Marcos 6

BOD vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ཡེ་ཤུ་ས་ཆ་དེ་ནས་ཐོན་ཏེ་ཕ་ཡུལ་དུ་ཕེབས་པ་དང་ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱང་ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས།

¹ Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.

² ངལ་གསོ་བའི་ཉིན་ལ་ཡེ་ཤུས་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་འདུ་ཁང་ནང་ལ་ཆོས་གསུངས་ཤིང༌། ཉན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་གཏམ་དེ་ཐོས་ནས་ཧ་ལས་ཏེ་“མི་འདི་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་དོན་རྣམས་གང་ནས་བྱུང་བ་ཡིན། ཁོ་ལ་གནང་བའི་ཤེས་རབ་དང་ཁོས་ཅི་བྱེད་པ་དེ་ནི་ངོ་མཚར་ཅན་འདི་འདྲ་གང་ཞིག་ཡིན་ནམ།

² Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?

³ མི་འདི་ནི་ཤིང་བཟོ་བ་དེ་མ་རེད་དམ། ཁོ་རང་ནི་མིར་ཡམ་གྱི་བུ་ཡིན་ཏེ། ཡ་ཀོབ་དང༌། ཡོ་སེ། ཡུ་དཱ། སི་མོན་བཅས་ཀྱི་གཅེན་པོ་མ་ཡིན་ནམ། ཁོའི་སྲིང་མོ་རྣམས་ཀྱང་ཡུལ་འདིར་ང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་བསྡད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་ཟེར་ཞིང་མི་དེ་རྣམས་ཕོག་ཐུག་བྱུང༌།

³ Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.

⁴ ཡེ་ཤུས་མི་དེ་རྣམས་ལ་“ལུང་སྟོན་པ་ལ་རང་ཡུལ་གྱི་མི་དང་གཉེན་ཉེ། རང་ཁྱིམ་ལ་མ་གཏོགས་མི་གཞན་གྱིས་གུས་པར་བྱེད་དོ་”ཞེས་གསུངས།

⁴ Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.

⁵ ཁོང་གིས་ས་ཆ་དེར་ནད་པ་ཁ་ཤས་ལ་ཕྱག་བཞག་ནས་ནད་སེལ་བར་མཛད་པ་མ་གཏོགས། ངོ་མཚར་གྱི་མཛད་པ་གཞན་མཛད་མ་ཐུབ།

⁵ E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.

⁶ མི་དེ་རྣམས་ལ་དད་པ་མེད་པས་ཁོང་ཡང་ཡ་མཚན་སྐྱེས་ཤིང་མཐའ་འཁོར་གྱི་ཡུལ་སྡེ་ལ་ཆོས་གསུང་བར་ཕེབས་སོ། །

⁶ E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.

⁷ ཡེ་ཤུས་ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་པོ་རང་གི་དྲུང་དུ་བོས་ཏེ། ཁོ་ཚོར་གདོན་འདྲེ་མི་གཙང་བ་འདུལ་བའི་དབང་གནང་བ་དང་མི་གཉིས་གཉིས་ཕྱི་རུ་མངགས་ནས་

⁷ E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;

⁸ “ཁྱེད་ཚོ་ལམ་ལ་དབྱུག་པ་གཅིག་པུ་མ་གཏོགས་པར་གཞན་ཅི་ཡང་མ་ཁྱེར། ལམ་རྒྱགས་དང༌། ཁུག་མ། ད་དུང་སྐེ་རགས་ནང་ལའང་དངུལ་ཅི་ཡང་མ་ཁྱེར་ཞིག

⁸ ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;

⁹ རྐང་པ་ལ་ལྷམ་གྱོན། གོས་གཉིས་བརྩེགས་མ་གྱོན་”ཅེས་བཀའ་གནང་བ་དང༌།

⁹ mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.

¹⁰ ཡང་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“ཁྱེད་ཚོ་གྲོང་ཚོ་གང་དུ་སླེབས་ནའང་མི་ཁྱིམ་ཞིག་ལ་བསྡད་ནས་ས་ཆ་དེ་ནས་ཁ་མ་བྲལ་བར་དུ་དེ་རུ་སྡོད་དང༌།

¹⁰ Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.

¹¹ ཡུལ་གང་གི་མིས་ཁྱེད་ཚོར་གནས་ཚང་མི་གཏོང་ཞིང་ཁྱོད་ཚོས་ཆོས་བསྒྲགས་པ་ལའང་མི་ཉན་ན། ཁྱེད་ཚོ་ས་ཆ་དེ་ནས་ཐོན་པའི་སྐབས་སུ། ཁོ་རྣམས་ལ་དོན་དེར་འགན་ཁུར་དགོས་པར་བདེན་དཔང་བྱེད་པའི་ཆེད་དུ་རྐང་པའི་ཐོག་གི་ས་རྡུལ་སྤྲུགས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས།

¹¹ E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.

¹² ཉེ་གནས་ཚོས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སོང་ནས་མི་ཚོར་སྤྱོད་པ་ངན་པ་སྤངས་ཏེ་སེམས་བསྒྱུར་བའི་ཆོས་བསྒྲགས་ཤིང༌།

¹² Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;

¹³ གདོན་འདྲེ་མང་པོའང་ཕྱིར་བསྐྲད་པ་དང་ནད་པ་མང་པོར་སྣུམ་བྱུགས་ཏེ་ནད་ལས་ཐར་དུ་བཅུག

¹³ e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.

¹⁴ དེའི་ཚེ་ཡེ་ཤུའི་མཚན་སྙན་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པས། རྒྱལ་པོ་ཧེ་རོ་དཱེས་ཀྱང་གཏམ་དེ་ཐོས། མི་གཞན་གྱིས་“ཁོང་ནི་ཁྲུས་གསོལ་མཁན་ཡོ་ཧ་ནན་གཤིན་པོ་ནས་གསོན་པོར་ལངས་སུ་གྱུར་བས། ཁོང་ལ་ནུས་མཐུ་འདི་ལྟར་ལྡན་”ཞེས་བཤད།

¹⁴ E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.

¹⁵ འོན་ཀྱང་མི་ལ་ལས་“དེ་ནི་ལུང་སྟོན་པ་ཨེ་ལི་ཡཱ་རེད་”ཅེས་ཟེར་བ་དང༌། ཡང་མི་ཁ་ཤས་ཀྱིས་“ཁོང་གནའ་རབས་ཀྱི་ལུང་སྟོན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་གཅིག་དང་འདྲ་བའི་ལུང་སྟོན་པ་ཡིན་”ཞེས་ཟེར།

¹⁵ Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.

¹⁶ འོན་ཀྱང་ཧེ་རོ་དཱེས་གཏམ་དེ་ཐོས་ནས་ཁོས་“དེ་ནི་ངས་བཀའ་བསྒོས་ཏེ་མགོ་བོ་བཅད་ནས་བསད་ཟིན་པའི་ཡོ་ཧ་ནན་སླར་གསོན་པ་རེད་”ཅེས་སྨྲས།

¹⁶ Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.

¹⁷ — ausente —

¹⁷ Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.

¹⁸ — ausente —

¹⁸ Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.

¹⁹ ཧེ་རོད་ཡཱ་ཡིས་འཁོན་འཛིན་བཅངས་ཏེ་ཡོ་ཧ་ནན་གསོད་པར་འདོད་ཀྱང་མ་ཐུབ།

¹⁹ Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;

²⁰ གང་ལགས་ཟེར་ན། ཧེ་རོ་དཱེས་ཡོ་ཧ་ནན་ནི་སྐྱེས་བུ་དྲང་ལྡན་དང་དམ་པ་ཞིག་ཡིན་པར་ཤེས་པས་ཁོང་ལ་བརྩི་བཀུར་བྱས་པ་དང་ཁོང་གནོད་པ་ལས་བསྲུངས། ཁོས་ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་བསླབ་བྱ་ཉན་དུས་དོན་གསལ་པོར་མི་ཤེས་ཀྱང་ཉན་པར་དགའ།

²⁰ porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.

²¹ མཐའ་མར་ཧེ་རོད་ཡཱ་ལ་གོ་སྐབས་རྙེད་དེ། ཧེ་རོ་དཱེའི་སྐྱེས་སྐར་གྱི་ཉིན་མོར་རང་གི་བློན་པོ་དང་དམག་དཔོན། ག་ལིལ་ཡུལ་གྱི་མི་ཆེན་ཚོར་གསོལ་སྟོན་བཤམས་པ་དང༌།

²¹ Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,

²² ཧེ་རོད་ཡཱའི་བུ་མོའང་ནང་དུ་འོངས་ཏེ་ཞབས་བྲོ་འཁྲབ་ནས་ཧེ་རོ་དཱེ་དང་མགྲོན་པོ་རྣམས་དགའ་བར་བྱས་པས། རྒྱལ་པོས་བུ་མོ་དེ་ལ་“ཁྱོད་ལ་ཅི་འདོད་ཀྱང་ངར་ཤོད་ཅིག ངས་ཁྱོད་ལ་སྟེར་རྒྱུ་ཡིན་”ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌།

²² entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.

²³ ཡང་ཁོ་མོར་མནའ་བསྐྱལ་ཏེ་“ཁྱོད་ཀྱིས་ང་རང་ལ་ཇི་དང་ཇི་སློང་བ་རྒྱལ་ཁམས་ཀྱི་ཕྱེད་ཀ་ཡིན་ཡང་ཁྱོད་ལ་སྟེར་ངེས་ཡིན་”ཞེས་སྨྲས།

²³ E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.

²⁴ དེ་ནས་བུ་མོ་དེ་ཕྱི་ལ་སོང་ནས་རང་གི་ཨ་མ་ལ་“ངས་ཅི་ཞིག་སློང་དགོས་སམ་”ཞེས་དྲིས་པ་ལ། ཁོ་མོའི་ཨ་མས་“ཁྲུས་གསོལ་མཁན་ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་མགོ་སློངས་ཤིག་”ཅེས་བཤད།

²⁴ Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.

²⁵ དེ་མ་ཐག་བུ་མོ་དེ་ལམ་སེང་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཡོང་ནས་“ངའི་རེ་བ་ལ་ད་ལྟ་མྱུར་དུ་ཁྲུས་གསོལ་མཁན་ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་མགོ་སྡེར་མའི་ནང་དུ་བཞག་ནས་ང་ལ་གནང་བར་མཛོད་”ཅེས་ཞུས།

²⁵ E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.

²⁶ དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཧེ་རོ་དཱེའི་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་ནའང་མགྲོན་པོ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་ལ་མནའ་བསྐྱལ་ཡོད་པས་མི་སྟེར་ཞེས་ཟེར་མ་ཕོད།

²⁶ Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.

²⁷ དེ་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོས་སྲུང་དམག་ཞིག་བཏང་ནས་“ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་མགོ་ཁྱེར་ཤོག་”ཅེས་བཀའ་བསྒོས་ཤིང༌། སྲུང་དམག་བཙོན་ཁང་དུ་ཕྱིན་ནས་ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་མགོ་བཅད་དེ།

²⁷ O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,

²⁸ མགོ་སྡེར་མའི་ནང་དུ་བཞག་ནས་ཁྱེར་ཡོང་སྟེ་ཁོ་མོ་ལ་སྤྲད་པ་དང༌། བུ་མོ་དེས་ཀྱང་རང་གི་ཨ་མར་སྤྲད།

²⁸ e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.

²⁹ ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་གཏམ་དེ་ཐོས་པས་ཚུར་ཡོང་སྟེ་ཁོང་གི་སྐུ་ཕུང་ཁུར་ནས་དུར་ཁང་དུ་བཞག

²⁹ Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.

³⁰ དེ་ནས་སྐུ་ཚབ་ཚོ་ཡེ་ཤུའི་དྲུང་དུ་འཛོམས་ཏེ། ཇི་བྱས་པ་དང་ཆོས་ཇི་བསྟན་པའི་ལོ་རྒྱུས་ཐམས་ཅད་ཁོང་ལ་ཞུས་པ་ལ།

³⁰ Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.

³¹ དེ་རུ་ཕར་འགྲོ་ཚུར་འོང་གི་མི་མང་པོ་ཡོད་དེ། ཁོང་རྣམས་ལ་ཞལ་ཟས་བཞེས་ལོང་ཡང་མ་བྱུང༌། ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“ད་ཁྱེད་ཚོ་ཚུར་ཤོག་ལ་ངེད་དང་ལྷན་དུ་དབེན་གནས་ཤིག་ཏུ་སོང་ནས་ངལ་ཅུང་ཙམ་གསོ་བར་བྱའོ་”ཞེས་གསུངས་ནས།

³¹ Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.

³² ཁོང་རྣམས་མི་གཞན་མེད་པར་གྲུ་ལ་བཞུགས་ནས་དབེན་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་ཕེབས།

³² Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.

³³ མི་མང་པོས་ཁོང་རྣམས་ཕེབས་བཞིན་པ་མཐོང་སྟེ། ཁོང་རྣམས་སུ་ཡིན་ཤེས་པས་གྲོང་སྡེ་ཐམས་ཅད་ནས་རྒྱུགས་ཡོང་སྟེ་ཁོང་ཚོའི་སྔོན་ལ་སླེབས།

³³ Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.

³⁴ ཡེ་ཤུ་གྲུ་ལས་བབས་དུས་མི་ཚོགས་མང་པོ་ནི་རྫི་བོ་མེད་པའི་ལུག་དང་འདྲ་བར་འདུག་པ་གཟིགས་པས། ཐུགས་བརྩེ་བའི་ངང་ནས་དེ་ཚོར་ཆོས་མང་པོ་གསུངས།

³⁴ E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.

³⁵ ཉི་མ་ནུབ་ལ་ཉེ་བའི་དུས་སུ། ཉེ་གནས་ཚོ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང་སྟེ་“ས་ཆ་འདི་དབེན་སྟོང་ཡིན་ཞིང་ཉི་མ་ཡང་ནུབ་ལ་ཉེ་བས།

³⁵ Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;

³⁶ ཁོ་ཚོ་མཐའ་འཁོར་གྱི་ཡུལ་སྡེ་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་ཟས་ཉོ་རུ་གཏོང་བར་མཛོད་”ཅེས་ཁོང་ལ་ཞུས་པ་ན།

³⁶ despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.

³⁷ ཡེ་ཤུས་ཁོ་རྣམས་ལ་“ཁྱེད་ཚོས་ཁོ་ཚོར་ཟས་སྟེར་ཅིག་”ཅེས་གསུངས། ཁོ་ཚོས་“ང་ཚོ་སོང་ནས་དེ་ཎ་རིའི་དངུལ་སྒོར་ཉིས་བརྒྱ་བཏང་སྟེ་བག་ལེབ་ཉོས་ནས་ཁོ་རྣམས་ལ་སྟེར་བར་བྱའམ་”ཞེས་ཞུས་པ་ལ།

³⁷ Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?

³⁸ ཁོང་གིས་“ཁྱེད་རྣམས་སོང་ནས་བག་ལེབ་ཇི་ཙམ་ཡོད་པ་ལྟོས་དང་”ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཉེ་གནས་ཚོས་ཤེས་རྗེས་ཁོང་ལ་“བག་ལེབ་ལྔ་དང་ཉ་ཤ་གཉིས་འདུག་”ཅེས་སྨྲས།

³⁸ Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.

³⁹ དེ་ནས་ཡེ་ཤུས་ཉེ་གནས་ཚོ་ལ་མི་ཚོ་ཚོགས་པ་ཚོགས་པ་བྱས་ཏེ་སྤང་གི་སྟེང་ལ་སྡོད་འཇུག་པའི་བཀའ་གནང་ནས།

³⁹ Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.

⁴⁰ མི་ཚོགས་བརྒྱ་རེའམ་ལྔ་བཅུ་རེ་བྱས་ནས་བསྡད།

⁴⁰ E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.

⁴¹ ཡེ་ཤུས་བག་ལེབ་ལྔ་དང་ཉ་ཤ་གཉིས་པོ་ཕྱག་ཏུ་བསྣམས་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ལ་ཡར་གཟིགས་ཤིང་དཀོན་མཆོག་ལ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཞུས་རྗེས། བག་ལེབ་དུམ་བུར་མཛད་ནས་ཉེ་གནས་ཚོ་ལ་གནང་སྟེ་མི་ཚོགས་ལ་བགོ་རུ་བཅུག ཉ་ཤ་གཉིས་པོའང་ཁོང་གིས་བག་ལེབ་བགོས་པ་བཞིན་དུ་མཛད་ནས་ཉེ་གནས་ཚོས་ཀྱང་མི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལ་བྱིན་པས།

⁴¹ E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.

⁴² མི་ཚང་མས་བཟས་ནས་ཚིམས་པར་གྱུར།

⁴² E todos comeram e se fartaram.

⁴³ དེ་ནས་ཉེ་གནས་ཚོས་བག་ལེབ་དང་ཉ་ཤའི་ཟས་ལྷག་བསྡུས་ནས་སླེ་པོ་བཅུ་གཉིས་བཀང་ཞིང༌།

⁴³ Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.

⁴⁴ བག་ལེབ་ཟ་མཁན་ནང་ལ་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་ལྔ་སྟོང་ཙམ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །

⁴⁴ Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.

⁴⁵ དེ་མ་ཐག་ཡེ་ཤུས་ཉེ་གནས་རྣམས་གྲུ་ལ་སྡོད་དུ་བཅུག་སྟེ། ཁོང་གི་སྔོན་དུ་ཆུའི་ཕ་རོལ་གྱི་གྲོང་སྡེ་པེ་སད་དཱ་ཞེས་བྱ་བར་སོང་ཞིག་ཅེས་གསུངས་ནས་མི་ཚོགས་ཕར་བཏང་གནང་ངོ༌།

⁴⁵ Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.

⁴⁶ དེ་ནས་ཡེ་ཤུ་ཁོ་ཚོ་དང་ཁ་བྲལ་རྗེས་ཁོང་གསོལ་བ་སྨོན་ལམ་འདེབས་པའི་ཕྱིར་རི་ལ་ཕེབས།

⁴⁶ E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.

⁴⁷ དགོང་མོ་ཟིན་དུས། གྲུ་དེ་མཚོའི་དཀྱིལ་དུ་སླེབས་ཤིང༌། ཡེ་ཤུ་གཅིག་པུ་སྐམ་སར་བཞུགས།

⁴⁷ Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.

⁴⁸ གྲུའི་མདུན་ཕྱོགས་ནས་ལྷགས་པ་བརྒྱབ་པས་ཉེ་གནས་ཚོས་གྲུའི་སྐྱ་བ་རྒྱག་པ་ལ་དཀའ་ལས་བྱུང་བ་ཁོང་གིས་གཟིགས་ནས། མཚན་མོ་ཐུན་བཞི་པ་ཙམ་ལ་མཚོའི་སྟེང་ལ་ཁོ་ཚོའི་རྩར་ཞབས་འཆག་ཅིང་ཁོ་ཚོའི་འཁྲིས་ནས་འགྲོ་བར་དགོངས་བཞིན་པའི་སྐབས་སུ།

⁴⁸ E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;

⁴⁹ ཉེ་གནས་ཀྱིས་ཚུལ་དེ་མཐོང་ནས་གདོན་འདྲེ་ཡིན་པར་བསམས་ཏེ་སྐད་ངན་ཤོར།

⁴⁹ eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;

⁵⁰ གང་ཡིན་ཟེར་ན། ཉེ་གནས་ཚང་མས་ཁོང་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པར་གྱུར། ཡེ་ཤུས་ལམ་སེང་ཁོ་རྣམས་ལ་“ཁྱེད་ཚོའི་སེམས་བདེ་བར་བྱོས། ང་རང་ཡིན་པས་འཇིགས་མི་དགོས་”ཞེས་གསུངས།

⁵⁰ porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.

⁵¹ ཁོང་གྲུའི་ནང་དུ་ཕེབས་པ་དང་ལྷགས་པ་འཇགས་པས། ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱི་སེམས་སུ་ངོ་མཚར་ཆེན་པོ་སྐྱེས།

⁵¹ E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;

⁵² ཅི་ལགས་ཟེར་ན། ཁོ་ཚོས་བག་ལེབ་ཀྱི་དོན་ཧ་མ་གོ་སྟེ། ཁོ་ཚོའི་སེམས་མཁྲེགས་པོ་ཡིན་པས་སོ། །

⁵² pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.

⁵³ ཁོང་རྣམས་མཚོ་ག་ལིལ་བརྒལ་ནས་གན་ནེ་སཱ་རེལ་ཞེས་པའི་ས་ཆར་སླེབས་ཏེ་གྲུ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་ཐག་པས་བཏགས་ནས་བཞག

⁵³ E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.

⁵⁴ གྲུ་ནས་བབས་མ་ཐག་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤུ་ངོ་ཤེས་ནས།

⁵⁴ Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;

⁵⁵ ཁོང་གང་དུ་བཞུགས་པ་ཐོས་རྗེས། མཐའ་སྐོར་གྱི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་བརྒྱུད་ནས་རྒྱུགས་ཏེ་ནད་པ་རྣམས་ཉལ་ཁྲིའི་སྟེང་ལ་ཁུར་ཡོང༌།

⁵⁵ e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.

⁵⁶ གྲོང་སྡེའམ་ཡང་ན་གྲོང་ཁྱེར། གྲོང་གསེབ་བཅས་ས་ཆ་གང་དུ་ཕེབས་ནའང༌། མི་ཚོས་ནད་པ་རྣམས་ཁྲོམ་ལ་བཞག་སྟེ། ཡེ་ཤུ་ལ་ཁོང་གི་ན་བཟའི་ཟུར་ཁོ་ནར་རེག་ཏུ་གནང་ཞེས་ཞུ་བ་ཕུལ་བས། ཁོང་གི་ན་བཟའ་ལ་རེག་པའི་ནད་པ་ཐམས་ཅད་ནད་ལས་ཐར་བར་གྱུར་རོ། །

⁵⁶ Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Marcos 6

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra