Marcos 12
BMO vs ARIB
1 Nɛnnɛ Jishɔ jɛ̄ nthɔ nchrā nu ni pugu moŋ luʼɔ chrà. “Ŋoŋ chəɨ ni ma mbhī faaŋ ntíɛŋ thɨ yi, ŋkrao ŋkaʼa ŋgɨ̄ŋ nɔ ghɔ, ntou ŋkuʼɔ nɨ̄ɨ ntíɛŋ thɨ ghɔ ŋkhǐ yi taoŋ nɔ chwīe nu laʼo, ndɔ ŋkrao muuŋ nda tɔthɨ nɔ chhɔ nu fɔ ŋkɛ̄ʼi nyìeŋ. Nnɛ mfɛ ni ghaŋ fàʼa ŋa pugu lɨna nɔ ghɔ ŋga ŋkwōo maoŋ pugu pugu ghrā, ndhɔ kiʼɛ ŋgə̄ɨ laʼataoŋ nduoŋ.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Ndɨɨ ni ŋga ŋkāʼo nɔ kwōo nu ntíɛŋ thɨ yɛ, Ŋoŋ ghɔ taoŋ muuŋ fàʼa ni pa ghaŋ fàʼa pɛ ŋa a ghə̄ɨ ŋkwe ji ghrà ntíɛŋ thɨ ghɔ.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Ndɔ pa ghaŋ fàʼa pighɔ wie muuŋ fàʼa yi ghɔ nduʼu vi ni mbhɔ yó.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 “A pɨnɨ nuʼuŋ ntaoŋ muuŋ fàʼa nduoŋ, pugu wie vi nɔ thɔ yi, nchwīe nnu lrithɔ mbɨŋ yu.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 A pɨnɨ nuʼuŋ ntaoŋ yichəɨ pugu jwi vi, ŋguʼɔ nchwīe mbɨŋ ntou pichəɨ pi nɛnnɛ, ŋgwie pichəɨ, njwi pichəɨ.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 A pɨnɨ mfāʼo taʼa ŋoŋ ŋa a nthɛ a taoŋ, mbɔ muuŋ vi ŋa a khwā nɛ, ndugwi yi a taoŋ vi ni pugu, nchhu nu ŋa, ‘Pugu shi mfāʼo pɔgɔ yɔ.’
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 “Ndɔ ghaŋ fàʼa pighɔ chhu ni noŋ pugu ŋa, ‘Yei njɨnda yi, pia chīri njwi vi maoŋ pi gū yia!’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Pugu wɛ̄iŋ vi, njwi vi, mfuʼu khu yi moŋ nyìeŋ mīʼaŋ.
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 “Ti ŋgaŋ nyìeŋ ghɔ shi nchwīe pi nɛiŋ kiʼɛ? A shi nthɔ njwi pa ghaŋ fàʼa pighɔ, mfɛ faaŋ ghɔ ni ŋgwa nduoŋ.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Pəɨ lɔ naa mɛ̄iŋ lɨʼɨ Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi yei ŋa a chhu ŋa,
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 Yei fàʼa Taathɔ
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Pa thishɨ ŋgwa Juu pighɔ ni nthɔ ntāʼa shɛndaoŋ nɔ wɛ̄iŋ nu mi, nthɛ ŋa pugu ni nji ŋa a chhu luʼɔ chrà yei nthɛ pi pugu, ndɔ pugu fāʼo pɔgɔ gu nthɛ yú ŋgwa ŋa pugu ni mbɔ fɔ nɛ, nnɛ mieŋ vi ŋgə̄ɨ ni vugu.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Pugu taoŋ pa pichəɨ ŋgwa Farashi pugu pa pichəɨ pa ghaŋ younjiŋ Hɛrɔ, ŋa pugu ghə̄ɨ mbīri Jishɔ ŋgwɛ̄iŋ vi ni pa nnu ŋa a shi nchhu nɛ.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Pugu thɔ nchhu ghɔ ŋa, “Masha, pigi ji ŋa ɔ ghà nchrā nnu shini ki lɔ ndīi pi nnu ŋa ŋgwa pīʼi nu nɛ, ɔ shiʼa nōoŋ shieligi ni shesheŋoŋ, ɔ ghà njɛʼi nnu ŋa Minnwi tāʼa nu ŋa ŋgwa chwīe nɛ moŋ ndɨndɨ. A kāʼo ŋa pi pe taashi ni Kaisha ki ŋga? Pigi pe ki kiʼi pigi pe?”
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Ndɔ Jishɔ kwo yəɨ mbe yugu, nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ mōoŋ a ŋa? Pəɨ thɔ ni taʼa ndigi mbɨŋ nōoŋ njəɨ.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Pugu thɔ ni taʼa yi. A chhu ni pugu ŋa, “Yei thɔ gɔ̌ pugu ligi gɔ̌ ŋkuoŋ ghɔ?”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ fɛ yaoŋ ŋa a yi Kaisha nɛ ni Kaisha, mfɛ yi Minnwi ni Minnwi.”Mbɨŋ ŋa pi ni māʼaŋ taashi nɔ nɛ|alt="The money that they were paying taxes with." src="hk00168c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="12:17"
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Pa ŋgwa Shadushi, ŋa pugu ni mbīʼi ŋa ŋoŋ shiʼa ŋkhu mbɨnɨ ŋkuʼɔ nɛ thɔ mbara Jishɔ, mbie vi ŋa,
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Masha, Mushi ni nāʼaŋ gɨ́ yei mfɛ ni pigi ŋa, ŋoŋ ŋkhu mieŋ ŋgwɛ vi ki lɔ mfāʼo muuŋ, a yiʼi ŋa ndǐŋ vi, yi mimbia, tiʼi ndɔ̄gɔ ŋkugu ghɔ mbhi puoŋ nɔ ghɔ nɔ ligi ndǐŋ vi.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Pa lǐŋ pichəɨ ni mbɔ fɔ pi khwachəɨ mbɔ pimbia, fǔoŋ yi laŋ, ŋkhu ki lɔ mfāʼo puoŋ,
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 mbra yi laŋ miŋgwɛ ghɔ, ŋkhu ki lɔ mfāʼo puoŋ. Yichəɨ mbra yi wuʼɔ nɛnnɛ.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Ti ŋguoŋ yugu pi khwachəɨ khu ki lɔ mfāʼo puoŋ. Ndugwi yi miŋgwɛ ghɔ khu ŋkaa yu.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ndwɛ, a lɛ ŋga mbɔ ndɨɨ yɛ ŋa ŋgwa lɛ mbɨnɨ ŋkuʼɔ nɛ, miŋgwɛ ghɔ pɔ pi yi gɔ̌, ŋa ŋguoŋ yugu pi khwachəɨ ni ŋkwo laŋ vi nɛ?”
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Yei lɔ mbɔ nnu ŋa a chwīe pəɨ fāaŋ nɛ? Nthɛ ŋa pəɨ lɔ nji Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ndɔ paʼa ndɔ nji ghrɨ́ Minnwi.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Nthɛ ŋa ŋgwa ghà ŋga ŋkuʼɔ moŋ gu paʼa ndɔ ndaŋ ndɔ paʼa ndɔ ŋgə̄ɨ láŋ, mbɔ pi nɔ pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi po.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 “Ndɔ nthɛ nnu ŋgwa nɔ khu nu mbɨnɨ ŋkuʼɔ moŋ gu, pəɨ lɔ naa mɛ̄iŋ moŋ ŋwaʼaŋlɨ Mushi moŋ lɨʼɨ haʼaŋ a chrà nɔ nnu móŋoŋ thɔ muuŋ thɨ yuyuʼu nɛ, ŋkwaŋ haʼaŋ Minnwi ni nchrā ni Mushi fɔ, nchhu nu ŋa, ‘Mi Minnwi Abrahaŋ, mbɔ Minnwi Aiji, ni Minnwi Jakɔ?’
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 A lɔ njiʼi mbɔ pi Minnwi ŋgwa khu, a pɔ pi yi ŋgwa maoŋ. Pəɨ ya fāaŋ.”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Yichəɨ taʼa masha pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi, ŋa a ni nthi fɔ njaʼo nnu ŋa pugu ni nchrā nu nɛ, gha njəɨ ŋa Jishɔ ŋkhwɛ̄ pa nnu pighɔ shiʼi, mbie vi ŋa, “A yəɨ kɨ̀na ŋa a chaa ŋguoŋ yi ghao?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Yei kɨ̀na ŋa a chaa ŋguoŋ yi nɛ, ‘Yaʼo, ma Ishrae, Taathɔ mbɔ Minnwi yia wuʼɔ ju təʼɨ vi mbɔ Taathɔ.
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 A yiʼi ŋa ɔ khwā Taathɔ, mbɔ Minnwi yɔ, ni ŋguoŋ njùʼɔ yɔ ghao, ni ŋguoŋ nchə̌ɨ yɔ ghao, ni ŋguoŋ kwāʼa nu yɔ ghao, ni ŋguoŋ ghrɨ́ yɔ ghao.’
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Mbra yi pɔ yei, ‘Ɔ shi ŋkhwā taakuo yɔ nɔ haʼaŋ ɔ khwā noŋ yɔ nɛ.’ Yichəɨ kɨ̀na nduoŋ lɔ nuʼuŋ mbɔ fɔ ŋa a chaa pa pei.”
