Lucas 8
BPR vs ARIB
1 Kafnge ayé, mdà Dyisas magu salu di dad sahal syudad na lê man i dad malnak banwe du tulenan i Fye Tulen gablà di Kagot i Dwata. Na magin di kenen i sfalò lwe to galan tdò.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 Na lê nun magin di dale dad libun ta mgulê di kfusuk i busaw dale na i dad sahal tduk. Yé dagit i satu libun ayé Méri Magdalin, i gufalwà Dyisas fitu busaw.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Na yé lê dagit i satu Dyoana, i yaan i mdatah snalig di gumnè Harì Hérod dnagit Kusa. Na yé dagit i satu Susana, na nun fa dee dademe. I kdee dad libun ayé, tnabengla ale Dyisas fagu di dad knunla.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Na nun dee dad to stifun di saféd Dyisas mdà di dad sahal lunsud, na nun tulenan dale satu fléd, manan,
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Nun to salu di dnarun du smabul bnê. Kanton sabul, nun dademe dad bnê gtadè di bà dalan, na glékla, na fti tnukè dad anuk mayeng.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Na nun dademe dad bnê gtadè di tanà gunun dee batu, na kanto tmabò i dad bnê ani, mlal mlanas i tabòan du kafag i tanà.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Na nun dademe dad bnê gtadè di lam bnas nun sual. Salngan tmabò i dad bnê na i bnas ani, bay mlimas di bnas i dad tabò i bnê ani.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Bay nun dademe dad bnê gtadè di gufye i tanà. Too tmabò i dad bnê ani, na too fye ulêan, kel di mlatuh.” Na kafnge Dyisas man ayé, falbongan i talùan, manan, “Ku simto i nun klinge, fye ku flinge kenen.”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Na smalek i dad to galan tdò ku dét gumtatek i fléd ayé gine.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Na talù Dyisas, manan, “Faglabatgu di gamu i dad gbuni gablà di Kagot i Dwata. Bay di dademe dad to, fagugu di fléd i dad tdògu du fye balù ku meye ale, là mite ale, na balù ku lminge ale, là galmabat ale.
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 “Ani gumtatek i fléd. I bnê, dunan i Tnalù Dwata.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 I tanà di bà dalan gugsabul i dademe dad bnê, dunan i dademe dad to ta lminge i Tnalù Dwata, bay di là mlo salu Satanas déé na nwèan di nawala du fye landè kibòla ftoo tà ale galwà.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Na i tanà gugsabul i dademe dad bnê gunun dee batu dunan i dademe dad to too lehew dmawat i Tnalù Dwata di kaklingela, bay landè too dalilla. Là mlo ale ftoo du ku ta nkel ale i tilew, knagolla i kaftoola.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Na i tanà gugsabul i dademe dad bnê gbol di dad bnas nun sual, dunan i dademe dad to ta lminge i Tnalù Dwata, bay mlimas i Tnalù Dwata di nawala du mdà di klidù nawala, na i kiballa i knun, na i dademe knayè i ktola. Na mdà ayé, landè ktagah i bengela.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Bay i fye tanà gugsabul i dademe dad bnê, dunan i dad to too gsalig na tluh i nawala, du di kaklingela i Tnalù Dwata, fkahla di nawala, na gamtayud ale du fye nun ulê i nimòla.”
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Na lê talù Dyisas, manan, “Landè teenam to ku ntaman i salòan na fnge snukuban been. Na là bunin dun di dungan i katri. Bay yé nimòan, kahan di gumefen du fye magtuyal i kdee dad to fusuk déé.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Na salngad ayé, i kdee dad gbuni di mdu ani, teen kadang di satu du na gadè i kdee là fa gadè di mdu ani, du mti magtuyal i kalbong kdee kadang di satu du.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Yé duenam man, tooyu fkah di nawayu i lingeyu, du ku simto to fkahan di nawan i ta gadèan, lê tananù Dwata i blén di kenen. Bay ku simto là fkahan di nawan i ta gadèan, lê nawì Dwata balù i tukay man nawan ta glabatan.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Lam Dyisas tamdò, ta kel yêan na dad flanekan du mayè ale samsite kenen, bay là gafdadong ale du too dee dad to.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Na nun tmulen di ku Dyisas, manan, “Ta déé yêam na dad flanekam di lwà du kayèla ge sansite.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Na man Dyisas, “I dad to lminge i Tnalù Dwata na fkahla di nawala, yé mgimò yêgu na dad flanekgu.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Di satu du, man Dyisas di dad to galan tdò, “Mdà ato mifal i lanaw.” Na yé duenam man, mdà ale smakay aweng.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Na lamla maweng, ta kudang Dyisas. Na ta nkel ale kamgis nus di talà. Ta maglam éél i awengla, na ta fan ale galnab.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Na i dad to gal tdò Dyisas, nukatla kenen, na manla, “E Amu, Amu, ta fan ato mlimas.” Ta mték Dyisas, na nngakan i nus na i dad malbang lwek. Na tadè fanak i nus na ta mtanak i lanaw.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Na manan di dad to galan tdò, “Kan ku là smalig gamu?” Too ale likò na tikeng, na sasalek ale, manla, “Simto i to ani? Balù i nus na i malbang lwek, nngakan, na mimen ale.”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Na fles ale maweng kel di banwe i dad to Gérasin stimbang di Galili.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Na kanto ale dmuung déé, ta tufa Dyisas na gsitongan i satu lagi mdà di lunsud nun dad busawan. Ta bong mlo, là kalmawehan na landè gumnè gufanakan, bay yé galan gufanak di dad ilib gulambang i dad to.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Na kanton teen Dyisas, mkit kenen na lamfan di blì Dyisas, na falbongan i talùan, manan, “Dyisas, Ngà i Too Mdatah Dwata, dét i kibòam do? Fnigu di ge, nangam agu falnayam.”
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Yé duenan man ayé du ta dek Dyisas i busaw lamwà di lagi ayé. Ta dee dulêan fusuk di kenen, na balù ku bnakusla i sigalan na i blìan sangkalì, na balù bnantayla kenen fa, gaganan famtoh dun, na gal nebe i busaw kenen salu di dad banwe landè to mnè ditù.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Na smalek Dyisas, manan, “Dét i dagitam?” Na tmimel kenen, manan, “Salagsà,” du ta too ti dee busaw fusuk di kenen.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Na too fakdo i dad busaw du fye là batan ale di sol landè gusenan, dunan i gufalmayam Dwata dale.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Na mdadong di dale, nun dee dad sdè mateb di bulul. Na fakdo i dad busaw du fye faloh Dyisas ale fusuk di dad sdè ayé na falohan ale.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Yé duenam man, lamwà i dad busaw di lagi ayé, na fles ale fusuk di dad sdè na mti milah i dad sdè, flasok di bilil, na tatek ale di lanaw, na sdulê ale mlimas.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Na kanto teen i dad to mifat dad sdè i mkel ayé, milah ale salu di lunsud na di dad bulul du tulenla.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Na i dad to gutmulenla ayé, gasil ale gatù du neyela i mkel ayé. Na kanto ale kel di ku Dyisas, teenla i lagi gulamwà i dad busaw, na tadè kenen sudeng di saféd blì Dyisas, na ta kalmaweh, na ta fye fandaman. Na too ale likò.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Na i dad to ta mite i mgimò Dyisas, tulenla gablà di kafalwà Dyisas i dad busaw di lagi ayé.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Na i kdee dad to di banwe i dad Gérasin, fakdo ale ku Dyisas du fye tnagakan i banwela du too sasè klikòla. Na mdà ayé, ta mdà Dyisas smakay di aweng.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Bay i lagi gulamwà i dad busaw fakdo di ku Dyisas du kayèan magin, bay là fagin Dyisas dun. Bay manan di kenen,
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Mulê ge na tulenam i kdee dad nimò Dwata di ge.” Na yé duenam man, ta mdà i lagi ayé, na tulenan di kdee dad to di lunsud i dad nimò Dyisas di kenen.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Na lê samfulê ale Dyisas mifal di lanaw ayé, na kanto ale kel di faltùan, nun dee dad to dmawat kenen, du yé sanfatanla.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Na nun satu ulu di gumnè gal gustifun i dad Dyu, yé dagitan Dyairus. Fdadong kenen di ku Dyisas, na lamfan di saféd blìan, na too fakdo du fye magin Dyisas salu di gumnèan.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 Yé duenan fakdo di ku Dyisas du i sen ngàan libun, ta sfalò lwe falin, ta fan mati.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Na nun satu libun magin ta sfalò lwe fali klon sigi maloh i litèan, na ta ftin i filakan di dad mulung, bay landè gamfgulê kenen.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Na fdadong kenen di kagol Dyisas, na nagotan i kilil i saulan, na tadè tlag kaloh i litèan.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Na smalek Dyisas, manan, “Simto magot do?” Bay man i kdee dad to, “Là nagotmi ge.” Na talù Piter di ku Dyisas, manan, “Amu, bong dee dad to gihok di ge du mdà di kasgatla.”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Bay man Dyisas, “Nun magot do. Lyalogu na nun kgagan i ta lamwà di do gine.”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Na i libun ayé, kanton teen na landè kibòan muni dun, ta kankal kenen di klikòan, na lamfan kenen di saféd i blì Dyisas. Di bleng i kdee dad to ayé, tulenan ku dét duenan magot ku Dyisas na gablà di ta kgulêan.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Na man Dyisas di kenen, “Ta mgulê ge du mdà di nun kaftoom di do. Mulê ge, na i ktanak nawa mnè di ge.”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Na di lam Dyisas talù fa, nun satu to kel déé fdu di gumnè Dyairus, dunan i ulu di gumnè gal gustifun i dad Dyu, na manan di ku Dyairus, “E Sér, ta là gumaham i ngàam du ta ftoh. Ta nangam snamuk nan i To Tamdò.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Bay kanto linge Dyisas i manan ayé, manan di ku Dyairus, “Nang ge likò. Bay lo ge ftoo na mgulê i ngàam ayé.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Na kanto ale kel di gumnè Dyairus, landè dademe fagin Dyisas fusuk, senan lo Piter na Dyan na Dyém na i dad tua i ngà ayé.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Na i kdee dad to déé, too ale mngel du mlidù i nawala gablà di ngà ayé. Bay man Dyisas, “Nang gamu mngel du i ngà, là matin bay lo kudang.”
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Na ta balingla kenen nadoy du gadèla na ta mati i ngà.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Bay nagot Dyisas i sigalan, na manan dun, “E ngà, mték ge.”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Ta samfulê di kenen i nawan, na gasil kenen tadag, na dek Dyisas i dad tuan mlé knaan di ngà ayé.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Na too tikeng i dad tuan, bay fnang Dyisas ale tmulen gablà di mgimò di ngàla.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?