Lucas 15
BPS vs ARC
1 Na di satu duh, i dad to gal mwè bayad buhis na i dademe dad to gal mlafà i flalò Dwata, stifun ale du flinge i tdò Dyisas.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Kabay i dad Farisi na i dad to gal tamdò i dad flalò Dwata, too ale mugak, manla, “I to ani, dnawatan i dad to gamsalà na kmaan kenen di safédla!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Na én duen tulen Dyisas satu fléd, manan,
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Ku nun satu to di gamu mfun mlatu bilibili, na baling lana i satu, tan i nimoan? Tnagakan i syem falò syem di gumtebla, du fanngabalan i lana kel di kiten dun.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Na di kiten dun, too kenen lehew, na tniangan mulê.
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 Di kakelan di gumnean, tlon i dademen sgalak na i dademen saldan, na manan dale, ‘Flehew gamu magin di deg, du tateengu i bilibiligu lana.’
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Na tulengu gamu, salngad én di langit du bong klehew ditù mdà di satu to gamsalà msal na tmagak i salaan, di syem falò syem to matlu i landè kamula msal.”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Na ku nun libun mfun sfalò batù filak too mabtas, na baling lana i satu, tan i nimoan? Laan kè gasil mtam i salò na fnune i gumnean na toon fanngabal kel di kiten dun?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Na di kiten, tlon i dademen sgalak na i dademen saldan, na manan dale, ‘Flehew gamu magin di deg, du tateengu i filakgu lana.’
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Na tulengu gamu, salngad én i klehew dad kasaligan Dwata di ksal satu to gamsalà di salaan.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Na fadlug Dyisas talù, manan, “Nun satu to nun lwe tingaan lagi.
11 E disse:
12 Na man i twali di maan, ‘E Mà, blém deg nan deg alel di knunam.’ Taman nalelan i knunan di lwe dad ngaan.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 “Di là file duh, fabli i twali kenen alel, na neben i kdee gwean di mawag banwe, na falmon di dee sasè nimò i landè gukmamu.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Na di kti kdee, nun kel bong kbitil di klamang banwe gusalun, na too kenen malima ditù.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Taman fusuk kenen di nimò di satu to mnè di banwe én. Na dekan kenen di nligon du fkaan dad sdean.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Na mdà di too sè kbitilan, kayean moon kmaan i dad bunge kayu i galan fkaan di dad sdè, bay landè mlé kenen balù i tan.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 “Kabay fandaman i kagkahan, na manan di kton, ‘I kdee dad tnaden Mà, mlukas fa knaanla, bay deg, tafan agu mati kbitilgu.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Fye fa ku mdà agu mulê di ku Mà, na mangu di kenen, “Mà, tagamsalà agu di Dwata na lêman di ge.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Talà agu gablà tlo tingaam. Nimoam agu alò satu to tnadenam.” ’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 “Taman mdà kenen mulê di maan. Kabay di mawag fa kenen, teen i maan, na toon kenen kando. Na faflal kenen sadlu smitong i tingaan, na lkafan na nalakan.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 “Na man i tingaan, ‘Mà, tagamsalà agu di Dwata na lêman di ge. Talà agu gablà tlo tingaam.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Kabay tlo i maan dad saligan, na manan, ‘Faflal gamu! Nebeyu dini i too fye klaweh, na falsakyu kenen. Fnalsakyu kenen tising na tnalumfàyu.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Nwèyu i tingà baka tafabù, na tnatêyu. Mimò ito fista, na too ito flehew,
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 du i tingàgu ani gambet mati, bay ani, talêman mto! Gambet talana, bay ani, talêmangu teen!’ Taman tambù ale too flehew.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Na di slà ani, ditù fa i tingaan twege di nligola. Na di kuléan, di kagdadongan di gumnè, lingen i lingag, na teenan i dad to sayew.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Taman tlon satu di dad saligla, du snalekan di kenen ku tan i nimòla.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Na man i salig, ‘Tamulê i twalim, na taftatê maam i tingà baka tafabù, du tasamfulê i twalim na fye kagkahan.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Kabay baling kenen flabè, na laan mayè fusuk di gumnè. Taman lamwà i maan na fakdo di kenen fye fusuk.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Kabay én timelan maan, ‘Fadé fandamam, tafile fali klogu mimò dini na di kdee dekam deg slamegu nimen, bay laam lmen mlé deg balù satu tingà kambing du tnatêgu fye nun klehewgu dmeme i dad demegu sgalak.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Kabay kakel i satu tingaam tafalmo i knunam dmeme i dad sasè libun, balingam tnatê kenen i tingà baka tafabù.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Na man i maan, ‘E Tò, tagnè ge mnè dini di safédgu, na i kdee dad knungu slame ge mfun dun.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Kabay too mabtas ku mimò ite fista na flehew ite du gambet tamati i twalim, bay talêman mto. Gambet talana, bay ani talêmanta teen.’ ”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?