Mateus 9
BRU vs ARIB
1 Yê-su chỗn loah tâng tuoc. Chơ án clong loah yáng tooh dỡq clóng, cớp mut tâng vil án.
1 E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.
2 Bữn máh cũai samiang dững pỡ Yê-su manoaq a‑ĩ coang. Án bếq tâng cantrang. Yê-su hữm mứt alới ki sa‑âm lứq. Ngkíq án pai chóq samiang a‑ĩ coang ki neq: “Yớu ơi! Chỗi ngcŏh ntrớu! Lôih mới cứq táh yỗn!”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.
3 Bo ki bữn cũai yống rit ỡt ngki tê. Alới tếng tâng mứt neq: “Cũai nâi yoc ễ táq chớc máh Yiang Sursĩ tê. Ngkíq máh santoiq án pai la machớng án acrieiq Yiang Sursĩ chơ.”
3 E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Ma Yê-su khoiq dáng alới chanchớm ngkíq. Chơ án blớh alới neq: “Nŏ́q anhia chanchớm ŏ́c sâuq ngkíq tâng mứt anhia?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?
5 Santoiq aléq anhia sâng ien hỡn yỗn cứq atỡng? Ien cứq atỡng cũai a‑ĩ coang neq: ‘Lôih mới cứq táh yỗn,’ tỡ la ‘Mới yuor tayứng, chơ pỡq.’
5 Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Ma sanua cứq ễ táq yỗn cũai a‑ĩ nâi cỡt bán, dŏq yỗn anhia dáng samoât samơi, cứq Con Yiang Cỡt Cũai bữn chớc tâng dỡi nâi. Cứq têq táh lôih cũai.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Chơ cũai a‑ĩ ki yuor tayứng cớp chu pỡ dống án.
7 E este, levantando-se, foi para sua casa.
8 Bo cũai clứng ki hữm ranáq nâi, alới sâng dớt lứq, cớp alới khễn Yiang Sursĩ cỗ án yỗn cũai bữn chớc ngkíq.
8 E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Chơ Yê-su loŏh tễ ntốq ki. Bo án pỡq án hữm manoaq samiang ramứh Mathia tacu táq ranáq tâng dống noau parỗm ĩt práq thễq. Yê-su ớn án neq: “Mới puai cứq!”
9 Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Moâm ki Yê-su tacu cha tâng dống Mathia. Ỡt ngki bữn clứng cũai toâq cha parnơi nứng Yê-su cớp tỗp rien tễ án. Alới ki la cũai parỗm ĩt práq thễq cớp máh cũai lôih canŏ́h hỡ.
10 Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Bữn cũai tễ tỗp Pha-rasi hữm ŏ́c ki, chơ alới blớh tỗp rien tễ Yê-su neq: “Nŏ́q thâi anhia cha parnơi cớp cũai parỗm ĩt práq thễq cớp cũai lôih canŏ́h?”
11 E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?
12 Tữ Yê-su sâng alới pai ngkíq, án ta‑ỡi alới neq: “Cũai bán o tỡ bữn sễq yỗn noau palai. Ma ống cũai a‑ĩ sâng cóq sễq yỗn noau palai.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.
13 Tâng tâm saráq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q, án khoiq pai neq:
13 Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.
14 Moâm ki tỗp rien tễ Yang toâq pỡ Yê-su, cớp alới blớh án neq: “Nŏ́q tỗp hếq cớp tỗp Pha-rasi dốq rưoh tangái ót sana, dŏq hếq chanchớm tễ ngê Yiang Sursĩ sâng, ma tỗp rien tễ thâi, alới tỡ bữn táq machớng hếq?”
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Khân bữn samiang ĩt lacuoi, bo yớu án pỡq racoâiq cớp án, alới sâng bũi. Ma tữ alới chu tễ racoâiq, alới miar ỡt. Tữ ki alới ót sana dŏq sanhữ loah yớu alới.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 “Tỡ bữn noau tamoal aroâiq tamái tâng tampâc khoiq anhỗh. Khân noau táq ngkíq, ramoal ki carớn cớp ra‑ŏ́c aroâiq anhỗh. Ngkíq raháq ki cỡt la‑a lứq ễn.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.
17 Cớp tỡ bữn noau chiaq blŏ́ng tamái tâng aluoi ngcâr khoiq tiaq chơ. Khân noau táq ngkíq, blŏ́ng ki cỡt puaiq, cớp acán pa‑át ki táq yỗn aluoi ngcâr padŏ́h. Chơ aluoi ngcâr cớp blŏ́ng ki pứt nheq. Ma blŏ́ng tamái cóq chóq tâng aluoi ngcâr tamái.”
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Bo Yê-su atỡng alới ki, bữn manoaq samiang ndỡm muoi dống sang tỗp I-sarel toâq pỡ Yê-su. Cũai ki sacốh racớl yáng moat Yê-su, cớp pai neq: “Con mansễm cứq khoiq cuchĩt chơ. Cứq sễq thâi toâq satoaq atĩ tâng tỗ án, chơ án bữn tamoong loah.”
18 Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Ngkíq Yê-su yuor tayứng pỡq parnơi cớp mpoaq con ki. Dếh tỗp rien tễ Yê-su hỡ pỡq.
19 Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.
20 Bo ki bữn manoaq mansễm toâq yáng clĩ Yê-su. Mansễm ki a‑ĩ toŏh siet khoiq muoi chít la bar cumo chơ, ma aham tỡ nai yốt. Ngkíq án satoaq tuoiq chễu au tuar Yê-su.
20 E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;
21 Mansễm ki chanchớm tâng mứt án neq: “Khân cứq satoaq tampâc Yê-su, cứq lứq cỡt bán.”
21 porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.
22 Yê-su píh luliaq chu clĩ. Tữ án hữm mansễm ki, chơ án pai neq: “Niang ơi, mới chỗi ngcŏh ntrớu. Cỗ mới sa‑âm, tỗ mới cỡt bán chơ.” Bo ki toâp mansễm ki cỡt bán.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.
23 Moâm ki Yê-su mut tâng dống cũai ndỡm dống sang tỗp I-sarel. Án hữm alới nhiam u‑ỗi casang lứq.
23 Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,
24 Án atỡng alới neq: “Nheq tữh anhia loŏh toâp tễ dống nâi! Mansễm nâi tỡ bữn cuchĩt; án bếq sâng!”
24 disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Toâq máh cũai clứng loŏh nheq tễ dống, Yê-su mut tâng clống mansễm ca khoiq cuchĩt. Chơ án tếc atĩ amŏq ki. Ngkíq amŏq ki yuor tayứng.
25 Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Ranáq nâi cỡt parhan la‑ữt la‑ữi dũ ntốq tâng cruang ki.
26 E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.
27 Tữ Yê-su loŏh tễ ntốq ki, bữn bar náq cũai sũt moat puai ntun clĩ án. Alới sabau casang lứq neq: “Ncháu ơi! Ncháu ca tễ tŏ́ng toiq puo Davĩt! Sễq Ncháu sarũiq táq hếq nứng!”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Bo Yê-su mut tâng dống, bar náq cũai sũt ki toâq pỡ án. Yê-su blớh alới neq: “Anhia lứq sa‑âm cứq têq táq ranáq nâi tỡ?”
28 E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Chơ Yê-su satoaq atĩ tâng moat alới bar náq ki, cớp án pai neq: “Machớng anhia sa‑âm, lứq cỡt ngkíq!”
29 Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Ngkíq moat bar náq ki cỡt blang loah. Ma Yê-su patâp alới samoât lứq neq: “Anhia chỗi atỡng yỗn cũai canŏ́h dáng tễ ŏ́c nâi!”
30 E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.
31 Ma vớt alới loŏh tễ dống ki, alới atỡng la‑ữt la‑ữi tễ ranáq Yê-su táq tâng dũ ntốq tâng cruang ki.
31 Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Bo bar náq cũai sũt moat loŏh tễ ntốq ki, bữn cũai canŏ́h dững pỡ Yê-su manoaq cũai ngong. Án cỡt ngong cỗ bữn yiang sâuq táq án.
32 Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.
33 Moâm Yê-su tuih aloŏh yiang sâuq tễ cũai ngong ki, chơ cũai ngong ki têq táq ntỡng loah. Nheq tữh cũai clứng ki sâng dớt lứq, cớp alới pai neq: “Hái tỡ nai hữm ranáq nneq toâq pỡ cruang I-sarel!”
33 E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Ma tỗp Pha-rasi pai neq: “Yiang ca sốt nheq máh yiang sâuq, yiang ki toâp yỗn cũai nâi bữn chớc têq tuih aloŏh yiang sâuq.”
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 Yê-su pỡq sa‑óh vil toâr vil cớt, atỡng tâng máh dống sang cũai I-sarel. Án atỡng parnai o tễ Yiang Sursĩ táq sốt, cớp án táq bán dũ ramứh cũai bữn a‑ĩ.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Toâq án hữm cũai clứng, mứt án sâng sarũiq táq máh cũai ki, yuaq alới tỡ dáng táq ntrớu, cớp alới parsáng-parsaiq, samoât riang charán cữu ŏ́q cũai mantán.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.
37 Ngkíq Yê-su pai chóq tỗp rien tễ án neq: “Saro tâng sarái la‑a khoiq chĩn lứq chơ, ma bữn bĩq náq cũai pỡq sot saro ki.
37 Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Cóq anhia câu sễq tễ Ncháu sarái, yỗn án ớn sa‑ữi náq pỡq sot saro ki.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?