Mateus 14

BMO vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Hɛrɔ, mbɔ ŋgaŋ shaʼa Galili, ni ŋga njaʼo fɨʼɨ ndighaʼo Jishɔ,
1 Naquele tempo Herodes, o tetrarca, ouviu a fama de Jesus,
2 nchhu ni puoŋ fàʼa pi ŋa, “Yei Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ. Pi kuʼɔ vi llɔ moŋ gu, a chwīe yie a fāʼo ghrɨ́ nɔ chwīe nu pa nnu ghraoghrao pei.”
2 e disse aos seus cortesãos: Este é João, o Batista; ele ressuscitou dentre os mortos, e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
3 Nthɛ ŋa Hɛrɔ ni ŋkwo wɛ̄iŋ Jouŋ ŋkrao vi māʼaŋ moŋ chə́ɨŋ nthɛ nnu Herodia mbɔ ŋgwɛ Fili ndǐŋ vi.
3 Pois Herodes havia prendido a João, e, maniatando-o, o guardara no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Felipe;
4 Nthɛ ŋa nɔ yichəɨ fɨʼɨ ndɨɨ Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ ni nthɔ nchhu nu ni Hɛrɔ ŋa, “A lɔ njiʼi ŋkāʼo vɛ ŋa ɔ laŋ Herodia!”
4 porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 Njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ Hɛrɔ ni ntāʼa nu njwi vi ndɨɨ ghɔ nɛ, a ni mbɔgɔ pa ŋgwa Juu nthɛ ŋa pugu ni ndɔ̄gɔ Jouŋ nɔ njəɨlɨʼɨ Minnwi.
5 E queria matá-lo, mas temia o povo; porque o tinham como profeta.
6 Pi ni ŋga nthɔ njɨ llɛ́ phi Hɛrɔ, muuŋ Herodia yi miŋgwɛ pini pini shhɨ ŋgwa, túa Hɛrɔ pwa.
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, a filha de Herodias dançou no meio dos convivas, e agradou a Herodes,
7 Nnɛ, a kāʼa vi ndɔ nshwrɛ̄i ŋa a shi ŋkɨnɛiŋ vi ni sheshe yaoŋ ŋa a shi mbie vi nɔ ghɔ nɛ.
7 pelo que este prometeu com juramento dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Mǔuŋ vi chwīe a pie ŋa, “Fɛ thɔ Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ vəɨ hɛiŋ ŋkuoŋ pashinja yei.”
8 E instigada por sua mãe, disse ela: Dá-me aqui num prato a cabeça de João, o Batista.
9 Fùoŋ ni mbɔ ni tuʼuthɔ, ndɔ nthɛ kɨna ŋa a ni ŋkwo shwrɛ̄i shhɨ ghaŋ gɛ̀ pi nɛ, a fɛ gɨ́ ŋa pi thɔ ni thɔ Jouŋ mfɛ ghɔ.
9 Entristeceu-se, então, o rei; mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse,
10 A taoŋ ŋgwa pi yaʼa thɔ Jouŋ moŋ chə́ɨŋ,
10 e mandou degolar a João no cárcere;
11 nthɔ ni thɔ yi ghɔ ŋkuoŋ pashinja, mfɛ ni muuŋ miŋgwɛ ghɔ, a ghə̄ɨ njəɨ mǔuŋ vi nɔ ghɔ.
11 e a cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou para a sua mãe.
12 Pa ghaŋ younjiŋ Jouŋ thɔ ndɔ̄gɔ khu Jouŋ ŋgə̄ɨ ntwei, ndɔ ŋgə̄ɨ nshwei Jishɔ nɔ ghɔ.
12 Então vieram os seus discípulos, levaram o corpo e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Jishɔ ni ŋga njaʼo yei nnu, ndɔllɔ fɔ moŋ kikuoŋ ŋgə̄ɨ lɨʼɨ ŋa ŋgwa lɔ mbɔ nɛ. Ndɔ pa ŋgwa ni njaʼo, njōu njiŋ yi ni kwo llɔ moŋ pa laʼa.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um, lugar deserto, à parte; e quando as multidões o souberam, seguiram-no a pé desde as cidades.