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Ŋgaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi chhu ghɔ ŋa, “Ɔ chhu a kāʼo, ma Masha. Ɔ ya nchhu shini ŋa Minnwi wuʼɔ ju təʼɨ vi ndɔ paʼa yichəɨ lɔ mbɔ nɔ Ju.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 A yiʼi ŋa ɔ khwā vi ni ŋguoŋ njùʼɔ yɔ pugu pa ŋguoŋ kwāʼa nu mɔ, ni ŋguoŋ ghrɨ́ yɔ ndɔ ŋkhwā taakuo yɔ nɔ haʼaŋ ɔ khwā noŋ yɔ nɛ. A pwa paa kɨ̀na yei nchaa fɛ nu minyieŋ ŋkuoŋ lɨʼɨ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa maoŋ fɛʼiŋgiɛŋ nduoŋ ni Minnwi.”
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Jishɔ ni ŋga njəɨ ŋa a khwɛ̄ ni shiethɔ, a chhu ghɔ ŋa, “Ɔ kwo para mieŋ nu Minnwi shaʼa fùoŋ yi moŋ chɔmbhi yɔ.” Jɛ̄ ndɨɨ ghɔ, paʼa shesheŋoŋ lɔ nuʼuŋ moŋ mbie vi ni sheshe píe.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Nɔ haʼaŋ Jishɔ ni njɛʼi nu Nda Minnwi nɛ, a ni mbie ŋa, “Mimfɛ pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi kie pi nɛiŋ nchhu ŋa Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ pɔ pi muuŋ Devi?
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Jijwɛ Minnwi ni ŋkaoŋ njùʼɔ Devi a chhu ŋa,
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Nduthɔ Devi mɛ̄iŋ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ ni Taathɔ vi, a nthɛ a kie pi nɛiŋ mbɔ muuŋ vi?” Mmɛ kɨrɨ ŋgwa pighɔ yaʼo nnu ŋa Jishɔ ni nchhu nɛ ni pwanjuʼɔ.
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Moŋ nnu ŋa Jishɔ ni njɛʼi nu nɛ, a ni nchhu ŋa, “P̂əɨ lɨna pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi a pwa, pugu khwā nɔ nyīeŋ nu moŋ pa mɛmmɛ ndrawaʼa ndɔ ŋkhwā ŋa pi tuʼu noŋ nchrā ni pugu lɨʼɨ kaʼa,
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 ŋkhwā chhɔ nu nɔ pa lɨʼɨ liɛŋ moŋ pa nda luoŋ Minnwi pugu pa lɨʼɨ jɨ.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Pugu ghà nchīgi pa piŋgɛ kugu ŋkwe maoŋ pugu, luoŋ Minnwi yugu shɨga ni njɨ nnɛ ŋa ŋgwa yəɨ vugu nɔ pa ŋgwa taoŋtaoŋ. Yugu ŋgəʼɨ shi mbɔ yi wuwuru.”
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Nɔ haʼaŋ Jishɔ ni nchhɔ yəɨ ŋkùŋ niʼiŋ pa yaoŋ fɛ́ Nda Minnwi nɛ, a ni chhɔ mbɛʼi ŋgwa nɔ haʼaŋ pugu niʼiŋ mbɨŋ moŋ ŋkùŋ niʼiŋ pa yaoŋ fɛ́ nɛ.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Ntou pa ghaŋ fāʼo ni nthɔ niʼiŋ ntou mɛmmɛ mbɨŋ moŋ ŋkùŋ ghɔ. Miŋgwɛ ŋkugu chəɨ ŋa a ki ya mbou niʼiŋ paa puoŋ mi mbɨŋ ŋa p̈i nchīri a pɔ nɔ taʼa ndola.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 A mɛ̄iŋ pa ghaŋ younjiŋ pi yəɨ yu nchhu ni pugu ŋa, “Shishini, ǹchhu ni pəɨ ŋa, miŋgwɛ ŋkugu vei ŋa a pɔ pi mbou nɛ, fɛ nchaa ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu niʼiŋ pa mbɨŋ moŋ ŋkùŋ yaoŋ fɛ́ nɛ,
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Nthɛ ŋa ŋguoŋ ŋgwa nduoŋ fuʼu maoŋ fɛ yugu shɨna ntou maoŋ ŋa pugu fāʼo nɛ, ndɔ miŋgwɛ vei moŋ pou yi fɛ ŋguoŋ yaoŋ ŋa a fāʼo nɔ yru nu ŋkuoŋ ghɔ nɛ.”
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?