Marcos 6

BMO vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jishɔ lɔllɔ fɔ ŋgə̄ɨ moŋ yugu laʼataoŋ, pa ghaŋ younjiŋ pi yōu njiŋ yi.
1 E, partindo dali, chegou à sua terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 A gha mbɔ llɛ́ ji pa Juu, a jɛ̄ yɛʼi nu moŋ nda luoŋ Minnwi, ntou ŋgwa ŋa pugu ni njaʼo vi nɛ ghrāo, nchhu nu ŋa, “Ŋoŋ vei yɛʼi yei nnu pi hɨŋ? A fāʼo fɨʼɨ shiethɔ yei pi llɔ hɨŋ? A fāʼo yei ghrɨ́ pi hɨŋ nɔ chwīe nu pa nnu ghraoghrao pei nɔ ghɔ?
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo- o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm essas coisas? E que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Yei lɔ mbɔ kaminda, mbɔ muuŋ Meri, mbɔ ndǐŋ Jɛiŋ ni Joshɛshi ni Judashi ni Shemu? Pia pa lǐŋ pi pi piŋgɛ lɔ mbɔ hɛiŋ kaʼa?” Nnɛ pugu lāa vi.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, e de José, e de Judas, e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pi shiʼa nchɨ̄ʼə njəɨlɨʼɨ Minnwi ŋkiɛŋ laʼa pugu shɨna ŋgwa pi, pugu pa ji ndaaŋoŋ.”
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 A kaŋ ni nthɛ paʼa a lɔ njiʼi nchwīe pa nnu ghraoghrao fɔ ŋkiɛŋ ŋa a ni nūʼɔŋ mbhɔ yi mbɨŋ shɨgɛi ghaŋ ghɨ̌nɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu.
5 E não podia fazer ali obras maravilhosas; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 A ni ŋgrāo nthɛ fɨʼɨ ki piŋ ŋa pugu ni mfāʼo nɛ.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Jishɔ gɛ̄ paanchrɔ pighɔ, ntaoŋ vugu ŋa pugu ghə̄ɨ pa pi paa, mfɛ njɨ ni pugu nɔ fuʼu nu pa jijwɛ pɨphɨ.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois a dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos,
8 Mfɛ gɨ́ ni pugu ŋa, “Kiʼi pəɨ lɔ̄gɔ sheshe yaoŋ nɔ haʼaŋ pəɨ ghə̄ɨ nu nɛ, ŋkiɛŋ mbìe, kiʼi pəɨ lɔ̄gɔ brɛi, ki pìɛŋ kra, ki ntuo mbɨŋ moŋ pìɛŋ pəɨ.”
8 e ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Mbɨnɨ mbīgi ŋa, “Pəɨ gwɛ tra ndɔ kiʼi pəɨ tuo kwri ndhwí.”
9 mas que calçassem sandálias e que não vestissem duas túnicas.
10 A chhu ni pugu ŋa, “Sheshe nda ŋa pəɨ nii fɔ nɛ, pəɨ laʼa fɔ ti shi nuʼuŋ ntaoŋ laʼataoŋ ghɔ.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Sheshe lɨʼɨ ŋa pi lɔ mbiŋ vəɨ fɔ nɛ, ki njwɛrɛ nnu ŋa pəɨ chhu nu nɛ, pəɨ ŋga ntaoŋ nu fɔ, pəɨ krū kwò məɨ nɔ nōoŋ nu ni pugu ŋa Minnwi pɨ̄na nnu ŋa pugu chwīe nɛ.”
11 E, quando alguns vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no Dia do Juízo para Sodoma e Gomorra do que para os daquela cidade.
12 Pugu ni ntaoŋ ŋgə̄ɨ, nchīi nu ŋa ŋgwamishua pāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ.
12 E, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Pugu ni nthɔ mfuʼu pa miŋwɛiŋ mbɨŋ ŋgwa, njùʼɔ wru mbɨŋ ntou ghaŋ ghɨ̌nɔ, nthɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Fùoŋ Hɛrɔ ni njaʼo nnu yei, nthɛ ŋa ligi Jishɔ ni nyīeŋ ŋguoŋ lɨʼɨ. Ŋgwa chhu nu ŋa, “Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ pɨnɨ nuʼuŋ ŋkuʼɔ moŋ gu, a chwīe yie a fāʼo ghrɨ́ nɔ chwīe nu pa nnu ghraoghrao pei.”
14 E ouviu isso o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório) e disse: João, o que batizava, ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Ndɔ pichəɨ chhu nu ŋa, “A Elaija.” Pichəɨ ni nthɔ nchhu yugu ŋa, “A njəɨlɨʼɨ Minnwi, nɔ taʼa njəɨlɨʼɨ Minnwi llɛshhɨ.”
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta ou como um dos profetas.
16 Ndɔ Hɛrɔ ni ŋga njaʼo nnu pei, nthɔ nchhu nu ŋa, “Jouŋ, ŋa mi ni njaʼa thɔ yi nɛ, pɨnɨ nuʼuŋ ŋkuʼɔ!”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dos mortos.
17 Nduthɔ Hɛrɔ ni ŋkwo taoŋ ŋgwa pugu ghə̄ɨ ŋgwɛ̄iŋ Jouŋ mfɨ̄nɨ moŋ chə́ɨŋ nthɛ nnu Herodia mbɔ ŋgwɛ Fili ndǐŋ vi, nthɛ ŋa Hɛrɔ ni ŋgugwɛi vi.
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João e encerrá-lo manietado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 Jouŋ ni nthɔ shwei Hɛrɔ ŋa, “A lɔ njiʼi ŋkāʼo vɛ nɔ wugwɛi nu ŋgwɛ ndǐŋ ghɔ.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Herodia ni mfāʼo kipɨna njùʼɔ yu nthɛ Jouŋ, nthɔ ntāʼa shɛndaoŋ nɔ jwi nu vi, ndɔ paʼa ndɔ mfāʼo shɨna,
19 E Herodias o espiava e queria matá-lo, mas não podia;
20 nthɛ ŋa Hɛrɔ ni mbɔgɔ Jouŋ nthɛ ŋa a ni nji ŋa Jouŋ ŋoŋ taoŋtaoŋ, nnɛ, nūʼɔŋ vi nɔ haʼaŋ mbaʼa kàʼa kēe vi nɛ. A ni ŋkhwā nɔ yaʼo nu pa nnu mbhɔ Jouŋ, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ sheshe ndɨɨ ŋa a ni njaʼo vi nɛ, nnu pighɔ tāra vi ŋkiɛŋ ntou yi nɛ.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo; e guardava-o com segurança e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa vontade o ouvia.
21 Ndugwi yi shɨna taoŋ llɛ́ ŋa Hɛrɔ ni nthɔ njɨ llɛ́ phí yi pugu pa kúŋ pi, ni pa thishɨ pa shoogɛ pi, pugu pa mɛmmɛ ŋgwa moŋ Galili.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia do seu aniversário, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galileia,
22 Ndɨɨ ŋa muuŋ Herodia yi miŋgwɛ ni ntaoŋ shhɨ mbini pini nɛ, a pwa Hɛrɔ pugu pa ghaŋ gɛ̀ pi, fùoŋ chhu ni muuŋ miŋgwɛ ghɔ ŋa, “Pie sheshe yaoŋ ŋa ɔ khwā nɛ vəɨ m̀fɛ vɛ.”
22 entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse, então, o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Nshwrɛ̄i pa kɨna shhɨ yu ŋa, “Sheshe yaoŋ ŋa ɔ shi mbie nɛ, njiʼi nthɛ ä nchəɨŋ pi ghrà laʼataoŋ a ǹshi mfɛ vɛ.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Muuŋ miŋgwɛ ghɔ taoŋ mbhi, nchhu ni mǔuŋ vi ŋa, “Mi shi mbie pi khɔ?”
24 E, saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João Batista.
25 A kiʼi mbɨ̄nɨ pɨ̄nɨ moŋ kɔkɔnɔ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ njəɨ fùoŋ nchhu ghɔ ŋa, “Ǹtāʼa nu ŋa ɔ fɛ thɔ Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ vəɨ wuʼɔ ndwɛ ŋkuoŋ pashinja yei.”
25 E, entrando apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que, imediatamente, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Fùoŋ ni nja mbɔ ni tuʼuthɔ, ndɔ nthɛ kɨ̀na ŋa a ni ŋkwo shwrɛ̄i shhɨ ghaŋ gɛ̀ pi nɛ, a shini ndɔ ntāʼa nu mbəʼɨ chrà ŋa a ni ŋkwo fɛ ghɔ nɛ.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ fùoŋ taoŋ taʼa ŋkɛ̄ʼi vi, mfɛ gɨ́ ghɔ ŋa a ghə̄ɨ nthɔ ni thɔ Jouŋ. A ghə̄ɨ njaʼa thɔ yi moŋ chə́ɨŋ,
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi e degolou-o na prisão.
28 nthɔ ni thɔ yi ghɔ ŋkuoŋ pashinja, mfɛ ni muuŋ miŋgwɛ ghɔ, muuŋ miŋgwɛ ghɔ fɛ ni mǔuŋ vi.
28 E trouxe a cabeça num prato e deu-a à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Pa ghaŋ younjiŋ Jouŋ ni ŋga njaʼo yei nnu, nthɔ ndɔ̄gɔ khu yi ŋgə̄ɨ niʼiŋ moŋ fúŋ moŋ ŋgùʼɔ.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isso, foram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ gha mbɨnɨ nɔ haʼaŋ a ni ntaoŋ vugu nɛ, ŋkɨrɨ yəɨ yu, nshwei vi ni ŋguoŋ nnu ŋa pugu ni nchwīe ndɔ ntɨgɨ.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 A chhu ni pugu ŋa, “P̂əɨ taʼa lɨʼɨ haʼaŋ ŋgwa lɔ mbɔ fɔ nɛ, pia ghə̄ɨ fɔ mfɛrɛ noŋ nɔ kuo ndɨɨ.” Nthɛ ŋa ntou ŋgwa ni nthɔ nu ndɔ ŋgə̄ɨ nu pugu shini ndɔ mfāʼo shɨna fɛrɛ noŋ ti njɨ maoŋ.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam, e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Pugu nii moŋ kikuoŋ ŋgə̄ɨ nɔ lɨʼɨ haʼaŋ ŋgwa lɔ mbɔ nɛ nɔ pɔ nu fɔ təʼɨ vugu.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Ndɔ ntou ŋgwa ni njəɨ vugu nji ŋa a pugu, ntei yugu ŋkuoŋ shhɛ llɔ moŋ ŋguoŋ pa laʼataoŋ ghao, mfǔoŋ pugu nchəɨŋ fɔ shhɨ Jishɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos os conheceram, e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se deles.
34 Jishɔ ni ŋga ntaoŋ ŋkaoŋ mbhi, njəɨ ŋkiɛŋ mmɛ yú ŋgwa, mfāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ pugu nthɛ ŋa pugu ni mbɔ nɔ pa minjɨɨ ki ŋkɛ̄ʼi yugu. Nnɛ a jɛ̄ nthɔ njɛʼi vugu ni ntou nnu.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Njiʼa ni ŋga ntɔgɔ, pa ghaŋ younjiŋ pi thɔ njəɨ vi, nchhu ghɔ ŋa, “Yei lɨʼɨ haʼaŋ ŋgwa lɔ mbɔ, ndɨɨ lɔ ŋkwo ya ntɔgɔ.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado;
36 Chhu ŋgwa pei ghə̄ɨ, nnɛ ŋa a nthɛ pugu ghə̄ɨ moŋ pa mbàŋ mbambara pugu pa moŋ laʼa njuoŋ yaoŋ fɔ njɨ.”
36 despede-os, para que vão aos campos e aldeias circunvizinhas e comprem pão para si, porque não têm o que comer.
37 Ndɔ a khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Pəɨ fɛ yaoŋ pugu jɨ.”
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 A pie ni pugu ŋa, “Pəɨ fāʼo ndigi brɛi yi khɔ? Pəɨ ghə̄ɨ ndīi!” Pugu ni ŋga ndīi, nchhu ghɔ ŋa, “Ndigi yi tiɛŋ ni paa shhu.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Jishɔ fɛ gɨ́ ŋa ŋguoŋ ŋgwa pighɔ chɔchɔ ŋkuoŋ trǔ moŋ pa kwiekwie.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a erva verde.
40 Pugu chɔchɔ moŋ pa kwíe, pichəɨ pɔ taʼa ŋkɨɨ, pichəɨ pɔ tiɛŋ wuŋ.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Nɛnnɛ a lɔ̄gɔ kəɨŋ brɛi ghɔ ni paa shhu, mbɨʼɨ ligi yi ndīi po, ntōo Minnwi, mbəʼɨ brɛi ghɔ mfɛ ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa pugu fɛ ni pa ŋgwa pighɔ, ŋgrā paa shhu ghɔ shɨna pugu ghao.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, e abençoou, e partiu os pães, e deu- os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Ŋguoŋ yugu kru ti njru.
42 E todos comeram e ficaram fartos,
43 Pugu ni ndɨ̄ga pa pəʼɨ pəʼɨ pɨgəɨ brɛi, pugu pa shhu a lɨnaoŋ paanchrɔ mikuo.
43 e levantaram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Fɨʼɨ pa pimbia haʼaŋ pugu ni ŋkru brɛi ghɔ nɛ ni mbɔ tiɛŋ ŋkaŋ yi.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ Jishɔ chwīe pa ghaŋ younjiŋ pi nii moŋ kikuoŋ ŋgə̄ɨ shhɨ nɔ shāʼa nu ntaoŋ njiɛŋ hiŋ moŋ Beshaida, a lara shɨgɛi nɔ chhu nu ni yu ŋgwa pighɔ ŋa pugu ghə̄ɨ laʼa.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 A gha ŋkwo chaʼa vugu, ŋkuʼɔ ŋkuoŋ mbra lɨʼɨ luoŋ Minnwi.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte para orar.
47 A ni ŋga nchəɨŋ ni fanaoŋ, kikuoŋ ni mbɔ titri ŋkhǐ, Jishɔ ni mbɔ mbhi təʼɨ vi.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Jishɔ yəɨ ŋa pugu paʼo nu ni prǎ nɔ chhwi nu kikuoŋ a ghə̄ɨ shhɨ, nthɛ ŋa fɨfrəɨ ni ntaoŋ pi shhɨ pugu. A gha mbɔ ni ndaʼa mbhi laŋ, moŋ shɨna trɛi minaoŋ pugu ntɨgao minaoŋ, a nyīeŋ nu ŋkuoŋ ŋkhǐ nthɔ nu yəɨ pugu, ntāʼa nu mfərə vugu.
48 E, vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite, aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar adiante deles,
49 Ndɔ pugu gha njəɨ vi a nyīeŋ nu ŋkuoŋ ŋkhǐ, pugu gɛ̄ ŋa a pɔ pi ŋkhushɛ, mbaʼo ŋgòu.
49 mas, quando eles o viram andar sobre o mar, pensaram que era um fantasma e deram grandes gritos.
50 Nthɛ ŋa ŋguoŋ yugu ni njəɨ vi, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu, ndɔ a chrā ni pugu nchhu ŋa, “Pəɨ fāʼo wɛ̄iŋ njùʼɔ, a mmu, kiʼi pəɨ fāʼo pɔgɔ gu.”
50 Porque todos o viram e perturbaram-se; mas logo falou com eles e disse-lhes: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
51 Nɛnnɛ, a nii moŋ kikuoŋ mbara vugu, fɨfrəɨ ghɔ tithi, nnu ghɔ llwi nchò yugu.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento se aquietou; e, entre si, ficaram muito assombrados e maravilhados,
52 Nthɛ ŋa thɔ yugu shini ndɔ njiʼi nshie ni nnu kugwi nu ŋgwa ni brɛi, ndɔ pugu ni mbɔ pa fɨ̄nɨ thɔ nɔ ji nu.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Pugu ni ŋga nshāʼa, ntaoŋ mbhi lɨʼɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Gɛnɛsharɛ nɛ, nchu kikuoŋ yugu ŋkɨŋ ŋkhǐ.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré e ali atracaram.
54 Pugu gha ntaoŋ moŋ kikuoŋ, pa ŋgwa yəɨ vi ŋkiʼi njiji,
54 E, saindo eles do barco, logo o reconheceram;
55 ntei moŋ ŋguoŋ yie krao lɨʼɨ ghao, nthɔ nu ni ghaŋ ghɨ̌nɔ ŋkuoŋ pa kúoŋ pugu nɔ lɨʼɨ ŋa pugu ni njaʼo ŋa Jishɔ pɔ nɛ.
55 e, percorrendo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, onde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Sheshe lɨʼɨ ŋa a ni ŋgə̄ɨ nɛ, moŋ puoŋ mi laʼataoŋ pugu pa mɛmmɛ laʼataoŋ pugu pa mooŋ ŋgunu, pugu nūʼɔŋ pa ghaŋ ghɨ̌nɔ moŋ pa taŋ, ndɨ̄gəɨ vi ŋa a mieŋ pa ghaŋ ghɨ̌nɔ pighɔ kāoŋ pi wuʼɔ muuŋ thɔ ndhwí yi. Ŋguoŋ pa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ŋkāoŋ nɛ, ghɨ̌nɔ yugu tɔgɔ.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou em aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste, e todos os que lhe tocavam saravam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra