Lucas 16

BPS vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Na lêman nun tulen Dyisas satu fléd di dad to mlalò kenen, manan, “Nun satu to too bong knunan, na nun saligan gufagotan dun. Na di satu duh, nun lingen na tabaling falmo saligan i knunan.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Di kgadean dun, fatlon i saligan, na snalekan kenen, manan, ‘Tan i lingegu ani gablà di ge? Blém di deg i gugsulat gablà di kagotam i knungu, du làgu nan fagot ge.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 “Na man i salig di kton, ‘Tan i kibògu nan du falwà agu i amugu? Làgu gagan mimò i blat du mlungay agu na myà agu mni.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 A, tagadègu ku tan i fye nimògu du fye balù ku falwà agu, knean nun dad demegu sgalak fyak deg di gumnèla.’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Én nimoan, katedan i kdee dad to gamguteng di amun man satu dale. Kakel i satu, snalekan kenen, manan, ‘File utengam di amugu?’
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 “Na man i to én, ‘Mlatu lata i fngalo.’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 “Na lêmanan snalek i satu, manan, ‘Na ge, file utengam?’
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 “Di kaklinge i amun gablà di nimoan, dnayenan i salig mlangong di kfulungan meye kfagu i nimoan. Hae, du mdatah kfulung i dad to là faglut di Dwata di kibòla i dademela to mnè di tah tanà ani, di kfulung i dad to Dwata.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Taman tulengu gamu ani, fandamyu i knèyu di fulé duh. Gnamityu i knunyu di ktabeng i dad to, fye nun kamdo gamu, na balù ku tamti i knunyu, dnawat gamu di gumnè landè gusenan.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Balù simto to gsalig di tukay, lêman gsalig di bong. Na balù simto to là gsalig di tukay, là lêman gsalig di bong.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Taman ku là gamu gsalig di kagotyu i knun di tah tanà, simto kè smalig di gamu i glut knun ditù di langit?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Na ku là gamu gsalig magot i knun dademe to, simto mlé gamu knun di langit?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Landè kibò flifan di lwe amu, du ku lwe amu satu to, knangan nawa i satu, na kandon i satu, ku demen nimenan i satu, na dnuenan i satu. Ku too bong nawayu knun, làyu gimen Dwata du landè kibò flifan di lwe.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Na mlinge i dad Farisi i kdee man Dyisas ani, taman snilola kenen, du too bong nawala filak.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Kabay manan di dale, “Gamu i dad to mayè mimò fye di kite i dad to, bay gadè Dwata i mnè di nawayu. Na i nimò too mabtas di dad to, baling too knang Dwata.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Kel di bang Dyan Gal Munyag, én alò gal tdò, dunan i dad flalò blé Dwata fagu di ku Mosis na i sulat dad tugadan di muna fa. Kabay tambù Dyan tamdò i Fye Tulen gablà di kagot Dwata, na mdà di kaklinge dad to dun, too ale fgal du fye gfusuk ale.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Kabay mlal fa magwè i langit na tanà, di kagwè balù tukay gsulat di dad flalò blé Dwata.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Ku fkahta di lagi mkah i yaanan na lêman mwè satu libun, tagamsalà du nlafaan i muna yaanan. Na salngad i lagi mwè libun takah i yaanan, gamsalà kenen du nlafaan muna yaan i libun nwean.”
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Na talù fa Dyisas, manan, “Nun satu to nun bong knun gal kamlaweh i too fye baweh na too mabtas, na too fye knaanan kat i duh.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Na nun satu lagi landè knun dnagit ku Lasarus, gal filè mdadong di gufusuk i labat di gumnè i to nun bong knun ani. Nun dad seey klamang lawehan. Na milè kenen déén,
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 du ken gamkaan kenen balù alò dad samel tatek mdà di lamisa gukmaan i to nun bong knun. Too sasè kagkahan du balù i dad ayem gal salu di kenen na dmilà i dad seeyan.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 “Là mlo mati i to landè knun, na nebe kenen dad kasaligan Dwata ditù di langit saféd Abraham. Kafnge én, mati i to bong knun na lbang,
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 bay én gukelan di banwe dad mati dnagit Hadis, na too maflayam kenen déén. Taman lngalà kenen na teenan Abraham di gumawagan, na ditù Lasarus di safédan.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Na tlon Abraham, manan, ‘E Màgu Abraham, begam agu kando, na dekam Lasarus lamnab i tukè tnaloan di yéél, du fye fnatdakan i dilàgu, du fatno dun, du too sè kaflayamgu di lifoh ani.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Kabay man Abraham, ‘A Tò, fandamam kneam di tah tanà. Too malami nawam di kdee fye, bay Lasarus, too kenen maflayam di dee gnagun. Kabay ani, too maglala Lasarus, bay ge, too maflayam.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Na ise alò én, bay nun bong kbe gableng gito, du fye landè gifal mdà dini salu déén di ge, na landè gifal mdà déén salu dini di gami.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 “Na man i to én, ‘Mà, ku én i kagkahan, begam dek Lasarus samfulê di gumnè màgu,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 du nun lime dad flanekgu lagi ditù. Fye ku began ale fanngewe du fye là ale gsalu di banwe gumaflayam ani.’
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 “Kabay man Abraham, ‘Tanun di dale i dad flalò blé Dwata fagu di ku Mosis na i sulat dad tugad Dwata, fye ku fanlingela i manla.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 “Na man i to én, ‘Là sa, Màgu Abraham, là gablà én! Kabay ku nun to mték mdà di fati tmulen dale, msal ale!’
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 “Kabay man Abraham, ‘Ku là ale mimen i man Mosis na i dad tugad Dwata, là ale mgebe balù nun mték mdà di fati.’ ”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra