Gênesis 21
BPS vs ARIB
1 Na nun kafye blé Dwata ku Sara, du dnohoan i tafakangan di kenen.
1 O Senhor visitou a Sara, como tinha dito, e lhe fez como havia prometido.
2 Hae, du mbaling kenen maltien. Kafnge én, nun tingaan di ku Abraham, balù tatoo tua nan, du tasut i tingàla na lagi. Na sut i tingaan too gaslà di bang i fakang Dwata ku Abraham.
2 Sara concebeu, e deu a Abraão um filho na sua velhice, ao tempo determinado, de que Deus lhe falara;
3 Na dnagit Abraham i tingaan di ku Sara, dunan Isaak.
3 e, Abraão pôs no filho que lhe nascera, que Sara lhe dera, o nome de Isaque.
4 Di gwalu du klon sut Isaak tnulì Abraham, du én i dek Dwata kenen.
4 E Abraão circuncidou a seu filho Isaque, quando tinha oito dias, conforme Deus lhe ordenara.
5 Na di ksut Isaak, mlatu fali Abraham.
5 Ora, Abraão tinha cem anos, quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 Na man Sara, “Tabanlé agu Dwata klehew, na balù simto mlinge gablà di deg, magin deg lehew.”
6 Pelo que disse Sara: Deus preparou riso para mim; todo aquele que o ouvir, se rirá comigo.
7 Léan man, “Di muna, simto kè i fakay gamtulen di ku Abraham na satu duh fantutùgu i tingà? Balù tatoo kenen tua, mngà agu fa i tingaan lagi.”
7 E acrescentou: Quem diria a Abraão que Sara havia de amamentar filhos? no entanto lhe dei um filho na sua velhice.
8 Kafnge én, tatoo lamnok i tingàla Isaak, na taman sankahla tmutù. Di duh kaskahla kenen tmutù, mimò Abraham i bong fista.
8 cresceu o menino, e foi desmamado; e Abraão fez um grande banquete no dia em que Isaque foi desmamado.
9 Na Ismaél, i tingà Abraham di ku Hagar, i libun mdà di Idyif, gal madoy i twalin Isaak. Na di kite Sara ani,
9 Ora, Sara viu brincando o filho de Agar a egípcia, que esta dera à luz a Abraão.
10 manan di ku Abraham, “Falwaam dini i lifanam libun na i tingaan, du là fakay ku tingà i lifan dmawat i alel di dad knunam di kfatim, du alò tingàgu i fakay mfun i kdee knunam.”
10 Pelo que disse a Abraão: Deita fora esta serva e o seu filho; porque o filho desta serva não será herdeiro com meu filho, com Isaque.
11 Na ani gumdà i bong klidù nawa Abraham, du Ismaél i tingaan.
11 Pareceu isto bem duro aos olhos de Abraão, por causa de seu filho.
12 Kabay man Dwata di kenen, “Nang ge too mlidù gablà di tingaam lagi na i lifanam libun Hagar. Fanlingem Sara, na naginam i knayean, du fagu alò di tingaam Isaak dnilègu i too glut dad belam.
12 Deus, porém, disse a Abraão: Não pareça isso duro aos teus olhos por causa do moço e por causa da tua serva; em tudo o que Sara te diz, ouve a sua voz; porque em Isaque será chamada a tua descendência.
13 Lêgu banlé kadang i tingaam mdà di lifanam libun, dee dad belan, du fye mbaling ale dee na mgimò i satu bung dad to too mlabung, du kenen i tingaam.”
13 Mas também do filho desta serva farei uma nação, porquanto ele é da tua linhagem.
14 Na di kakwalan too flafus, banlé Abraham Hagar knaan, na i gumkah yéél too fnò. Na ftiangan kenen, na fdaan kenen na i tingaan lagi. Mdà ale na salu di banwe landè to dnagit Bérsiba, na lamngab ale déén.
14 Então se levantou Abraão de manhã cedo e, tomando pão e um odre de água, os deu a Agar, pondo-os sobre o ombro dela; também lhe deu o menino e despediu-a; e ela partiu e foi andando errante pelo deserto de Beer-Seba.
15 Na di kti yéélla, tnagak Hagar i tingaan lagi di dungan i tukay kayu.
15 E consumida a água do odre, Agar deitou o menino debaixo de um dos arbustos,
16 Na mili kenen di gumdadongan, i nun kè satu nligo i kawagan, na sudeng kenen ditù. Na di ksudengan déén mlanu, du manan di nawan, manan, “Mati kè i tingàgu kadang, na là agu mayè meye i kfatin.”
16 e foi assentar-se em frente dele, a boa distância, como a de um tiro de arco; porque dizia: Que não veja eu morrer o menino. Assim sentada em frente dele, levantou a sua voz e chorou.
17 Na Dwata mlinge i kngel i tingaan. Na kaklingen dun, tlo kasaligan Dwata Hagar, mdà di langit, na manan, “Tan kè duenam mlidù? Nang ge likò, du talinge Dwata i klanu i tingaam na teenan i kagkahan.
17 Mas Deus ouviu a voz do menino; e o anjo de Deus, bradando a Agar desde o céu, disse-lhe: Que tens, Agar? não temas, porque Deus ouviu a voz do menino desde o lugar onde está.
18 Tadag ge, na salu ge ditù di tingaam, na nlalam kenen, du fandeegu kadang i dad belan, na mbaling ale sbung dad to too mlabung.”
18 Ergue-te, levanta o menino e toma-o pela mão, porque dele farei uma grande nação.
19 Kafnge ani, fite Dwata ku Hagar i satu ktufa. Na fananoan i gumkahan yéél, na fninuman i tingaan lagi.
19 E abriu-lhe Deus os olhos, e ela viu um poço; e foi encher de água o odre e deu de beber ao menino.
20 Too nifat Dwata Ismaél ani kel di kalnokan. Na mnè kenen di gulandè to, na mbaling kenen satu to too fulung dmulak.
20 Deus estava com o menino, que cresceu e, morando no deserto, tornou-se flecheiro.
21 Klon mnè di gulandè to dnagit ku Faran, nalék i yéan i satu libun di Idyif du nimoan yaanan.
21 Ele habitou no deserto de Parã; e sua mãe tomou-lhe uma mulher da terra do Egito.
22 — ausente —
22 Naquele mesmo tempo Abimeleque, com Ficol, o chefe do seu exército, falou a Abraão, dizendo: Deus é contigo em tudo o que fazes;
23 — ausente —
23 agora pois, jura-me aqui por Deus que não te haverás falsamente comigo, nem com meu filho, nem com o filho do meu filho; mas segundo a beneficência que te fiz, me farás a mim, e à terra onde peregrinaste.
24 — ausente —
24 Respondeu Abraão: Eu jurarei.
25 — ausente —
25 Abraão, porém, repreendeu a Abimeleque, por causa de um poço de água, que os servos de Abimeleque haviam tomado à força.
26 — ausente —
26 Respondeu-lhe Abimeleque: Não sei quem fez isso; nem tu mo fizeste saber, nem tampouco ouvi eu falar nisso, senão hoje.
27 — ausente —
27 Tomou, pois, Abraão ovelhas e bois, e os deu a Abimeleque; assim fizeram entre, si um pacto.
28 — ausente —
28 Pôs Abraão, porém, à parte sete cordeiras do rebanho.
29 — ausente —
29 E perguntou Abimeleque a Abraão: Que significam estas sete cordeiras que puseste à parte?
30 — ausente —
30 Respondeu Abraão: Estas sete cordeiras receberás da minha mão para que me sirvam de testemunho de que eu cavei este poço.
31 — ausente —
31 Pelo que chamou aquele lugar Beer-Seba, porque ali os dois juraram.
32 — ausente —
32 Assim fizeram uma pacto em Beer-Seba. Depois se levantaram Abimeleque e Ficol, o chefe do seu exército, e tornaram para a terra dos filisteus.
33 — ausente —
33 Abraão plantou uma tamargueira em Beer-Seba, e invocou ali o nome do Senhor, o Deus eterno.
34 — ausente —
34 E peregrinou Abraão na terra dos filisteus muitos dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?