Números 20

BRU vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tâng casâi muoi nheq tữh cũai proai I-sarel toâq pỡ ntốq aiq Sin, chơ alới ỡt dỡ pỡ vil Cadet. Tâng ntốq ki niang Mi-riam cuchĩt, cớp noau tứp án bân ntốq ki.
1 No primeiro mês do ano, toda a comunidade chegou ao deserto de Zim e acampou em Cades. Enquanto estavam lá, Miriã morreu e foi sepultada.
2 Bân ntốq alới ỡt dỡ ŏ́q dỡq nguaiq. Yuaq ngkíq máh cũai proai ma toâq rôm tampống parnơi mpễr Môi-se cớp Arôn,
2 Como não havia água naquele lugar, o povo se rebelou contra Moisés e Arão.
3 cớp alới loai bubéq-bubưp neq: “Khân tỗp hái ma cuchĩt yáng moat Dống Sang Aroâiq parnơi cớp sễm ai hái cũai I-sarel, ki la o hỡn!
3 Discutiram com Moisés e disseram: “Se ao menos tivéssemos morrido com nossos irmãos diante do S enhor !
4 Cỗ nŏ́q anhia dững tỗp hếq toâq pỡ ntốq aiq nâi? Ễq yỗn tỗp hếq cớp charán tỗp hếq cuchĩt tâng ntốq nâi tỡ?
4 Por que vocês trouxeram a comunidade do S enhor até este deserto? Foi para morrermos, junto com todos os nossos animais?
5 Cỗ nŏ́q anhia mŏ dững aloŏh tỗp hếq tễ cruang Ê-yip-tô, chơ mut ỡt tâng ntốq túh coat lứq nâi, ŏ́q dếh bát bai dáh? Tâng ntốq nâi ŏ́q dỗi cha, ŏ́q palâi tarúng, ŏ́q palâi nho, cớp ŏ́q palâi ỗiq-tâi, dếh dỡq ễ nguaiq la ŏ́q!”
5 Por que nos obrigaram a sair do Egito e nos trouxeram para este lugar terrível? Esta terra não tem cereais, nem figos, nem uvas, nem romãs, nem água para beber!”.
6 Môi-se cớp Arôn tayáh pỡq chíq tễ máh cũai proai, chơ tayứng bân ngoah toong mut chu Dống Sang Aroâiq. Alới pũp moat asễng chu cutễq, cớp bữn poang ang‑ữr tễ chớc Yiang Sursĩ sapáh yỗn alới hữm.
6 Moisés e Arão se afastaram do povo e foram até a frente da tenda do encontro, onde se prostraram com o rosto em terra. Então a presença gloriosa do S enhor lhes apareceu,
7 Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq:
7 e o S enhor disse a Moisés:
8 “Cóq mới ĩt ralỡng ca ỡt coah moat Hĩp Parnai Parkhán; chơ cóq mới cớp Arôn arô nheq tữh cũai proai. Cớp pai chóq côl tamáu yáng moat tỗp alới, chơ lứq bữn dỡq loŏh carsễt tễ ki. Ngkíq anhia têq bữn dỡq tễ côl ki, dŏq máh cũai proai cớp máh charán anhia bữn nguaiq.”
8 “Você e Arão, peguem a vara e reúnam todo o povo. Enquanto eles observam, falem àquela rocha ali, e dela jorrará água. Vocês tirarão água suficiente da rocha para matar a sede de toda a comunidade e de seus animais”.
9 Chơ Môi-se ĩt ralỡng cớp loŏh pỡq machớng Yiang Sursĩ atỡng án.
9 Moisés fez conforme o S enhor havia ordenado. Pegou a vara que ficava guardada diante do S enhor e,
10 Môi-se cớp Arôn parỗm máh cũai proai yỗn ỡt yáng moat tamáu côl, chơ Môi-se pai neq: “Nheq tữh anhia ca táq choac ơi, cóq anhia tamứng! Nŏ́q, cóq hếq ĩt dỡq tễ côl nâi yỗn anhia nguaiq tỡ?”
10 em seguida, ele e Arão mandaram chamar o povo para se reunir em frente da rocha. “Ouçam, seus rebeldes!”, gritou Moisés. “Será que é desta rocha que teremos de tirar água para vocês?”
11 Chơ Môi-se acŏ́q ralỡng achỗn cớp côq tamáu côl bar taláp, chơ bữn dỡq loŏh sa‑ữi lứq. Ngkíq nheq tữh cũai cớp charán bữn nguaiq.
11 Então Moisés levantou a mão e bateu na rocha duas vezes com a vara, e jorrou muita água. Assim, toda a comunidade e todos os seus animais beberam até matar a sede.
12 Ma Yiang Sursĩ tếq Môi-se cớp Arôn neq: “Cỗ anhia bữn ŏ́c sa‑âm bĩq, anhia tỡ bữn yám noap chớc cứq yáng moat máh cũai proai; ngkíq anhia tỡ têq dững tỗp alới mut chu cutễq cứq khoiq par‑ữq yỗn.”
12 O S enhor , porém, disse a Moisés e a Arão: “Uma vez que vocês não confiaram em mim para mostrar minha santidade aos israelitas, não os conduzirão à terra que eu lhes dou!”.
13 Ranáq nâi bữn cỡt tâng Mê-ri-ba, la ntốq cũai proai I-sarel bubéq-bubưp chóq Yiang Sursĩ, cớp bân ntốq Yiang Sursĩ sapáh yỗn alới hữm án la bráh o lứq.
13 Por isso aquele lugar ficou conhecido como Meribá, pois ali os israelitas discutiram com o S enhor , e ali ele mostrou sua santidade entre eles.
14 Môi-se ớn cũai ranễng pỡq tễ vil Cadet, chơ pau atỡng yỗn puo cũai Ê-dôm neq: “Sễm ai anhia tỗp I-sarel atỡng neq: Anhia dáng chơ máh ŏ́c túh arức cũai I-sarel ramóh.
14 Enquanto estava em Cades, Moisés enviou representantes ao rei de Edom com a seguinte mensagem: “É isto que dizem seus parentes, o povo de Israel: É de seu conhecimento todas as dificuldades que tivemos.
15 Achúc achiac hếq ỡt tâng cruang Ê-yip-tô sa‑ữi cumo. Tỗp Ê-yip-tô táq túh coat lứq tỗp achúc achiac hái, dếh tỗp hếq hỡ.
15 Nossos antepassados desceram ao Egito, onde vivemos por muito tempo. Ali, nós e nossos antepassados fomos maltratados pelos egípcios,
16 Toâq tỗp hếq nhiam nhit sễq Yiang Sursĩ chuai, án sâng sưong hếq cuclỗiq cucling; chơ án ớn muoi noaq ranễng ayông tỗp hếq loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Sanua tỗp hếq ỡt dỡ tâng vil Cadet, cheq raloan cruang anhia.
16 mas, quando clamamos ao S enhor , ele nos ouviu e enviou um anjo que nos tirou do Egito. Agora estamos acampados em Cades, cidade na fronteira de seu território.
17 Ngkíq hếq sễq pỡq pha cutễq cruang anhia, têq tỡ? Tỗp hếq cớp máh charán hếq tỡ bữn veh loŏh tễ rana, tỡ la mut tâng sarái tỡ la nưong nho anhia. Cớp tỗp hếq tỡ bữn nguaiq dỡq tễ chữong anhia. Nheq tữh hếq sễq pỡq tâng rana put cruang anhia sâng.”
17 Pedimos que nos deixe atravessar sua terra. Tomaremos cuidado para não passar por seus campos e vinhedos, e não beberemos água de seus poços. Seguiremos pela estrada real e só a deixaremos quando tivermos atravessado seu território”.
18 Máh cũai Ê-dôm ta‑ỡi neq: “Tỗp hếq tỡ bữn pruam yỗn tỗp anhia pỡq pha raloan cruang cutễq hếq! Khân tỗp anhia mut clốq, tỗp hếq ễ dững poâl pỡq chíl tỗp anhia.”
