Gênesis 2
BRU vs ARIB
1 Ngkíq, Yiang Sursĩ khoiq tễng moâm paloŏng cớp cutễq, cớp nheq máh ramứh canŏ́h hỡ.
1 Assim foram acabados os céus e a terra, com todo o seu exército.
2 — ausente —
2 Ora, havendo Deus completado no dia sétimo a obra que tinha feito, descansou nesse dia de toda a obra que fizera.
3 — ausente —
3 Abençoou Deus o sétimo dia, e o santificou; porque nele descansou de toda a sua obra que criara e fizera.
4 — ausente —
4 Eis as origens dos céus e da terra, quando foram criados. No dia em que o Senhor Deus fez a terra e os céus
5 — ausente —
5 não havia ainda nenhuma planta do campo na terra, pois nenhuma erva do campo tinha ainda brotado; porque o Senhor Deus não tinha feito chover sobre a terra, nem havia homem para lavrar a terra.
6 — ausente —
6 Um vapor, porém, subia da terra, e regava toda a face da terra.
7 Yiang Sursĩ ĩt cutễq, chơ án mial táq rup cũai samiang. Moâm ki án cahỡ amut tâng hŏ́ng múh rup án mial ki. Chơ rup cũai samiang ki lứq bữn tamoong.
7 E formou o Senhor Deus o homem do pó da terra, e soprou-lhe nas narinas o fôlego da vida; e o homem tornou-se alma vivente.
8 Yiang Sursĩ khoiq táq muoi nưong coah angia mandang loŏh pỡ ntốq ramứh Ê-dên. Yiang Sursĩ yỗn cũai án mbỡiq tễng ỡt tâng nưong ki.
8 Então plantou o Senhor Deus um jardim, da banda do oriente, no Éden; e pôs ali o homem que tinha formado.
9 Yiang Sursĩ yỗn máh aluang tâng nưong ki padốh tễ pưn cutễq. Nheq tữh aluang ki la o cớp nêuq lứq cớp palâi la cha ễm. Ma bữn bar nỡm aluang mpha tễ aluang canŏ́h ca dáh tâng mpứng dĩ nưong ki. Muoi nỡm bữn ramứh ‘aluang ca yỗn tamoong mantái’. Ma muoi nỡm ễn bữn ramứh ‘aluang ca yỗn dáng ŏ́c o cớp ŏ́c sâuq’.
9 E o Senhor Deus fez brotar da terra toda qualidade de árvores agradáveis à vista e boas para comida, bem como a árvore da vida no meio do jardim, e a árvore do conhecimento do bem e do mal.
10 Bữn muoi crỗng hoi tễ cruang Ê-dên yỗn nưong ki cỡt thớm. Chơ crỗng ki tampễq cỡt pỗn song.
10 E saía um rio do Éden para regar o jardim; e dali se dividia e se tornava em quatro braços.
11 Ramứh song muoi la Pi-sôn, song nâi hoi viel cruang Havi-la.
11 O nome do primeiro é Pisom: este é o que rodeia toda a terra de Havilá, onde há ouro;
12 Tâng cruang ki bữn yễng o, trâm, cớp tamáu moat, têq táq crơng ra‑ỗt.
12 e o ouro dessa terra é bom: ali há o bdélio, e a pedra de berilo.
13 Ramứh song bar la Ki-hôn, song nâi hoi viel cruang Cut.
13 O nome do segundo rio é Giom: este é o que rodeia toda a terra de Cuche.
14 Ramứh song pái la Ti-crit, song nâi hoi tễ cruang Asi-ria coah angia mandang loŏh. Cớp ramứh song pỗn la Ơ-phơ-rat.
14 O nome do terceiro rio é Tigre: este é o que corre pelo oriente da Assíria. E o quarto rio é o Eufrates.
15 Chơ Yiang Sursĩ dững cũai samiang mut ỡt tâng nưong Ê-dên ki, yỗn án asa cớp kĩaq.
15 Tomou, pois, o Senhor Deus o homem, e o pôs no jardim do Édem para o lavrar e guardar.
16 Ma Yiang Sursĩ patâp cũai ki neq: “Palâi tễ máh nỡm aluang tâng nưong nâi têq mới cha.
16 Ordenou o Senhor Deus ao homem, dizendo: De toda árvore do jardim podes comer livremente;
17 Ma bữn muoi nỡm aluang ramứh ‘aluang ca yỗn dáng ŏ́c o cớp ŏ́c sâuq’, ki mới chỗi cha. Khân tangái aléq mới cha palâi tễ nỡm ki, lứq samoât mới cóq cuchĩt.”
17 mas da árvore do conhecimento do bem e do mal, dessa não comerás; porque no dia em que dela comeres, certamente morrerás.
18 Yiang Sursĩ pai: “Cũai samiang ỡt manoaq ki tỡ o. Ngkíq cứq ễ tễng manoaq ễn yỗn chuai án.”
18 Disse mais o Senhor Deus: Não é bom que o homem esteja só; far-lhe-ei uma ajudadora que lhe seja idônea.
19 Yiang Sursĩ khoiq mial cutễq tễng cỡt máh charán; moâm án tễng, chơ án atoâq pỡ samiang ki yoc ễ dáng ntrớu samiang nâi amứh máh charán ki. Nŏ́q samiang ki amứh, lứq cỡt ramứh ngkíq.
19 Da terra formou, pois, o Senhor Deus todos os animais o campo e todas as aves do céu, e os trouxe ao homem, para ver como lhes chamaria; e tudo o que o homem chamou a todo ser vivente, isso foi o seu nome.
20 Chơ samiang nâi amứh nheq tữh máh charán dống, charán cruang, cớp chớm pâr tâng paloŏng. Mŏ Adam, ki tỡ yũah bữn noau ỡt táq yớu cớp chuai án.
20 Assim o homem deu nomes a todos os animais domésticos, às aves do céu e a todos os animais do campo; mas para o homem não se achava ajudadora idônea.
21 Ngkíq, Yiang Sursĩ táq yỗn Adam bếq langêt lứq. Tữ Adam bếq, án ĩt muoi ntreh nghang bran tễ tỗ Adam, cớp tễng loah sâiq bân ntốq án ĩt nghang bran.
21 Então o Senhor Deus fez cair um sono pesado sobre o homem, e este adormeceu; tomou-lhe, então, uma das costelas, e fechou a carne em seu lugar;
22 Chơ Yiang Sursĩ tễng nghang bran tễ Adam cỡt manoaq cũai mansễm. Cớp Yiang Sursĩ dững mansễm ki atoâq yỗn Adam.
22 e da costela que o senhor Deus lhe tomara, formou a mulher e a trouxe ao homem.
23 Adam pai neq: “Sanua bữn manoaq ĩn tháng cứq! Lứq samoât cũai nâi cỡt tễ nghang cớp sâiq cứq. Ramứh cũai nâi cứq dŏq ‘mansễm’, cỗ án cỡt tễ samiang.”
23 Então disse o homem: Esta é agora osso dos meus ossos, e carne da minha carne; ela será chamada varoa, porquanto do varão foi tomada.
24 Yuaq ngkíq, cũai samiang ễ yoah tễ mpiq mpoaq, chơ ỡt parnơi cớp lacuoi án. Ngkíq alới bar náq lacuoi cayac cỡt máh muoi noaq sâng.
24 Portanto deixará o homem a seu pai e a sua mãe, e unir-se-á à sua mulher, e serão uma só carne.
25 Adam cớp lacuoi án ỡt mu rariat, ma alới tỡ bữn sâng casiet ntrớu.
25 E ambos estavam nus, o homem e sua mulher; e não se envergonhavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?