Lucas 7

BMO vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jishɔ ni ŋga mīʼɛŋ chhu nu ŋguoŋ pa nnu pei ni ŋgwa pighɔ, ŋgə̄ɨ Kapanuŋ.
1 E, depois de concluir todos esses discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Nthishɨ taʼa ŋkɨɨ pa shoogɛ Roma ni mfāʼo muuŋ fàʼa vi ŋa a ni nja ŋkhwā vi. Muuŋ fàʼa vi ghɔ ni nja ŋgɨ̄nɔ nu ti mbiʼi shɨgɛi ŋkhu.
2 E o servo de um certo centurião, a quem este muito estimava, estava doente e moribundo.
3 Ndɨɨ ŋa a ni njaʼo pa nnu nɔ ligi Jishɔ nɛ, a taoŋ pa thishɨ ŋgwa Juu ghɔ ŋa a thɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ muuŋ fàʼa vi.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Pugu ni ŋga nthɔ mfɨ̄ʼɨ ni Jishɔ, ndɨ̄gəɨ vi ŋkiɛŋ yie ghɔ, nchhu nu ŋa, “Ŋoŋ vei kāʼo ŋoŋ ŋa a pie ŋa ɔ ghɛ̄rɛ vi,
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isso.
5 nthɛ ŋa a khwā ŋgwa pia, ŋkrao ju nda luoŋ Minnwi yia.”
5 Porque ama a nossa nação e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Nɛnnɛ Jishɔ ghə̄ɨ pugu pugu. A ni ŋga nthɔ ti mbara chonda, nthishɨ ghɔ taoŋ taannu pi ŋa pugu chhu ghɔ ŋa, “Taathɔ, kiʼi ŋgwie noŋ yɔ, ǹdɔ njiʼi ŋkāʼo nɔ ŋoŋ ŋa mimfɛ ɔ nii nda a nɛ.
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 — ausente —
7 e, por isso, nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 — ausente —
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: vai; e ele vai; e a outro: vem; e ele vem; e ao meu servo: faze isto; e ele o faz.
9 Jishɔ ni ŋga njaʼo nnu yei, ŋgrāo, nchhu ni yú ŋgwa pɛ ŋa pugu ni njōu njiŋ yi nɛ ŋa, “Njiʼi nthɛ pi Ishrae ǹdɔ naa njəɨ ŋoŋ a fāʼo fɨʼɨ piŋ yei.”
9 E, ouvindo isso, Jesus maravilhou-se dele e, voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos
10 Ndɨɨ ŋa ŋgwa pɛ ŋa pi ni ntaoŋ vugu ni mbɨnɨ nda nthishɨ pa shoogɛ ghɔ nɛ, pugu yəɨ muuŋ fàʼa ghɔ, ghɨ̌nɔ yi kwo tɔgɔ.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 A gha ndara, Jishɔ lɔllɔ ŋgə̄ɨ laʼataoŋ chəɨ pi mɛ̄iŋ ni Naiŋ. Pa ghaŋ younjiŋ pi pugu pa mmɛ yú ŋgwa pɔ njiŋ yu.
11 E aconteceu, pouco depois, ir ele à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos e uma grande multidão.
12 A ni ŋga mbara nu choŋkaʼa laʼataoŋ ghɔ, ŋga njəɨ nu pi tiɛŋ khu ŋoŋ ntaoŋ nu nɔ, mbɔ fiɛŋ muuŋ mimbia mbhɔ mǔuŋ vi, ndɔ mbɔ miŋgwɛ ŋkugu. Yú ŋgwa, llɔ laʼataoŋ ghɔ, pɔ pugu pa miŋgwɛ ghɔ.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Taathɔ ni ŋga njəɨ miŋgwɛ ghɔ, mfāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ yu nchhu ghɔ ŋa, “Kiʼi nuʼuŋ ŋkə̄ɨ,”
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela e disse-lhe: Não chores.
14 ŋgə̄ɨ ŋkaoŋ ŋkuŋkhu ghɔ, ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ntiɛŋ nɛ tithi. A chhu ŋa, “Maʼaŋ mikhwa, ǹchhu vɛ ŋa, lɔllɔ.”
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam) e disse: Jovem, eu te digo: Levanta-te.
15 Ŋkukhu ghɔ lɔllɔ nchɔchhɔ njɛ̄ chrā nu, Jishɔ fɛ vi ni mǔuŋ vi.
15 E o defunto assentou-se e começou a falar. E entregou-o à sua mãe.
16 Pɔgɔ gu wɛ̄iŋ ŋguoŋ yugu ghao, pugu ghaʼo Minnwi, nchhu nu ŋa, “Mmɛ njəɨlɨʼɨ Minnwi chəɨŋ shɨna pia.” Mbɨnɨ nchhu ŋa, “Minnwi thɔ nɔ kwe nu ŋgwa pi.”
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Pishaʼakhɔ yei nɔ ligi Jishɔ nyīeŋ moŋ ŋguoŋ Judia ghao pugu pa laʼataoŋ ŋkɨŋ Judia.
17 E correu dele esta fama por toda a Judeia e por toda a terra circunvizinha.
18 Pa ghaŋ younjiŋ Jouŋ ni ŋga shwei vi ni ŋguoŋ pa nnu ŋa Jishɔ ni nchwīe nɛ, a mɛ̄iŋ yi paa shɨna pugu
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas essas coisas.
19 ntaoŋ vugu ni Taathɔ ŋa pugu pie vi ŋa, “A gɔ̀ mbɔ ŋoŋ vɛ ŋa a ni mbɔ ŋa a shi nthɔ nɛ, ki pigi ywɛrɛ ŋoŋ nduoŋ?”
19 E João, chamando dois dos seus discípulos, enviou- os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
20 Paa ŋgwa pighɔ gha ŋgə̄ɨ njəɨ Jishɔ, nchhu ghɔ ŋa, “Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ taoŋ vigi vɛ ŋa pigi pie ŋa ‘A gɔ̀ mbɔ ŋoŋ vɛ ŋa a ni mbɔ ŋa a shi nthɔ nɛ, ki pigi ywɛrɛ ŋoŋ nduoŋ?’ ”
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
21 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, Jishɔ yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ ntou ŋgwa pugu pa ŋgwa pɛ ŋa jijwɛ pɨphɨ ni mbɔ mbɨŋ pugu nɛ, ŋaʼaŋ ligi pa nchriligi.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus; e deu vista a muitos cegos.
22 A khwɛ̄ ni pa ghaŋ ntaoŋ Jouŋ ŋa, “Pəɨ pɨ̄nɨ shwei Jouŋ ni yaoŋ ŋa pəɨ yəɨ ndɔ njaʼo nɛ, pa nchriligi yəɨ lɨʼɨ, pa ŋkwíni nyīeŋ, ghaŋ ghɨnɔmbaluŋ pɔ shiʼi, pa fhɨtənə yaʼo lɨʼɨ, pi pɨʼɨ pa ŋgwa khu moŋ gu, pi chīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ ni ghaŋ pou.
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Mbɔrɔ pɔ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu lɔ njiʼi mfāʼo kɨʼɨŋgɨnɨ moŋ piŋ yugu nthɛ a nɛ.”
23 E bem-aventurado aquele que em mim se não escandalizar.
24 Pa ghaŋ ntaoŋ Jouŋ ni ŋga ŋkwo ghə̄ɨ, Jishɔ jɛ̄ nthɔ nchrā nu ni yú ŋgwa pighɔ nthɛ Jouŋ, “Pəɨ ni ŋgə̄ɨ moŋ ŋkǔnu njó njəɨ pi khɔ fɔ? Trǔ ŋa fɨfrəɨ chɨ̄ʼɨ nu? Ŋga!
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? Uma cana abalada pelo vento?
25 Ti pəɨ ni ŋgə̄ɨ kiʼɛ njəɨ pi khɔ fɔ? Ŋoŋ ŋa a ni māʼaŋ ŋkiɛŋ ndhwí chɨgəɨ nchuoŋ? Ŋga! Līi njəɨ, ŋgwa ŋa pugu ghà māʼaŋ ŋkwaŋ ndhwí pighɔ nɛ ndɔ mbɔ moŋ nchhɔ shiʼi nɛ ghà mbɔ pi moŋ ntuʼɔ pa fùoŋ.
25 Mas que saístes a ver? Um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com vestes preciosas e em delícias estão nos paços reais.
26 Shwei a nɛ, ti pəɨ ni ŋgə̄ɨ nu kiʼɛ njəɨ pi khɔ fɔ? Njəɨlɨʼɨ Minnwi? Ooŋ, ǹshwei vəɨ, ŋoŋ ŋa a chaa njəɨlɨʼɨ Minnwi nɛ.
26 Mas que saístes a ver? Um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Nthɛ ŋa Jouŋ ŋoŋ ŋa chrà Minnwi chrā nɔ ligi yi ŋa,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, o qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 Jishɔ pɨnɨ mbīgi ŋa, “Ǹshwei vəɨ ŋa Jouŋ ghaʼo nchaa ŋguoŋ ŋgwa ŋa piŋgɛ kwo ma mbhi nɛ, ndɔ ŋoŋ ŋa a kɨgəɨ nchaa ŋguoŋ ŋgwa moŋ Shaʼafuoŋ Minnwi nɛ ghaʼo nchaa Jouŋ.”
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João Batista; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Ŋguoŋ ŋgwa pugu pa ghaŋ wɛ̄iŋ taashi ni ŋga njaʼo yei nnu, mbiŋ ŋa nnu ŋa Minnwi chwīe nɛ yi ndɨndɨ, mbɔ ŋgwa ŋa Jouŋ ni mfɛ ŋkhǐ ni pugu nɛ.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Ndɔ pa ŋgwa Farashi pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ lāa nnu ŋa Minnwi ni ŋkāʼa nthɛ vugu nɛ, nnɛ ki lɔ ntɔgɔ moŋ kwe ŋkhǐ Jouŋ.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Jishɔ ghə̄ɨ shhɨ nchhu ŋa, “Mi nthɛ m̀āʼaŋ fɨʼɨ ŋgwa mbhi shiʼa pi ni khɔ? Pugu fhi pi khɔ?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 Pugu pɔ nɔ pa mikəʼɨ ŋa pugu chhɔ taŋ, taʼa kwíe chhu nu ni vichəɨ ŋa, ‘Pigi māʼaŋ ŋkhǐ pwanjuʼɔ ni pəɨ, ndɔ paʼa pəɨ lɔ mbini, pigi yrāo ŋkhǐ gu ndɔ paʼa pəɨ lɔ ŋkə̄ɨ.’
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros e dizem: Nós vos tocamos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ ni nthɔ, ki lɔ ŋkru brɛi ndɔ paʼa ndɔ nnu làʼo pəɨ chhu ŋa ‘a fāʼo miŋwɛiŋ mbɨŋ yu.’
33 Porque veio João Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio.
34 Muuŋ Ŋoŋmishua thɔ njɨ maoŋ ndɔ nnu nu, pəɨ ŋa, ‘a njru mmɛ yaoŋ ndɔ mbɔ mbaa làʼo, mbɨnɨ mbɔ taannu ghaŋ wɛ̄iŋ taashi pugu pa ghaŋ phɨ.’
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e dos pecadores.
35 Ndɔ ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu piŋ shiethɔ Minnwi nɛ nōoŋ ŋa shiethɔ ghɔ yi shini.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Yichəɨ taʼa Farashi ni mɛ̄iŋ Jishɔ ŋa a thɔ pugu yu jɨ maoŋ, a ghə̄ɨ nda Farashi ghɔ nchɔchhɔ lɨʼɨ jɨ maoŋ.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Miŋgwɛ chəɨ ni mbɔ moŋ laʼataoŋ ghɔ, mbɔ nchwīe phɨ, ŋga njaʼo ŋa Jishɔ pɔ nda ŋoŋ Farashi ghɔ lɨʼɨ jɨ maoŋ, a thɔ ni yichəɨ nchɨ́ŋ ŋa pi chwīe ni ŋgùʼɔ, laminda tɨnɨnchuoŋ lɨnaoŋ moŋ ghɔ,
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento.
38 nthi njiŋ Jishɔ, yəɨ kwò yu ŋkə̄ɨ nu, ŋkwrī ŋkhǐ ligi yi nɔ kwò yi, njɨ̄gɨ ni ŋgiithɔ yi, nthɔ nuaŋ kwò yi, mbɔrɔ kwò yi ni laminda ghɔ.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o unguento.