18 O rei de Edom, porém, disse: “Fiquem fora do meu território ou irei ao seu encontro com meu exército!”.
19 Cũai proai I-sarel pai neq: “Máh tỗp hếq sễq pỡq pha rana put sâng. Khân hếq tỡ la charán hếq ma nguaiq dỡq anhia, ki tỗp hếq sễq culáh práq yỗn anhia. Ma tỗp hếq sễq pỡq pha cutễq cruang anhia sâng.”
19 Os israelitas responderam: “Ficaremos na estrada principal. Se nós ou nossos animais bebermos de sua água, pagaremos por ela. Apenas deixe-nos passar por seu território; é só o que pedimos”.
20 Ma cũai proai Ê-dôm ta‑ỡi neq: “Hếq tỡ bữn pruam yỗn anhia pỡq pha!”
20 O rei de Edom retrucou: “Vocês não têm permissão de passar por nossa terra!”. Em seguida, mobilizou suas tropas e marchou contra o povo de Israel com um exército poderoso.
21 Cỗ tian máh cũai proai Ê-dôm tỡ yỗn máh cũai proai I-sarel pỡq pha cruang cutễq alới, ngkíq yuaq cũai proai I-sarel veh pỡq rana canŏ́h ễn.
21 Uma vez que o povo de Edom se recusou a deixá-los passar por seu território, os israelitas foram obrigados a desviar-se dele.
22 Nheq tữh cũai I-sarel loŏh tễ vil Cadet, chơ pỡq toâq pỡ cóh Hor,
22 Então toda a comunidade de Israel partiu de Cades e chegou ao monte Hor.
23 cheq cớp raloan cruang Ê-dôm. Tâng ntốq ki Yiang Sursĩ táq ntỡng cớp Môi-se cớp Arôn neq:
23 Ali, na fronteira com a terra de Edom, o S enhor disse a Moisés e a Arão:
24 “Arôn tỡ dáng bữn mut chu cruang cutễq cứq khoiq par‑ữq yỗn cũai proai I-sarel. Án lứq cuchĩt, yuaq anhia bar náq tỡ bữn táq puai ŏ́c cứq patâp bo anhia ỡt pỡ Mê-ri-ba.
24 “É chegado o momento de Arão reunir-se a seus antepassados. Não entrará na terra que dou aos israelitas, pois vocês se rebelaram contra minhas instruções a respeito da água em Meribá.
25 Cóq mới dững Arôn cớp con samiang án, ramứh E-lia-sơ, chỗn pỡ cóh Hor.
25 Agora, leve Arão e seu filho Eleazar ao monte Hor.
26 Ỡt ntốq ki cóq mới tũot aloŏh chíq tampâc tếc cũai tễng rit sang tễ Arôn; chơ asớp yỗn E-lia-sơ ễn. Arôn lứq cuchĩt pỡ ntốq ki.”
26 Em seguida, tire as roupas sacerdotais de Arão e coloque-as em Eleazar, seu filho. Arão morrerá ali e se reunirá a seus antepassados”.
27 Môi-se táq puai machớng Yiang Sursĩ ớn. Alới chỗn pỡ cóh Hor choâng moat nheq tữh cũai proai,
27 Moisés fez conforme o S enhor lhe ordenou. Os três subiram juntos ao monte Hor, enquanto toda a comunidade observava.
28 cớp án tũot tampâc chớc cỡt cũai tễng rit sang tễ tỗ Arôn. Chơ án asớp yỗn E-lia-sơ ễn. Arôn cuchĩt tâng anũol cóh ki; chơ Môi-se cớp E-lia-sơ sễng tễ cóh.
28 No topo, Moisés tirou as roupas sacerdotais de Arão e as colocou em Eleazar, filho de Arão. Então Arão morreu no alto do monte, e Moisés e Eleazar desceram.
29 Toâq nheq tữh cũai proai I-sarel dáng Arôn khoiq cuchĩt chơ, ngkíq alới pruam tanúh yỗn án nheq pái chít tangái.
29 Quando a comunidade percebeu que Arão havia morrido, todo o povo de Israel lamentou sua morte por trinta dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra