Romanos 7
BRU vs ARIB
1 Sễm ai ơi! Anhia la cũai khoiq dáng chơ tễ phễp rit Môi-se. Ngkíq anhia dáng cóq cũai trĩh phễp rit bo noâng tamoong. Khân cuchĩt, cũai tỡ bữn trĩh noâng.
1 Ou ignorais, irmãos {pois falo aos que conhecem a lei}, que a lei tem domínio sobre o homem por todo o tempo que ele vive?
2 Cứq sacâm neq: Khân bữn manoaq mansễm khoiq bữn cayac, phễp rit patâp cóq mansễm ki ỡt cớp cayac án toau nheq dỡi cayac án. Ma vớt cayac án cuchĩt, mansễm ki racláh tễ parnai án khoiq ữq cỡt lacuoi.
2 Porque a mulher casada está ligada pela lei a seu marido enquanto ele viver; mas, se ele morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Ngkíq, khân cayac án noâng tamoong, ma án ỡt cớp samiang canŏ́h, lứq noau dŏq án la ‘mansễm ễ cachĩt cayac’. Ma khân cayac án khoiq cuchĩt chơ, án tỡ bữn táq lôih ntrớu khân án chuaq cayac tamái. Cớp tỡ bữn noau dŏq án la ‘mansễm ễ cachĩt cayac’.
3 De sorte que, enquanto viver o marido, será chamado adúltera, se for de outro homem; mas, se ele morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera se for de outro marido.
4 Ngkíq sễm ai ơi, anhia la machớng ki tê. Cỗ nhơ Crĩt khoiq cuchĩt, ngkíq la samoât anhia cuchĩt tê. Chơ phễp rit Môi-se tỡ têq pai ntrớu noâng tễ anhia. Ma Crĩt khoiq tamoong loah tễ án cuchĩt. Ngkíq, o yỗn anhia cỡt muoi mứt cớp án, dŏq anhia têq táq ranáq o yỗn Yiang Sursĩ.
4 Assim também vós, meus irmãos, fostes mortos quanto à lei mediante o corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, àquele que ressurgiu dentre os mortos a fim de que demos fruto para Deus.
5 Bo hái tỡ yũah sa‑âm, hái puai rangứh hái bữm. Ngkíq phễp rit Môi-se táq yỗn mứt pahỡm hái chanchớm ễ táq ranáq lôih sa‑ữi lứq ễn. Tữ hái táq ranáq ki, hái bữn cóng la hái cuchĩt.
5 Pois, quando estávamos na carne, as paixões dos pecados, suscitadas pela lei, operavam em nossos membros para darem fruto para a morte.
6 Ma sanua phễp rit Môi-se tỡ têq pai ntrớu noâng hái, yuaq hái samoât khoiq cuchĩt chơ. Ngkíq hái tỡ bữn táq noâng ranáq tiaq puai phễp rit noau khoiq chĩc chơ. Ma sanua hái táq ranáq tamái ễn cỗ nhơ Raviei Yiang Sursĩ yỗn hái bữn mứt tamái.
6 Mas agora fomos libertos da lei, havendo morrido para aquilo em que estávamos retidos, para servirmos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Khân ngkíq, nŏ́q hái ễ pai? Têq hái pai phễp rit Môi-se lôih tỡ? Lứq tỡ cỡn ngkíq! Phễp rit ki apáh yỗn hái dáng ŏ́c lôih la ntrớu. Lứq samoât, cứq tỡ bữn dáng cứq táq lôih na sa‑on cumíq ễ bữn crơng yớu, khân phễp rit ki tỡ bữn pai neq: “Anhia chỗi sa‑on cumíq ễ bữn crơng yớu.”
7 Que diremos pois? É a lei pecado? De modo nenhum. Contudo, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria a concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás.
8 Ma toâq phễp rit ki apáh yỗn cứq dáng cứq táq lôih ham crơng noau, chơ mứt cứq cỡt ham sa‑ữi lứq ễn. Ma khân cứq tỡ bữn dáng tễ phễp rit Yiang Sursĩ, cứq tỡ bữn dáng ŏ́c ntrớu la lôih, tỡ la ŏ́c tỡ bữn lôih.
8 Mas o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento operou em mim toda espécie de concupiscência; porquanto onde não há lei está morto o pecado.
9 Bo nhũang cứq tỡ yũah dáng tễ phễp rit Yiang Sursĩ, ngkíq cứq chanchớm cứq la cũai o. Ma toâq tangái cứq dáng ŏ́c patâp tễ Yiang Sursĩ, tangái ki cứq dáng cứq la cũai lôih lứq.
9 E outrora eu vivia sem a lei; mas assim que veio o mandamento, reviveu o pecado, e eu morri;
10 Ŏ́c ki la samoât cứq cuchĩt. Yiang Sursĩ yỗn ŏ́c patâp ki yuaq án ễq cũai têq tamoong. Ma tữ cứq dáng tễ ŏ́c patâp ki, cứq dáng cứq cóq cuchĩt cỗ tian cứq tỡ bữn trĩh ŏ́c patâp ki.
10 e o mandamento que era para vida, esse achei que me era para morte.
11 Ŏ́c lôih tâng mứt pahỡm cứq phếq yỗn cứq tỡ bữn trĩh ŏ́c patâp tễ Yiang Sursĩ. Ngkíq, ŏ́c lôih nâi radững yỗn cứq cuchĩt.
11 Porque o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento me enganou, e por ele me matou.
12 Ngkíq hái dáng phễp rit tễ Yiang Sursĩ la lứq bráh o. Cớp máh ŏ́c Yiang Sursĩ patâp la tỡ bữn sâuq ntrớu, tanoang o nheq.
12 De modo que a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 Khân ngkíq, ŏ́c o nâi táq yỗn cứq cuchĩt tỡ? Lứq tỡ cỡn ngkíq! Ống ŏ́c lôih toâp táq yỗn cứq cuchĩt. Ma phễp rit tễ Yiang Sursĩ apáh cứq bữn lôih. Ngkíq phễp rit ki la o, cớp phễp rit ki apáh lôih cứq la sâuq lứq.
13 Logo o bom tornou-se morte para mim? De modo nenhum; mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou em mim a morte por meio do bem; a fim de que pelo mandamento o pecado se manifestasse excessivamente maligno.
14 Hái dáng Raviei Yiang Sursĩ yỗn hái trĩh phễp rit Yiang Sursĩ. Ma cứq dốq ĩt rangứh cứq bữm. Ngkíq, samoât cứq chếq tỗ bữm yỗn táq sũl ngê sâuq.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Cứq hữm salễh lứq cứq táq. Máh ranáq o cứq yoc ễ táq, cỡt cứq tỡ bữn táq. Ma máh ranáq sâuq cứq tỡ ễq táq, cỡt cứq táq. Cứq dớt lứq, tỡ dáng nŏ́q cứq ma táq ngkíq.
15 Pois o que faço, não o entendo; porque o que quero, isso não pratico; mas o que aborreço, isso faço.
16 Khân cứq tỡ ễq táq ranáq sâuq, ma noâng cứq táq, ki mứt cứq ngin phễp rit tễ Yiang Sursĩ la lứq pĩeiq.
16 E, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Ngkíq mứt cứq bữm tỡ ễq táq ranáq sâuq, ma ŏ́c lôih tâng mứt cứq radững cứq táq ranáq sâuq.
17 Agora, porém, não sou mais eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Cứq dáng chơ tỡ bữn muoi ŏ́c o ntrớu ỡt tâng mứt cứq, khân puai rangứh cứq bữm. Lứq pai mứt cứq chanchớm ễ táq o, ma cứq tỡ rơi táq o.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem algum; com efeito o querer o bem está em mim, mas o efetuá-lo não está.
19 Máh ranáq o cứq yoc ễ táq, cỡt cứq tỡ bữn táq. Ma máh ranáq sâuq cứq tỡ ễq táq, cỡt cứq táq.
19 Pois não faço o bem que quero, mas o mal que não quero, esse pratico.
20 Khân cứq táq máh ranáq cứq tỡ ễq táq, ki tỡ cỡn cứq yoc ễ táq ngkíq, ma ŏ́c lôih ca ỡt tâng mứt cứq táq ngkíq.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já o não faço eu, mas o pecado que habita em mim.
21 Ngkíq riang pai cứq bữn bar mứt. Toâq cứq sâng yoc ễ táq ranáq o, cỡt cứq táq ranáq sâuq ễn.
21 Acho então esta lei em mim, que, mesmo querendo eu fazer o bem, o mal está comigo.
22 Mứt cứq yoc lứq puai phễp rit Yiang Sursĩ.
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 Ma ariang bar ngê ki rachíl tâng mứt pahỡm cứq. Sarnớm cứq yoc ngê o. Ma tỗ cứq cỡt samoât sũl ngê sâuq.
23 mas vejo nos meus membros outra lei guerreando contra a lei do meu entendimento, e me levando cativo à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Ơ, bap lứq cứq! Noau rơi chuai cứq yỗn têq racláh tễ ngê sâuq ca ễ cachĩt cứq?
24 Miserável homem que eu sou! quem me livrará do corpo desta morte?
25 Cứq sa‑ỡn Yiang Sursĩ yuaq Yê-su Crĩt, Ncháu hái, rơi chuai cứq ngkíq!
25 Graças a Deus, por Jesus Cristo nosso Senhor! De modo que eu mesmo com o entendimento sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?