Daniel 2
BRU vs ARIB
1 Toâq Nabũ-canêt-sa khoiq cỡt puo bữn bar cumo chơ, án mpáu muoi ramứh. Ŏ́c rláu mpáu nâi táq yỗn án cỡt sarốh sarnớm, bếq tỡ langêt.
1 Ora no segundo ano do reinado de Nabucodonosor, teve este uns sonhos; e o seu espírito se perturbou, e passou-se-lhe o sono.
2 Yuaq ngkíq, án ớn máh cũai mo mumưl, mo mantaih, cớp mo parnân yỗn toâq atỡng tễ ŏ́c án mpáu. Bo alới toâq pỡ án,
2 Então o rei mandou chamar os magos, os encantadores, os adivinhadores, e os caldeus, para que declarassem ao rei os seus sonhos; eles vieram, pois, e se apresentaram diante do rei.
3 án pai chóq alới neq: “Cứq sâng sarốh sarnớm cỗ tễ parnáu mpáu tỡ o ki. Cứq yoc ễ dáng tễ parnáu ki la ŏ́c ntrớu.”
3 E o rei lhes disse: Tive um sonho, e para saber o sonho está perturbado o meu espírito.
4 Alới ta‑ỡi án toâq parnai Aram neq: “Puo hếq ơi! Sễq yỗn puo hếq ỡt cóng tamoong mantái níc! Sễq anhia sarŏh máh parnáu anhia mpáu yỗn hếq tamứng, chơ hếq têq aloŏh ŏ́c tễ parnáu ki yỗn anhia dáng.”
4 Os caldeus disseram ao rei em aramaico: Ó rei, vive eternamente; dize o sonho a teus servos, e daremos a interpretação
5 Ma puo atỡng alới neq: “Cứq khoiq chanchớm yoc ễ táq neq: Khân anhia ma tỡ têq atỡng loah máh ŏ́c cứq mpáu cớp aloŏh ngê tễ parnáu ki, ki cứq cŏ́h tỗ anhia yỗn cỡt bar béq cớp talốh máh dống anhia yỗn cỡt ralốh-ralái.
5 Respondeu o rei, e disse aos caldeus: Esta minha palavra é irrevogável se não me fizerdes saber o sonho e a sua interpretação, sereis despedaçados, e as vossas casas serão feitas um monturo;
6 Ma khân anhia têq atỡng yỗn cứq dáng raloaih tễ parnáu nâi, ki cứq yỗn anhia bữn cóng cớp achỗn chớc anhia hỡ. Yuaq ngkíq, cóq anhia atỡng tễ parnáu ki voai, chơ aloŏh yỗn cứq dáng raloaih tễ ngê ki!”
6 mas se vós me declarardes o sonho e a sua interpretação, recebereis de mim dádivas, recompensas e grande honra. Portanto declarai-me o sonho e a sua interpretação.
7 Alới ta‑ỡi puo neq: “Khân anhia sarŏh parnáu anhia mpáu yỗn hếq dáng, ki hếq têq aloŏh ngê tễ parnáu mpáu ki.”
7 Responderam pela segunda vez: Diga o rei o sonho a seus servos, e daremos a interpretação.
8 Toâq puo sâng santoiq ki, án pai neq: “Cứq dáng samoât lứq anhia chuaq rana ễ payũt ễq yỗn cro, yuaq anhia dáng cứq ễ
8 Respondeu o rei, e disse: Bem sei eu que vós quereis ganhar tempo; porque vedes que a minha palavra é irrevogável.
9 yỗn anhia roap tôt, khân anhia tỡ bữn atỡng parnáu ki yỗn cứq dáng. Tỗp anhia yoc ễ phếq cứq, acoan ễq máh ramứh nâi cỡt ralêq. Cóq anhia ruaih loah parnáu ki yỗn cứq tamứng chim; chơ cứq noap anhia têq aloŏh ngê tễ parnáu ki.”
9 se não me fizerdes saber o sonho, uma só sentença será a vossa; pois vós preparastes palavras mentirosas e perversas para as proferirdes na minha presença, até que se mude o tempo. portanto dizei-me o sonho, para que eu saiba que me podeis dar a sua interpretação.
10 Tỗp cũai mo ki ta‑ỡi loah neq: “Tỡ bữn noau mŏ tâng cốc cutễq nâi têq atỡng yỗn anhia dáng nheq máh ŏ́c anhia yoc ễ dáng. Cớp tỡ bữn puo aléq, tam án la sốt lứq, ma blớh ariang nneq chóq tỗp mo mumưl, mo parnân, cớp mo mantaih.
10 Responderam os caldeus na presença do rei, e disseram: Não há ninguém sobre a terra que possa cumprir a palavra do rei; pois nenhum rei, por grande e poderoso que fosse, tem exigido coisa semelhante de algum mago ou encantador, ou caldeu.
11 Ŏ́c anhia blớh ki coat lứq. Tỡ bữn noau têq ta‑ỡi anhia mŏ; ống máh yiang toâp têq táq ŏ́c ki, cớp alới tỡ bữn ỡt mpứng dĩ cũai.”
11 A coisa que o rei requer é difícil, e ninguém há que a possa declarar ao rei, senão os deuses, cuja morada não é com a carne mortal.
12 Cỗ tễ santoiq ki, puo sâng cutâu mứt lứq. Chơ án ớn noau cachĩt nheq máh cũai rangoaiq ca puo dốq sarhống tâng cruang Ba-bulôn.
12 Então o rei muito se irou e enfureceu, e ordenou que matassem a todos os sábios de Babilônia.
13 Ngkíq, puo aloŏh phễp rit yỗn cachĩt nheq tỗp alới, dếh Daniel cớp yớu án hỡ.
13 saiu, pois, o decreto, segundo o qual deviam ser mortos os sábios; e buscaram a Daniel e aos seus companheiros, para que fossem mortos.
14 Toâq ki Daniel pỡq ramóh Ariac, cũai sốt máh tahan kĩaq puo; Ariac la cũai roap mpỗl yỗn pỡq cachĩt cũai ki. Daniel táq ntỡng laviei lứq
14 Então Daniel falou avisada e prudentemente a Arioque, capitão da guarda do rei, que tinha saído para matar os sábios de Babilônia;
15 cớp blớh Ariac neq: “Cỗ nŏ́q puo ma aloŏh phễp rit ntâng lứq nâi?”
15 pois disse a Arioque, capitão do rei: Por que é o decreto do rei tão urgente? Então Arioque explicou o caso a Daniel.
16 Chơ Daniel pỡq toâp ramóh puo, cớp sễq án atỡi loah máh tangái ễ cachĩt alới, dŏq án bữn atỡng tễ ngê ŏ́c láu mpáu yỗn puo dáng.
16 Ao que Daniel se apresentou ao rei e pediu que lhe designasse o prazo, para que desse ao rei a interpretação.
17 Chơ Daniel píh chu loah pỡ dống án, cớp atỡng tễ máh ranáq ki yỗn yớu án Ha-nania, Mi-sel, cớp A-saria dáng tê.
17 Então Daniel foi para casa, e fez saber o caso a Hananias, Misael e Azarias, seus companheiros,
18 Án ớn yớu án câu sễq tễ Yiang Sursĩ ca ỡt tâng paloŏng yỗn sarũiq táq nứng, cớp sễq Yiang Sursĩ atỡng raloaih tễ ŏ́c cartooq ki yỗn alới dáng. Ngkíq nŏ́q noau tỡ bữn cachĩt alới parnơi cớp cũai canŏ́h ca puo dốq sarhống tâng cruang Ba-bulôn.
18 para que pedissem misericórdia ao Deus do céu sobre este mistério, a fim de que Daniel e seus companheiros não perecessem, juntamente com o resto dos sábios de Babilônia.
19 Tâng sadâu ki Yiang Sursĩ sapáh yỗn Daniel dáng tễ ŏ́c cartooq ki, cớp án khễn Yiang Sursĩ tâng paloŏng neq:
19 Então foi revelado o mistério a Daniel numa visão de noite; pelo que Daniel louvou o Deus do céu.
20 “Yiang Sursĩ la roan rangoaiq cớp bữn chớc toâr lứq!
20 Disse Daniel: Seja bendito o nome de Deus para todo o sempre, porque são dele a sabedoria e a força.
21 Yiang Sursĩ cỡt sốt máh tangái sadâu cớp catữ;
21 Ele muda os tempos e as estações; ele remove os reis e estabelece os reis; é ele quem dá a sabedoria aos sábios e o entendimento aos entendidos.
22 Yiang Sursĩ tỗr aloŏh dũ ŏ́c cartooq,
22 Ele revela o profundo e o escondido; conhece o que está em trevas, e com ele mora a luz.
23 Ơ Yiang Sursĩ máh achúc achiac cứq sang ơi!
23 Ó Deus de meus pais, a ti dou graças e louvor porque me deste sabedoria e força; e agora me fizeste saber o que te pedimos; pois nos fizeste saber este assunto do rei.
24 Ngkíq Daniel mut ramóh Ariac, án ca puo ớn pỡq cachĩt máh cũai puo dốq sarhống. Daniel pai neq: “Sễq anhia chỗi cachĩt máh cũai táq ranáq sarhống nâi. Sễq anhia dững cứq pỡq ramóh puo voai. Chơ cứq ễ atỡng yỗn puo dáng tễ ŏ́c án rláu mpáu.”
24 Por isso Daniel foi ter com Arioque, ao qual o rei tinha constituído para matar os sábios de Babilônia; entrou, e disse-lhe assim: Não mates os sábios de Babilônia; introduze-me na presença do rei, e lhe darei a interpretação.
25 Chơ Ariac dững toâp Daniel pỡq ramóh puo Nabũ-canêt-sa cớp atỡng neq: “Hếq khoiq ramóh manoaq tễ tỗp cũai noau cỗp tễ cruang Yuda; án têq atỡng ŏ́c tễ parnáu puo mpáu.”
25 Então Arioque depressa introduziu Daniel à presença do rei, e disse-lhe assim: Achei dentre os filhos dos cativos de Judá um homem que fará saber ao rei a interpretação.
26 Puo pai chóq Daniel (án bữn ramứh Bel-tasat-sar hỡ) neq: “Mới têq atỡng ŏ́c cứq rláu mpáu cớp aloŏh ngê tễ parnáu ki tỡ?”
26 Respondeu o rei e disse a Daniel, cujo nome era Beltessazar: Podes tu fazer-me saber o sonho que tive e a sua interpretação?
27 Daniel ta‑ỡi neq: “Cucốh puo ơi! Lứq tỡ bữn mo mumưl, mo parnân, mo mantaih, tỡ la mo canŏ́h ma têq atỡng anhia máh ŏ́c cartooq nâi.
27 Respondeu Daniel na presença do rei e disse: O mistério que o rei exigiu, nem sábios, nem encantadores, nem magos, nem adivinhadores lhe podem revelar;
28 Ma bữn ống Yiang Sursĩ tâng paloŏng toâp têq apáh máh ŏ́c yarũ nâi. Yiang Sursĩ atỡng yỗn puo dáng tễ máh ranáq ễ toâq chumát. Sanua hếq sễq atỡng ŏ́c mpáu cớp máh ŏ́c sapáh anhia khoiq hữm bo anhia bếq.
28 mas há um Deus no céu, o qual revela os mistérios; ele, pois, fez saber ao rei Nabucodonosor o que há de suceder nos últimos dias. O teu sonho e as visões que tiveste na tua cama são estas:
29 “Bo anhia bếq, anhia mpáu tễ ranáq ễ toâq chumát; Yiang Sursĩ, án ca sapáh ŏ́c cutooq, án yoc ễ atỡng anhia dáng tễ máh ranáq ễ cỡt.
29 Estando tu, ó rei, na tua cama, subiram os teus pensamentos sobre o que havia de suceder no futuro. Aquele, pois, que revela os mistérios te fez saber o que há de ser.
30 Ŏ́c yarũ nâi, Yiang Sursĩ khoiq apáh yỗn hếq dáng, tỡ bữn cỗ hếq rangoaiq clữi tễ cũai canŏ́h, ma cỗ án yoc anhia dáng tễ ŏ́c anhia mpáu, cớp yoc anhia dáng tễ ŏ́c anhia ỡt chanchớm.
30 E a mim me foi revelado este mistério, não por ter eu mais sabedoria que qualquer outro vivente, mas para que a interpretação se fizesse saber ao rei, e para que entendesses os pensamentos do teu coração.
31 “Cucốh puo ơi, ŏ́c anhia mpáu ki la neq: Anhia bữn hữm rup toâr lứq ca noau ayứng yáng moat anhia; rup nâi ang‑ữr, ma toâq hái nhêng o ễ ngcŏh.
31 Tu, ó rei, na visão olhaste e eis uma grande estátua. Esta estátua, imensa e de excelente esplendor, estava em pé diante de ti; e a sua aparência era terrível.
32 Plỡ rup nâi noau táq toâq yễng muoi chít; apơm cớp ngcŏ́ng noau táq toâq práq; ma púng cớp nlu noau táq toâq sapoan;
32 A cabeça dessa estátua era de ouro fino; o peito e os braços de prata; o ventre e as coxas de bronze;
33 nluang noau táq toâq tac; ayững noau táq carchốc tac cớp cutễq dieuq.
33 as pernas de ferro; e os pés em parte de ferro e em parte de barro.
34 Bo anhia ỡt tapoang nhêng, bữn muoi tamáu côl toâr ralíh asễng tễ crang cóh, mŏ tỡ bữn cũai aléq tatũih án. Tamáu nâi satooh pĩeiq tâng ayững tac cớp cutễq dieuq ki, cớp táq yỗn ayững ki cỡt tacoaih pruon nheq.
34 Estavas vendo isto, quando uma pedra foi cortada, sem auxílio de mãos, a qual feriu a estátua nos pés de ferro e de barro, e os esmiuçou.
35 Bo ki toâp máh ntốq táq toâq tac, cutễq dieuq, sapoan, práq, cớp yễng cỡt dưoiq sanŏ́q lamŏ́c tâng catữ noau púh saro. Cuyal phát dững nheq máh ramứh ki, tỡ bữn khlâiq ntrớu noâng. Ma tamáu côl ki cỡt toâr la‑ữt toau tadát nheq cốc cutễq nâi.
35 Então foi juntamente esmiuçado o ferro, o barro, o bronze, a prata e o ouro, os quais se fizeram como a pragana das eiras no estio, e o vento os levou, e não se podia achar nenhum vestígio deles; a pedra, porém, que feriu a estátua se tornou uma grande montanha, e encheu toda a terra.
36 “Nâi la máh ŏ́c anhia mpáu. Ma sanua hếq sễq aloŏh ngê yỗn anhia dáng tễ parnáu anhia rláu mpáu ki.
36 Este é o sonho; agora diremos ao rei a sua interpretação.
37 Cucốh puo ơi, anhia la puo sốt toâr clữi nheq tễ máh puo canŏ́h. Yiang Sursĩ ca ỡt tâng paloŏng chóh anhia yỗn cỡt puo sốt toâr, bữn chớc toâr lứq, bữn bán rêng, cớp yỗn máh cũai yám noap anhia.
37 Tu, ó rei, és rei de reis, a quem o Deus do céu tem dado o reino, o poder, a força e a glória;
38 Yiang Sursĩ chóh anhia yỗn cỡt sốt máh cũai cớp charán, dếh máh chớm pâr tâng cốc cutễq nâi. Plỡ yễng, ki sacâm tễ anhia toâp.
38 e em cuja mão ele entregou os filhos dos homens, onde quer que habitem, os animais do campo e as aves do céu, e te fez reinar sobre todos eles; tu és a cabeça de ouro.
39 Vớt tễ cruang anhia, bữn muoi cruang ễn; cruang ki cacớt hỡn tễ cruang anhia; chơ ntun ki, bữn cruang pái ễn cỡt cruang sapoan, ma án bữn chớc ndỡm nheq cốc cutễq nâi.
39 Depois de ti se levantará outro reino, inferior ao teu; e um terceiro reino, de bronze, o qual terá domínio sobre toda a terra.
40 Chơ bữn cruang pỗn ễn cỡt cruang rêng lứq sanŏ́q tac, têq án táq yỗn dũ ramứh tacoaih cớp dưoiq. Cruang nâi ễ pỡq chíl máh cruang canŏ́h yỗn cỡt rúng ralốh nheq.
40 E haverá um quarto reino, forte como ferro, porquanto o ferro esmiúça e quebra tudo; como o ferro quebra todas as coisas, assim ele quebrantará e esmiuçará.
41 Anhia khoiq hữm ayững cớp ndễm ayững noau táq toâq tac carchốc cớp cutễq tabát. Ŏ́c nâi cỡt tếc yỗn anhia dáng, chumát cruang nâi caryoah cỡt bar tỗp. Án coang bĩq cỗ tễ tac, ma án lamên bĩq cỗ tễ cutễq tabát.
41 Quanto ao que viste dos pés e dos dedos, em parte de barro de oleiro, e em parte de ferro, isso será um reino dividido; contudo haverá nele alguma coisa da firmeza do ferro, pois que viste o ferro misturado com barro de lodo.
42 Ndễm ayững muoi béq ki tac, ma muoi béq ễn ki cutễq tabát; ngkíq, chumát tâng cruang nâi bữn muoi tỗp bán rêng, ma muoi tỗp ễn cỡt ieuq.
42 E como os dedos dos pés eram em parte de ferro e em parte de barro, assim por uma parte o reino será forte, e por outra será frágil.
43 Anhia khoiq hữm chơ tễ tac carchốc cớp cutễq tabát. Ŏ́c nâi cỡt tếc atỡng tễ máh cũai sốt tâng cruang ki; chumát alới ễ cỡt ratoi loah. Ngkíq, alới ễ táq sễm ai na racoâiq ra‑ĩt. Ma alới tỡ têq táq ngkíq, ĩn tac tỡ têq ramóh cớp cutễq tabát.
43 Quanto ao que viste do ferro misturado com barro de lodo, misturar-se-ão pelo casamento; mas não se ligarão um ao outro, assim como o ferro não se mistura com o barro.
44 Nỡ‑ra, tữ toâq dỡi puo ki, Yiang Sursĩ ca ỡt tâng paloŏng ễ tễng muoi cruang tỡ nai cỡt pứt. Cruang ki tỡ bữn noau têq chíl yỗn cỡt pê; ma cruang ki ễ talốh máh cruang canŏ́h yỗn cỡt rúng nheq; chơ cruang ki bữn ỡt mantái níc.
44 Mas, nos dias desses reis, o Deus do céu suscitará um reino que não será jamais destruído; nem passará a soberania deste reino a outro povo; mas esmiuçará e consumirá todos esses reinos, e subsistirá para sempre.
45 Cớp anhia khoiq hữm muoi tamáu côl toâr ki, án chống ễ ralíh asễng tễ crang cóh ma tỡ bữn noau tatũih án; tamáu côl ki satooh pĩeiq tâng rup tac, sapoan, cutễq tabát, práq, cớp yễng. Ŏ́c nâi Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq ễ atỡng yỗn anhia dáng tễ máh ranáq ễ toâq chumát. Hếq khoiq atỡng anhia pĩeiq lứq tễ máh ŏ́c anhia rláu mpáu, cớp aloŏh ngê tễ ŏ́c anhia mpáu ki, dŏq anhia têq dáng raloaih lứq.”
45 Porquanto viste que do monte foi cortada uma pedra, sem auxílio de mãos, e ela esmiuçou o ferro, o bronze, o barro, a prata e o ouro, o grande Deus faz saber ao rei o que há de suceder no futuro. Certo é o sonho, e fiel a sua interpretação.
46 Chơ puo Nabũ-canêt-sa ap muoi tatứp tâng cutễq, cớp ớn noau dững máh crơng sang cớp crơng phuom chiau yỗn Daniel.
46 Então o rei Nabucodonosor caiu com o rosto em terra, e adorou a Daniel, e ordenou que lhe oferecessem uma oblação e perfumes suaves.
47 Cớp án pai neq: “Yiang Sursĩ mới la Yiang sốt toâr clữi nheq tễ máh yiang canŏ́h; án la Ncháu ca sốt clữi nheq tễ máh puo, cớp án apáh máh ŏ́c cartooq. Cứq bữn dáng tễ ŏ́c nâi, la cỗ mới têq atỡng tễ dũ ŏ́c máh ŏ́c cartooq nâi.”
47 Respondeu o rei a Daniel, e disse: Verdadeiramente, o vosso Deus é Deus dos deuses, e o Senhor dos reis, e o revelador dos mistérios, pois pudeste revelar este mistério.
48 Chơ puo chiau chớc toâr lứq yỗn Daniel, cớp yỗn crơng mpon o lứq hỡ pỡ án, cớp chóh án yỗn cỡt sốt cruang Ba-bulôn, dếh cỡt sốt máh cũai puo dốq sarhống hỡ.
48 Então o rei engrandeceu a Daniel, e lhe deu muitas e grandes dádivas, e o pôs por governador sobre toda a província de Babilônia, como também o fez chefe principal de todos os sábios de Babilônia.
49 Táq puai máh santoiq Daniel sễq, puo chóh Satrac, Mê-sac, cớp Abet-nacô yỗn cỡt sốt pưn Daniel tâng cruang Ba-bulôn. Ma Daniel, ki án noâng ỡt tâng dống puo.
49 A pedido de Daniel, o rei constituiu superintendentes sobre os negócios da província de Babilônia a Sadraque, Mesaque e Abednego; mas Daniel permaneceu na corte do rei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?