Mateus 26

BMO vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jishɔ ni ŋga mīʼɛŋ yɛʼi nu ŋguoŋ pa nnu pei, nchhu ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa,
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos estes discursos, disse aos seus discípulos:
2 “Pəɨ ji ŋa paa llɛ́ shi ŋga ntɔgɔ, a pɔ Jɨ *Lli Njiʼa, ndɔ pi shi nchaʼa Muuŋ Ŋoŋmishua mfɛ ŋa pi kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa.”
2 Bem sabeis que daqui a dois dias é a páscoa; e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Nnɛ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa thishɨ pa ŋgwa Juu paoŋ ntuʼɔ Kaifa, mbɔ *taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ,
3 Depois os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás.
4 ntáŋ nɔ wɛ̄iŋ nu Jishɔ njiŋnjiŋ ki ŋgwa lɔ nji ndɔ njwi vi.
4 E consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 Ndɔ pugu ni nchhu nu ŋa, “Kiʼi a pɔ pi ndɨɨ Jɨ Lli Njiʼa, kiɛŋ nnɛ kaŋ ŋgwa shi nsha mighei.”
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Jishɔ ni ŋga mbɔ Betani nda Shemu mbɔ ŋgaŋ ghɨnɔmbaluŋ,
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 nɔ haʼaŋ Jishɔ ni njɨ maoŋ ŋkuoŋ taprɛi fɔ nɛ, miŋgwɛ chəɨ thɔ njəɨ vi ni yichəɨ nchɨ́ŋ ŋa pi chwīe ni ŋgùʼɔ, laminda tɨnɨnchuoŋ lɨnaoŋ moŋ ghɔ, a shāʼo thɔ Jishɔ nɔ pɔrɔ nu vi nɔ ghɔ.
7 Aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com ungüento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 Ndɔ pa ghaŋ younjiŋ pi ni mbɨgɨ túa ndɨɨ ŋa pugu ni njəɨ nnu yei nɛ, nnɛ nchhu ŋa, “Láʼo yei phɛ pɔ pi ŋa?
8 E os seus discípulos, vendo isto, indignaram-se, dizendo: Por que é este desperdício?
9 Nthɛ ŋa a ka ni mfɛ pi fīni laminda yei ni ŋkiɛŋ ntou mbɨŋ ŋgɛ̄rɛ pa ghaŋ pou nɔ ghɔ.”
9 Pois este ungüento podia vender-se por grande preço, e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Ndɔ Jishɔ ji nnu ŋa pugu chhu nu nɛ, nnɛ, nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ ghana miŋgwɛ vi nɛ ŋa? A chwīe pi nnu shiʼi vəɨ.
10 Jesus, porém, conhecendo isto, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? pois praticou uma boa ação para comigo.
11 Nthɛ ŋa pəɨ ghà ŋguʼɔ mfāʼo pa ghaŋ pou ŋguoŋ ndɨɨ, ndɔ mbaʼa pəɨ yiʼi mfāʼo a ŋguoŋ ndɨɨ.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 A shāʼo laminda yei mbɨŋ mu nɔ pīri nu noŋ a nɔ twei nu.
12 Ora, derramando ela este ungüento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 Shishini, ǹchhu ni pəɨ ŋa sheshe lɨʼɨ ŋa pi shi nchīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ yei moŋ ŋguoŋ mbhi nɛ, nnu ŋa miŋgwɛ vei chwīe nɛ, pi shi nchhu nɔ kwiŋ nu vi.”
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado em todo o mundo, também será referido o que ela fez, para memória sua.
14 Taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ mbɔ Judashi Ishikario ghə̄ɨ njəɨ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes,
15 nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ shi mfɛ pi khɔ vəɨ nɔ haʼaŋ mi mfīni vi ni pəɨ?” Nnɛ pugu pe vi ni trɛi wuŋ ndigi mbɨŋ.
15 E disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata,
16 Llɔ ndɨɨ ghɔ ŋgə̄ɨ nu shhɨ a taʼa shɨna nɔ fīni nu vi.
16 E desde então buscava oportunidade para o entregar.
17 A ni mbɔ fǔoŋ llɛ́ jɨ Jɨ Brɛi Ki Kuʼɔ, pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ thɔ njəɨ vi, nchhu nu ghɔ ŋa, “Ɔ tāʼa nu ŋa pigi pīri maoŋ jɨ Lli Njiʼa vɛ pi hɨŋ?”
