Mateus 13
BMO vs ARIB
1 Wuʼɔ llɛ́ ghɔ, Jishɔ taoŋ nda ŋgə̄ɨ nchhɔ ŋkɨŋ ŋkhǐ.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Mmɛ yú ŋgwa kɨrɨ yəɨ yu ti a nii pi moŋ kikuoŋ nchɔchhɔ fɔ, yú ŋgwa pighɔ thi ŋkɨŋ ŋkhǐ.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 A chhu ntou pa nnu ni pugu moŋ luʼɔ chrà ŋa, “Ŋoŋ chəɨ ni ma mbɔ fɔ ŋgə̄ɨ lɨʼɨ māʼaŋ mbhɛ̌ maoŋ.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Nɔ haʼaŋ a ni māʼaŋ nu nɛ, pichəɨ gū shhɛmbua, pa mishi shwiʼi ŋkru.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Pichəɨ gū moŋ shhɛ ŋkwá lɨʼɨ haʼaŋ ntou nchíʼa shi ki lɔ mbɔ nɛ, njiʼa ŋkhɛkhɛ nthɛ ŋa nchíʼa shi ki lɔ njiɛŋ fɔ.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Ndɔ minaoŋ ghà nthɛ ntūoŋ vugu, nthɛ ŋa pugu shini ndɔ mfāʼo ŋǐeŋ yugu nɛ, pugu kāʼo mbraoprao ŋkhu.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Pichəɨ mbhɛ̌ gū moŋ shishaʼa, shishaʼa yīʼɛ ŋkuʼɔ mfīgi maoŋ pighɔ pugu khu.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Pichəɨ mbhɛ̌ maoŋ pighɔ gū moŋ shhɛ shiʼi, mbūgu fɔ ŋkuʼɔ nja njuŋ: pichəɨ yuŋ taʼa ŋkɨɨ yi, pichəɨ yuŋ ntɨgao wuŋ yi, pichəɨ yuŋ trɛi wuŋ.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Ŋoŋ ŋa a fāʼo tə́nə nɛ, â yaʼo.”
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Nnɛ pa ghaŋ younjiŋ pi thɔ nchhu ghɔ ŋa, “A chwīe khɔ ɔ chrā nu ni pugu pi moŋ luʼɔ chrà?”
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Pi fɛ njɨ ni pəɨ ŋa pəɨ ji pa nnu lə̄ɨŋ ŋa a pɔ moŋ Shaʼafuoŋ Po nɛ, ndɔ paʼa ndɔ mfɛ ni pugu.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Nthɛ ŋa ni ŋoŋ ŋa a kwo fāʼo nɛ, pi shi mbīgi ntou yi a fāʼo a yiɛŋ, ndɔ ni ŋoŋ ŋa a lɔ mfāʼo nɛ, njiʼi nthɛ pi shɨgɛi yɛ ŋa a fāʼo nɛ, pi shi ŋka kwekwe.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 A chwīe yie ǹchrā ni pugu pi moŋ luʼɔ chrà nthɛ ŋa,
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Nnɛ nnu ŋa njəɨlɨʼɨ Minnwi mbɔ Ishaya ni nchhu nɛ wɛ̄iŋ vugu, nnu ghɔ ni mbɔ ŋa,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Nthɛ ŋa njùʼɔ ŋgwa pei kwo fɨ̄nɨ,
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 “Ndɔ ni pəɨ, pəɨ fāʼo mbɔrɔ, nthɛ ŋa ligi yəɨ yəɨ lɨʼɨ tə́nə yəɨ yaʼo lɨʼɨ.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Nthɛ ŋa shishini ǹshwei vəɨ, ntou pa njəɨlɨʼɨ Minnwi pugu pa ŋgwa ndɨndɨ ni njūa nu nɔ yəɨ nu nnu ŋa pəɨ yəɨ nɛ, ndɔ paʼa ndɔ njəɨ, njūa nɔ yaʼo nu nnu ŋa pəɨ yaʼo nɛ, ndɔ paʼa ndɔ njaʼo.
