Marcos 5

BMO vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jishɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi shāʼa ŋkhǐ Galili ntaoŋ njiɛŋ hini moŋ krao ŋgei laʼataoŋ pa ŋgwa Gerasha.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 A ni ŋga ntaoŋ moŋ kikuoŋ ghɔ nchəɨŋ mbhi, mbāoŋ pugu ŋoŋ chəɨ chomilaoŋ ghɔ ni jijwɛ pɨphɨ mbɨŋ yu. Ŋoŋ ghɔ ni ntaoŋ moŋ pa lɨʼɨ haʼaŋ pi ghà ntwei ŋgwa nɛ.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ŋoŋ ghɔ ni ndaʼa pi moŋ lɨʼɨ twei ŋgwa. A kaŋ ni mfɛ paʼa yichəɨ ŋoŋ lɔ ŋkrao vi, njiʼi nthɛ pi ni chɛiŋ,
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 nthɛ ŋa moŋ yiɛŋ ndɨɨ pi ni nthɔ ŋkrao mbhɔ mi ni chɛiŋ, ŋgwɛ kipaʼo nɔ kwò mi, ndɔ a tɨnɨ chɛiŋ ghɔ, mbɨnɨ mbəʼɨ kipaʼo ghɔ kɨkrɨ, ndɔ paʼa yichəɨ ŋoŋ lɔ mbɔ ŋa a kaŋ ni mfɛ a wɛ̄iŋ vi.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 A ni nthɔ mbaʼo ŋgòu ni tuʼu pugu pa naoŋchɨ moŋ pa lɨʼɨ twei ŋgwa pugu pa ŋkuoŋ mbra, nthɔ nshe noŋ yi ni ŋgùʼɔ.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 A ni ŋga njəɨ Jishɔ fie hiŋ, ntei ŋgə̄ɨ ŋgū ni kwɛ́rɛ yi shhɨ yu.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Mbaʼo ŋkiɛŋ mmɛ ŋgòu nchhu ŋa, “Pia fāʼo pi khɔ, Jishɔ Muuŋ Minnwi ŋa a chaapifuoŋ nɛ, m̀baʼo mbhɔ shhɨ ghɔ ni ligi Minnwi, kiʼi niʼiŋ moŋ ŋgəʼɨ.”
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Nthɛ ŋa Jishɔ ni nthɔ nchhu nu ghɔ ŋa, “Taoŋ mbɨŋ ŋoŋ vei, ma gɔ̀ jijwɛ pɨphɨ yei.”
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Jishɔ pie vi ŋa, “Ligi yɔ khɔ?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 A ghə̄ɨ shhɨ ndɨ̄gəɨ vi ŋkiɛŋ ntou yi ŋa kiʼi a fuʼu vugu moŋ laʼataoŋ ghɔ.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Ŋkiɛŋ mmɛ kwíe ŋkunyaŋ ni njɨ nu ŋkɨŋ mbra fɔ.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Nɛnnɛ, pugu lɨ̄gəɨ Jishɔ ŋa, “Ntaoŋ vigi ni pa ŋkunyaŋ pinɛ, pigi nii mbɨŋ pugu”.
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Nɛnnɛ, a fɛ shɨna ni pugu, pa jijwɛ pɨphɨ pighɔ taoŋ nii mbɨŋ pa ŋkunyaŋ pighɔ. Ŋguoŋ kwíe ŋkunyaŋ pighɔ, pugu ni mbɔ yaoŋ nɔ paa ŋkaŋ yugu, ntei ntaoŋ thɔ mbra ghɔ ŋkɨŋ ŋkhǐ nɛ nshwiʼi ŋgū moŋ ŋkhǐ, ŋkhu.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Pa ghaŋ kɛ̄ʼi ŋkunyaŋ pighɔ tei ŋgə̄ɨ nchhu moŋ laʼa pugu pa moŋ ŋgunu. Ŋgwa taoŋ lɨʼɨ thɔ njəɨ nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Pugu thɔ mbara Jishɔ, njəɨ ŋoŋ ghɔ ŋa pa jijwɛ pɨphɨ pighɔ ni mbɔ mbɨŋ yu nɛ a chhɔ fɔ, māʼaŋ ndhwí, lɨna yi pɔ shiʼi, mbɔ ŋoŋ ghɔ ŋa a ni mfāʼo kaʼa jijwɛ pɨphɨ pighɔ nɛ, pugu fāʼo pɔgɔ gu.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni njəɨ nnu ŋa a ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ fɨ̄ʼɨ nnu ŋa a ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ mbɨŋ ŋgaŋ miŋwɛiŋ ghɔ pugu pa ŋkunyaŋ nɛ ni pugu.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Pugu jɛ̄ nthɔ ndɨ̄gəɨ Jishɔ ŋa a mieŋ krao lɨʼɨ yugu ghɔ ŋgə̄ɨ ni vhi.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Ndɔ haʼaŋ Jishɔ ni ndɔllɔ nii nu moŋ kikuoŋ nɛ, ŋoŋ ghɔ ŋa a ni mfāʼo miŋwɛiŋ nɛ lɨ̄gəɨ vi ŋa a mieŋ a thɔ pugu yu ghə̄ɨ kaʼa.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jishɔ lāa, nchhu ghɔ ŋa, “Ghə̄ɨ mbara pa taannu pɔ laʼa, nshwei vugu ni fɨʼɨ nnu ŋa Taathɔ chwīe mbɨŋ ghɔ nɛ, pugu pa fɨʼɨ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ a nōoŋ kwoshɨnɨ vɛ nɛ.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Ŋoŋ ghɔ lɔllɔ ŋgə̄ɨ moŋ Dekapoli nthɔ nchīi fɨʼɨ nnu ŋa Jishɔ chwīe mbɨŋ yu nɛ, ŋguoŋ ŋgwa ghrāo.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Jishɔ ni ŋga ŋkwo pɨnɨ shāʼa moŋ kikuoŋ ntaoŋ njiɛŋ hiŋ ŋkɨŋ ŋkhǐ, ŋkiɛŋ ntou yú ŋgwa kɨrɨ yəɨ yu.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 A gha ndara, Jairu, mbɔ taʼa mmɛŋoŋ moŋ nda luoŋ Minnwi chəɨŋ. A ni ŋga njəɨ Jishɔ, ŋgū shhɛ shhɨ yu,
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 ndɨ̄gəɨ vi, nchhu nu ŋa, “Muuŋ a yi miŋgwɛ chhɔ ŋkhu nu. Thɔ nūʼɔŋ mbhɔ yɔ mbɨŋ yu, nnɛ ŋa a nthɛ ghɨ̌nɔ yi mmɛ a pɔ yi maoŋ.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 A ghə̄ɨ pugu yu. Ŋkiɛŋ mmɛ yú ŋgwa yōu njiŋ yi, nthɔ mfra vi moŋ ŋguoŋ ŋgei ghao.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Shɨna ŋgwa pei, miŋgwɛ chəɨ ni mbɔ fɔ ŋa a ki yəɨ ndɨɨ yi ni njɨ nɔ paanchrɔ ŋgaʼo.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 A ni ŋkwo yəɨ ŋgəʼɨ ntou yi mbhɔ ntou pa ghaŋ fhɔ̌, ŋkwo tūoŋ ŋguoŋ mbɨŋ yi ghao, paʼa noŋ yi lɔ njo, a ka wɛʼiwɛʼi.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 A ni ŋkwo yaʼo pa nnu nɔ ligi Jishɔ, nthɔ njiŋ Jishɔ moŋ yú ŋgwa pighɔ ŋkāoŋ ndhwí yi.
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 Nthɛ ŋa a ni chhu ŋa, “M̈i njiʼi ŋguʼɔ ŋkaoŋ pi ndhwí yi, noŋ a tɔgɔ.”
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ, ndɨɨ yi ghɔ kāʼo ti pi thi, a yaʼo moŋ noŋ yu ŋa ghɨ̌nɔ yi tɔgɔ.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Jishɔ yaʼo moŋ noŋ yu ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ ghrɨ́ taoŋ mbɨŋ yu nɛ, ŋkiʼi nshrī noŋ yi shrī moŋ yú ghɔ mbie ŋa, “A kāoŋ gɔ̌ ndhwí a?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Pa ghaŋ younjiŋ pi chhu ghɔ ŋa, “Ɔ yəɨ yú ŋgwa thɔ mfra ghɔ moŋ ŋguoŋ ŋgei, ɔ pɨnɨ mbie nu ŋa, ‘A kāoŋ gɔ̌ ŋkāoŋ a?’ ”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 A kara ligi yi ndīi nɔ yəɨ nu ŋa a chwīe gɔ̌ nnu ghɔ.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Miŋgwɛ ghɔ gha njaʼo nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ moŋ noŋ yu nɛ, ntaoŋ nthɔ shhɨ Jishɔ moŋ pɔgɔ gu ndɔ ŋgrū nu, nshwei vi ni ŋguoŋ nnu shini ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Nɛnnɛ, Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Muuŋ a, piŋ yɔ chwīe ghɨ̌nɔ yɔ tɔgɔ, ghə̄ɨ ni gɔ̀ moŋ ghɨghrɨ Minnwi, pi yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yɔ.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Ndɔ haʼaŋ a ni ŋguʼɔ nchrā nu nɛ, ŋoŋ llɔ nda mmɛŋoŋ moŋ nda luoŋ Minnwi ghɔ thɔ nchhu ghɔ ŋa, “Muuŋ ghɔ kwo khu. Ɔ pɨnɨ nuʼuŋ ŋgana Masha ŋgə̄ɨ nu shhɨ pi ŋa?”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Ndɔ paʼa Jishɔ lɔ mfāʼo ndɨɨ ni nnu ŋa pugu chhu nɛ, ŋka chhu ni mmɛŋoŋ ghɔ moŋ nda luoŋ Minnwi nɛ pi ŋa, “Kiʼi mbɔgɔ, wuʼɔ nthɔ mfāʼo pi piŋ.”
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Paʼa a lɔ mbiŋ shesheŋoŋ thɔ njiŋ yu ŋkiɛŋ Pita, ni Jɛiŋ pugu Jouŋ ndǐŋ Jɛiŋ ghɔ.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Pugu ni ŋga nchəɨŋ moŋ nda mmɛŋoŋ ghɔ moŋ nda luoŋ Minnwi nɛ, Jishɔ yəɨ vuvuʼu fiŋthɔ pugu pa ŋgwa haʼaŋ pugu ŋkə̄ɨ nu ndɔ njūa nu ŋkiɛŋ ni njɨ.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Jishɔ gha nii nda, nchhu ni pugu ŋa, “A chwīe khɔ pəɨ thɔ fāʼo vuvuʼu fiŋthɔ ndɔ ŋkə̄ɨ nu, muuŋ ghɔ lɔ ŋkukhu, a lɛllɛ.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Pugu gwɛ̄ vi, ndɔ a fuʼu vugu ghao mfɛ mbhi, ndɔ̄gɔ wuʼɔ tǎa muuŋ ghɔ pugu mǔuŋ vi pugu pa trɛi ŋgwa pɛ ŋa pugu pugu ni nthɔ nɛ, pugu pugu nii moŋ njiɛŋ nda ŋa muuŋ ghɔ ni nūaŋ nɛ.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 A wɛ̄iŋ mbhɔ yi, nchhu ghɔ ŋa, “Talita kumi,” njiŋ yi pɔ ŋa, “Miyaa, ǹchhu vɛ ŋa lɔllɔ.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ, muuŋ miŋgwɛ ghɔ ŋa a ni mbɔ paanchrɔ ŋgaʼo nɛ lɔllɔ njɛ̄ nyīeŋ nu. Yei nnu ni ŋga ndɔ̄gɔ lɨʼɨ, ŋguoŋ yugu ghao ghrāo.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Ndɔ Jishɔ shūu tə́nə yugu ŋkiɛŋ yie ghɔ ŋa kiʼi pugu chwīe shesheŋoŋ ji, ndɔ nchhu ni pugu ŋa pi fɛ yaoŋ ghɔ a jɨ.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra