Eclesiastes 2
BRU vs ACF
1 Cứq chanchớm neq: Cứq ễ táq chim yỗn bũi óh. Âu! Tíng táq yỗn mứt pahỡm sâng bũi hỡr. Ma cứq tamóh ŏ́c bũi ki tỡ bữn cỡt kia ntrớu.
1 Disse eu no meu coração: Ora vem, eu te provarei com alegria; portanto goza o prazer; mas eis que também isso era vaidade.
2 Cứq khoiq chi-chuaq ŏ́c carcháng, ma ŏ́c ki la sacũl lứq, cớp ŏ́c bũi ỡn la tỡ bữn cỡt kia ntrớu.
2 Ao riso disse: Está doido; e da alegria: De que serve esta?
3 Cứq chanchớm ễ táq yỗn tỗ chác cứq cỡt práih prớl na nguaiq blŏ́ng nho, táq ĩn cũai sacũl, dếh ỡt bũi óh; ma cứq tỡ bữn táh sarnớm rangoaiq. Cứq ỡt chanchớm, ranáq ntrớu o yỗn nheq tữh cũai táq tâng dỡi tamoong cakéh lứq nâi.
3 Busquei no meu coração como estimular com vinho a minha carne (regendo porém o meu coração com sabedoria), e entregar-me à loucura, até ver o que seria melhor que os filhos dos homens fizessem debaixo do céu durante o número dos dias de sua vida.
4 Cứq khoiq táq máh ranáq toâr; cứq khoiq táq dống sa‑ữi lám; dếh chóh voar nho sa‑ữi ntốq dŏq yỗn cứq bữm.
4 Fiz para mim obras magníficas; edifiquei para mim casas; plantei para mim vinhas.
5 Cứq táq rô cớp nưong sa‑ữi cớp chóh dũ ramứh palâi aluang, dếh táq sa‑ữi ntốq lơiq.
5 Fiz para mim hortas e jardins, e plantei neles árvores de toda a espécie de fruto.
6 Cứq píq prúng dỡq sa‑ữi ntốq dŏq rooh máh nỡm aluang cứq khoiq chóh.
6 Fiz para mim tanques de águas, para regar com eles o bosque em que reverdeciam as árvores.
7 Cứq chỡng sa‑ữi náq cũai sũl mansễm samiang, cớp bữn sa‑ữi náq cũai sũl canỡt tâng dống cứq hỡ; cứq bữn cantóh charán sa‑ữi hỡn tễ cũai ỡt nhũang tâng vil Yaru-salem.
7 Adquiri servos e servas, e tive servos nascidos em casa; também tive grandes possessões de gados e ovelhas, mais do que todos os que houve antes de mim em Jerusalém.
8 Cứq parỗm pachứm máh práq yễng tễ ntốq puo dŏq, dếh tễ máh vil cứq ndỡm hỡ. Máh cũai mansễm samiang toâq ũat táq yỗn cứq sâng bũi; cớp cứq bữn lacuoi cỗiq sa‑ữi náq.
8 Amontoei também para mim prata e ouro, e tesouros dos reis e das províncias; provi-me de cantores e cantoras, e das delícias dos filhos dos homens; e de instrumentos de música de toda a espécie.
9 Ngkíq, cứq cỡt sốt hỡn tễ máh cũai tâng vil Yaru-salem ca ỡt nhũang cứq, cớp ŏ́c roan rangoaiq ỡt níc cớp cứq.
9 E fui engrandecido, e aumentei mais do que todos os que houve antes de mim em Jerusalém; perseverou também comigo a minha sabedoria.
10 Ntrớu cứq yoc ễ bữn, lứq cứq bữn; cớp cứq tỡ nai ót tễ máh ŏ́c bũi ntrớu. Cứq sâng tanga pahỡm tễ dũ ranáq cứq khoiq táq; ki la cóng tễ dũ ranáq cứq táq.
10 E tudo quanto desejaram os meus olhos não lhes neguei, nem privei o meu coração de alegria alguma; mas o meu coração se alegrou por todo o meu trabalho, e esta foi a minha porção de todo o meu trabalho.
11 Chơ cứq tutuaiq loah tễ dũ ranáq cứq khoiq tốh cóng rêng táq tâng cốc cutễq nâi. Ngkíq cứq dáng raloaih tễ máh ranáq ki la tỡ bữn cỡt kia ntrớu; samoât lúh puai cuyal sâng. Dũ ranáq ki la tỡ bữn cỡt kia ntrớu.
11 E olhei eu para todas as obras que fizeram as minhas mãos, como também para o trabalho que eu, trabalhando, tinha feito, e eis que tudo era vaidade e aflição de espírito, e que proveito nenhum havia debaixo do sol.
12 Cứq chanchớm loah tễ ŏ́c rangoaiq, ŏ́c yúh-yúh, cớp ŏ́c sacũl, yuaq án ca cỡt puo tamái cóq táq puai machớng ranáq puo tễ nhũang tê.
12 Então passei a contemplar a sabedoria, e a loucura e a estultícia. Pois que fará o homem que seguir ao rei? O mesmo que outros já fizeram.
13 Cứq hữm samoât lứq neq: Ŏ́c rangoaiq o hỡn tễ ŏ́c sacũl, machớng ŏ́c poang o hỡn tễ ŏ́c canám.
13 Então vi eu que a sabedoria é mais excelente do que a estultícia, quanto a luz é mais excelente do que as trevas.
14 Cũai bữn sarnớm rangoaiq dáng ntốq án ễ pỡq, ma cũai sacũl tỡ bữn dáng ntrớu tháng. Ma cứq dáng samoât lứq anhúq dũ náq cũai la machớng nheq.
14 Os olhos do homem sábio estão na sua cabeça, mas o louco anda em trevas; então também entendi eu que o mesmo lhes sucede a ambos.
15 Cứq chanchớm neq: “Máh ranáq ca toâq pỡ cũai sacũl, nỡ‑ra lứq toâq pỡ cứq machớng ki tê. Ngkíq, ntrớu cứq bữn lơi tễ sarnớm rangoaiq?”
15 Assim eu disse no meu coração: Como acontece ao tolo, assim me sucederá a mim; por que então busquei eu mais a sabedoria? Então disse no meu coração que também isto era vaidade.
16 Tỡ bữn noau sanhữ dũn máh cũai roan rangoaiq, cớp máh cũai sacũl la tỡ bữn noau sanhữ tê. Yuaq toâq tangái ntun noau khlĩr nheq alới. Dũ náq hái cóq cuchĩt, dếh cũai rangoaiq cớp cũai sacũl hỡ.
16 Porque nunca haverá mais lembrança do sábio do que do tolo; porquanto de tudo, nos dias futuros, total esquecimento haverá. E como morre o sábio, assim morre o tolo!
17 Ngkíq, cứq sâng ngua lứq, yuaq dỡi tamoong cứq tỡ bữn cỡt kia ntrớu, cớp dũ ramứh tâng cốc cutễq nâi atoâq pỡ cứq moang ranáq túh coat sâng. Dũ ranáq ki tỡ bữn cỡt kia ntrớu, ariang cứq lúh puai cuyal sâng.
17 Por isso odiei esta vida, porque a obra que se faz debaixo do sol me era penosa; sim, tudo é vaidade e aflição de espírito.
18 Máh ranáq cứq khoiq táq tâng cốc cutễq nâi, cớp máh crơng cứq bữn, la tỡ bữn cỡt kia ntrớu yỗn cứq. Yuaq cứq dáng samoât, cứq cóq táh nheq máh crơng ki yỗn cũai ca pláih cứq ễn ndỡm.
18 Também eu odiei todo o meu trabalho, que realizei debaixo do sol, visto que eu havia de deixá-lo ao homem que viesse depois de mim.
19 Ma cũai ễ pláih cứq, tỡ bữn noau têq dáng án la cũai roan rangoaiq, tỡ la cũai sacũl. Lứq cũai ki ễn ndỡm máh mun cứq, la máh crơng cứq parỗm pachứm tâng cốc cutễq nâi nhơ tễ sarnớm rangoaiq. Dũ ramứh ki la tỡ bữn kia ntrớu.
19 E quem sabe se será sábio ou tolo? Todavia, se assenhoreará de todo o meu trabalho que realizei e em que me houve sabiamente debaixo do sol; também isto é vaidade.
20 Ngkíq, cứq sâng ngua tê tễ ranáq cứq khoiq táq ntâng lứq tâng cốc cutễq nâi.
20 Então eu me volvi e entreguei o meu coração ao desespero no tocante ao trabalho, o qual realizei debaixo do sol.
21 Cũai cutóng táq ranáq nheq rangứh puai sarnớm rangoaiq, ŏ́c khễuq cớp ưo dáng sa‑ữi. Chơ alới cóq táh nheq máh crơng alới bữn, yỗn cũai canŏ́h ễn ndỡm, la cũai ca tỡ bữn táq ntrớu loâng dŏq bữn crơng ki. Ranáq nâi tỡ bữn cỡt kia ntrớu, cớp tỡ bữn pĩeiq.
21 Porque há homem cujo trabalho é feito com sabedoria, conhecimento, e destreza; contudo deixará o seu trabalho como porção de quem nele não trabalhou; também isto é vaidade e grande mal.
22 Máh cũai dốq táq ranáq ntâng, cớp clơng níc nheq dỡi tamoong alới, ma alới bữn kia ntrớu tễ ranáq alới táq?
22 Porque, que mais tem o homem de todo o seu trabalho, e da aflição do seu coração, em que ele anda trabalhando debaixo do sol?
23 Bo alới noâng tamoong, dũ ranáq alới táq atoâq moang ŏ́c clơng cớp ŏ́c túh arức níc sâng. Dếh tâng sadâu hỡ, la alới tỡ nai tangứt chanchớm. Dũ ramứh ki tỡ bữn cỡt kia ntrớu.
23 Porque todos os seus dias são dores, e a sua ocupação é aflição; até de noite não descansa o seu coração; também isto é vaidade.
24 Tỡ bữn ranáq ntrớu toâr hỡn tễ cha nguaiq cớp sâng bũi pahỡm tễ máh crơng alới bữn. Ma cứq dáng dũ ramứh ki lứq toâq tễ Yiang Sursĩ.
24 Não há nada melhor para o homem do que comer e beber, e fazer com que sua alma goze do bem do seu trabalho. Também vi que isto vem da mão de Deus.
25 Khân Yiang Sursĩ tỡ bữn yỗn, ki tỡ bữn noau têq bữn cha nguaiq, tỡ la sâng bũi hỡr.
25 Pois quem pode comer, ou quem pode gozar melhor do que eu?
26 Máh cũai ca táq yỗn Yiang Sursĩ sâng bũi pahỡm, Yiang Sursĩ lứq yỗn alới ki bữn sarnớm rangoaiq, bữn dáng sa‑ữi, cớp cỡt bũi hỡr. Ma máh cũai lôih, Yiang Sursĩ yỗn alới ki táq ranáq ntâng cớp parỗm pachứm máh sanốc ntữn; ma ntun, alới cóq chiau máh crơng ki pỡ máh cũai ca táq yỗn Yiang Sursĩ sâng bũi pahỡm. Ranáq nâi tỡ bữn cỡt kia ntrớu, la samoât lúh puai cuyal.
26 Porque ao homem que é bom diante dele, dá Deus sabedoria e conhecimento e alegria; mas ao pecador dá trabalho, para que ele ajunte, e amontoe, para dá-lo ao que é bom perante Deus. Também isto é vaidade e aflição de espírito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?