17 E, no primeiro dia da festa dos pães ázimos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 A chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ nii moŋ laʼa, nchhu ni ŋoŋ chəɨ ŋa pəɨ shi njəɨ vi nɛ ŋa, ‘Masha chhu ŋa ndɨɨ a kwo para, ǹshi njɨ Lli Njiʼa nda ghɔ pigi pa ghaŋ younjiŋ paŋ.’ ”
18 E ele disse: Ide à cidade, a um certo homem, e dizei-lhe: O Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com os meus discípulos.
19 Pa ghaŋ younjiŋ pi chwīe wuʼɔ nɔ haʼaŋ Jishɔ ni nchhu ni pugu nɛ, mbīri maoŋ jɨ Lli Njiʼa ghɔ.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara, e prepararam a páscoa.
20 A ni ŋga mbɔ ni fanaoŋ, a chɔchɔ yəɨ taprɛi nthɔ njɨ maoŋ pugu pa paanchrɔ ghɔ.
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 Nɔ haʼaŋ pugu ni njɨ nu nɛ, Jishɔ chhu ŋa, “Shishini, ǹshwei vəɨ, taʼa ŋoŋ shɨna pəɨ shi mfīni a.”
21 E, comendo eles, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Nnu ghɔ wīni vugu ŋkiɛŋ ntou yi, pugu jɛ̄ nchhu nu ghɔ pa taʼa yi taʼa yi ŋa, “Taathɔ, ŋa a lɔ mbɔ mmu?”
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram cada um a dizer-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 A khwɛ̄ ŋa, “Ŋoŋ ŋa mbhɔ yigi yu shi mbāoŋ moŋ pɛiŋ nɛ, a ju ŋa a shi mfīni a nɛ.
23 E ele, respondendo, disse: O que põe comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 Muuŋ Ŋoŋmishua shi ŋguʼɔ ŋgə̄ɨ pi nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ nthɛ vi nɛ, ndɔ ŋgəʼɨ shi ŋgwɛ̄iŋ ŋoŋ vɛ ŋa a fīni vi nɛ. A ni mbwa ghɔ ŋa kiʼi pi phi vi.”
24 Em verdade o Filho do homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 Judashi, ŋa a ni mfīni vi nɛ, chhu ŋa, “Masha, ŋa a lɔ mbɔ mmu?”
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 Nɔ haʼaŋ pugu ni nchhɔ njɨ nu nɛ, Jishɔ lɔ̄gɔ brɛi, ŋga ŋkwo tōo Minnwi, mbəʼɨ mfɛ ni pa ghaŋ younjiŋ pi, nchhu ŋa, “Pəɨ kwe ŋkru, yei frɛinoŋ a.”
26 E, quando comiam, Jesus tomou o pão, e abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 A lɔ̄gɔ ndua, ŋga ŋkwo tōo Minnwi mfɛ ni pugu, nchhu nu ŋa, “Ŋguoŋ yəɨ ghao nnu.
27 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 Nthɛ ŋa làʼo yei chhǐ a ŋa a krao *kɨ̀na yɛ ŋa Minnwi wrā pugu pɔ ŋgwa pi nɛ, ŋa a ni ŋkwrī nthɛ ntou ŋgwa nɔ līʼɛ nu pa phɨ.
28 Porque isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Ndɔ ǹshwei vəɨ ŋa m̀baʼa nuʼuŋ nnu làʼo yei pia, ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ ndɨɨ ŋa ǹshi mbɨnɨ nnu pia kaʼa fifhi moŋ Shaʼafuoŋ Tǎa a nɛ.”
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide, até aquele dia em que o beba novo convosco no reino de meu Pai.
30 Pugu gha njrāo taʼa ŋkhǐ ntaoŋ kəʼɨ ghɔ ŋkuʼɔ ŋkuoŋ Mbra pa Thɨ Olive.
30 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Nnɛ Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Ni tuʼu yei, pəɨ shi ntei mieŋ a nthɛ ŋa pi nāʼaŋ ŋa,
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Ndɔ pi shi ŋga ŋkwo kuʼɔ ni mmu moŋ gu, ŋ̀gə̄ɨ shhɨ pəɨ Galili.”
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Ndɔ Pita chhu ŋa, “Njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ pi shi ntei njiŋ yɔ ghao nɛ, m̀baʼa njiʼi ntei.”
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Shishini ǹshwei ghɔ ŋa ni tuʼu yei ŋkaoŋ miŋkəʼɨ maa ŋkhwɛ, ɔ shi ŋkwo lāa a ni trɛi ŋgɛ.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Pita chhu ghɔ ŋa, “Ä njiʼi mbɔ pi ŋa pɔgɔ khu kaʼa, paʼa ǹdɔ ndāa ghɔ.” Ŋguoŋ pichəɨ pa ghaŋ younjiŋ pi wuʼɔ nchhu pi nnɛ.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja mister morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Jishɔ lɔllɔ ŋgə̄ɨ pugu pugu lɨʼɨ chəɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Geshemani, nchhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Pəɨ chɔchɔ hɛiŋ ŋgə̄ɨ hiŋ nduoŋ Minnwi.”
36 Então chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 A lɔ̄gɔ Pita pugu pa paa puoŋ Shebedi, njɛ̄ nthɔ mfāʼo yuʼɔ njùʼɔ.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 Nnɛ, a chhu ni pugu ŋa, “Njùʼɔ a ya mbəʼɨ ti minthɛ ŋka kukhu, pəɨ kɨna hɛiŋ pia yra nu kaʼa.”
38 Então lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até a morte; ficai aqui, e velai comigo.
39 A chənə ŋgə̄ɨ shɨgɛi yi shhɨ, mfūŋ thɔ yi shhɛ nduoŋ Minnwi, nchhu nu ŋa, “Tǎa a, ä njiʼɛ, ɔ pəɨ ndua ŋgəʼɨ yei vəɨ, ndɔ kiʼi a pɔ pi nɔ haʼaŋ ǹtāʼa nu nɛ, a pɔ pi nɔ haʼaŋ ɔ tāʼa nu nɛ.”
39 E, indo um pouco mais para diante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passe de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 A gha nthɔ, njəɨ pa ghaŋ younjiŋ pi pugu thɔ ndɛllɛ. A chhu ni Pita ŋa, “Nnɛ minthɛ paʼa pəɨ lɔ nchhɔ tɔthɨ pia kaʼa nɔ taʼa awa?
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então nem uma hora pudeste velar comigo?
41 Pəɨ chhɔ tɔthɨ nduoŋ Minnwi nnɛ ŋa kiʼi pəɨ gū moŋ mōoŋ nu. Jijwɛ yəɨ khwā nu, ndɔ frɛinoŋ yəɨ pou ghrɨ́.”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Nɔ mbra ŋgɛ, a pɨnɨ ŋgə̄ɨ nduoŋ Minnwi, nchhu nu ŋa, “Tǎa a, ä mbɔ ŋa minthɛ paʼa ndua ŋgəʼɨ yei lɔ tɔgɔ ki ǹdɔ njiʼi nnu, a pɔ nɛ nɔ haʼaŋ ɔ tāʼa nu nɛ.”
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Jishɔ pɨ̄nɨ ŋkamuʼɔŋ njəɨ vugu pugu llɛ nu, nthɛ ŋa lɔ̄gɔ ni ndɨnaoŋ ligi pugu.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos; porque os seus olhos estavam pesados.
44 A pɨnɨ nuʼuŋ mieŋ vugu ŋgə̄ɨ nduoŋ Minnwi, a pɔ trɛi ŋgɛ, ŋguʼɔ nchhu pi taʼa nnu ghɔ ŋa a ni ŋkwo fǔoŋ nchhu nɛ.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Nnɛ a thɔ njəɨ pa ghaŋ younjiŋ pi nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ wuʼɔ nchhɔ ndhɛ nu mfɛrɛ noŋ yəɨ? Njəɨ, ndɨɨ kāʼo nɛ, pi fīni Muuŋ Ŋoŋmishua nɛ ni pa ghaŋ phɨ.
45 Então chegou junto dos seus discípulos, e disse-lhes: Dormi agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 Pəɨ lɔllɔ pia ghə̄ɨ. Pəɨ līi njəɨ, ŋoŋ ŋa a fīni a nɛ pɔ nɛiŋ!”
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Jishɔ ni ŋga ŋguʼɔ nchrā nu, Judashi, mbɔ taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ ghaŋ younjiŋ pi chəɨŋ pugu pa ntou yú ŋgwa, pugu tuo pa kafa pugu pa wrɛ́i, llɔ mbhɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ pa thishɨ pa ŋgwa moŋ laʼa.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Ŋoŋ ŋa a ni mfīni vi nɛ ni ŋkwo fɛ lì ni pugu, nchhu nu ŋa, “Ŋoŋ ŋa nshi mbaŋ vi nɛ, ju, pəɨ wɛ̄iŋ vi.”
48 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Judashi kuʼɔ nthɔ mbara Jishɔ nchhu ghɔ ŋa, “Ǹchrā vɛ, ma Masha,” mbaŋ vi nɔ chrā nu ghɔ.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi; e beijou-o.
50 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Taannu a, chwīe yaoŋ ŋa ɔ ni nthɔ nɔ chwīe nu nɛ.”
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Ŋga njəɨ nu nɛ, yichəɨ taʼa ŋoŋ ŋa pugu pa Jishɔ ni mbɔ nu nɛ shua kafa ŋkəʼɨ muuŋ fàʼa taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ nɔ ghɔ njaʼa tə́nə yi.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Pɨnɨ niʼiŋ kafa yɔ lɨʼɨ ŋa ɔ fuʼu nɛ. Ghaŋ wie ŋkrɔ̀ ndɔ njwi ŋgwa ni kafa ghà ŋguʼɔ ŋkhu ntɔgɔ pi ŋkuoŋ kafa.
52 Então Jesus disse-lhe: Embainha a tua espada; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 Ki ɔ pīʼi ŋa minthɛ paʼa ndɔ ǹjūa ni Tǎa a ŋa a ghɛ̄rɛ a, a wuʼɔ ntaoŋ pa ghaŋ ntaoŋ po ŋa pugu ghà māʼaŋ nchhɔ̀ nɛ pugu tɔgɔ khwachəɨ wuŋ ŋkaŋ yugu ni ŋkaŋ yi paa wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ?
53 Ou pensas tu que eu não poderia agora orar a meu Pai, e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Ndɔ ä mbɔ nɛnnɛ kiʼɛ, nnu ŋa Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu nɛ shi ŋkie pi nɛiŋ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ, ŋa a yiʼi ŋa a wuʼɔ mbɔ pi nɛnnɛ nɛ?”
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Moŋ ndɨɨ ghɔ Jishɔ chhu ni yú ŋgwa pighɔ ŋa, “M̀bɔ pi ŋgɨna minwi ŋa pəɨ thɔ nu ŋgwɛ̄iŋ a ni pa kafa pugu pa wrɛ́i? Pa lɛllɛ ŋga nchhɔ Nda Minnwi njɛʼi nu paʼa pəɨ lɔ ŋgwɛ̄iŋ a.
55 Então disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e varapaus para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Ndɔ ŋguoŋ pa nnu pei lɔ̄gɔ lɨʼɨ nnɛ nɔ chwīe nu nnu ŋa pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ni nāʼaŋ nɛ lɔ̄gɔ lɨʼɨ.” Nnɛ ŋguoŋ pa ghaŋ younjiŋ pi mieŋ vi ntei ni vugu.
56 Mas tudo isto aconteceu para que se cumpram as escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ŋgwɛ̄iŋ Jishɔ nɛ lɔ̄gɔ vi ŋgə̄ɨ nɔ shhɨ Kaifa, mbɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ, mbɔ lɨʼɨ ŋa pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi pugu pa pichəɨ pa thishɨ ni ŋkɨrɨ nɛ.
57 E os que prenderam a Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Pita ni thɔ nu njiŋ pugu ndɔ mbɔ pi fie hiŋ, mbɔ nɔ haʼaŋ yɨna taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni mbɔ nɛ nii nchɔchhɔ pugu pa ghaŋ kɛ̄ʼi lɨʼɨ nɔ yəɨ nu nnu ŋa a shi ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
58 E Pedro o seguiu de longe, até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ŋguoŋ pa kúŋ ghao ni nthɔ ntāʼa lɛʼiŋgiɛŋ ŋa minthɛ pugu shwiʼi thɔ Jishɔ nnɛ ŋa pugu jwi vi nɛ.
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho, buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte;
60 Ndɔ pugu shini ndɔ fāʼo sheshe yi, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ ntou pa ghaŋ piŋ nnu mbe ni ntaoŋ nthɔ nɛ. Ndugwi yi, yi paa taoŋ nthɔ shhɨ
60 E não o achavam; apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, nào o achavam. Mas, por fim chegaram duas testemunhas falsas,
61 nchhu ŋa, “Ŋoŋ vei ni nchhu ŋa, ‘Mfāʼo ghrɨ́ nɔ shaʼa nu Nda Minnwi mfɛ shhɛ mbɨnɨ ŋkrao moŋ trɛi llɛ́.’ ”
61 E disseram: Este disse: Eu posso derrubar o templo de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Ndɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ lɔllɔ ntithi tɔthɨ nchhu ŋa, “Ɔ lɔ mfāʼo khwɛ̀ nɔ fɛ nu? Nnu ŋa ŋgwa pei wɛ̄iŋ ghɔ ŋa ɔ chwīe nɛ pɔ pi khɔ?”
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Ndɔ paʼa Jishɔ lɔ nchrā. Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ chhu ghɔ ŋa, “M̀fɛ gɨ́ vɛ nɔ ligi Minnwi maoŋ ŋa ɔ shwei vigi ŋa ɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe mbɔ Muuŋ Minnwi nɛ?”
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ɔ chhu nɛnnɛ. Ndɔ ǹshwei ghɔ, llɔ ndwɛ ŋgə̄ɨ nu shhɨ, pəɨ shi njəɨ Muuŋ Ŋoŋmishua a chhɔ ŋgei mbhɔ jɨ ju ŋa a fāʼo ghrɨ́ nɔ chwīe nu sheshe nnu nɛ, ndɔ nshwiʼi nu moŋ lúluŋ llɔ po.”
64 Disse-lhe Jesus: Tu o disseste; digo-vos, porém, que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni ŋga njaʼo yei, nshāa ndhwí yi nchhu ŋa, “A chɨ̄ʼə ligi Minnwi. Pia nuʼuŋ ntāʼa pa miŋkwentie mbīgi nchwīe khɔ nɔ ndwɛ? Līi njəɨ, pəɨ yaʼo chrà nchɨʼəshə yei ni noŋ yəɨ.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes agora a sua blasfêmia.
66 Pəɨ pīʼi yəɨ ŋa?”
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 Nnɛ pugu thu thwɛ nɔ ligi yi ndɔ ŋgwie vi, pichəɨ chrə̄ɨ vi ni lrì
67 Então cuspiram-lhe no rosto e lhe davam punhadas, e outros o esbofeteavam,
68 nchhu ŋa, “Gɔ̀ ŋa pi Chuʼɔ ghɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, yəɨ nɛ lɨʼɨ nshwei vigi, ŋoŋ ŋa a chhwi ghɔ nɛ gɔ̌?”
68 Dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 Pita ni nchhɔ mbhi moŋ yɨna, muuŋ fàʼa chəɨ, mbɔ miŋgwɛ, thɔ njəɨ vi nchhu ghɔ ŋa, “Gɔgɔ ŋkaa ghɔ ni mbɔ pəɨ Jishɔ ŋoŋ Galili.”
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Ndɔ Pita lāa shhɨ pugu ghao, nchhu nu ŋa, “Ǹdɔ njiʼi nji njiŋ nnu ŋa ɔ chhu nu nɛ.”
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 A gha nchəɨŋ cho yɨna, yichəɨ muuŋ fàʼa mbɔ miŋgwɛ yəɨ vi nchhu ni ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nthi fɔ nɛ ŋa, “Ŋoŋ vei ni mbɔ pugu Jishɔ llɔ Nasharɛ.”
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 A pɨnɨ nuʼuŋ ndāa ti nshwrɛ̄i ŋa, “Ndɔ nji ŋoŋ ghɔ.”
72 E ele negou outra vez com juramento: Não conheço tal homem.
73 A gha ndara shɨgɛi, ŋgwa haʼaŋ pugu ni nthi fɔ nɛ kuʼɔ mbara Pita nchhu ghɔ ŋa, “Shishini, ɔ taʼa pakwo pugu, nthɛ ŋa ŋkwaŋ haʼaŋ ɔ chrā nu nɛ fīni ghɔ.”
73 E, daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Nnɛ a jɛ̄ chɔ̄nɔ nu noŋ yi nshwrɛ̄i nu ŋa, “Ndɔ njiʼi nji ŋoŋ ghɔ.” Ndɔ chomilaoŋ ghɔ miŋkəʼɨ khwɛ.
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Nnɛ Pita kwiŋ nnu ŋa Jishɔ ni nchhu nɛ ŋa, “Ŋkaoŋ miŋkəʼɨ ma ŋkhwɛ, ɔ shi ndāa a ni trɛi ŋgɛ.” Ǹtaoŋ mbhi ŋkə̄ɨ a ghaʼa.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra