Gênesis 29
Oniyan (BSC) vs BKJ
1 Yakob ga fakët ko oñe oŋ, faɓ ko gand ebar ed apën-eñan.
1 Então, Jacó seguiu na sua jornada, e veio à terra do povo do oriente.
2 Sëk ko andu gër apuỹ. Wat këɓi ɓëmëxwër ɓëtas ɓënd oɓeci, do gë opeỹ ga seyëtara këni jeƴ gër andu gayik na banëɓi ŝeɓënënd. Gë angaỹ atëm bani sëndënd andu aŋo.
2 E ele olhou, e eis um poço no campo, e eis que ali havia três rebanhos de ovelhas deitados junto a ele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos, e uma grande pedra estava sobre a boca do poço.
3 Ɓëxaɗac ɓën, and kënëɓi ɓar ɗek ɓenga ɓend oyel aŋ fo bani sëndëtënd andu aŋ enëɓi dëmbënaxën men oŋ. Ɓëte and këni ŝeɓ ɗek oyel aŋ fo bani sëndënd gaŝëxe.
3 E ali estavam reunidos todos os rebanhos, e removiam a pedra da boca do poço, e davam de beber às ovelhas, e colocavam a pedra no lugar novamente sobre a boca do poço.
4 Ata Yakob w̃ëka këɓi ɓëxaɗac ɓën: «Ɓëmaỹe wën ɓër feye wa hi kën?» Yaka këni: «Ɓiyi ɓër gër Xaraŋ hi këmi.»
4 E Jacó lhes disse: Meus irmãos, de onde sois? E eles disseram: Nós somos de Harã.
5 W̃ëka këɓi ɓëte: «Anang nde nang këno Labaŋ, ejiw̃ ed Naxor?» Yaka këni: «Iyo anang nang këmo.»
5 E ele lhes disse: Conheceis Labão, filho de Naor? E eles disseram: Nós o conhecemos.
6 Re ko: «Mocan nde ɓayi ko wa?» Yaka këni: «Mocan ɓayi ko! Nëkoɗo wa ado aɓiw̃ Raŝel ga ko h̃atëgund gë oɓeci orexëm ol.»
6 E ele lhes disse: Ele está bem? E eles disseram: Ele está bem. E eis que Raquel, sua filha, está vindo com as ovelhas.
7 Re ko ɓëte Yakob: «Ƴaŋ ɓayik eñan eŋ, ax ŋat ex na eɓar ed oyel el. Ceɓëninëɓi oɓeci ol do gë opeỹ ok, do enëɓi ɓakalixën gër ondës eni ɓaŝaraw.»
7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, e nem é tempo de reunir o gado; dai de beber às ovelhas, e ide alimentá-las.
8 Yaka këni: «Ami kor na mi di eŋo. And këmëni ɓar ɗek ɓenga ɓend oɓeci do gë opeỹ aŋ fo këmi sëndëtënd andu aŋ, amëd aŋo fo këmëni ŝeɓënënd.»
8 E eles disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos sejam reunidos, e até que eles removam a pedra da boca do poço; então damos de beber às ovelhas.
9 Ata ga këni yeƴan mondako fo ɓayi bani, ga h̃atëgu ko Raŝel gë oɓeci or sëm ol, mëŋ axaɗac isoxari ebaxo.
9 E enquanto ele ainda falava com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai, porquanto ela as guardava.
10 Yakob watër këni gë Raŝel, endënaw̃ end aỹiw̃ Labaŋ, and h̃atëgu ko na gë oyel or Labaŋ aŋ. Yakob sëka ko andu aŋ do sëndët ko angaỹ aŋ. Rëmbën këɓi oyel or aỹiw̃ Labaŋ ol.
10 E aconteceu que, quando Jacó viu Raquel, a filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, Jacó se aproximou e removeu a pedra da boca do poço, e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Yakob, ga w̃ega këŋo Raŝel, fulët këŋo otes.
11 E Jacó beijou Raquel, e levantando a voz, chorou.
12 Fel këŋo mëne ar nëng ir sëm exo, do asëñiw̃ ar Rebeka. Ata Raŝel hër ko felëgu këŋo sëm.
12 E Jacó contou a Raquel que ele era irmão do pai dela, e que ele era filho de Rebeca; e ela correu e contou a seu pai.
13 Sam ga wël ko Labaŋ mëne Yakob, asëñiw̃ ar imaỹe itoxari indexëm iŋ h̃atëguk, hërëgu ko eŋo kaca, ata w̃ega këŋo bëxiɓ. H̃ateli këŋo gër iciw̃, do Yakob sëfëtandëra këŋo ɗek.
13 E aconteceu que, quando Labão ouviu as notícias de Jacó, filho de sua irmã, ele correu para encontrá-lo, e o abraçou, e o beijou, e o trouxe para sua casa. E ele contou a Labão todas estas coisas.
14 Ata Labaŋ fel këŋo: «Wëj ata enimin ŝapar iram dëŋ eƴ.» Yakob ỹëpa ko facaw̃ na gër iciw̃ ind Labaŋ.
14 E Labão lhe disse: Certamente tu és meu osso e minha carne. E ficou com ele por um período de um mês.
15 Akey amat, Labaŋ fel këŋo Yakob: «Ax ñap ex na eƴe diyeninënd ariyenin fo gayik aỹu eƴ. Pelële ba ine kë hi acosa andeƴ aŋ.»
15 E Labão disse a Jacó: Porque tu és meu irmão, deverias portanto servir-me por nada? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Xarak, Labaŋ odënaw̃ oki ŝot baɓi: ekarënak eŋ Leya, do emeja eŋ Raŝel.
16 E Labão tinha duas filhas. O nome da mais velha era Lia, e o nome da mais nova era Raquel.
17 Ɓangës ɓand Leya ɓaŋ anambi nambi bax, ɓarikan Raŝel, monje ye baxo.
17 Lia era de olhos ternos, mas Raquel era formosa e bem favorecida.
18 Awa Yakob ga h̃an baŋo anëka Raŝel, yaka këŋo Labaŋ: «Ɓëniy ɓënjongëɓëki këmi riyenin në end napul ir Raŝel, endënaw̃ emejanak endeƴ eŋ.»
18 E Jacó amou Raquel, e disse: Eu te servirei sete anos por Raquel, tua filha mais nova.
19 Ata re ko Labaŋ: «Ɗek yek, wëj fecan ke mi yël gë mo yël aŝëxen, ɓayil gër ndam ro!»
19 E Labão disse: É melhor que eu a dê a ti do que dá-la a outro homem; habita comigo.
20 Mondako riyeni baxo Yakob ɓëniy ɓënjongëɓëki eŋo ñëraxën Raŝel. Ɓëniy ɓënjongëɓëki ɓëŋo er hi bax ang ɓakey ɓapënëfëne fo gayik axuri xuri bax ang h̃an këŋo Raŝel ak.
20 E Jacó serviu sete anos por Raquel; e estes lhe pareciam apenas poucos dias, por causa do amor que ele tinha por ela.
21 Ga xucak ɓëniy ɓëŋo, Yakob fel këŋo Labaŋ: «Maŝële ngwa asoxari aram an, ga h̃ata këme ako ɓëniy ɓënd wëlër baxe mi diyenin ɓëŋ, anëka ỹandi ke mi ɓar angaw̃ amat!»
21 E Jacó disse a Labão: Dá-me minha esposa, pois os meus dias se cumpriram para que eu entre a ela.
22 Ata Labaŋ felëra këɓi ɗek ɓëraketa ɓën, do ri ko ofëna or ekana ol.
22 E Labão reuniu todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Apenëka aŋ w̃eɗ këŋo Leya, endënaw̃ ekarënak endexëm eŋ, do w̃ëlan këŋo Yakob. Ga xana këŋo, ɓar këni angaw̃ amat.
23 E aconteceu que, à tarde, ele tomou Lia, sua filha, e a levou a ele, e ele entrou nela.
24 Labaŋ w̃ëlali këŋo gër eñër, Silëpa, xaɗëp isoxari irexëm in hi ko xaɗëp ir aɓiw̃ Leya.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Lia, sua filha.
25 Ga xeyëk, Yakob wat ko mëne Leya ỹër këŋo. Ata w̃ëka këŋo Labaŋ: «Inew̃a rixën këƴe eŋo? Ax gi ex na nde në end Raŝel riyenin këmi? Inecëŋ yifaxën këƴe?»
25 E aconteceu que, de manhã, eis que ela era Lia. E ele disse a Labão: O que é isto que tu me fizeste? Eu não te servi por Raquel? Por que então me enganaste?
26 Yaka ko Labaŋ: «Ax ỹap ex na gër ndeɓi ro eno ñërët endënaw̃ emejanak eŋ.
26 E Labão disse: Não se deve fazer assim na nossa terra, dar a mais nova antes da primogênita.
27 Ŋatayin gë Leya loxo ir ekana in, eƴo kanaxën ɓëte Raŝel. Ɓarikan afo eƴ di ɓëte gër ndam ro ɓëniy ɓënjongëɓëki ɓëcëxe.»
27 Cumpre a semana dela, e nós te daremos também esta pelo serviço com que tu servirás comigo ainda outros sete anos.
28 Ata Yakob ri ko mondako, h̃ata këni loxo ir ekana in gë Leya. Labaŋ w̃aŝ këŋo aɓiw̃ Raŝel.
28 E assim Jacó fez, e cumpriu a semana dela; e ele lhe deu também por mulher Raquel, sua filha.
29 Labaŋ w̃ëlali këŋo gër eñër, Bila, xaɗëp isoxari irexëm in, hi ko xaɗëp ir Raŝel.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Yakob ɓar këni ɓëte angaw̃ amat gë Raŝel gayik mëŋ ex asoxari ar h̃an baŋo nëmëc Leya an. Riyeni ko ɓëte na gër Labaŋ ɓëniy ɓënjongëɓëki ɓëcëxe.
30 E ele entrou também em Raquel, e ele também amou Raquel mais do que Lia, e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Axwën Kaxanu wat ko mëne Yakob aŋo ŋan ex na Leya ang h̃an këŋo Raŝel ak. Ri këŋo Leya asoxari ar kë rëw̃ënd, do Raŝel, asoxari aɓoroxok.
31 E quando o SENHOR viu que Lia era odiada, ele abriu seu ventre, mas Raquel era estéril.
32 Leya hi ko gë acël. Rëw̃ këŋo itoŝan, w̃ac këŋo Ruben, mëne ngëŋ «Nëkoyino asëñiw̃ën». Gayikwa mondako baxo rend: «Axwën Kaxanu awat wat ko oŝëfën oram ol. Gërëgako ah̃an ke h̃an icën indam iŋ.»
32 E Lia concebeu, e gerou um filho, e ela chamou o seu nome Rúben, pois ela disse: Certamente o SENHOR olhou para a minha aflição, por isso agora o meu marido me amará.
33 Leya hi ko ɓëte gë acël, rëw̃ këŋo itoŝan. Re ko: «Axwën Kaxanu awël awël ko mëne icën indam iŋ axe ŋan ex na, ɓarikan yël ke ɓëte itoŝan iŋo ro.» Ata w̃ac këŋo Simewoŋ, mëne ngëŋ «Awël».
33 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho, e disse: Porque o SENHOR ouviu que eu era odiada, por isso ele me deu também este filho, e ela chamou o seu nome Simeão.
34 Hi ko ɓëte gë acël, rëw̃ këŋo ɓëte itoŝan. Re ko: «Dodo gërëgako, icën indam iŋ monëka ke lëka, gayikako ɓëtoŝan ɓëtas rëw̃ën këmo.» Mëŋ w̃acaxën këŋo Lewi, mëne ngëŋ «Alëka».
34 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E disse: Agora, desta vez o meu marido se ajuntará a mim, porque lhe gerei três filhos, por isso seu nome foi chamado Levi.
35 Hi ko ɓëte gë acël, rëw̃ këŋo itoŝan. Ata ŝëkwa këŋo Kaxanu mondako: «Aŋo cëŋ Axwën Kaxanu këmo ŝëkwa.» Mëŋ w̃acaxën këŋo Yuda, mëne ngëŋ «Aŝëkwa». Ata Leya seɓ ko orëw̃ ol.
35 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E ela disse: Agora eu louvarei ao SENHOR, por isso ela chamou o seu nome Judá, e parou de gerar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.