14 A ni ŋga ntaoŋ ŋkaoŋ mbhi, njəɨ ŋkiɛŋ mmɛ yú ŋgwa, mfāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ pugu, njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu.
14 E ele, ao desembarcar, viu uma grande multidão; e, compadecendo-se dela, curou os seus enfermos.
15 A ni ŋga mbɔ ni fanaoŋ, ghaŋ younjiŋ pi thɔ njəɨ vi nchhu ghɔ ŋa, “Yei pɔ pi lɨʼɨ ŋa ŋgwa lɔ mbɔ, ndɨɨ lɔ ŋkwo ya ŋgə̄ɨ, chhu yú ŋgwa pei ghə̄ɨ moŋ pa laʼa, njuoŋ maoŋ jɨ pugu fɔ njɨ.”
15 Chegada a tarde, aproximaram-se dele os discípulos, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já passada; despede as multidões, para que vão às aldeias, e comprem o que comer.
16 Ndɔ Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Pugu lɔ njiʼi mfāʼo nɔ ghə̄ɨ nu, p̂əɨ fɛ yaoŋ ni pugu pugu jɨ.”
16 Jesus, porém, lhes disse: Não precisam ir embora; dai-lhes vós de comer.
17 Pugu chhu ghɔ ŋa, “Pigi wuʼɔ mfāʼo pi tiɛŋ kəɨŋ brɛi hɛiŋ ni paa shhu.”
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “P̂əɨ thɔ nɔ hɛiŋ.”
18 E ele disse: trazei-mos aqui.
19 Nɛnnɛ a fɛ gɨ́ ni yú ŋgwa pighɔ ŋa pugu chɔchɔ ŋkuoŋ trǔ. A lɔ̄gɔ tiɛŋ kəɨŋ brɛi ni paa shhu pighɔ, ŋga mbɨʼɨ ligi yi ndīi po, mfɛ tōo nu ni Minnwi. Mbəʼɨ brɛi pighɔ kiʼɛ mfɛ ni pa ghaŋ younjiŋ pi. Pa ghaŋ younjiŋ pi fɛ ni yú ŋgwa pighɔ.
19 Tendo mandado às multidões que se reclinassem sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos às multidões.
20 Ŋguoŋ yugu kru ti njru. Pugu ni ndɨ̄ga pa pəʼɨ pəʼɨ pɨgəɨ pi, a lɨnaoŋ paanchrɔ mikuo.
20 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobejaram levantaram doze cestos cheios.
21 Ŋguoŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ŋkru nɛ ni mbɔ tiɛŋ ŋkaŋ pimbia maa ndɔ̄gɔ piŋgɛ pugu pa puoŋ.
21 Ora, os que comeram foram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ Jishɔ chwīe ghaŋ younjiŋ pi nii moŋ kikuoŋ ŋgə̄ɨ shhɨ nɔ shaʼa nu ntaoŋ njiɛŋ hiŋ nɔ haʼaŋ a ni nchhu nu ni kɨrɨ ghɔ ŋa pugu ghə̄ɨ nɛ.
22 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 A ni ŋga ŋkwo chhu ni kɨrɨ ghɔ ti pugu ghə̄ɨ, a kuʼɔ ŋkuoŋ mbra lɨʼɨ luoŋ Minnwi təʼɨ vi. Fanaoŋ ni ŋga nthɔ, Jishɔ wuʼɔ mbɔ fɔ təʼɨ vi.
23 Tendo-as despedido, subiu ao monte para orar à parte. Ao anoitecer, estava ali sozinho.
24 Ndɔ ndɨɨ yei, kikuoŋ ghɔ ni ŋkwo ya ŋgə̄ɨ ndaoŋ shɨga moŋ ŋkhǐ, fɨfrəɨ thɔ ndɨʼɨ vi nthɛ ŋa a ni ntaoŋ pi ŋgei yɛ ŋa pugu ni ŋgə̄ɨ nu nɛ.
24 Entrementes, o barco já estava a muitos estádios da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 A ni ŋga mbɔ ni ndaʼa mbhi laŋ, moŋ shɨna trɛi minaoŋ pugu ntɨgao minaoŋ, a nyīeŋ nu ŋkuoŋ ŋkhǐ nthɔ nu yəɨ pugu.
25 À quarta vigília da noite, foi Jesus ter com eles, andando sobre o mar.
26 Ndɔ pa ghaŋ younjiŋ pi ni ŋga njəɨ vi a nyīeŋ nu ŋkuoŋ ŋkhǐ nthɔ nu nɛ, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu pugu chhu ŋa, “A pɔ pi ŋkhushɛ!” mbaʼo ŋgòu moŋ pɔgɔ gu.
26 Os discípulos, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, assustaram-se e disseram: É um fantasma. E gritaram de medo.
27 Ndɔ wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ Jishɔ chrā ni pugu, nchhu nu ŋa, “P̂əɨ fāʼo wɛ̄iŋ njùʼɔ, a mmu, kiʼi pəɨ pɔgɔ gu.”
27 Jesus, porém, imediatamente lhes falou, dizendo: Tende ânimo; sou eu; não temais.
28 Pita chhu ghɔ ŋa, “Taathɔ, ä mbɔ gɔ̀, ɔ fɛ gɨ́ vəɨ ŋa nthɔ ŋkuoŋ ŋkhǐ mbara ghɔ.”
28 Respondeu-lhe Pedro: Senhor! se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.
29 A chhu ghɔ ŋa, “Thɔ.”
29 Disse-lhe ele: Vem. Pedro, descendo do barco, e andando sobre as águas, foi ao encontro de Jesus.
30 Ndɔ a ni ŋga njəɨ fɨfrəɨ, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vi, a jɛ̄ yie nu, ŋkə̄ɨ ŋa, “Taathɔ, kwe a!”
30 Mas, sentindo o vento, teve medo; e, começando a submergir, clamou: Senhor, salva-me.
31 Jishɔ fɛ mbhɔ yi chomilaoŋ ghɔ ŋgwɛ̄iŋ vi, nchhu nu ghɔ ŋa, “Yo, ŋgaŋ piŋ kikɛʼi vei! A ni nchwīe khɔ ɔ fāʼo khuthɔ?”
31 Imediatamente estendeu Jesus a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Pugu yu gha nii moŋ kikuoŋ, fɨfrəɨ ghɔ tithi.
32 E logo que subiram para o barco, o vento cessou.
33 Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mbɔ moŋ kikuoŋ nɛ ghaʼo vi, nchhu nu ŋa, “Shishini, ɔ Muuŋ Minnwi!”
33 Então os que estavam no barco adoraram-no, dizendo: Verdadeiramente tu és Filho de Deus.
34 Pugu ni ŋga nshaʼa, ntaoŋ mbhi lɨʼɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Gɛnɛsharɛ nɛ,
34 Ora, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré.
35 pa ŋgwa lɨʼɨ pighɔ gha nji ŋa a Jishɔ, ntaoŋ ŋgwa moŋ ŋguoŋ krao ŋgei ghɔ, pugu thɔ ni pa ghaŋ ghɨ̌nɔ njəɨ vi nɔ ghɔ.
35 Quando os homens daquele lugar o reconheceram, mandaram por toda aquela circunvizinhança, e trouxeram-lhe todos os enfermos;
36 Pugu lɨ̄gəɨ vi ŋa a mieŋ ghaŋ ghɨ̌nɔ wuʼɔ ŋkāoŋ pi po ndhwí yi. Ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu ni ŋkāoŋ ndhwí yi nɛ, noŋ yugu tɔgɔ.
36 e rogaram-lhe que apenas os deixasse tocar a orla do seu manto; e todos os que a tocaram ficaram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra