Josué 2
BSP vs ARIB
1 Kɔ Yosuwe wan ka Nun osom afum mɛrəŋ dim dantɔf kəyɛfɛ ka Sitim, pəcloku ŋa: «Nəkɔ, nəkɔkcɛ antɔf ŋaŋɔkɔ kɔ dare da Yeriko! Kɔ afum akakɔ ŋaŋkɔ ŋabɛrɛ nde kəlɔ ka wəran wəyamayama, pacwe kɔ Rahab, kɔ ŋancepərɛnɛ pibi nde ndɔrɔn.
1 De Sitim Josué, filho de Num, enviou secretamente dois homens como espias, dizendo-lhes: Ide reconhecer a terra, particularmente a Jericó. Foram pois, e entraram na casa duma prostituta, que se chamava Raabe, e pousaram ali.
2 K'aloku wəbɛ ka Yeriko: «Awa, nəgbətnɛ ntɛ arkun aka Yisrayel ŋanderna nnɔ pibi kədefen-feni atɔf ŋosu mɔ!»
2 Então deu-se notícia ao rei de Jericó, dizendo: Eis que esta noite vieram aqui uns homens dos filhos de Israel, para espiar a terra.
3 Kɔ wəbɛ wəka Yeriko osom pakɔloku Rahab: «Məwurɛnɛ afum akɔ ŋayi nnɔ ndaram mɔ, aŋɛ ŋambɛrɛ nde kəlɔ kam mɔ, bawo kəfen-feni ka atɔf fəp kɔ ŋanderɛnɛ.»
3 Pelo que o rei de Jericó mandou dizer a Raabe: Faze sair os homens que vieram a ti e entraram na tua casa, porque vieram espiar toda a terra.
4 Kɔ wəran nwɛ eŋkekərɛ arkun aŋɛ mɛrəŋ k'ɔŋkɔ pəmɛŋk, k'oloku asom a wəbɛ: «Kance kɔ, arkun aŋɛ mɛrəŋ ŋandersa nnɔ kəlɔ kem, mba incərɛsa fɛ aka nnɔ ŋayɔnɛ mɔ.
4 Mas aquela mulher, tomando os dois homens, os escondeu, e disse: é verdade que os homens vieram a mim, porém eu não sabia donde eram;
5 Nendisna tɛm ntɛ dec dɛŋkalɛsa packɔ kəgbət kumba ka dare dəkusu mɔ, kɔ arkun aŋɛ ŋawur nnɔ, mba incərɛ fɛ nde ŋaŋkɔsa mɔ. Nəbɛlkər nəcəmɛ ŋa darəŋ, nəŋkɔbəp ŋa!»
5 e aconteceu que, havendo-se de fechar a porta, sendo já escuro, aqueles homens saíram. Não sei para onde foram; ide após eles depressa, porque os alcançareis.
6 Ntɛ tɛnayi mɔ, ɛnapɛnɛ ŋa nde kəlɔ darenc, k'ɛmɛŋk ŋa nde sek ya cəŋkɔlma dacɔ, ncɛ ɛnadɛt nde kəlɔ darenc mɔ.
6 Ela, porém, os tinha feito subir ao eirado, e os tinha escondido entre as canas do linho que pusera em ordem sobre o eirado.
7 Kɔ afum ŋasumpər dɔpɔ da Yurdɛn kəbɛlər ŋa haŋ nde dəkətənta. K'aŋgbət kumba ka dare dəkusu ntɛ afum abɛlər aŋan ŋanawur mɔ.
7 Assim foram esses homens após eles pelo caminho do Jordão, até os vaus; e, logo que saíram, fechou-se a porta.
8 Ta acikəra atɛn mes ŋantadirɛ-ɛ, kɔ Rahab ɛmpɛ kəkɔbəp ŋa nde kəlɔ darenc.
8 E, antes que os espias se deitassem, ela subiu ao eirado a ter com eles,
9 Kɔ wəran nwɛ oloku arkun aŋɛ: «Incərɛ a Mariki ɔsɔŋ un atɔf ŋaŋɛ. Pəlɛc pɔkɔ nəfaŋɛ su mɔ pɔsɔtɔ su, ayek-yek ŋɛŋgbəpərnɛ afum fəp, ŋayi kənes'on.
9 e disse-lhes: Bem sei que o Senhor vos deu esta terra, e que o pavor de vós caiu sobre nós, e que todos os moradores da terra se derretem diante de vós.
10 Bawo səne a Mariki kənawosər'on domun da Kəba ka Cəŋkɔlma ntɛ nənawur Misira mɔ. Səne sɔ tɔkɔ nənadif abɛ a Amɔr mɛrəŋ aŋɛ ŋanayi kəŋgbɔkɔ ka Yurdɛn kəsək ntende dec dɛmpɛ mɔ: Sihɔŋ kɔ Oku.
10 Porque temos ouvido que o Senhor secou as águas do Mar Vermelho diante de vós, quando saístes do Egito, e também o que fizestes aos dois reis dos amorreus, Siom e Ogue, que estavam além de Jordão, os quais destruístes totalmente.
11 Səne ti, itɔ mim mowurɛ su, kɔ nwɛ o nwɛ eŋgbiŋ kifir nnɔ nəyi mɔ, bawo Mariki, Kanu konu, kəyɔnɛ Kanu ka darenc, kɔ dəntɔf.
11 Quando ouvimos isso, derreteram-se os nossos corações, e em ninguém mais há ânimo algum, por causa da vossa presença; porque o Senhor vosso Deus é Deus em cima no céu e embaixo na terra.
12 Ndɛkəl oŋ, nədɛrm'em nnɔ Mariki eyi mɔ, a məndelasɛ afum a kəlɔ kem layidi pəmɔ dɔkɔ iyɔn'on mɔ. Nəsɔŋ im paka mpɛ pendesɔŋ em kəlaŋ a nəntiŋkər f'em mɔ.
12 Agora pois, peço-vos, jurai-me pelo Senhor que, como usei de bondade para convosco, vós também usareis de bondade para com a casa e meu pai; e dai-me um sinal seguro
13 A nəndesak iya kem, papa kem, awɛnc im aŋa arkun, aran, kɔ afum alpəs aŋɛ ŋayɔnɛ akəŋan mɔ fəp. Nəsak su səmulpər defi, nəfɔdedif su.»
13 de que conservareis em vida meu pai e minha mãe, como também meus irmãos e minhas irmãs, com todos os que lhes pertencem, e de que livrareis da morte as nossas vidas.
14 Kɔ arkun aŋɛ ŋaloku wəran nwɛ: «Səwosɛ kəfinɛ tetam, mba ta mədeloku afum tɔkɔtɛnɛ tosu de! Kɔ Mariki kəndesɔŋ su atɔf-ɛ, səndebɔt mera səlasɛnɛ sɔ layidi nnɔ məyi mɔ.»
14 Então eles lhe responderam: A nossa vida responderá pela vossa, se não denunciardes este nosso negócio; e, quando o Senhor nos entregar esta terra, usaremos para contigo de bondade e de fidelidade.
15 K'ɔsɔŋ ŋa kəbənda kɔ ŋantorɛnɛ ki nde dəwundɛr, bawo kəlɔ kɔn kənayi disrɛ kəgbəcɛnɛ kɔ damba da saŋka sa dare.
15 Ela então os fez descer por uma corda pela janela, porquanto a sua casa estava sobre o muro da cidade, de sorte que morava sobre o muro;
16 Kɔ wəran nwɛ oloku ŋa: «Nəkɔ ta dəmɔrɔ kɔ pəyi fɛ ti-ɛ, nəmbəpɛnɛ kɔ abɛlər anu. Nəgbɔpnɛ dəndo haŋ mata maas, tɛntəŋnɛ abɛlər anu ŋalukus, a nəna nədesumpər dɔpɔ donu kəkɔ!»
16 e disse-lhes: Ide-vos ao monte, para que não vos encontrem os perseguidores, e escondei-vos lá três dias, até que eles voltem; depois podereis tomar o vosso caminho.
17 Kɔ arkun aŋɛ ŋaloku kɔ: «Ntɛ tendesɔŋɛ su kəlas kədɛrəm nkɛ məsɔŋɛ su kədɛrm'am mɔ:
17 Disseram-lhe os homens: Nós seremos inocentes no tocante a este juramento que nos fizeste jurar.
18 Awa, məcəŋkəl im! Tɛm ntɛ səndebɛrɛ dare mɔ, mɛnɛ məkotər tafəc peyim nde wundɛr wɔkɔ mənatorɛnɛ su mɔ. Məcəmbərərnɛ iya wəkam, papa wəkam, awɛnc'əm aŋa arkun aran, afum am fəp nde kəlɔ kam.
18 Eis que, quando nós entrarmos na terra, atarás este cordão de fio de escarlata à janela pela qual nos fizeste descer; e recolherás em casa contigo teu pai, tua mãe, teus irmãos e toda a família de teu pai.
19 Nwɛ o nwɛ ɛncali kusuŋka kaŋkɔ a pəwur mɔ, ɛsarɛ teta mecir mɔn, kɔ səna, səncərɛ fɛ! Mba kaŋkɔ pagbuŋɛnɛ wəkin nu dacɔ nde kɔlɔ kam disrɛ-ɛ, səsarɛ teta mecir ma wəkayi!
19 Qualquer que sair fora das portas da tua casa, o seu sangue cairá sobre a sua cabeça, e nós seremos inocentes; mas qualquer que estiver contigo em casa, o seu sangue cairá sobre a nossa cabeça se nele se puser mão.
20 Kɔ məloku afum tɔkɔtɛnɛ tosu-ɛ, tɛm tatɔkɔ səŋsikili tɛtəŋnɛ tosu kɔ məna.»
20 Se, porém, tu denunciares este nosso negócio, seremos desobrigados do juramento que nos fizeste jurar.
21 Kɔ wəran nwɛ oloku: «Kanu kəsɔŋɛ teyi pəmɔ tɔkɔ nəloku ti mɔ!» Kɔ wəran nwɛ ɛsak arkun aŋɛ kɔ ŋaŋkɔ. Kɔ wəran nwɛ oŋkot tafəc pəyim nde wundɛr wɔn.
21 Ao que ela disse: Conforme as vossas palavras, assim seja. Então os despediu, e eles se foram; e ela atou o cordão de escarlata à janela.
22 Kɔ arkun aŋɛ ŋaŋkɔ ta dəmɔrɔ, kɔ ŋaŋgbɔpnɛ di mata maas, haŋ kɔ abɛləs aŋan ŋalukus. Abɛlər aŋan ŋactɛn ŋa dɔpɔ, mba ŋananəŋk fɛ ŋa.
22 Foram-se, pois, e chegaram ao monte, onde ficaram três dias, até que voltaram os perseguidores; pois estes os buscaram por todo o caminho, porém, não os acharam.
23 Kɔ afum aŋɛ mɛrəŋ ŋande ŋator dəmɔrɔ, kɔ ŋancali Yurdɛn. Kɔ ŋaŋkɔ ŋabəp Yosuwe wan ka Nun, kɔ ŋalɔmər kɔ tɔkɔ ŋanasɔtɔ nde anasom ŋa mɔ.
23 Então os dois homens, tornando a descer do monte, passaram o rio, chegaram a Josué, filho de Num, e lhe contaram tudo quanto lhes acontecera.
24 Kɔ ŋaloku Yosuwe: «Pəwurɛnɛ pəmɔ Mariki ɔsɔŋ su atɔf ŋaŋɔkɔ fəp. Ayek-yek ŋɛŋgbəpərnɛ afum fəp, ŋayi kənesɛ su.»
24 E disseram a Josué: Certamente o Senhor nos tem entregue nas mãos toda esta terra, pois todos os moradores se derretem diante de nós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?