Marcos 6
BOXNT vs ARIB
1 Bṹn mɔ́n ó o Yeesu ló hón lahó so yi á wà van ho lóhó na ó o dɔ̃n yi. Ó o nì-kenínia bò làa wó.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Bìo ho Sabaa dɔ̃n ó o zoó kàránna ɓa nùpua ɓa *zúifùwa kàránló zĩi yi. Ɓa minka nùpua na ɲá a bíoní á wó coon dàkhĩína. Á ɓa wee bío: «Bìo kà ɓúenɓúen ó o yú wen? O bè-zũńminì lè mu yéréké bìowa na ó o wee wé ó o yú wen?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Yínɔń orɛ́n lé o ɓùɛn-khɛ̀ɛro le? Á ɓàn nu yínɔń o Mari le? O Zaaki là a Zozee là a Zude là a Simɔn, bán so yínɔń ɓàn zàwa le? Á ɓàn hĩ́nni làa wɛn yí wi mín wán hen le?» Lé bṹn nɔn á ɓa yí tàráa o Yeesu bìo.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Ká a Yeesu màhã́ bía nɔn ɓa yi: «Le *Dónbeenì ɲi-cúa fɛɛro wé yí le kɔ̃̀nbii lùa ɓúenɓúen yi. Ká ɓàn kùrú lóhó mí bɛɛre nùpua, lè ɓàn temínlowà lè ɓàn zĩ-ɲúhṹ nùpua bán máa wé kɔ̃̀nbi o.»
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 O Yeesu yí wó yéréké bìo bĩ́n, ká mu yínɔń ɓa vánvárowà nùwã yɛn na ó o bò mí níní wán á wɛɛ́ra.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Bìo ɓa yí dó mí sĩa wo yi á wó a coon.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 O von mí nì-kenínia pírú ɲun á wee tonka lè ɓa nùwã ɲun ɲun. O nɔn ho dàńló ɓa yi, à ɓa wé kĩ̀kã́náa ɓa cĩ́náwa yi,
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 á bía bìo kà nɔn ɓa yi: «Mi yí ɓua dɛ̀ɛ à láráa ho wɔ̃hṹ ká mu yínɔń le bũ̀in-za mí dòn. Mi yí ɓua bè-dínii, tàá puure. Mi yàá pá yí ɓua wárí.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Mi zĩ́ hã nakãa ká a ɓúi yí ɓua báká ɓúi à séení hìa ó o zã́.»
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Ò o bĩnía bía: «Mi wé vaá zon lóhó lée lóhó yi, à le zĩi na mí làara yi lé bĩ́n à mi kɛɛní yi fúaa mi léró ho lóhó mu yi.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Ká lóhó na sa wé pã́ le mi máa làa mí wán, tàá ká ɓa pã́ le mí máa ɲí mí cɔ̃́n, ká mi wee lé ho yi, à mi púaa mi zení khṹnkhũnì kúia bĩ́n. Á bṹn ǹ zéení làa bán le ɓa wó khon.»
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Á ɓa ɓɛ̀n wà dén ɲii so wán, á vaá wee hɛ́ɛ bue mu na ɓa nùpua yi le ɓa yèrèmá mí yilera lè mí wárá.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Ɓa cĩ́náwa cɛ̀rɛ̀ɛ ɓa wee ɲa lén bìa ɓa wi yi, á mún wee khìi ho ɲiló lè ɓa vánvárowà cɛ̀rɛ̀ɛ, à wɛɛ́ ɓa.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Bṹn ǹ wé ò o bɛ́ɛ *Heroode ɲá a Yeesu bìo, lé bìo ó o yèni ló hã lùa ɓúenɓúen yi. Ɓa nùpua ɓúi wee bío le lé o Zãn Batiisi á vèera, le lé bṹn nɔn ó o dà mu yéréké bìo wee wéráa.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Ká ɓa ɓúi bán ɓɛ̀n wee bío le mu lé o *Elii. Ɓa ɓúi yàá ɓɛ̀n wee bío le mu lé le *Dónbeenì ɲi-cúa fɛɛrowà na yáanía nì-kéní.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Bìo ó o Heroode ɲá mu kà, ó o le éee! Le o Zãn Batiisi na mínɛ́n nɔn le ɲii ɓa kúio ɲúhṹ lé wón bĩnía vèera le.
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 — ausente —
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Á nɔ̀nzoǹ na ó o Heroode mu teró wizonle bánbáa ɓueé dɔ̃n yi, ó o Herodiade wã́a bò bṹn yi á wóráa bìo ó o lá wee leéka. Mu zoǹ ó o Heroode wó ho sɔ̃́n-beenì ò o von mí bɛ́ɛnì nì-beera, á von ɓa dásíwá ɲúnása lè ho Kalilee kɔ̃hṹ bá-zàwa.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Mu zoǹ ó o Herodiade hĩ́nló á wà zon hen na ɓa wee dí ho sã́nú yi, á zoó yon. Ó o bìo wɛɛ́ra a Heroode làa bìa ó o von sĩa. Ó o Heroode wã́a bía nɔn o hĩ́nzoró yi: «Bìo fo le fo ò cà à ũ zéení, á ĩ na mu foǹ.»
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Fúaa o hĩ́a báa á bía bìo kà: «Bìo ɓúenɓúen na á fo le fo o cà á ĩ ì na foǹ, hàrí mu wé ĩ bɛ́ɛnì ɓàn sanka màní, á ĩ pá à na mu foǹ.»
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Ó o hĩ́nzoró wã́a wà lée tùara mín nu yi: «Lé mu yɛ́n á ĩ ko à ĩ bío le o *Heroode na miì coon?» Á wón bía nɔn mí hĩ́nló yi: «Lɛ́n zo o bío le o Zãn Batiisi ɲúhṹ lé hìa ò o na foǹ.»
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Ó o hĩ́nzoró dɛ̀ɛnía yèrèmáa bánbáa zon o bɛ́ɛ cɔ̃́n á zoó bía bìo kà nɔn wo yi: «O Zãn Batiisi ɲúhṹ lé hìa à ũ wã́a dé ho lɛnɓuɛn yi na miì.»
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Ó o bɛ́ɛ sãnía ɓúenɓúen yòó tò. Ká a màhã́ yí wi ò o pĩ́ bìa ó o von yahó bìo ó o báa bìo yi.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Mí lahó yi ó o dɛ̀ɛnía tonkaa mí dásí nì-kéní, á nɔn le ɲii yi le o vaa kúii o Zãn Batiisi ɲúhṹ ɓua ɓuennáa. Ó o dásí nìi wà van ho kàsó zĩi yi, á vaá kúio o Zãn Batiisi ɲúhṹ,
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 á dó ho lɛnɓuɛn yi á ɓueé nɔn o hĩ́nzoró yi, á wón ɓuan vaá nɔn mín nu yi.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Bìo ó o Zãn Batiisi nì-kenínia ɲá mu, á ɓa ɓueé lá a vaá nùuna.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Ɓa tonkarowà vaá bĩnía ɓuara a Yeesu cɔ̃́n, á ɓueé fɛɛra bìo ɓa wó làa bìo ɓa kàránna ɓúenɓúen lè ɓa nùpua á nɔn wo yi.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ɓa nùpua na wee ɓuen ká ɓa bĩní lɛ́n á boo dà, fúaa o Yeesu lè mi tonkarowà yí yú ho pã̀ahṹ máa díráa. Lé bṹn nɔn ó o bíaráa bìo kà nɔn ɓa yi: «Mi ɓuen le wa khɛ̀n lé à mi lée yí vũń cĩ́inú.»
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Á ɓarɛ́n mí dòn wã́a zon ho woohṹ á khɛ̀ra ló van hen na á nùpue mía yi.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Ká nùpua cɛ̀rɛ̀ɛ màhã́ mɔn ɓa lɛ́nló, á zũna ɓa. Á ɓa lóka hã lórá ɓúenɓúen yi á ɓùunia dú a Yeesu lè mí tonkarowà yahó van ho lahó mu yi.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Bìo ó o Yeesu zoó ló ho woohṹ yi, ó o mɔn ɓa minka zã̀amáa. Á ɓa màkárí ɓuan wo yi, lé bìo ɓa ɓonmín lòn pia na paro mía. Ó o wã́a kàránna ɓa làa bìo cɛ̀rɛ̀ɛ.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Bìo le wii wee tè, ó o Yeesu nì-kenínia vá ɓueé ɓó a yi á bía nɔn wo yi: «Le wii tò, à hen na wa wi yi, á nùpue mía yi.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Bío le ɓa nùpua mu lɛ́n va hã manawà lè hã lórá na sùarákaa hen, à vaa yà mu bìo dí.»
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Ó o Yeesu bía nɔn ɓa yi: «Minɛ́n miten na mu bè-dínii ɓa yi.» Á ɓa bía nɔn wo yi: «Hàrí wa vaa yà wɛ́n-hãani khĩá-ɲun búurú ɓuee na ɓa yi, á hon pá máa yí ɓa.»
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Ó o Yeesu bía nɔn ɓa yi: «Mi vaa loń le lée búurú bìo yɛn ká mi cɔ̃́n.» Bìo ɓa van ɓuara, á ɓa bía nɔn wo yi: «Lée búurú bi-zàwa bìo hònú làa cezàwa bùaa ɲun.»Búurú bi-zàwa bìo hònú làa cezàwa bùaa ɲun|src="hk00155b.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Maaki 6:38"
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Ó o Yeesu wã́a nɔn le ɲii mí nì-kenínia yi le ɓa sanka ɓa nùpua le ɓa kɛɛní lè mi kuio le ɲí-sio wán.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Á ɓa kará lè mí kuio. Ɓa ɓúi lé ho khĩmàni khĩmàni, ɓa ɓúi lé ho ɓúará-ɲun làa pírú pírú.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ó o Yeesu wã́a fó ho búurú bi-zàwa bìo hònú lè ɓa cezàwa bùaa ɲun ɓuan, ò o hóonía mí yahó ho wáayi á wee fìo, ò o dó le Dónbeenì bárákà, ò o cɛ̀ɛkaa ho nɔn mí nì-kenínia yi le ɓa sanka na ɓa nùpua yi. O mún sankaa ɓa cezàwa bùaa ɲun nɔn ɓa ɓúenɓúen yi.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Ɓa lè mi nì-kéní kéní yú dú á sù.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Ho búurú lè ɓa cezàwa na là ká á ɓa nì-kenínia khuiira, á mu sú hã sàkíwá pírú ɲun.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Bìa dú mu, á ɓa báawa mí dòn á yú ho muaaseé hònú.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Bṹn mɔ́n ó o Yeesu dɛ̀ɛnía kĩ̀kã́a mí nì-kenínia yi le ɓa zo ho woohṹ à dí mí yahó khí ho vũ-beenì mɔ́n lè ho Bɛtesayidaa lóhó cɔ̃́n, ká minɛ́n ǹ na ho wɔ̃hṹ ɓa zã̀amáa yi á ɓa à ɓoka.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Bìo ɓa saawaa mín yi vó, ó o vaá yòora le ɓúee ɓúi wán á wà yòó fìo le Dónbeenì yi.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Ho tá á à bío le mí ì hĩ, à bṹn ho woohṹ na ó o nì-kenínia zon á zoó wi ho vũ-beenì sĩi yi. Ò o Yeesu mí dòn lée dĩ̀n le ɓónɓóore yi.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Ó o mɔn ò o nì-kenínia lò wee be lè ho woohṹ pàró, lé bìo ho pinpiró wee sĩ́ ɓa yahó. Hã tá-tĩa yi, ó o Yeesu wee varáka mu ɲumu wán á mà ɓa, á wà vaá nikhĩí ɓa.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Bìo ɓa mɔn wo ò o wee varáka mu ɲumu wán, á ɓa wee leéka le o lée nì-hɔ̃́nbóní. Á ɓa wee wãamaka.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Ɓa ɓúenɓúen á yìa yí mɔn wo mía. Á ɓa zɔ̃́nkaa dàkhĩína. Ká a Yeesu dɛ̀ɛnía bía làa ba: «Mi hení mi sĩa, mu lé ĩnɛ́n, mi yí zɔ̃́n bìo.»
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Ò o yòó zon ho woohṹ yi làa ba, á ho pinpiró dĩ̀n. Ó o nì-kenínia wó coon dàkhĩína.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Ɓa yí zũna mu yéréké bìo na ó o wó lè ho búurú ɓàn kúará, lé bìo ɓa tun mí yiwa.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Ɓa kã́a ho vũ-beenì khíi dɔ̃n ho lahó na ɓa le Zenɛzarɛɛte kɔ̃hṹ, á ɓa can mí woohṹ mu ɲumu ɲii.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Bìo ɓa zoó ló ho woohṹ yi á ɓa nùpua na mɔn o Yeesu dɛ̀ɛnía zũna a,
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 á ɓa hɛ́ɛra bía a bìo. Á ɓa nùpua wee lé lùa ɓúenɓúen yi à ɓua mí vánvárowà ká ɓa wi mí dãmu sĩ̀a wán, à varáa o cɔ̃́n hen na ɓa wee ɲí le o wi yi.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Lùa ɓúenɓúen na ó o Yeesu wee va yi, hã ló-zàwa lè hã ló-beera lè hã manawà, á ɓa nùpua wee ɓua mí vánvárowà à varáa ho fèmínló lara yi ká ɓa yanka a le o día le ɓa tṹiika a dà-zĩ́nii ɲi-kã́a yi. Á bìa wee yí le tṹii yi, bán ɓúenɓúen wee wa.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?