Marcos 10
BMO vs ACF
1 Jishɔ lɔllɔ Kapanuŋ ŋgə̄ɨ krao ŋgei Judia, ntiri Jodaŋ, yú ŋgwa pɨnɨ ŋkɨrɨ yəɨ yu ŋkamuʼɔŋ. Nɔ haʼaŋ nùʼɔŋ yi ni mbɔ nɛ, a jɛ̄ nthɔ njɛʼi vugu.
1 E, levantando-se dali, foi para os termos da Judéia, além do Jordão, e a multidão se reuniu em torno dele; e tornou a ensiná-los, como tinha por costume.
2 Pichəɨ pa ŋgwa Farashi thɔ mbara Jishɔ ntāʼa nu mōoŋ vi, mbie ŋa, “Gɨ́ Mushi piŋ ŋa ŋoŋ nthɛ a shāaŋ láŋ pugu ŋgwɛ vi?”
2 E, aproximando-se dele os fariseus, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 A khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Mushi ni nchhu ni pəɨ ŋa moŋ gɨ́?”
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Que vos mandou Moisés?
4 Pugu chhu, “Mushi ni mieŋ ŋa ŋoŋ nāʼaŋ ŋwaʼaŋlɨ shāaŋ láŋ mfɛ ni ŋgwɛ vi, mfuʼu vi ŋa a ghə̄ɨ.”
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiar.
5 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “A ni nāʼaŋ yie kɨ̀na mfɛ ni pəɨ nthɛ pi ŋa thɔ yəɨ tɨnɨ ni njɨ.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações vos deixou ele escrito esse mandamento;
6 Ndɔ nɔ njɛ̄ ndɨɨ ŋa pi ni mbuoŋ mbhi nɛ, ‘Minnwi ni nchwīe pi mimbia pugu miŋgwɛ.’
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 ‘Nthɛ yie ghɔ, mimbia shi mieŋ tǎa vi pugu mǔuŋ vi, nchīni pugu ŋgwɛ vi.
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, e unir-se-á a sua mulher,
8 Paa ŋgwa pighɔ chīni ŋgū taʼa frɛinoŋ.’ Nnɛ pugu lɔ nuʼuŋ mbiʼi yi paa, pugu pɔ pi taʼa yi.
8 E serão os dois uma só carne; e assim já não serão dois, mas uma só carne.
9 Nthɛ yie ghɔ, yaoŋ ŋa Minnwi chīni nɛ, kiʼi ŋoŋ shɛ̄rɛ.”
9 Portanto, o que Deus ajuntou não o separe o homem.
10 Pugu pugu gha mbɨnɨ nda pa ghaŋ younjiŋ pi pɨnɨ mbie vi ni nnu yei.
10 E em casa tornaram os discípulos a interrogá-lo acerca disto mesmo.
11 A chhu ni pugu ŋa, “Shesheŋoŋ ŋa a shāaŋ láŋ pugu ŋgwɛ vi ndaŋ yi nduoŋ nɛ chwīe phɨ mbɨŋ ŋgwɛ vi. Mbɔ phɨ shúoŋ.
11 E ele lhes disse: Qualquer que deixar a sua mulher e casar com outra, adultera contra ela.
12 Ti m̈iŋgwɛ nshāaŋ láŋ pugu ndaoŋ vi, ndaŋ ŋoŋ nduoŋ kaŋ a kwo shúoŋ.”
12 E, se a mulher deixar a seu marido, e casar com outro, adultera.
13 Pa ŋgwa ni nthɔ nu ni pa puoŋ ŋa a kāoŋ vugu, pa ghaŋ younjiŋ pi pɨ̄ga ŋgwa pighɔ.
13 E traziam-lhe meninos para que lhes tocasse, mas os discípulos repreendiam aos que lhos traziam.
14 Jishɔ gha njəɨ, mbɨgɨ túa nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ mieŋ puoŋ pighɔ thɔ njəɨ a, kiʼi pəɨ pɔ kɨʼɨŋgɨnɨ ni pugu nthɛ ŋa Shaʼafuoŋ Minnwi pɔ pi ni ŋkwaŋ ŋgwa pei.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir os meninos a mim, e não os impeçais; porque dos tais é o reino de Deus.
15 Shishini, ǹshwei vəɨ, shesheŋoŋ ŋa a lɔ njiʼi mbiŋ Shaʼafuoŋ Minnwi moŋ chɔmbhi yi nɔ muuŋ mbrɔ nɛ nthɛ paʼa a lɔ nii moŋ ghɔ.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como menino, de maneira nenhuma entrará nele.
16 A paŋ vugu nūʼɔŋ mbhɔ yi mbɨŋ shesheŋoŋ vugu, mfɛ mbɔrɔ ni pugu.
16 E, tomando-os nos seus braços, e impondo-lhes as mãos, os abençoou.
17 Nɔ haʼaŋ Jishɔ ni ndhɔ nyìeŋ nɛ, ŋoŋ chəɨ tei ŋkuʼɔ ŋkwi kwɛ́rɛ yi shhɨ yu, mbie vi ŋa, “Ŋkiɛŋ Masha, a yiʼi ŋa ǹchwīe khɔ nɔ fāʼo nu chɔmbhi ki mmɛ?”
17 E, pondo-se a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele, e lhe perguntou: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Jishɔ pie ghɔ ŋa, “Ɔ mɛ̄iŋ a ni ŋkiɛŋ ŋoŋ nthɛ khɔ? A wuʼɔ Minnwi mbɔ ŋkiɛŋ ŋoŋ.
18 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom senão um, que é Deus.
19 Ɔ ji yaoŋ ŋa pa kɨ̀na chhu nɛ, ‘Kiʼi njwi ŋoŋ, kiʼi ŋgaŋ láŋ kwoshuoŋ, kiʼi njōo, kiʼi ŋkwe ntie ŋoŋ ni mbe, kiʼi nchīgi, yaʼo nchò tǎa ghɔ pugu muuŋ ghɔ.’ ”
19 Tu sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; não defraudarás alguém; honra a teu pai e a tua mãe.
20 A khwɛ̄ ŋa, “Masha, ŋguoŋ kɨ̀na pei ŋ̀kwo nūʼɔŋ llɔ ndɨɨ ŋa mi ni mbɔ maʼaŋ mikhwa nɛ.”
20 Ele, porém, respondendo, lhe disse: Mestre, tudo isso guardei desde a minha mocidade.
21 Jishɔ līi vi, mfāʼo khwā mbɨŋ yu, nchhu ghɔ ŋa, “Ɔ pou taʼa yaoŋ. Ghə̄ɨ fīni ŋguoŋ maoŋ pɔ ghao ŋgrā ni ghaŋ pou, kaŋ fāʼo yɔ shi mbɔ po, nnɛ nthɔ njōu njiŋ a.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Falta-te uma coisa: vai, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 A ni ŋga njaʼo yei nnu, noŋ yi shwiʼi, a ghə̄ɨ moŋ pəʼɨ njùʼɔ nthɛ ŋa a ni mfāʼo ŋgaʼa.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste; porque possuía muitas propriedades.
23 Jishɔ kara ligi mbɛʼi pa ghaŋ younjiŋ pi, nchhu ni pugu ŋa, “A ya ŋgaʼa ni ghaŋ fàʼo nɔ mieŋ nu Minnwi shaʼa fùoŋ yi moŋ chɔmbhi yugu.”
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Pa ghaŋ younjiŋ pi ghrāo pa chrà pi pei ndɔ Jishɔ ghə̄ɨ shhɨ nchhu ŋa, “Pa puoŋ paŋ, a ya ŋgaʼa nɔ nii nu moŋ Shaʼafuoŋ Minnwi.
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas, entrar no reino de Deus!
25 A yīʼɛ ni minyieŋləɨ nɔ tɔgɔ nu moŋ mbo mitaʼa nchaa ŋgaŋ fàʼo nɔ mieŋ nu Minnwi shaʼa fùoŋ yi moŋ chɔmbhi yi.”Yei kamela, mbɔ minyieŋ ghɔ ŋa Jishɔ chhu nu|alt="This is Carmel, the animal Jesus is talking about" src="lb00052c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="10:25"
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Pugu ghrāo ti a ghaʼa, nchhu ghɔ ŋa, “Ti minthɛ a lūgu gɔ̌ kiʼɛ?”
26 E eles se admiravam ainda mais, dizendo entre si: Quem poderá, pois, salvar-se?
27 Jishɔ pɛʼi vugu nchhu ŋa, “Minthɛ paʼa a lɔ mfāʼa ni ŋgwamishua ndɔ paʼa ndɔ ŋgaʼa pi ni Minnwi. Ŋguoŋ pa nnu ghao yīʼɛ ni Minnwi.”
27 Jesus, porém, olhando para eles, disse: Para os homens é impossível, mas não para Deus, porque para Deus todas as coisas são possíveis.
28 Pita jɛ̄ nthɔ nchhu nu ghɔ ŋa, “Līi njəɨ, pigi mieŋ ŋguoŋ yaoŋ ghao njōu njiŋ yɔ.”
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos, e te seguimos.
29 Jishɔ chhu ŋa, “Shishini, ǹchhu ni pəɨ ŋa, yichəɨ ŋoŋ lɔ njiʼi mbɔ fɔ ŋa ä mieŋ mbaanda yi, ki lǐŋ pi pi pimbia pugu pa piŋgɛ, ki mǔuŋ vi, ki tǎa vi, ki puoŋ pi, ki nyìeŋ yi, nthɛ a pugu pa nthɛ ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ,
29 E Jesus, respondendo, disse: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 ŋa mbaʼa a yiʼi mieŋ ki fāʼo pa nda, pa lǐŋ pi pi pimbia pugu pa piŋgɛ, pa mǔuŋ, pa puoŋ, pa nyìeŋ, a yiɛŋ ti mbɔ ŋkɨɨ ŋgɛ́ moŋ yei chɔmbhi ndɔ mbɨnɨ mfāʼo ŋgəʼɨ ŋa pi shi mfɛ ghɔ nthɛ a. Moŋ mbhi yɛ ŋa a thɔ nu nɛ, a pɨnɨ mfāʼo chɔmbhi ki mmɛ.
30 Que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no século futuro a vida eterna.
31 Ndɔ ntou ŋgwa ŋa pugu thi shhɨ nɛ shi mbɔ ndugwi njiŋ, pa ndugwi njiŋ thi shhɨ.”
31 Porém muitos primeiros serão derradeiros, e muitos derradeiros serão primeiros.
32 Pugu ni mbɔ shɛndaoŋ ŋkuʼɔ nu Jerushalɛiŋ, Jishɔ nyīeŋ ŋgə̄ɨ nu shhɨ pugu. Pa ghaŋ younjiŋ pi ghrāo, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nthɔ nu njiŋ pugu nɛ. Ŋkamuʼɔŋ Jishɔ kɨrɨ paanchrɔ ghaŋ ntaoŋ pi lɨʼɨ təʼɨ vugu, nchhu pa nnu ŋa a shi ndɔ̄gɔ lɨʼɨ mbɨŋ yu nɛ ni pugu,
32 E iam no caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, tornando a tomar consigo os doze, começou a dizer-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir,
33 nchhu nu ŋa, “Pəɨ līi njəɨ, pia kuʼɔ nu Jerushalɛiŋ pi chaʼa Muuŋ Ŋoŋmishua mfɛ mbhɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi, pi fɛ njɔ́ gu ghɔ nchaʼa vi mfɛ ni ŋgwa taoŋ nduoŋ.
33 Dizendo: Eis que nós subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes, e aos escribas, e o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios.
34 Pugu lɛ māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ, nthu thwɛ mbɨŋ yu, ŋgwie vi, njwi vi, a gha ndaʼa trɛi llɛ́, a pɨnɨ ŋkuʼɔ.”
34 E o escarnecerão, e açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e, ao terceiro dia, ressuscitará.
35 Jɛiŋ pugu Jouŋ, mbɔ pa puoŋ Shebedi thɔ njəɨ Jishɔ nchhu ghɔ ŋa, “Masha, pigi tāʼa nu ŋa ɔ chwīe nnu yɛ ŋa pigi shi mbie vɛ nɛ ni pigi.”
35 E aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 A pie vugu ŋa, “Pəɨ tāʼa nu ŋa ǹchwīe khɔ mfɛ ni pəɨ?”
36 E ele lhes disse: Que quereis que vos faça?
37 Pugu chhu ghɔ ŋa, “Fɛ shɨna ni pigi, pigi chhɔ yəɨ ghɔ, taʼa ŋoŋ vigi ŋgei mbɔ yɔ yi jɨ, yichəɨ taʼa yi ŋgei mbɔ ŋkwrɛi yɔ, ndɨɨ ŋa ɔ pɔ moŋ ndighaʼo yɔ nɛ.”
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nos assentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ lɔ nji yaoŋ ŋa pəɨ pie nu nɛ. Minthɛ pəɨ nnu ndua ŋgəʼɨ ŋa shi nnu nɛ? Ki ŋkwe ŋkwaŋ kwe ŋkhǐ yɛ ŋa a yiʼi ŋa ŋkwe nɛ?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Pugu khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Ooŋ, pinthɛ pigi tɔgɔ moŋ ghɔ.”
39 E eles lhe disseram: Podemos. Jesus, porém, disse-lhes: Em verdade, vós bebereis o cálice que eu beber, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Ndɔ nɔ chhɔ nu ŋgei mbhɔ a yi jɨ ki ŋgei ŋkwrɛi, a lɔ njiʼi mbɔ lɨʼɨ a nɔ fɛ nu. A pɔ pi ni ŋgwa pɛ ŋa Minnwi kwo pīri ni pugu nɛ.”
40 Mas, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence a mim concedê-lo, mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Ndɔ pɨgəɨ wuŋ ghaŋ younjiŋ Jishɔ ni ŋga njaʼo nnu yei, mfāʼo pɨgɨtua mbɨŋ Jɛiŋ pugu Jouŋ.
41 E os dez, tendo ouvido isto, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Jishɔ gɛ̄ vugu pugu thɔ njəɨ vi, a chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ ji ŋa ŋgwa pɛ ŋa pi ji vugu ŋa a ghaŋ shaʼa ŋgwa moŋ mbhi nɛ ghà nshaʼa ŋgwa pugu shaʼa, pa mɛmmɛ ŋgwa pugu nōoŋ pi nnu ghrɨ́ ni pugu.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que julgam ser príncipes dos gentios, deles se assenhoreiam, e os seus grandes usam de autoridade sobre eles;
43 Ndɔ mbaʼa a yiʼi mbɔ pi nnɛ ni pəɨ. Shesheŋoŋ ŋa a tāʼa nu nɔ pɔ nu ŋoŋ ndiɛŋ shɨna pəɨ nɛ fāʼo nɔ pɔ nu muuŋ fàʼa vəɨ.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser ser grande, será vosso serviçal;
44 Shesheŋoŋ ŋa a tāʼa nu mbɔ nthishɨ shɨna pəɨ nɛ fāʼo nɔ pɔ nu ŋkǔna ŋguoŋ ŋgwa.
44 E qualquer que dentre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Nthɛ ŋa Muuŋ Ŋoŋmishua shini ndɔ njiʼi nthɔ pi ŋa pi fāʼa mbɔ yu, a ni nthɔ pi nɔ fāʼa nu mbhɔ ŋgwa, ndɔ mfɛ chɔmbhi yi nɔ nchúoŋ thɔ ntou ŋgwa.”
45 Porque o Filho do homem também não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Pugu thɔ Jeriko, Jishɔ lɔllɔ ŋgə̄ɨ nu pugu pa ghaŋ younjiŋ pi pugu pa mmɛ yú ŋgwa, ŋgaŋ luoŋ chəɨ mbɔ nchriligi, ligi yi pɔ Batimau, muuŋ Timau, chhɔ ŋkɨŋ shɛndaoŋ.
46 E depois, foram para Jericó. E, saindo ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado junto do caminho, mendigando.
47 A ni ŋga njaʼo ŋa a Jishɔ llɔ Nasharɛ ntɔgɔ nu, a jɛ̄ paʼo nu ŋgòu, nchhu nu ŋa, “Jishɔ, Muuŋ Devi, fāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ mu!”
47 E, ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Ntou ŋgwa pɨ̄ga vi, nchhu nu ghɔ ŋa a lɛrɛ laŋ.
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava cada vez mais: Filho de Davi! tem misericórdia de mim.
49 Jishɔ tithi nchhu ŋa, “Pəɨ mɛ̄iŋ vi hɛiŋ.”
49 E Jesus, parando, disse que o chamassem; e chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, que ele te chama.
50 A mīʼaŋ mmɛ ndhwí yi, ndhi tɔthɨ nthɔ njəɨ Jishɔ.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi ter com Jesus.
51 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ɔ tāʼa nu ŋa ǹchwīe nɛiŋ vɛ?”
51 E Jesus, falando, disse-lhe: Que queres que te faça? E o cego lhe disse: Mestre, que eu tenha vista.
52 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ghə̄ɨ ni gɔ, piŋ yɔ chwīe ghɨ̌nɔ yɔ tɔgɔ.” Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ, ligi yi chuʼɔ a yōu njiŋ Jishɔ shɛndaoŋ.
52 E Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E logo viu, e seguiu a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?