Marcos 4
BPR vs ACF
1 Na lê tamdò Dyisas di kilil i bong lanaw, na too dee dad to stifun déé. Taman, myak kenen di aweng du déé gusudengan na lamtew i aweng ayé. Na déé dad to di kilil i lanaw.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Na dee dad tdò Dyisas di dale fagu di dad fléd. Ani manan,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Too gamu flinge. Nun to salu di dnarun du smabul bnê.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Kanton sabul, nun dademe dad bnê gtadè di bà dalan, na fti tnukè dad anuk mayeng.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Nun dademe dad bnê gtadè di gudee batu, na landè alì tanàan. Too mlal msut di tah i dad tabòla, du mngifi i tanàan.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Bay kanto msut i du, ta mlanas na mati du là too ale dmalil.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Lê nun dademe dad bnê gtadè di lam dad bnas nun sual. Na kanto tahà i bnas, ta mlimas dad tabò i dad bnê. Taman là menge ale.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Bay nun dademe dad bnê gtadè di gufye i tanà. Too tmabò i dad bnê ani, na mlal tahà, na too menge. Yé ulê i dademe dad bnê ani tlu falò, na dademe nam falò, na dademe mlatuh.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Na kafnge Dyisas tmulen i fléd ayé, manan, “Ku simto i nun klinge, fye ku too flinge.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Kanto là dee dad to, ta fdadong i sfalò lwe to galan tdò na lê man dademe dad to, na snalekla Dyisas gablà di dad fléd.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Na man Dyisas di dale, “Faglabatgu di gamu i dad gbuni gablà di Kagot i Dwata. Bay di dademe dad to, fagugu di fléd i dad tdògu,
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 du fye balù ku meye ale, knèan là mite ale, na balù ku lminge ale, knèan là galmabat ale, tà ale msal na fnasinsya Dwata i dad salàla.”
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Na smalek Dyisas, manan, “Là gadèyu gumtatek i fléd ayé? Ku là glabatyu dun, dét kibòyu galmabat i dademe dad fléd?”
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Na nubadan di dale i fléd ayé gine, manan, “I bnê sabul i to ayé dunan Tnalù i Dwata.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 I tanà di bà dalan gugsabul i dademe dad bnê, dunan i dad to lminge i Tnalù i Dwata, bay di là mlo salu Satanas déé na nwèan i Tnalù ta gsabul di nawala.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Na i tanà gugsabul i dademe dad bnê gunun dee batu, dunan i dademe dad to too mlal dmawat i Tnalù Dwata di kaklingela dun, na too ale lehew di katbùan.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Bay là ale too dmalil, taman, là too ale mlo ftoo du ku ta nkel ale i klimah ku demen kaflayam du mdà di kdawatla i Tnalù i Dwata, knagolla i kaftoola.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Na i tanà gugsabul i dademe dad bnê gtadè lam bnas nun sual, dunan i dademe dad to lminge i Tnalù i Dwata.
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 Bay mlimas i Tnalù Dwata di nawala du mdà di klidù nawala, na i kiballa knun, na dademe knayè i ktola. Taman, là menge i Tnalù Dwata di dale.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Bay i fye tanà gugsabul i dademe dad bnê, dunan dad to dmawat i Tnalù Dwata di kaklingela dun, na too fye kbengen. Nun dademe, tlu falò i ulêla, na nun dademe nam falò, na dademe mlatuh i ulêla.”
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Na fadlug Dyisas talù, manan, “Ku nun to fusuk mebe salò, là snukuban dun been, na là kahan dun di dungan i katri. Bay yé nimòan, kahan di gumefen.
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Na salngad ayé, i kdee dad gbuni di mdu ani, teen kadang di satu du na gadè i kdee là fa gadè di mdu ani.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Ku simto i nun klinge, fye ku too flinge.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Na fadlug Dyisas talù, manan, “Tooyu fkah di nawayu i lingeyu, du nè kalbong kaglabat dnawatyu, yé sa kalbong kaglabat blé Dwata di gamu, na lêan tananù.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Ku simto fkah di nawan i ta gadèan, lê tananù Dwata i blén di kenen. Bay ku simto là fkah dun di nawan i ta gadèan, lê nawì Dwata balù i tukay ta glabatan.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Na lê talù Dyisas fagu di fléd, manan, “Yé guflingen-gu i kbel i Kagot Dwata di ktabò i bnê sabul i satu to di tanàan.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 Laman kudang di kifuh na laman bliwal di mdu, ta tmabò i bnê ayé na lamnok, bay là gadè i to ayé i kibòan lamnok.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Yé gumdàan lamnok du mdà di knèan di tanà. Yé muna msut i muhad foonan, na tmadol i fusùan, kafnge ayé, i bengen.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Ku ta tagah i bengen, yé klo kamtu dun du ta kel i bulenan gafat.”
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Lê talù Dyisas, manan, “Dét guflingenta i Kagot Dwata? Ku demen, dét fye fléd fbateng dun?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 I kagotan gambet i bnê too tukay dnagit mustasa fele i satu to di tanàan.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Tmabò i bnê ani, na mbaling bong kayu. Too ti malbang i dad fangan, na déé gufgalung i dad anuk mayeng, na gusmalalla.”
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Na fagu di dee dad fléd gambet ayé tdò Dyisas i Tnalù Dwata. Ku dét i gaganla ganbet, yé tdòan di dale.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Landè tdòan di gudee dad to ku là fagun di fléd. Bay ku ta lo yé dademen i dad to galan tdò, ta nubadan di dale gumtatek i dad fléd.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Kanto sdaf i du, talù Dyisas di dad to galan tdò, manan, “Mdà ato mifal i lanaw.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Na yé duenam man, tnagakla i dad to déé, na smakay ale di aweng tagnè gusudeng Dyisas, na faginla kenen. Na lê nun dademe dad to maweng magin dale.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Di lamla maweng, ta nkel ale i kamgis nus di talà lanaw. Kanto mbugal i malbang lwek gtadè di awengla, ta fan fnò éél.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Bay déé Dyisas di ulin i aweng. Kudang kenen na kmama. Ta nukatla na manla, “E Sér, ta fan ato galnab. Mayè ge kè ku mlimas ato?”
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Na yé duenam man, ta mték Dyisas, na nngakan i nus na lê i dad lwek, manan, “Ta batongyu nan.” Na tadè fanak i nus na mtanak i lanaw.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Na manan di dad to galan tdò, “Kan dé ku likò gamu? Là smalig gamu kè?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Too ale tngah, na sasalek ale, manla, “Simto i to ani? Balù i nus na lê i malbang lwek mimen di kenen.”
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?