Rute 3

BRU vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ntun ki Na-ô-mi atỡng Rutỡ neq: “Con ơi! O lứq cứq chuaq cayac yỗn mới, yỗn têq mới bữn dống sũ ariang yớu tê.
1 E disse-lhe Noemi, sua sogra: Minha filha, não hei de buscar descanso, para que fiques bem?
2 Mới dáng chơ Bô-at, yuaq mới khoiq puai cũai mansễm táq ranáq án. Bô-at la sễm ai hái cheq lứq, cớp tabữ nâi án toâq kĩaq noau u‑ũm saro.
2 Ora, pois, não é Boaz, com cujas moças estiveste, de nossa parentela? Eis que esta noite padejará a cevada na eira.
3 Ngkíq mới mpơi dỡq, chóq dỡq phuom, cớp tâc ayoŏh tamái. Chơ mới pỡq chu ntốq noau u‑ũm saro Bô-at. Ma mới chỗi yỗn Bô-at hữm mới toau án moâm cha nguaiq.
3 Lava-te, pois, e unge-te, e veste os teus vestidos, e desce à eira; porém não te dês a conhecer ao homem, até que tenha acabado de comer e beber.
4 Tữ án pỡq bếq, mới nhêng samoât ntốq án mut bếq. Toâq án bếq langêt, cóq mới mut pơq ayỡ cheq ayững án, chơ mới bếq ngki. Khân ntrớu án atỡng mới táq, cóq mới táq aki.”
4 E há de ser que, quando ele se deitar, notarás o lugar em que se deitar; então entrarás, e descobrir-lhe-ás os pés, e te deitarás, e ele te fará saber o que deves fazer.
5 Rutỡ ta‑ỡi yacán án: “Máh santoiq mpiq patâp, cứq lứq táq puai.”
5 E ela lhe disse: Tudo quanto me disseres, farei.
6 Chơ Rutỡ pỡq chu ntốq noau u‑ũm saro, cớp án trĩh santoiq yacán án patâp dũ ŏ́c.
6 Então foi para a eira, e fez conforme a tudo quanto sua sogra lhe tinha ordenado.
7 Toâq moâm Bô-at cha nguaiq, án sâng bũi pahỡm lứq. Chơ án pỡq bếq tâng ntốq noau bốq saro. Rutỡ toâq ntốq án bếq, chơ án ngcuai chop cớp pơq ayỡ bân ayững Bô-at, chơ án bếq ngki.
7 Havendo, pois, Boaz comido e bebido, e estando já o seu coração alegre, veio deitar-se ao pé de um monte de grãos; então veio ela de mansinho, e lhe descobriu os pés, e se deitou.
8 Toâq muoi mpứt Bô-at santar, cớp án yuor tacu nhêng. Án hữm mansễm bếq cheq ayững án.
8 E sucedeu que, pela meia-noite, o homem estremeceu, e se voltou; e eis que uma mulher jazia a seus pés.
9 Chơ án blớh neq: “Mới la noau?”
9 E disse ele: Quem és tu? E ela disse: Sou Rute, tua serva; estende pois tua capa sobre a tua serva, porque tu és o remidor.
10 Moâm Rutỡ pai ngkíq, Bô-at pai loah neq: “Yiang Sursĩ ayooq cớp chuai níc mới, niang ơi! Yuaq máh ranáq mới táq sanua mới apáh mới ayooq yacán mới. Tỡ bữn ranáq ntrớu ma o clữi tễ ranáq mới táq sanua. Mới tỡ bữn puai samiang póng, tam samiang ki sốc tỡ la cadĩt.
10 E disse ele: Bendita sejas tu do Senhor, minha filha; melhor fizeste esta tua última benevolência do que a primeira, pois após nenhum dos jovens foste, quer pobre quer rico.
11 Chơ sanua, mới chỗi ngcŏh ntrớu, niang ơi! Cứq ễ táq dũ ramứh riang mới khoiq sễq chơ. Dũ náq cũai tâng vil cứq khoiq dáng mới la cũai patoat patia.
11 Agora, pois, minha filha, não temas; tudo quanto disseste te farei, pois toda a cidade do meu povo sabe que és mulher virtuosa.
12 Ŏ́c mới pai ki lứq samoât; cứq la tŏ́ng toiq cheq mới. Ma bữn manoaq ễn, án la tŏ́ng toiq mới cheq hỡn tễ cứq.
12 Porém agora é verdade que eu sou remidor, mas ainda outro remidor há mais chegado do que eu.
13 Sadâu nâi mới bếq nâi voai. Toâq tarưp cứq pỡq ramóh cũai cheq hỡn tễ cứq ca têq pũot bap tễ mới. Khân án yoc, ki yỗn án táq tam pahỡm án. Ma khân án tỡ ễq pũot bap mới, cứq toâp ễ cỡt cayac mới. Cứq sễq thễ dũan cớp Yiang Sursĩ, cứq lứq táq ngkíq. Sanua mới bếq nâi voai sadâu nâi, yỗn toau poang tarưp.”
13 Fica-te aqui esta noite, e será que, pela manhã, se ele te redimir, bem está, que te redima; porém, se não quiser te redimir, vive o Senhor, que eu te redimirei. Deita-te aqui até amanhã.
14 Ngkíq Rutỡ bếq cheq ayững Bô-at toau tarưp. Án tamỡ tễ cláih lứq, bo noâng canám; manoaq tỡ bữn hữm roâp manoaq. Bô-at khoiq patâp Rutỡ neq: “Mới chỗi yỗn cũai canŏ́h dáng mới toâq pỡ loau saro cứq.”
14 Ficou-se, pois, deitada a seus pés até pela manhã, e levantou-se antes que pudesse um conhecer o outro, porquanto ele disse: Não se saiba que alguma mulher veio à eira.
15 Cớp Bô-at pai ễn neq: “Mới paliang aroâiq mới satễng ki.”
15 Disse mais: Dá-me a capa que tens sobre ti, e segura-a. E ela a segurou; e ele mediu seis medidas de cevada, e lhas pôs em cima; então foi para a cidade.
16 Toâq Rutỡ chu pỡ dống, yacán án blớh neq: “Nŏ́q, con ơi?”
16 E foi à sua sogra, que lhe disse: Como foi, minha filha? E ela lhe contou tudo quanto aquele homem lhe fizera.
17 Cớp Rutỡ pai ễn neq: “Nâi la saro tapoât sarŏh án yỗn cứq dững achu yỗn mới. Cớp án atỡng cứq neq: ‘Mới chỗi chu ống tỗ miat pỡ yacán mới.’”
17 Disse mais: Estas seis medidas de cevada me deu, porque me disse: Não vás vazia à tua sogra.
18 Chơ Na-ô-mi pai neq: “Con ơi! Sanua hái acoan voai dŏq hái dáng ŏ́c ntrớu ễ toâq. Yuaq Bô-at noâng chanchớm ễ sarhống cớp sễm ai án. Ma tangái nâi toâp án táq yỗn moâm.”
18 Então disse ela: Espera, minha filha, até que saibas como irá o caso, porque aquele homem não descansará até que conclua hoje este negócio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra