Mateus 22
BMO vs ACF
1 Jishɔ pɨnɨ nchrā ni pugu ŋkamuʼɔŋ moŋ pa luʼɔ chrà, nchhu nu ŋa,
1 Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “Minthɛ pi māʼaŋ fɨʼɨ Shaʼafuoŋ Po pi ni yichəɨ fùoŋ ŋa a ni mbīri jɨ nɔ nnu tini muuŋ vi yi mimbia.
2 O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
3 Ntaoŋ puoŋ fàʼa pi ŋa pugu ghə̄ɨ mɛ̄iŋ ŋgwa pɛ ŋa pi ni ŋgɛ̄ vugu nɔ nnu jɨ tini ghɔ nɛ, ndɔ paʼa pugu lɔ ŋkhwā nɔ thɔ nu.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 “A pɨnɨ nuʼuŋ ntaoŋ pichəɨ puoŋ fàʼa, nchhu nu ŋa, ‘Pəɨ chhu ni pa ŋgwa pɛ ŋa pi gɛ̄ vugu nɛ ŋa ŋ̀kwo pīri maoŋ jɨ nɛ, ŋ̀kwo sho pa fua pugu pa naʼaŋ fuʼu, ti mbīri ŋguoŋ yaoŋ a kāʼo. Pəɨ thɔ lɨʼɨ jɨ tini ghɔ.’
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
5 Ndɔ paʼa pugu lɔ ndīi a fhi nnu, nnɛ pugu ghə̄ɨ ni vugu, taʼa yi moŋ nyìeŋ yu, yichəɨ taʼa yi lɨʼɨ taŋ yi.
5 Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Pɨgəɨ yi wɛ̄iŋ puoŋ fàʼa pi pighɔ, mfɛ ŋgəʼɨ ni pugu, njwi vugu.
6 E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 “Túa fùoŋ ghɔ pɨgɨ, a fɛ gɨ́ ni pa shoogɛ pi pugu ghə̄ɨ njwi ŋgwa pighɔ ŋa pugu ni njwi puoŋ fàʼa pi pighɔ nɛ ndɔ ntūoŋ laʼa muŋu mfɛ shhɛ.
7 E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Nnɛ fùoŋ ghɔ chhu ni puoŋ fàʼa pi ŋa, ‘Maoŋ jɨ tini ghɔ kāʼo nɛ, ndɔ paʼa pa ŋgwa ŋa ŋki gɛ̄ nɛ lɔ ŋkāʼo ŋkwaŋ ŋgwa ŋa minthɛ pugu jɨ nɛ.
8 Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Nthɛ yie ghɔ, pəɨ taoŋ ŋgə̄ɨ moŋ pa taʼandaoŋ fɨʼɨ ŋgwa ŋa pəɨ yəɨ fɔ nɛ, pəɨ gɛ̄ vugu ŋa pugu thɔ lɨʼɨ jɨ tini ghɔ.’
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Nnɛ pa puoŋ fàʼa pighɔ ghə̄ɨ moŋ pa shɛndaoŋ, ŋkɨrɨ ŋguoŋ pa ŋgwa ŋa pugu ni njəɨ nɛ, ŋgwa shiʼi pugu pa pi pɨphɨ. Nnɛ nda jɨ tini ghɔ ni ndɨnaoŋ ni ŋgwa ŋa pi gɛ̄ vugu nɛ.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
11 “Ndɔ fùoŋ ghɔ gha nthɔ lɨʼɨ yəɨ pa ghaŋ gɛ̀ pighɔ, njəɨ yichəɨ ŋoŋ fɔ paʼa a lɔ mfāʼo ndhwí tini.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.
12 A chhu ghɔ ŋa, ‘Taannu a, ɔ kie pi nɛiŋ maa nii hɛiŋ ki lɔ njiʼi mfāʼo ndhwí tini?’ Ŋoŋ ghɔ pou chrà.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Nnɛ fùoŋ ghɔ chhu ni pa ghaŋ fàʼa lɨʼɨ tini ghɔ ŋa, ‘Pəɨ krao kwò yi pugu pa mbhɔ mi māʼaŋ vi mbhi moŋ njiŋ. Moŋ lɨʼɨ ghɔ, kə̄ɨ pugu pa kru shua shi mbɔ fɔ.’
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 “Nthɛ ŋa pi gɛ̄ ntou ŋgwa, ndɔ ŋguʼɔ ntɛrɛ pi shɨgɛi yi.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Nnɛ pa ŋgwa Farashi nyiaŋ ntáŋ ŋkwaŋ haʼaŋ a nthɛ pugu pīri Jishɔ ŋgwɛ̄iŋ vi ŋkuoŋ chrà yi nɛ.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
16 Nnɛ pugu taoŋ pa ghaŋ younjiŋ pugu pugu pa ŋgwa fùoŋ Hɛrɔ, nchhu nu ŋa, “Masha, pigi ji ŋa ɔ ghà nchrā nnu shini, njɛʼi nnu ŋa Minnwi tāʼa nu nɛ moŋ nnu shini ki lɔ mbɔgɔ ligi shesheŋoŋ nthɛ ŋa ɔ shiʼa njiʼi ndīi pi ŋa ŋoŋ pɔ pi moŋ yəɨ ŋkwaŋ nthɨŋkwo.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Ndwɛ shwei vigi, ɔ pīʼi jɔ ŋa? A kāʼo ŋa pi māʼaŋ taashi ni Kaisha ki ŋga?”
17 Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
18 Jishɔ kwo ji ntáŋ pɨphɨ ŋa pugu ni mfāʼo nɛ, nnɛ nchhu ŋa, “Pəɨ tāʼa nu njwɛʼi a ŋa pa ŋgwa mifɨɨ pei?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Pəɨ nōoŋ ndigi mbɨŋ ŋa pi ghà māʼaŋ taashi nɔ nɛ vəɨ.” Pugu thɔ ni ndigi mbɨŋ ghɔ mbɔ fɨʼɨ mbɨŋ ŋa ŋoŋ ghà mfaʼa taʼa llɛ́ pi pe vi nɔ ghɔ nɛ.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Jishɔ pie vugu ŋa, “Yei thɔ gɔ̌ pugu pa ligi gɔ̌ ŋkuoŋ ghɔ?”
20 E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
21 Pugu chhu ŋa, “A yi Kaisha.”
21 Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Pugu ni ŋga njaʼo nnu yei, a ghrāo vugu, pugu lɔllɔ mieŋ vi ŋgə̄ɨ.
22 E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
23 Wuʼɔ llɛ́ ghɔ, pa ŋgwa Shadushi ŋa pugu ghà nchhu ŋa ŋoŋ ghà ŋkhu paʼa ndɔ nuʼuŋ ŋkuʼɔ nɛ thɔ njəɨ vi mbie vi ni taʼa pie ŋa,
23 No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 “Masha, Mushi ni nchhu ŋa, ‘Ŋoŋ ŋkhu ki lɔ njiʼi mfāʼo muuŋ, a yiʼi ŋa ndǐŋ vi lɔ̄gɔ ŋkugu yi ghɔ mbhi muuŋ nɔ ghɔ nɔ ligi ndǐŋ vi ŋa a khu nɛ.’
24 Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Ndwɛ khwachəɨ puoŋ pimbia pichəɨ ni mbɔ shɨna pigi mbɔ taʼa puŋ. Fǔoŋ yi ni ndaŋ ŋkhu ki lɔ njiʼi mfāʼo muuŋ, nnɛ mieŋ ŋgwɛ vi ndǐŋ vi lɔ̄gɔ.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Mbra yi, pugu yichəɨ mbra yi wuʼɔ mbɔ pi nɛnnɛ ti ŋguoŋ vugu pi khwachəɨ nuʼuŋ mmɛ.
26 Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 A ni ŋga ndugwi, miŋgwɛ ghɔ khu ŋkaa yu.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Ndwɛ, moŋ llɛmbhi ŋa ŋgwa lɛ mbɨnɨ ŋkuʼɔ moŋ gu nɛ, miŋgwɛ ghɔ shi mbɔ pi ŋgwɛ gɔ̌ shɨna pugu pi khwachəɨ pei, nthɛ ŋa ŋguoŋ yugu ghao ni ndaŋ vi?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Ndɔ Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Pəɨ fāaŋ nthɛ ŋa pəɨ lɔ nji Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ndɔ paʼa ndɔ nji njɨ Minnwi.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 A lɛ ŋga mbɔ ndɨɨ ŋa ŋgwa ŋa pugu khu lɛ mbɨnɨ ŋkuʼɔ nɛ, paʼa ŋgwa lɔ ndaŋ ki ŋgə̄ɨ láŋ. Ŋgwa lɛ mbɔ pi nɔ pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi po.
30 Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
31 “Ndɔ nthɛ ŋgwa pɛ ŋa pugu shi ndɛ ŋkuʼɔ moŋ gu nɛ, pəɨ lɔ naa mɛ̄iŋ nnu ŋa Minnwi ni nchhu ni pəɨ nɛ:
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 ‘A mmu mbɔ Minnwi Abrahaŋ, mbɔ Minnwi Aiji, mbɔ Minnwi Jakɔ’? A lɔ njiʼi mbɔ pi Minnwi pa ŋgwa khu, a pɔ pi yi ŋgwa maoŋ.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Yú ŋgwa pighɔ ni ŋga njaʼo yei nnu, ŋgrāo ŋkwaŋ haʼaŋ a ni njɛʼi nu nɛ.
33 E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Ndɔ pa ŋgwa Farashi ni ŋga njaʼo ŋa Jishɔ chri nchò pa ŋgwa Shadushi, ŋkɨrɨ noŋ yugu taʼa lɨʼɨ.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Yichəɨ taʼa yi shɨna pugu ŋa a ni nji gɨ́ Mushi ŋgaʼa pie Jishɔ ni taʼa pie nɔ mōoŋ nu vi.
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 “Masha, a yəɨ mbɔ mmɛ kɨ̀na ŋa a chaa ŋguoŋ yi moŋ gɨ́ nɛ?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 A chhu ghɔ ŋa, “ ‘Khwā Taathɔ mbɔ Minnwi yɔ ni ŋguoŋ njùʼɔ yɔ ghao, ŋguoŋ nchə̌ɨ yɔ ghao, ni ŋguoŋ kwāʼa nu mɔ ghao.’
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Yei mmɛ kɨ̀na ndɔ mbɔ fǔoŋ yi.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Mbra yi pɔ nɔ yie ghɔ: ‘Khwā taakuo yɔ nɔ haʼaŋ ɔ khwā noŋ yɔ nɛ.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Ŋguoŋ gɨ́ Mushi ghao pugu pa yaoŋ ŋa pa njəɨlɨʼɨ Minnwi yɛʼi nɛ yɨʼə pi ŋkuoŋ paa kɨ̀na yei.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Ndɨɨ ŋa pa ŋgwa Farashi ni ŋkɨrɨ taʼa lɨʼɨ nɛ, Jishɔ pie vugu ni taʼa pie,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 nchhu nu ŋa, “Pəɨ pīʼi yəɨ ŋa nthɛ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ? A pɔ pi muuŋ gɔ̌?”
42 Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Jishɔ pie vugu kiʼɛ ŋa, “Ti a ki pɔ pi nɛiŋ kiʼɛ Devi moŋ njɨ Jijwɛ Minnwi mɛ̄iŋ vi ŋa ‘Taathɔ,’ nchhu nu ŋa,
43 Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Taathɔ ni nchhu ni Taathɔ a ŋa,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?
45 “Ti nɔ haʼaŋ Devi mɛ̄iŋ vi ni ‘Taathɔ,’ ti a pɨnɨ ŋkie pi nɛiŋ mbɔ pi muuŋ vi?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Kaŋ taʼa ŋoŋ shini ndɔ mfāʼo khwɛ̀ nɔ fɛ nu ghɔ, ndɔ paʼa ndɔ nuʼuŋ mbie vi ni kaŋ taʼa pie jɛ̄ llɛ́ ghɔ.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?