2 Coríntios 12

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kan niete ikaror hani min bajut to me nafa yánoyan. Maer ban ilob mala ujugum waw wo Ataw asenom me, mala waf waw wo nagitenom me.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Niffase an o Kirista aĉile, o nuffase búoh baje maer símit sono guñen ni sibbagir no Aláemit atebol me ájaenum bi fatiya-tiya n’émit. (Iffasut ter maagen n’enilol ró najae bi ró n’émit, ter let n’enilol ró najae, Aláemit bareol o affase.)
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Niffase búoh an ahumu (ter n’enilol ró najae, ter may let n’enilol ró najae, iffasut, bare Aláemit affase),
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 an ahumu nájaenumijaenum bi n’émit min mb’aun dó gurim go nájuut áᵽajul, go senuti an ahumu min áju abbañ alob go.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 An ahumu ínje ᵽan ikaror mola, bare ínje fumumom mat’ikaror múmbam, íni let mala bágotoom.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Ey, imaŋen me ikaror, mati ní ter nitetey ni fuhow, mata ᵽan iloben maagen barebare. Bare mat’ikan mo, mata nimaŋe min bugan bugagu gujogom re ni wo gujugeom me ikan, ter ᵽoᵽ ni wo guuneom me ilob.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Ban min jambi ikaror mala bagitener baubu bal Ataw bajahaliene mee, nibabaj sílam sámah n’enilom, saamme amalaka ace ala Seytane nah’ategom jamb’ikaror mala bo ík’ígaten.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Nilae Ataw ñono ñáfaji tima náᵽunnom ni sílam sausu,
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 bare naagom : « Gájiom guᵽiloi : gabajuti sembe ᵽan guĉil min sembe sasu súmbam sujugi ŋanno ca. » Yo eĉile ñer nifaŋ nikarore mala gabajutom sembe, min mbi sembe sasu saa Kirista síni nánonan n’ínje.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Yo eĉile nísumaet ni gabajutom sembe, n’eyab ujel, ni mataño, ni gálatien, ni sílam, dó ᵽe mala Kirista ; mata no nibajut me sembe, no til nifaŋ me ebaj so.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Nilolob nan atea ni fuhow nem, ban buru júrurom dó. Maagen mamu, hani min ilet me waf, buru juoten me jisalom, mata uᵽotoraaw ubugu bugo buru juoge me búgamah gom gufaŋutom ni wáfowaf.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Waf waw wagiten me búoh ínje aᵽotora nem, buru jujuhwojuh ñammeŋe no niomen me ni buru. Leti jujuge waf waunderuti, bakaner bajahaliene ni bigitenum bánoban ?
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Wa sasu sijangu sibaje wo buru jibajut ? Ter ᵽiaŋ min ihalutul me min juogenom ? Kan juboketom min ijogul me búli ni bugagu.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Maer ínje niᵽaree bi ejoulom éfatten bi ni buru, ban inagut wáfowaf ni buru, mata let waf waw wo buru jibaj me niŋese, bare buru fumumul. Maagen mamu, let uñiaw guote guogen ubugail, bare til ubugail guote guogenil.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Iní me fúmbam, ᵽan súmom min isen wo nibaj me ᵽee, ban ᵽan isenoro ínje fumumom bi ni buru. Eno me ñer ínje nimaŋul re mamu, bu buru ᵽan jimaŋom jatiito bare ?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Kan hum jujuge búoh maagen ihalutul min juogenom. Bare min guce ni buru gujogom me an álodit maagen, mo may guᵽinore me n’guoh mutuhoom niŋare nibutul.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Niŋaŋar ᵽiaŋ ace ni bugo niboñulul me min ibutul niyab waful ?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Nilalaw faŋ Tit min ájoul bi ni buru, ban niboñuloboñ may atiolal o nilobul me mola min gújaorul. Tit ᵽiaŋ nabutulbut min ayab waful ? Leti waf waw wo ínje n’aĉila jikane me, ni gaᵽinor ganur jikane wo ? Injé n’aĉila leti ni bulago banur jújoume ?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Ter til min jijangae me eletar yauye, jiᵽinore búoh wóli eliᵽ bakoŋ ni buru juom ni yo ? Let mo ! Wóli, ni búkanum baa gajogoróli ni Kirista, bújoŋor Aláemit julobe maa. Gupalom bugo níbboli me faŋ, wo wóli julobeul me ᵽe, julobwolob bi eliŋen gáinenul.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Waf waw wo níholi me, wo uomme jamb’iĉigul ni buru mat’itogul ni gailo gagu go ínje imaŋ me, ban buru ᵽoᵽ mati jujugom ni gailo gagu go buru jimaŋ me. Gáholiom ᵽe jambi baj ni buru gárig, bísilaet, bíelor, búfaŋor, bíjedor ni elobor sulob saarat, etebenoro ni ekan dó me ánoan wásumol me.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Ey, níholiholi jamb’iĉigul n’ebbañulom ece ésugul Aláemit nasuenom bújoŋorul, min ikoŋ mala min gammeŋe ni buru guroŋ me n’etil ti nihi gutilen me naanaŋ, n’elat ehat waf waw waarat me wo nihi gukanen me no, ti buñumor bo mee ni gafilo ni aletalet.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.