Mateus 17

BMO vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ntɨgao llɛ́ ni ŋga ntɔgɔ, Jishɔ lɔ̄gɔ Pita, ni Jɛiŋ, ni Jouŋ ndǐŋ vi, pugu pugu kuʼɔ ŋkuoŋ ntaaŋ mbra mbɔ fɔ wuʼɔ pugu.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 Nɔ haʼaŋ pugu ni ndīi Jishɔ nɛ, a kwri ligi pugu, miŋi mi thɛ nɔ minaoŋ, ndhwí yi fugu ti nchīa nɔ líʼɛ.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Ŋga njəɨ nu nɛ, Mushi pugu Elaija nōoŋ noŋ yugu, pugu pa Jishɔ chrā nu.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Pita chhu ni Jishɔ ŋa, “Taathɔ, a pwa nɔ haʼaŋ pia pɔ hɛiŋ nɛ. Ɔ̈ ŋkhwā, ŋ̀krao trɛi ntǎa hɛiŋ, taʼa yi vɛ, taʼa yi ni Mushi, taʼa yi ni Elaija.”
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 A ni ŋguʼɔ nchrā nu ŋga njəɨ nu nɛ, lúluŋ chiachia kuru vugu, ŋggì chhu moŋ lúluŋ ghɔ ŋa, “Yei ŋkiɛŋ Muuŋ a ŋa ŋ̀khwā, m̀fāʼo pwatua nthɛ vi. P̂əɨ yaʼo mbhɔ yu.”
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ ni ŋga njaʼo nnu yei, mfūŋ ni thɔ yugu shhɛ, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 Ndɔ Jishɔ thɔ ŋkāoŋ vugu, nchhu nu ŋa, “Pəɨ lɔllɔ, kiʼi pəɨ fāʼo pɔgɔ gu.”
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Pugu gha mbɨʼɨ thɔ yugu, paʼa ndɔ njəɨ kaŋ taʼa ŋoŋ ŋkiɛŋ Jishɔ.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 Nɔ haʼaŋ pugu ni nthɔ nshwiʼi mbra nɛ, Jishɔ fɛ gɨ́ ni pugu ŋa, “Kiʼi pəɨ shwei ŋoŋ ni nnu ŋa pəɨ yəɨ nɛ ti Muuŋ Ŋoŋmishua shi nuʼuŋ ŋkuʼɔ moŋ gu.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Pa ghaŋ younjiŋ pi pie vi ŋa, “Ti a ni nchwīe khɔ pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi chhu ŋa Elaija shi fǔoŋ nthɔ?”
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 A khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Elaija thɔ nu, ndɔ shi mbīri ŋguoŋ yaoŋ ghao a kāʼo nɔ haʼaŋ a ni fǔoŋ mbɔ nɛ.
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Ndɔ ǹshwei vəɨ ŋa Elaija kwo thɔ, ndɔ paʼa pugu lɔ nji vi, pugu fāʼa mbɨŋ yu ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ pugu khwā nɛ. A haʼaŋ Muuŋ Ŋoŋmishua ŋkaa yu shi njəɨ ŋgəʼɨ mbhɔ pugu nɛ.”
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 Thɔ ghaŋ younjiŋ pi shie kiʼɛ ŋa a thɔ nchhu pi Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Pugu ni ŋga nthɔ njəɨ yú ŋgwa pighɔ, chəɨ ŋoŋ thɔ njəɨ vi ŋkwi kwɛ́rɛ yi shhɛ shhɨ yu,
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 nchhu ŋa, “Taathɔ, fāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ muuŋ a, a ghà ŋgū thɔ, nthɔ njəɨ ŋgəʼɨ ŋkiɛŋ ntou yi. A ghà ŋgū moŋ móŋoŋ pugu pa moŋ ŋkhǐ ŋgɛŋgɛ.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Mi ni ndɔ̄gɔ vi nthɔ njəɨ ghaŋ younjiŋ pɔ nɔ ghɔ, ndɔ pugu yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yi kikie.”
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Ŋgwrɛiŋgwa ki fāʼo piŋ ndɔ mbɔ ŋgwa təɨtəɨ moŋ kwāʼa nu məɨ, mi shi mbɔ pia pi fɨʼɨ yi nɛiŋ? Mi shi mfāʼo wɛ̄iŋ njùʼɔ nthɛ vəɨ pi fɨʼɨ yi nɛiŋ? Pəɨ thɔ nu muuŋ ghɔ hɛiŋ.”
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Jishɔ pɨ̄ga miŋwɛiŋ, ghɔ a taoŋ mbɨŋ muuŋ ghɔ, ghɨ̌nɔ muuŋ ghɔ mmɛ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 Pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ thɔ njiŋnjiŋ mbara vi mbie vi ŋa, “A ni nchwīe khɔ pigi fuʼu miŋwɛiŋ ghɔ kikie?”
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 A chhu ni pugu ŋa, “Nthɛ ŋa pəɨ fāʼo pi puoŋ mi piŋ. Nthɛ ŋa shishini ǹshwei vəɨ, p̈əɨ mfāʼo piŋ, a wuʼɔ ŋkɨgəɨ ti mbɔ pi nɔ ŋkiɛŋ muuŋ mi mbhɛ̌ yaoŋ gɛ, pəɨ chhu ni mbra yei ŋa, ‘Lɔllɔ hɛiŋ nyīeŋ ŋgə̄ɨ hiŋ,’ kaŋ a shi nyīeŋ, ndɔ mbaʼa yichəɨ nnu ghaʼa vəɨ.”
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 [Ndɔ yei ŋkwaŋ miŋwɛiŋ shiʼa ntaoŋ, kaŋ a nɛiŋ pi luoŋ Minnwi ni jī ŋkhǐ.]
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 Nɔ haʼaŋ pa ghaŋ younjiŋ pi ni ŋkɨrɨ nu Galili nɛ, Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pi tɔthɔ nchaʼa Muuŋ Ŋoŋmishua mfɛ mbhɔ ŋgwamishua.
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 Pugu shi njwi vi, a gha mbɔ moŋ trɛi llɛ́, Minnwi kuʼɔ ni ju moŋ gu.” Nnu ghɔ ghana vugu ŋkiɛŋ yie ghɔ.
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 Pugu ni ŋga nthɔ nchəɨŋ Kapanuŋ, pa ghaŋ kwe taashi moŋ Nda Minnwi thɔ njəɨ Pita, nchhu ghɔ ŋa, “Masha yɔ shiʼa mbe taashi moŋ Nda Minnwi?”
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 A khwɛ̄ ŋa, “A ghà mbe.”
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Pita khwɛ̄ ŋa, “Pa ŋgwa nduoŋ.”
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 Ndɔ nɔ chwīe nu ŋa kiʼi túa yugu pɨgɨ, ghə̄ɨ moŋ ŋkhǐ māʼaŋ mbaʼa. Fǔoŋ shhu ŋa ɔ wɛ̄iŋ nɛ, ŋaʼaŋ nchò yi, ɔ shi nɛ njəɨ mbɨŋ fɔ. Fuʼu ŋgə̄ɨ mbe ni pugu nɔ ligi yɔgɔ.”
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra