Lucas 8
BPS vs ARA
1 Na kafnge én, mdà Dyisas magu salu di dademe dad syudad na dee malnak banwe du samtulen i Fye Tulen gablà di kagot Dwata. Na magin i sfalò lwe gal mlalò kenen.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Na nun fa dademe dad libun tafanguléan di dad tdukla magin kenen, na dademe nun busaw tafalwaan di dale. Satu ani dunan, Méri Magdalin, i to gufalwà Dyisas fitu busaw.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Na satu, dunan Dyoana, i yaan i mdatah salig di bong gumnè Harì Hérod dnagit Kusa, na satu, Susana, na dee fa dademe. Ani i dad libun tmabeng dale Dyisas fagu di dad knunla.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Too dee dad to salu di ku Dyisas mdà di dee dad banwe. Na di takastifunla, tamdò Dyisas fagu di fléd, manan,
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Nun to salu di nligon du smabul bnê. Di ksabulan dun, nun dademe gsabul di bà dalan, na gdà i dad to na fti tnukè i dad anuk di bnas.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Na nun dademe gsabul di gunun dee batu, na tmabò sa, bay là mlo mlanas du kafag i tanà.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Na nun dademe bnê gsabul di lam walad nun sual, na tmabò, bay mlal kalnok i dad walad na mlimas i dad tabò i bnê.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Kabay i dademe bnê sabul di gufye tanà tmabò, na di kbungela mlatu i bong uléan.”
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Na smalek i dad to gal mlalò ku Dyisas ku tan i gumtatek i fléd gine.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Na man Dyisas, “Faglabatgu gamu i dad gbuni gablà di kagot Dwata. Kabay di dademe dad to, fagu di fléd i dad tdògu dale, du fye
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 “Na ani gumtatek i fléd. I bnê, dunan i Tnalù Dwata.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 I dalan gugsabul i dad bnê, dunan i dad to tamlinge i Tnalù Dwata, bay salu Satanas di dale du nwean di nawala i talingela, du fye là ale faglut, na là ale galwà di salà.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Na i tanà gunun dee batu gusmabul dademe bnê, dunan i dad to too lehew dmawat Tnalù Dwata di kaklingela dun, bay du là dmalil i Tnaluan di nawala, taman là mlo ale faglut, du di kakel i tilew, tnagakla i kafaglutla.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Na i tanà gal gutmabò dad walad nun sual gusmabul dademe bnê, dunan i dad to tamlinge Tnalù Dwata, bay là lamnok di lam nawala mdà di dad klidù di knèla di tah tanà na kiballa i knun, na knayèla i klehew banwe. Taman landè ktaga i bungen di fandamla.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Kabay i fye tanà gusmabul i bnê, dunan i dad to tamlinge i Tnalù Dwata, i too dmawat na fkah dun di nawala, na fadlug di kimenla kel di too nun bungen.”
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Na tulen Dyisas satu fléd, manan, “Landè teenam to mtam i salò, na snukuban i been, ku demen bunin di dungan katri. Kabay ku ntaman, fkahan di gumefen, du fye i kdee to myak di gumnean mite i knengan.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 I kdee gbuni di mduh ani, teen sa kadang, na i là gadè ani, gadè sa kadang.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Tooyu fanse flinge i tdògu, du i dad to nun kaglabat i tdògu tananù Dwata. Na i dad to là fkah dun di nawala, nawì Dwata balù i tukay man nawala glabatla.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Di lam Dyisas tamdò kel i yéan na dad flanekan lagi, du kayèla smite kenen, bay là ale gafdadong du too dee dad to.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Na nun to tmulen ku Dyisas, manan, “Taditù yéam na dad flanekam tadag di lwà, na kayèla smite ge.”
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Kabay man Dyisas di dale, “Hae, bay i dad to mlinge i Tnalù Dwata na mimen dun, ale mgimò yêgu na dad flanekgu.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Di satu duh, myak Dyisas na i dad gal mlalò kenen di tah i aweng, na manan di dale, “Mdà ito mifal i lanaw.” Na mdà ale.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Di slengla maweng, gkudang Dyisas. Na nkel ale i mgal nus di talà. Maglam yéél i awengla, na tafan ale galnab.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Taman fdadong di ku Dyisas i dad gal mlalò kenen, na nukatla, manla, “E Amu! Amu, tafan ito galnab, mlimas ito kadang!”
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Na manan di dad gal mlalò kenen, “Kan ku là gamu smalig?”
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Na fles ale mifal i lanaw salu di banwe i dad to Gérasin déén di faltù banwe Galili.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Na di ktufala di tanà, na nun satu lagi bnusaw mdà di lunsud smitong kenen. Tatoo mlo laan kamlaweh, na là mnè di gumnè to, bay én baling gumnean di ilib gal gulambang i dad to.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Na di kiten ku Dyisas, mkit kenen na lamfan di munan, na falbongan i taluan, manan, “E Dyisas, Tingà i Too Mdatah Dwata, tan i kiboam deg. Fnigu di ge, nangam agu fanlayam.”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Manan ani, du tadek Dyisas i busaw lamwà di lagi én. (Tadee duléan fusuk di kenen, na nunung kenen i dad to, na fnantungla, na balù ku bnakusla kmalan na blian i sangkalì, gaganan mto dun. Na gal ndal kenen i busaw ditù di banwe landè to mnè déén.)
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Na smalek Dyisas, manan, “Simto i dagitam?”
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Na fakdo i dad busaw fye laan ale dek tufa di sol landè gusen i kngalaman gumlayam Dwata dale.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Na nun dee dad sdè nifat mdadong déén samwel di bilil. Na fakdo i dad busaw di ku Dyisas du fye falohan ale fusuk di dad sdè, na falohan ale.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Taman lamwà i dad busaw di to én, na fles fusuk di dad sdè. Na i kdee dad sdè mila masol di bilil na gtufa di lanaw, na mlimas.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Di kite i dad to mifat dad sdè i mkel ani, mila ale, na tnulenla i dad to di lunsud na di klamang banwe.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Na i dad to mlinge, salu ale ditù du neyela i tamkel. Kakella di ku Dyisas, teenla i to gulamwà i dad busaw sudeng di saféd blì Dyisas. Takamlaweh kenen, na tafye i fandaman. Na too ale likò.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Na i dad to mite i mgimò Dyisas, tulenla gablà di kafalwaan i dad busaw.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Na fni i kdee dad to mnè di banwe dad Gérasin di ku Dyisas, fye ku tnagakan i banwela, du too ale likò. Taman myak Dyisas di aweng du samfulê di faltù.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Na i to gulamwà i dad busaw fakdo di ku Dyisas du kayean magin, bay là kenen fagin Dyisas, du manan,
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Mulê ge, na tnulenam dademem i kalbong mgimò Dwata di ge.” Na too glut, mdà i to én mulê di banwen, na tnulenan i dad to di klamang lunsud i nimò Dyisas di kenen.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Di kasfulê ale Dyisas di faltù i lanaw, i dad to déén too lehew dmawat kenen, du toola kenen fatan.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Na nun to kel dnagit ku Dyairus, satu ganlal di gal gusatdò i dad Dyu. Di kiten ku Dyisas lkuad kenen di saféd blian, du fakdo fye magin Dyisas di gumnean,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 du i sen tingaan libun mdadong sfalò lwe falin, tafan mati.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Na nun satu libun déén tamaflayam sfalò lwe fali mdà di tdukan, tatì maloh tienan. Na landè to gafgulê kenen.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Taman fdadong kenen di kagol Dyisas, na nagotan i kilil klawehan, na tlag nan kaloh tienan.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Na man Dyisas, “Simto magot deg?”
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Kabay man Dyisas, “Nun magot deg, du lyalogu nun eneg i gafgulê talamwà di deg.”
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Kanto teen i libun, là gbuni nimoan, kankal kenen di klikoan, na lkuad di muna Dyisas, na tulenan di muna i kdee dad to i duenan magot kenen na gablà di kguléan.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Na man Dyisas di kenen, “Tingàgu, mdà di kafaglutam tamgulê ge. Mulê ge, na i ktanak nawa mnè di ge.”
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Na sleng Dyisas talù fa, nun to kel fdu di gumnè Dyairus, dunan i ganlal di gusatdò dad Dyu. Na manan di ku Dyairus, “Nangam fafles i To Tamdò di gumneam, du laam nan gnumah i tingaam. Tamati nan.”
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Kabay linge Dyisas, na manan di ku Dyairus, “Nang ge likò. Alò ge fadlug faglut, na mgulê i tingaam.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Kakella di gumnè Dyairus, landè to faloh Dyisas fusuk, senan alò Fiter, Dyan, Dyém, na i dad tua i tingà.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Na i kdee dad to déén, too ale mngel, na nlanula i tingà. Kabay man Dyisas, “Nang gamu mngel. Laan mati, bay alò kudang.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Na toola kenen nulé, du gadèla tamati sa.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Kabay nagot Dyisas kmal i tingà, na tlon kenen, manan, “Tuy, mték ge.”
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Na mulê di kenen i nawan, na gasil mték. Na dek ale Dyisas mlé knaan di tingà.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Na too tikeng i dad tuan, bay fnang Dyisas ale tmulen di balù simto i mgimò di tingàla.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?