Gênesis 39
BSP vs ARIB
1 K'aŋkekərɛ Isifu Misira. Kɔ Potifar wəMisira, wəbɛ wəpɔŋ wəka firawona, nwɛ ɛnayɔnɛ wəkiriŋ ka abum ɔn mɔ, ɛway kɔ afum a Səmayila dəwaca akɔ ŋanakɛrɛ kɔ Misira mɔ.
1 José foi levado ao Egito; e Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda, egípcio, comprou-o da mão dos ismaelitas que o haviam levado para lá.
2 MARIKI ɛnasolɛ Isifu, pəcuca fəp pɔ MARIKI ɛncbaŋ kɔ. Kəlɔ ka Mariki mɔn wəMisira k'ɛnayi.
2 Mas o Senhor era com José, e ele tornou-se próspero; e estava na casa do seu senhor, o egípcio.
3 Kɔ Mariki mɔn ɛnəŋk a MARIKI osolɛ Isifu. Mosumpər mɔn fəp, MARIKI ɛncmar kɔ mectesɛ kɔ dəwaca.
3 E viu o seu senhor que Deus era com ele, e que fazia prosperar em sua mão tudo quanto ele empreendia.
4 Kɔ Isifu ende pəsɔtɔ kəlaŋ ka wəbɛ kɔn nwɛ ɛncbəcɛ mɔ. Kɔ wəkakɔ ɛlɛk kɔ, k'ɔsɔŋ kɔ dɛbɛ da kəcəmbər-cəmbər mes ma kəlɔ kɔn disrɛ. K'ɛlɛk daka dɔn fəp, k'ɛmbɛr di Isifu dəwaca pəclompsɛ-lompsɛ kɔ di kəcəmbər-cəmbər.
4 Assim José achou graça aos olhos dele, e o servia; de modo que o fez mordomo da sua casa, e entregou na sua mão tudo o que tinha.
5 Ntɛ Potifar ɛlaŋ Isifu, a k'ɔsɔŋ kɔ kəcəmbər-cəmbər ka mes ma kəlɔ kɔn disrɛ fəp mɔ, kɔ MARIKI ompocɛ kəlɔ ka wəMisira nwɛ, teta Isifu. Kɔ kəpocɛ ka MARIKI kəsumpər daka da Potifar fəp, kəyɛfɛ dɛkɛr haŋ nde dalɛ.
5 Desde que o pôs como mordomo sobre a sua casa e sobre todos os seus bens, o Senhor abençoou a casa do egípcio por amor de José; e a bênção do Senhor estava sobre tudo o que tinha, tanto na casa como no campo.
6 K'ɛsakərɛ teta daka dɔn fəp Isifu, nkɔn ɛnasumpər fɛ sɔ ntɛ o ntɛ mɛnɛ yeri nyɛ encdi mɔ.
6 Potifar deixou tudo na mão de José, de maneira que nada sabia do que estava com ele, a não ser do pão que comia. Ora, José era formoso de porte e de semblante.
7 Ntɛ mes mamɔkɔ mencepər mɔ, kɔ wəran ka mariki mɔn ende pəcencər Isifu fɔr, k'oloku kɔ: «Məfəntərɛ kɔ ina!»
7 E aconteceu depois destas coisas que a mulher do seu senhor pôs os olhos em José, e lhe disse: Deita-te comigo.
8 Kɔ Isifu ɛfati. K'oloku wəran ka mariki mɔn: «Mənəŋk ntɛ mariki mem ɛlɛk mes mɔn fəp k'ɛmbɛr im dəwaca mɔ, tɔsɔŋɛ ɔfɔsɔyɔ ntɛ o ntɛ dɛkɛr k'ɛlɛk sɔ daka dɔn fəp k'ɔsɔŋ im kəcəmbər-cəmbər.
8 Mas ele recusou, e disse à mulher do seu senhor: Eis que o meu senhor não sabe o que está comigo na sua casa, e entregou em minha mão tudo o que tem;
9 Fum nwɛ o nwɛ eyi fɛ nnɔ kəlɔ kaŋkɛ nwɛ elelɛ pəcepər im mɔ. Ɔmɔnɛnɛ f'em ntɛ o ntɛ ta kəlɔ kaŋkɛ mɛnɛ məna, bawo wəran kɔn məyɔnɛ. Ak'endesɔŋ'em oŋ kəyɔ pəlɛc pɔpɔŋ, iciyanɛ sɔ Kanu-ɛ?»
9 ele não é maior do que eu nesta casa; e nenhuma coisa me vedou, senão a ti, porquanto és sua mulher. Como, pois, posso eu cometer este grande mal, e pecar contra Deus?
10 Kɔ wəran nwɛ ɛncəmɛnɛ Isifu moloku mamɔkɔ darəŋ haŋ mataka mɛlarəm. Mba Isifu ɛnawosɛ fɛ mɛcɛm-cɛmnɛ mɔn, kəcərɛ a ŋafəntərɛ kɔ nkɔn.
10 Entretanto, ela instava com José dia após dia; ele, porém, não lhe dava ouvidos, para se deitar com ela, ou estar com ela.
11 Dɔsɔk dɔlɔma, kɔ Isifu ɛmbɛrɛ dukulɔ dəkəlompəs yɛbəc yɔn. Mba dɔsɔk dadɔkɔ afum a kəlɔ kaŋkɔ ali wəkin ɛnayi fɛ dɛkɛr.
11 Mas sucedeu, certo dia, que entrou na casa para fazer o seu serviço; e nenhum dos homens da casa estava lá dentro.
12 Kɔ wəran nwɛ osumpər pɛbɛrnɛ pa Isifu k'oloku kɔ: «Məfəntərɛ kɔ ina!» Kɔ Isifu ɛsakərɛ kɔ pɛbɛrnɛ pɔn, k'ɛyɛksɛ k'owur doru.
12 Então ela, pegando-o pela capa, lhe disse: Deita-te comigo! Mas ele, deixando a capa na mão dela, fugiu, escapando para fora.
13 Ntɛ wəran nwɛ ɛnəŋk a Isifu ɛsakərɛ kɔ pɛbɛrnɛ pɔn dəwaca, k'ɛyɛksɛ k'owur doru mɔ.
13 Quando ela viu que ele deixara a capa na mão dela e fugira para fora,
14 K'ewe afum a kəlɔ kəŋan k'oloku ŋa ntɛ: «Nənəŋk, wəHebəre nwɛ wos im ɛŋkɛrɛ pədefani su mɔ. Isifu ender im a pədefəntərɛ kɔ ina. Ti tɔ iŋkul-kulɛnɛ pəpɔŋ.
14 chamou pelos homens de sua casa, e disse-lhes: Vede! meu marido trouxe-nos um hebreu para nos insultar; veio a mim para se deitar comigo, e eu gritei em alta voz;
15 Ntɛ endecərɛ a kəpɛnɛ k'indɛ dim mɔ, k'ɛyɛksɛ. K'ɛsakər'em pɛbɛrnɛ pɔn kɔ nkɔn owur nde doru.»
15 e ouvigiu-se para ela no caminho, e disse: Vem, deixa-me deixou, aqui a sua capa e fugiu, escapando para fora.
16 Kɔ wəran nwɛ ombocərnɛ pɛbɛrnɛ pa Isifu kəsək, haŋ mariki ma Isifu pəcbɛrɛ dɛkɛr.
16 Ela guardou a capa consigo, até que o senhor dele voltou a casa.
17 Kɔ wəran nwɛ oloku wos tin tayi, k'oloku kɔ: «Wəcar wəHebəre nwɛ məŋkɛrɛ su mɔ, ender im a pədefan'im.
17 Então falou-lhe conforme as mesmas palavras, dizendo: O servo hebreu, que nos trouxeste, veio a mim para me insultar;
18 Mba ntɛ iŋkulɛ-kulɛ pəpɔŋ mɔ, k'ɛsak pɛbɛrnɛ pɔn nnɔ iyi mɔ. Kɔ nkɔn ɛyɛksɛ k'owur nde doru.»
18 mas, levantando eu a voz e gritando, ele deixou comigo a capa e fugiu para fora.
19 Ntɛ mariki ma Isifu ene moloku ma wəran kɔn, nwɛ oncloku kɔ: «Ntɛ tɔ wəcar kam ɔy'em!»
19 Tendo o seu senhor ouvido as palavras de sua mulher, que lhe falava, dizendo: Desta maneira me fez teu servo, a sua ira se acendeu.
20 Kɔ mɛtɛlɛ mɔpɔŋ mosumpər mariki ma Isifu. Kɔ wəkakɔ ɛmbɛr Isifu dəbili kəca nkɛ wəbɛ ɛncbɛr afum dəbili mɔ. Kɔ Isifu eyi dəndo dəbili.
20 Então o senhor de José o tomou, e o lançou no cárcere, no lugar em que os presos do rei estavam encarcerados; e ele ficou ali no cárcere.
21 Kɔ MARIKI osolɛ Isifu, k'ɛlas layidi da amera ŋobotu ŋɔkɔ ɛnasɔŋ kɔ mɔ. K'ɔsɔŋɛ wəbɛ wəka dəbili kəmar kɔ.
21 O Senhor, porém, era com José, estendendo sobre ele a sua benignidade e dando-lhe graça aos olhos do carcereiro,
22 Kɔ wəbɛ wəka dəbili ɛlɛk aka dəbili fəp k'ɛmbɛr ŋa Isifu dəwaca, ntɛ o ntɛ tenccepər oŋ di mɔ, Isifu tencepər dəwaca kərɛsna.
22 o qual entregou na mão de José todos os presos que estavam no cárcere; e era José quem ordenava tudo o que se fazia ali.
23 Wəbɛ wəka dəbili ɔncmɔmən fɛ sɔ ntɛ o ntɛ Isifu ɛnatɔmpər dəwaca, bawo MARIKI ɛnasolɛ kɔ, pəclompsɛ kɔ mosumpər mɔn fəp.
23 E o carcereiro não tinha cuidado de coisa alguma que estava na mão de José, porquanto o Senhor era com ele, fazendo prosperar tudo quanto ele empreendia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?