Gênesis 8

BPS vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kabay là fbayà Dwata Nowa, na i kdee dad lmanaf i faginan fusuk di aweng. Taman fbalan i nus di tah tanà, na tambù mten i yéél.
1 E lembrou-se Deus de Noé, e de todos os seres viventes, e de todo o gado que estavam com ele na arca; e Deus fez passar um vento sobre a terra, e aquietaram-se as águas.
2 Tanlag Dwata kasfut i yéél mdà di gusamfutan di dungan i tanà. Na snafangan gumukaan i langit, na fafanakan i ulen.
2 Cerraram-se também as fontes do abismo e as janelas dos céus, e a chuva dos céus deteve-se.
3 Di lam i mlatu lime falò duh, fganag mten i yéél.
3 E as águas iam-se escoando continuamente de sobre a terra, e ao fim de cento e cinqüenta dias minguaram.
4 Na di gasfaloan fitu duh di gfitun bulen di fali ani gine, gduung i aweng di bulul Ararat.
4 E a arca repousou no sétimo mês, no dia dezessete do mês, sobre os montes de Ararate.
5 Na fadlug mten i yéél, na di tnanin duh di gasfaloan bulen, tateen nan i ltut i dad bulul.
5 E foram as águas indo e minguando até ao décimo mês; no décimo mês, no primeiro dia do mês, apareceram os cumes dos montes.
6 Na kakubu i fat falò duh na fat falò butang, nukà Nowa i bintanà tanimoan di aweng,
6 E aconteceu que ao cabo de quarenta dias, abriu Noé a janela da arca que tinha feito.
7 na fayengan i wak. Na là samfulê di aweng, bay fadlug kenen mayeng flibut kel too mten i dunuk.
7 E soltou um corvo, que saiu, indo e voltando, até que as águas se secaram de sobre a terra.
8 Na là mlo, fayeng Nowa lêman i abun, fye gadean ku mten i dunuk di tah tanà.
8 Depois soltou uma pomba, para ver se as águas tinham minguado de sobre a face da terra.
9 Kabay, abun ani laan teen i gumleenan, du maglimun fa yéél di tanà. Taman samfulê kenen di aweng, na nwè Nowa na fasfuléan di lam aweng.
9 A pomba, porém, não achou repouso para a planta do seu pé, e voltou a ele para a arca; porque as águas estavam sobre a face de toda a terra; e ele estendeu a sua mão, e tomou-a, e recolheu-a consigo na arca.
10 Na fatan Nowa kel fa di fitu duh, na lêmanan fayeng i abun.
10 E esperou ainda outros sete dias, e tornou a enviar a pomba fora da arca.
11 Di kakimalan samfulê i abun na nun doon i kayu olib falami maglifò tnukean na neben samfulê. Na én i gugmadè Nowa mten i yéél di tah tanà.
11 E a pomba voltou a ele à tarde; e eis, arrancada, uma folha de oliveira no seu bico; e conheceu Noé que as águas tinham minguado de sobre a terra.
12 Kafnge én, fatan Nowa fitu duh fa, na lêmanan fayeng i abun, bay ani talà samfulê i abun.
12 Então esperou ainda outros sete dias, e enviou fora a pomba; mas não tornou mais a ele.
13 Na di kgafat Nowa di nam latu satu fali i ktuan, di tnanin duh di tnanin bulen di fali én, tamten i yéél di tah tanà. Taman lanket Nowa i dademe ataf, na teenan talandè yéél, na tafan kafag i tanà.
13 E aconteceu que no ano seiscentos e um, no mês primeiro, no primeiro dia do mês, as águas se secaram de sobre a terra. Então Noé tirou a cobertura da arca, e olhou, e eis que a face da terra estava enxuta.
14 Na di kakelan di galwen falò fitu duh di galwen bulen, tatoo kafag i tanà.
14 E no segundo mês, aos vinte e sete dias do mês, a terra estava seca.
15 Kafnge én, man Dwata di ku Nowa,
15 Então falou Deus a Noé dizendo:
16 “Ani fakay ge lamwà di aweng, na faginam i yaanam, i dad ngaam, na i dad yaanla.
16 Sai da arca, tu com tua mulher, e teus filhos e as mulheres de teus filhos.
17 Na falwaam i dad anuk di bnas, na kdee bung dad lmanaf, mnalam na mlayal, du fye mbel ale na mbaling dee di tah tanà ani.”
17 Todo o animal que está contigo, de toda a carne, de ave, e de gado, e de todo o réptil que se arrasta sobre a terra, traze fora contigo; e povoem abundantemente a terra e frutifiquem, e se multipliquem sobre a terra.
18 Taman lamwà Nowa di aweng, gagin kenen i dad malayan.
18 Então saiu Noé, e seus filhos, e sua mulher, e as mulheres de seus filhos com ele.
19 Kat bung i dad lmanaf, na i kdee bung dad anuk di bnas, slumbuk ale di dale bung, na satfulé ale lamwà.
19 Todo o animal, todo o réptil, e toda a ave, e tudo o que se move sobre a terra, conforme as suas famílias, saiu para fora da arca.
20 Di kagalwà Nowa di aweng, santifunan i dad batu, du mimò kenen i gudamsuan di Dwata i Amu. Kafnge én, nwean kat satu bung lmanaf na kat satu bung anuk di bnas i fakay dsù di Dwata, na sduléan snakuf, du dsuan di Dwata.
20 E edificou Noé um altar ao Senhor; e tomou de todo o animal limpo e de toda a ave limpa, e ofereceu holocausto sobre o altar.
21 I bun i dsuan too gaflehew Dwata i Amu, na gman i nawan, manan, “Làgu lêman falmo i klamang tanà, du mdà di sasè nimò i dad to, balù gadègu mdà di ksutla nun sasè knayèla. Na làgu lêman falmo i kdee mto di tah tanà gambet i tamgimògu ani.
21 E o Senhor sentiu o suave cheiro, e o Senhor disse em seu coração: Não tornarei mais a amaldiçoar a terra por causa do homem; porque a imaginação do coração do homem é má desde a sua meninice, nem tornarei mais a ferir todo o vivente, como fiz.
22 Hae, du di klo fa nun banwe, nun bang kafla na kaktu, na bang tno na minit, na bang landè ulen na nun ulen, na bang mduh na butang.”
22 Enquanto a terra durar, sementeira e sega, e frio e calor, e verão e inverno, e dia e noite, não cessarão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra