Atos 17
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NVT
1 Ntɛ ŋancepər Aŋfipoli kɔ Apoloni mɔ, kɔ ŋambɛrɛ dare da Tɛsaloni, nde aSuyif ŋanayɔ kəlɔ ka dəkətola Kanu mɔ.
1 Então Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Kɔ Pol ɔŋkɔ pəmɔ tɔkɔ ɔncyɔ mɔ, simiti dɔsɔk da kəŋesəm maas ŋacgbɛkəlɛnɛ dəyecicəs yecempi kɔ ŋa.
2 Como era seu costume, Paulo foi à sinagoga e, durante três sábados seguidos, discutiu as Escrituras com o povo.
3 Pol ɛncmentər ŋa pəsɔk pɛs dəYecicəs Yosoku a pənamar dis dɔlɔl Krist, a pədeyɛfɛ afi dacɔ. Pol oncloku ŋa: «Yesu nwɛ indəŋkər nu tetɔn mɔ, nkɔn ɔyɔnɛ Krist, wəbɛ nwɛ Kanu kəyɛk-yɛk mɔ.»
3 Explicou as profecias e provou que era necessário o Cristo sofrer e ressuscitar dos mortos. “Esse Jesus de que lhes falo é o Cristo”, disse ele.
4 Anasɛp haŋ k'ɛŋkafəli alɔma ŋa dacɔ kɔ ŋalaŋ ti, kɔ ŋancəmɛ moloku ma Pol kɔ Silas darəŋ, kəbəp ka akor-koru Kanu aKresi alarəm, kəlɛkɛnɛ sɔ aran abeki alɔma.
4 Alguns dos judeus que o ouviam foram convencidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus e várias mulheres de alta posição.
5 Mba kɔ aSuyif aka dare da Tɛsaloni alɔma ŋayɔ kəraca. Kɔ ŋaloŋka afum alɛc alɔma dɔpɔ dacɔ, kɔ ŋayekti pəyamayama dare disrɛ. Kɔ ŋaŋkɔ ŋamɛpnɛ kəlɔ ka Yason, ŋactɛn Pol kɔ Silas kəkekərɛ ŋa kənay ka afum fɔr kiriŋ.
5 Alguns judeus, porém, ficaram com inveja, reuniram alguns desordeiros e desocupados e, com a multidão, começaram um tumulto. Invadiram a casa de Jasom em busca de Paulo e Silas para entregá-los ao conselho da cidade,
6 Ntɛ ŋanatɔnəŋk Pol kɔ Silas mɔ, kɔ ŋaliŋəs Yason kɔ awɛnc aŋa alaŋ alɔma fɔr ya abɛ a dare kiriŋ. Ŋackulɛ: «Afum akaŋɛ ŋaŋkafəli-kafəli doru dandɛ fəp mɔ, ŋayi oŋ nnɔ,
6 mas, como não os encontraram, arrastaram para fora Jasom e alguns outros irmãos e os levaram diante do conselho. Gritavam: “Aqueles que têm causado transtornos no mundo todo agora estão aqui, perturbando nossa cidade,
7 kɔ Yason nkɔn ɛmbaŋ ŋa!» Afum akaŋɛ fəp ŋance moloku mmɛ wəbɛ wəka tɔf ya Rom fəp oloku mɔ, ŋacloku a wəbɛ wəlɔma eyi, pacwe kɔ Yesu!»
7 e Jasom os recebeu em sua casa! São todos culpados de traição contra César, pois afirmam que existe um outro rei, um tal de Jesus”.
8 — ausente —
8 Ao ouvir isso, o povo da cidade e o conselho se agitaram.
9 — ausente —
9 Então os oficiais obrigaram Jasom e os outros irmãos a pagarem fiança, e depois os soltaram.
10 Pibi papɔkɔ disrɛ kɔ awɛnc aŋa alaŋ ŋasak Pol kɔ Silas kəkɔ dare da Bere. Ntɛ ŋambɛrɛ di mɔ, kɔ ŋaŋkɔ nde dəkətola Kanu da aSuyif.
10 Ao anoitecer, os irmãos enviaram Paulo e Silas a Bereia. Quando lá chegaram, foram à sinagoga judaica.
11 Akakɔ ŋanabɔt mes ŋatas aka Tɛsaloni, kɔ ŋancəŋkəl toloku ta Kanu belbel pəbotu disrɛ. Ŋackɔkcɛ sɔ Yecicəs Yosoku belbel dɔsɔk o dɔsɔk kəcərɛ kɔ pəyɔnɛ a moloku min mayi mɔ kɔ tɔkɔ Pol kɔ Silas ŋaŋloku ŋa dəkətola Kanu mɔ.
11 Os judeus que moravam em Bereia tinham a mente mais aberta que os de Tessalônica e ouviram a mensagem de Paulo com grande interesse. Todos os dias, examinavam as Escrituras para ver se Paulo e Silas ensinavam a verdade.
12 Kɔ afum alarəm ŋa dacɔ ŋayɔnɛ alaŋ, kəlɛkɛnɛ aran aKresi aŋɛ ŋanabɛk dəkəcəmɛ mɔ, kɔ arkun alarəm.
12 Como resultado, muitos judeus creram, assim como vários gregos de alta posição, tanto homens como mulheres.
13 Mba ntɛ aSuyif aka Tɛsaloni ŋanadecərɛ a Bere sɔ Pol eyi kəcam toloku ta Kanu mɔ, kɔ ŋander sɔ dəndo kədeyekti pəyamayama ŋabɛrəs kənay ka afum dacɔ.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Bereia, foram até lá e criaram um alvoroço.
14 Kɔ awɛnc aŋa alaŋ ŋambɛlkər kəkekərɛ Pol kəca ka dəkəba, mba Silas kɔ Timote ŋayi dəndo Bere.
14 Os irmãos agiram de imediato e enviaram Paulo para o litoral, enquanto Silas e Timóteo permaneceram na cidade.
15 Afum aŋɛ ŋanasolɛ Pol mɔ, ŋanakekərɛ kɔ haŋ dare da Atɛn. Dəkəlukus daŋan kɔ Pol osom ŋa nde Silas kɔ Timote ŋayi mɔ, a ŋabɛlər kɔ katəna katəna.
15 Os que acompanharam Paulo o levaram até Atenas e, depois, voltaram a Bereia com instruções para Silas e Timóteo irem ao encontro dele o mais depressa possível.
16 Ntɛ Pol ɛnckar Silas kɔ Timote nde dare da Atɛn mɔ, kənəŋk ka dare dadɔkɔ dɛlarɛ mɛrəŋka kənacu kɔ Pol dɛbəkəc.
16 Enquanto Paulo esperava por eles em Atenas, ficou muito indignado ao ver ídolos por toda a cidade.
17 Pol ɛncgbɛkəlɛnɛ kɔ aSuyif kɔ alɔma akɔ ŋanader kəkor-koru Kanu nde dəkətola d'aSuyif mɔ, pəcgbɛkəlɛnɛ sɔ dɔsɔk o dɔsɔk kɔ afum akɔ ŋancyi nde abaŋka ŋa dare mɔ.
17 Por isso, ia à sinagoga debater com os judeus e com os gentios tementes a Deus e falava diariamente na praça pública a todos que ali estavam.
18 Acɛpsɛ mɛtəksɛ ma Epikuru kɔ ma Seno darəŋ alɔma ŋander ŋacaŋ kɔ moloku. Alɔma ŋacloku: «Wəlok-loku ɔfɔ wəkawɛ! Cəke c'ɛfaŋ kəloku tantɛ?» Akɔ ŋacloku: «Wəkawɛ pəwurɛnɛ pəmɔ ntɛ endecam teta canu cəcikəra mɔ!» Ŋanaloku ti bawo toloku tɔtɔt ta Yesu kɔ kəyɛfɛ kɔn afi dacɔ kɔ Pol oncloku.
18 Paulo também debateu com alguns dos filósofos epicureus e estoicos. Quando lhes falou de Jesus e da ressurreição, eles perguntaram: “O que esse tagarela está querendo dizer?”. Outros disseram: “Parece estar falando de deuses estrangeiros”.
19 Awa kɔ ŋalɛk Pol, kɔ ŋaŋkekərɛ kɔ tɛpɛsa mpɛ ancwe Areyopako mɔ kəroŋ, kɔ ŋayif Pol: «Məloku su kətəksɛ kəfu kaŋkɛ məyi kəloku ta ki mɔ,
19 Então levaram Paulo ao conselho da cidade e disseram: “Pode nos dizer que novo ensino é esse?
20 bawo moloku mamɛ məyi kəloku mɔ, mɔyɔnɛ ləŋəs yosu mofu. Səfaŋ kəcərɛ tedisrɛ ta mi.»
20 Você diz coisas um tanto estranhas, e queremos saber o que significam”.
21 Awa dəmɔyɔ ma aka dare da Atɛn kɔ acikəra aŋɛ ŋanayi di mɔ fəp, ŋanccepərɛnɛ di tɛm taŋan fəp kəcloku, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, ŋaccəŋkəl moloku mofu.
21 (Convém explicar que os atenienses, bem como os estrangeiros que viviam em Atenas, pareciam não fazer outra coisa senão discutir as últimas novidades.)
22 Pol pəcəmɛ tɛpɛsa ta Areyopako kəroŋ, k'oloku: «Arkun a dare da Atɛn, inəŋk a afum asumpər dinɛ belbel ŋɔ nəyɔnɛ.
22 Então Paulo se levantou diante do conselho e assim se dirigiu a seus membros: “Homens de Atenas, vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Ntɛ indenakɔt dare donu mɔ, k'inəŋk mɛrəŋka monu, k'iŋkɔkcɛ tetek toloŋnɛ tonu tɔlɔma pacic ti ntɛ: ‹Ta kanu nkɛ antɔcərɛ mɔ.› Awa tes tɔkɔ nəŋkor-koru ta nəncərɛ ti mɔ, tatɔkɔ yati t'inder kəloku nu.
23 pois, enquanto andava pela cidade, reparei em seus diversos altares. Um deles trazia a seguinte inscrição: ‘Ao Deus Desconhecido’. Esse Deus que vocês adoram sem conhecer é exatamente aquele de que lhes falo.
24 Kanu nkɛ kəlompəs doru kɔ daka ndɛ dɔyɔ mɔ fəp, nkɔn nwɛ ɔyɔnɛ Wəbɛ wəka kɔm kɔ antɔf ɔfɔtam kəyi kəlɔ kəpɔŋ nkɛ alompəsɛ waca wa fum teta kəkor-koru kɔn mɔ.
24 “Ele é o Deus que fez o mundo e tudo que nele há. Uma vez que é Senhor dos céus e da terra, não habita em templos feitos por homens
25 Waca wa fum wɔfɔtam kəmar Kanu kəyi, pəmɔ ntɛ kəŋfaŋər fum tɔlɔm mɔ. Nkɔn ompocɛ afum yeyinɛ yaŋan doru, kəpɛnɛ kifir kɔ kətorɛ, kəbəp ka ca yɛləpəs nyɛ fəp.
25 e não é servido por mãos humanas, pois não necessita de coisa alguma. Ele mesmo dá vida e fôlego a tudo, e supre cada necessidade.
26 Dəfum wəkin Kanu kəwurɛ tɔf ya afum alpəs a doru aŋɛ fəp, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋandɛ antɔf fəp kəroŋ mɔ. Kɔ Kanu kənanuŋkɛnɛ kəcic cələncər ca tɔf yayɔkɔ fəp. Kɔ kəlompəs dɛrən kɔ kətən teren o teren disrɛ.
26 De um só homem ele criou todas as nações da terra, tendo decidido de antemão onde se estabeleceriam e por quanto tempo.
27 Kanu kənayɔ ti ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋatɛn kɔ haŋ ŋanəŋk kɔ kəbuma-buma disrɛ mɔ, bawo Kanu kəmbɔlɛ fɛ nwɛ o nwɛ.
27 “Seu propósito era que as nações buscassem a Deus e, tateando, talvez viessem a encontrá-lo, embora ele não esteja longe de nenhum de nós.
28 Ntɛ tɔ nəne moloku mamɛ: ‹Nkɔn ɔsɔŋɛ su kəyi doru, nkɔn ɔŋsɔŋɛ su kəcepɛ, nkɔn ɔsɔŋɛ su kəyi tantɛ ayi mɔ.› Itɔ aleŋsɛ anu alɔma ŋaloku:
28 Pois nele vivemos, nos movemos e existimos. Como disseram alguns de seus próprios poetas: ‘Somos descendência dele’.
29 Kɔ pəyɔnɛ a kəbənda ka dokom dɔn kɔ səna sɔ səyi-ɛ, pəmar fɛ a pacɛm-cɛmnɛ a Kanu kəwurɛnɛ kɔ kɛma, kɔ gbɛti, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, tasar mpɛ fum ɛncɛm-cɛmnɛ k'ɛmpatɛ dɛcɛrəŋ dɔn mɔ.
29 E, por ser isso verdade, não devemos imaginar Deus como um ídolo de ouro, prata ou pedra, projetado por artesãos.
30 Kanu kənacɛpsər fɛ afum akɔ ŋanayi tɛm ntɛ anatɔcərɛ mes mɔ, mba kəfaŋ oŋ afum a doru fəp a ŋasəkpər bəkəc.
30 “No passado, Deus não levou em conta a ignorância das pessoas acerca dessas coisas, mas agora ele ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 Kɔ Kanu kəmbonc dɔsɔk ndɛ kəndekɔbocɛ afum a doru fəp kiti kəlompu mɔ. Kanu kənayɛk-yɛk fum nwɛ endekɔboc kiti kaŋkɔ mɔ, kənasɔŋɛ afum fəp kəcərɛ wəkayi ntɛ kənayekti kɔ afi dacɔ mɔ.»
31 Pois ele estabeleceu um dia para julgar o mundo com justiça, por meio do homem que ele designou, e mostrou a todos quem é esse homem ao ressuscitá-lo dos mortos”.
32 Ntɛ ŋane Pol pəcloku teta kəyɛfɛ ka defi mɔ, kɔ alɔma ŋayɛfɛ kəfani kɔ, mba alɔma ŋaloku: «Səndesɔcəŋkəl əm kəloku ka tatɔkɔ dɔsɔk dɔlɔma.»
32 Quando ouviram Paulo falar da ressurreição dos mortos, alguns riram com desprezo. Outros, porém, disseram: “Queremos ouvir mais sobre isso em outra ocasião”.
33 Kɔ Pol owur ŋa dacɔ, k'ɔŋkɔ.
33 Então Paulo se retirou do conselho,
34 Kɔ afum alɔma ŋasumpər moloku mɔn kɔ tɔsɔŋɛ ŋa kəyɔnɛ ka alaŋ a Yesu, pəmɔ Denis wəka kəgba ka Areyopako, wəran wəlɔma pacwe kɔ Damaris, kɔ afum alɔma.
34 mas alguns se juntaram a ele e creram. Entre eles estavam Dionísio, membro do conselho, uma mulher chamada Dâmaris, e alguns outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.