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 “Yaʼo nɛ njiŋ luʼɔ chrà nthɛ ŋgaŋ māʼaŋ mbhɛ̌.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Ndɨɨ ŋa shesheŋoŋ yaʼo chrà Shaʼafuoŋ Po ki lɔ nji njiŋ yi nɛ, ŋoŋ mbɨmbhɨ thɔ mfuʼu yaoŋ ŋa pi phi njùʼɔ yu nɛ. Yei pɔ nɔ yɛ mbhɛ̌ ŋa pugu ni ŋgū pi shɛmbua nɛ.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Pɛ mbhɛ̌ maoŋ ŋa pugu ni ŋgū pi moŋ shhɛ ŋkwá nɛ pɔ pi pɛ ŋgwa ŋa pugu yaʼo chrà Minnwi njiʼɛ ŋkwe ni pwanjuʼɔ
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 ndɔ paʼa ndɔ mfāʼo ŋǐeŋ yugu yi tɨtɨnɨ, ŋguʼɔ ntithi pi nɔ muuŋ kuo ndɨɨ, mōoŋ nu pugu pa ŋgəʼɨ gha nthɔ nthɛ chrà ghɔ ŋa pugu yaʼo nɛ, pugu pāʼa ŋkǔnu yugu ni chrà ghɔ.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Pɛ mbhɛ̌ ŋa pugu ni ŋgū moŋ shishaʼa nɛ, pɛ ŋgwa ŋa pugu yaʼo chrà Minnwi, ŋga ŋgə̄ɨ, pa ghaghana ŋkuoŋ mbhi yei, pugu pa mifɨɨ ŋa pa fāʼo ghà nthɔ nɔ nɛ fīgi chrà ghɔ paʼa a lɔ ma njuŋ ntíɛŋ.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Pɛ mbhɛ̌ ŋa pi ni mbhi moŋ shhɛ shiʼi nɛ pɛ ŋgwa ŋa pugu yaʼo chrà Minnwi ndɔ nji njiŋ yi, nja njuŋ ntíɛŋ, pichəɨ yuŋ ti nchəɨŋ taʼa ŋkɨɨ yi, pichəɨ pɔ ntɨgao wuŋ, pichəɨ pɔ trɛi wuŋ.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Jishɔ pɨnɨ nchhu yichəɨ luʼɔ chrà ni pugu: “A nthɛ pi māʼaŋ fɨʼɨ Shaʼafuoŋ Po ni ŋoŋ ŋa a ni māʼaŋ mbhɛ̌ maoŋ shiʼi moŋ nyìeŋ yu
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 ndɔ nɔ haʼaŋ ŋgwa pi ni ndhɛ nu nɛ, mbɨ̌na vi thɔ māʼaŋ mbhɛ̌ trǔ shɨna pa shíe gɛ pighɔ ŋgə̄ɨ ni vhi.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Maoŋ pighɔ gha ŋkhɛ̄ ti njuŋ nu, pa trǔ pighɔ khɛ̄ ŋkaa pugu.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 “Pa puoŋ fàʼa ŋoŋ ghɔ thɔ nchhu ghɔ ŋa, ‘Masha, ɔ ni māʼaŋ pi ŋkiɛŋ mbhɛ̌ moŋ nyìeŋ, ti a kie pi nɛiŋ pa trǔ pɔ moŋ ghɔ?’
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 “A khwɛ̄ ni pugu ŋa, ‘Nnu yei chwīe Mimbɨna.’
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 “Ndɔ a khwɛ̄ ni pugu ŋa, ‘Ŋga! A nthɛ pəɨ gha nthɔ nshūʼɔ pa trǔ, nshūʼɔ pa shíe gɛ ŋkaa pugu.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Pəɨ mieŋ ŋguoŋ yi ghao kuʼɔ kaʼa ti ndɨɨ kwōo nuʼuŋ nthɔ, moŋ ndɨɨ kwōo, ǹshi nshwei ni ghaŋ kwōo ŋa, p̂əɨ fǔoŋ nshūʼɔ pa trǔ, ŋkrao moŋ pa káʼa ntūoŋ, ndɔ nshūʼɔ shíe gɛ kiʼɛ nūʼɔŋ shaoŋ mu.’ ”
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Jishɔ pɨnɨ nuʼuŋ nchhu yichəɨ luʼɔ chrà ni pugu, “Shaʼafuoŋ Po pɔ pi nɔ mbhɛ̌ yaoŋ mbɔ ŋkiɛŋ yi gɛ, ŋa ŋoŋ lɔ̄gɔ ŋgə̄ɨ māʼaŋ moŋ nyìeŋ yu.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 A lɔ mbɔ ŋgɨgɛi nchaa ŋguoŋ pa pichəɨ mbhɛ̌ maoŋ, ndɔ a gha ŋkuʼɔ, mbɔ ŋkiɛŋ mmɛ yi nchaa ŋguoŋ yaoŋ moŋ nyìeŋ, ŋgū thɨ, nnɛ pa mishi thɔ ŋkrao pa nda pugu ŋkuoŋ pa mbhɔ mi.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 A pɨnɨ nuʼuŋ nchhu yichəɨ luʼɔ chrà ni pugu ŋa, “Shaʼafuoŋ Po pɔ pi nɔ yaoŋ chwīe prupɨna kuʼɔ, haʼaŋ miŋgwɛ lɔ̄gɔ niʼiŋ moŋ taʼa brumaʼa prupɨna, a chwīe ŋguoŋ prupɨna ghɔ kuʼɔ ghao.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Jishɔ ni nchhu ŋguoŋ nnu pei ni pa yú ŋgwa pighɔ moŋ luʼɔ chrà, a shini ndɔ nchhu kaŋ taʼa nnu ni pugu ki lɔ mbɔ pi moŋ luʼɔ chrà.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Yei ni mbɔ nɔ chwīe nu nnu ŋa njəɨlɨʼɨ Minnwi ni nchhu nɛ lɔ̄gɔ lɨʼɨ ŋa,
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Jishɔ ni ŋga mieŋ yú ŋgwa pighɔ nii nda, pa ghaŋ younjiŋ pi thɔ njəɨ vi, nchhu nu ghɔ ŋa, “Fɨ̄ʼɨ njiŋ luʼɔ chrà nthɛ trǔ moŋ nyìeŋ ni pigi.”
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 A khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Ŋoŋ ghɔ ŋa a māʼaŋ ŋkiɛŋ mbhɛ̌ maoŋ nɛ Muuŋ Ŋoŋmishua.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Moŋ nyìeŋ ghɔ pɔ ŋkuoŋ mbhi, mbhɛ̌ maoŋ shiʼi pɔ ŋgwa pɛ ŋa pugu puoŋ Shaʼafuoŋ Po nɛ, pa trǔ pɔ pa puoŋ ŋoŋ mbɨmbhɨ,
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 mimbɨna ŋa a phi trǔ ghɔ nɛ pɔ devɨ, maoŋ kwōo pɔ ndɨɨ ŋa mbhi shi ndugwi nɛ, ghaŋ kwōo maoŋ pɔ pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 “Wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi ghà ŋkɨrɨ trǔ ntūoŋ ni móŋoŋ nɛ, a wuʼɔ nɔ haʼaŋ a shi mbɔ ndɨɨ ŋa mbhi lūgwi nɛ.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Muuŋ Ŋoŋmishua shi ntaoŋ ghaŋ ntaoŋ pi pugu kɨrɨ ŋguoŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu ghà nchwīe ŋgwa chwīe phɨ ndɔ mbəʼɨ kɨna nɛ mfuʼu moŋ Shaʼafuoŋ yi,
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 māʼaŋ vugu moŋ nda móŋoŋ ŋguʼɔ liɛŋ. Moŋ lɨʼɨ ghɔ, kə̄ɨ pugu pa kru shua shi mbɔ fɔ.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Nnɛ ŋgwa ndɨndɨ thɛ nɔ minaoŋ moŋ Shaʼafuoŋ Tǎa vugu. Shesheŋoŋ ŋa a fāʼo tə́nə nɛ, â yaʼo.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 “Shaʼafuoŋ Po pɔ nɔ fàʼo ŋa pi lə̄ɨŋ moŋ nyìeŋ ŋa yichəɨ ŋoŋ ghə̄ɨ njəɨ mbūoŋ. Nnɛ moŋ pwanjuʼɔ yi, a ghə̄ɨ mfīni ŋguoŋ yaoŋ ŋa a fāʼo nɛ ŋgə̄ɨ njuoŋ nyìeŋ ghɔ.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Ŋkamuʼɔŋ, Shaʼafuoŋ Po pɔ nɔ ŋgaŋ piʼɛ taŋ ŋa a ni nthɔ ntāʼa ŋkiɛŋ ŋgùʼɔ tɨnɨnchuoŋ,
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 ŋga njəɨ taʼa ŋkiɛŋ ŋgùʼɔ tɨnɨnchuoŋ ŋa pi mɛ̄iŋ ni pəə nɛ, a ghə̄ɨ mfīni ŋguoŋ yaoŋ ŋa a fāʼo nɛ njuoŋ nɔ ghɔ.
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 “Nɔ pigi nu, yei ŋkwaŋ haʼaŋ Shaʼafuoŋ Po pɔ nɛ. A pɔ nɔ ndáŋ ŋa pi māʼaŋ moŋ ŋkhǐ ŋgwɛ̄iŋ ŋguoŋ ŋkwaŋ shhu ghao.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Ndɨɨ ŋa ndáŋ ghɔ lɨnaoŋ nɛ, ŋgwa shūu ŋkuʼɔ nɔ ghɔ mbhi nchɔchhɔ ntɛrɛ pa ŋkiɛŋ shhu niʼiŋ moŋ pa mikuo mīʼaŋ pi pɨphɨ.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 A ŋkwaŋ haʼaŋ a shi mbɔ moŋ ndugwi mbhi yei nɛ. Pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi shi nthɔ ntɛrɛ ŋgwa pɨphɨ, mfuʼu moŋ ŋgwa ndɨndɨ,
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 māʼaŋ vugu moŋ nda móŋoŋ ŋguʼɔ liɛŋ. Moŋ lɨʼɨ ghɔ, kə̄ɨ shi mbɔ fɔ pugu pa kru shua.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 “Thɔ yəɨ shie ni ŋguoŋ nnu pei?”
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 A chhu ni pugu ŋa, “Nthɛ yie ghɔ, sheshe ŋgaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi ŋa a ŋgaŋ younjiŋ moŋ Shaʼafuoŋ Po nɛ pɔ nɔ ŋgaŋ nda ŋa a fuʼu pa maoŋ fhi pugu pa ndunu maoŋ llɔ moŋ lɨʼɨ nūʼɔŋ pugu.”
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Jishɔ ni ŋga mīʼɛŋ pa luʼɔ chrà pei, ndɔllɔ fɔ ŋgə̄ɨ
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 ŋga nchəɨŋ moŋ ji laʼataoŋ, nthɔ njɛʼi vugu moŋ nda luoŋ Minnwi yugu. Pa ŋgwa ŋa pugu ni njaʼo nɔ haʼaŋ a yɛʼi nu nɛ ghrāo nchhu ŋa, “Ŋoŋ vei yəɨ fɨʼɨ shiethɔ yei pugu pa ghrɨ́ pi hɨŋ nɔ fāʼa nu tɨtɨnɨ fàʼa pei nɔ ghɔ?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Yei lɔ mbɔ muuŋ kaminda? Ligi mǔuŋ vi lɔ mbɔ Meri? Jɛiŋ, Joshɛ, Shemu pugu Judashi shi lɔ mbɔ pa lǐŋ pi?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Pia pa lǐŋ pi pi piŋgɛ shi lɔ mbɔ hɛiŋ kaʼa? Ti a yəɨ shiethɔ pugu ghrɨ́ pi hɨŋ nɔ chwīe nu ŋkwaŋ nnu pei nɔ ghɔ?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Nnɛ pugu lāa vi.
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 A shini ndɔ nchwīe ntou pa nnu ghraoghrao fɔ nthɛ ŋa pugu ni mbɔ ghaŋ ki piŋ.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?