɛ dɔfɔy dɛmbəp mɔ, kɔ wərkun wəka daka wəlɔma ender, wəka dare da Arimate ɛnayi, pacwe kɔ Isifu. Nkɔn sɔ wəcɛpsɛ Yesu darəŋ wəlɔma ɛnayi.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Kɔ wərkun nwɛ ɔŋkɔ ndena Pilat k'ɔŋkɔ pətola kɔ kəbel ka Yesu. Kɔ Pilat osom a pasɔŋ kɔ ki.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Kɔ Isifu ɛlɛk kəbel ka Yesu, k'ɛnɛpsər ki kasaŋke ka kəloto kətelər kəfu,
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 k'ontorɛ kəbel ka Yesu dəkufu nkɛ anatɔtorɛ wəfi kərɛsna mɔ, kufu nkɛ nkɔn Isifu anayɔk ka nkɔnsərka dətasar mɔ, k'osuncɛ dəkəbɛrɛ da kufu kaŋkɔ tasar tɔpɔŋ, k'ɔŋkɔ.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Awa, Mari wəka Makdala kɔ Mari nwɛ ɛnayɔnɛ iya ka Sak kɔ Isifu mɔ ŋanayi di, ŋandɛ ŋatɛfərnɛ kufu.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Dɔckɔsɔk da tataka tolompəsnɛnɛ dɔsɔk da kəŋesəm, aloŋnɛ apɔŋ k'aFarisi ŋasol kɔ ŋaŋkɔ ndena Pilat,
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 kɔ ŋaloku: «Mariki, səncɛm-cɛmnɛ a wəyemɛ wəkawɛ ɛnaloku ntɛ ɛnayi wəyeŋ mɔ: ‹Tataka ta maas ta defi dem, indefɔtɛ afi dacɔ.›
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 Awa, məsom afum ŋacbum kufu kɔn haŋ tataka ta maas, ta acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋadeder ŋakiyɛ kəbel kɔn, ŋakafəlɛ kəloku afum: ‹Nənəŋk, ɔfɔtɛ afi dacɔ!› Yem yayɔkɔ yendebɛk sɔ yecepər yɔcɔkɔ-cɔkɔ.»
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Kɔ Pilat oloku ŋa: «Iwosɛ kəsɔŋ nu asɔdar, nəyɔ ŋa ŋabum kufu kaŋkɔ pəmɔ tɔkɔ nəfaŋ ti mɔ.»
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Awa, kɔ ŋaŋkɔ ŋalompəs tobum ta kufu nkɛ, kɔ ŋasuncɛ ki tasar pɔpɔŋ, kɔ ŋancəmbər afum ŋancbum ki.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?