39 Ŋoŋ Farashi ghɔ ni ŋga njəɨ yei nnu nchhu ni noŋ yi ŋa, “Ŋ̈oŋ vei kaŋ nja mbɔ njəɨlɨʼɨ Minnwi, a kaŋ nji ŋkwaŋ ŋoŋ ŋa miŋgwɛ vei ŋa a chhɔ ŋkāoŋ vi yie ghɔ nɛ, ŋkwaŋ chɔmbhi pɨphɨ ŋa a ghà nchhɔ nɛ.”
39 Quando isso viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Nɔ khwɛ̄ nu Jishɔ chhu ŋa, “Shemu, m̀fāʼo nnu nɔ chhu nu vɛ.”
40 E, respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 “Yichəɨ ŋgaŋ fōo ŋgwa ni mbɨŋ ni mbɔ fɔ mfāʼo paa ghaŋ ŋkru pi. Ŋkrù yi pɔ puŋ taʼa yi mbɔ fɨʼɨ mbɨŋ ŋa ŋ̈oŋ mfāʼa nɔ tiɛŋ ŋkɨɨ llɛ́ pi pe vi nɔ nɛ, yichəɨ pɔ fɨʼɨ mbɨŋ ŋa ŋ̈oŋ mfāʼa nɔ tiɛŋ wuŋ llɛ́, pi pe vi nɔ nɛ.
41 Um certo credor tinha dois devedores; um devia-
42 Paʼa kaŋ taʼa ŋoŋ vugu lɔ mfāʼo mbɨŋ ghɔ nɔ pe nu ni ŋoŋ ghɔ, nthɛ yie, a chiʼi ŋkrù yugu ghɔ. A yəɨ shɨna pugu ŋa a shi ŋkhwā vi nchaa vichəɨ?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois: qual deles o amará mais?
43 Shemu khwɛ̄ ŋa, “M̀bīʼi ŋa a yɛ ŋa ji ŋkrù ni njiɛŋ nɛ.”
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Nɛnnɛ Jishɔ kara ndīi miŋgwɛ ghɔ, nchhu ni Shemu ŋa, “Ɔ yəɨ miŋgwɛ vei? Mi nì nii nda ghɔ paʼa ɔ lɔ mfɛ ŋkhǐ shɨ̄gao kwò vəɨ, ndɔ miŋgwɛ vei shɨ̄gao kwò ma ni ŋkhǐ ligi yi, ndɔ njɨ̄gɨ ni ŋgiithɔ yi.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas e mos enxugou com os seus cabelos.
45 Ɔ shini ndɔ nchhu ŋa ǹthɔ a pwa ni paŋ nu ma, ndɔ jɛ̄ nɔ haʼaŋ ǹthɔ hɛiŋ nɛ, a lɔ naa mieŋ nuaŋ nu kwò ma yaʼa.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 Ɔ shini ndɔ njiʼi mbɔrɔ thɔ a ni wru, ndɔ ti a pɔrɔ kwò ma ni laminda chɨgəɨ nchuoŋ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com unguento.
47 Nthɛ yie ghɔ, ǹchhu vɛ ŋa fɨʼɨ ntou khwǎ ŋa a nōoŋ nɛ, nōoŋ ŋa pi līʼɛ phɨ yi ŋa a yiɛŋ nɛ. Ndɔ ŋoŋ ŋa a wuʼɔ nchwīe pi shɨgɛi phɨ, pi līʼɛ nɛ, nōoŋ khwā pi shɨgɛi yi.”
47 Por isso, te digo que os seus muitos pecados
48 Jishɔ chhu kiʼɛ ni miŋgwɛ ghɔ ŋa, “Ǹdīʼɛ phɨ yɔ.”
48 E disse a ela: Os teus pecados
49 Pichəɨ ŋgwa ŋa pugu pugu ni mbɔ ŋkuoŋ taprɛi nɛ, jɛ̄ nchhu nu ni noŋ pugu ŋa, “Yei pɔ pi gɔ̌ ŋa a pɔ ti ndīʼɛ pi phɨ ŋoŋ?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 A chhu ni miŋgwɛ ghɔ ŋa, “Piŋ yɔ chwīe ɔ lūgu, ghə̄ɨ ni gɔ moŋ ghɨghrɨ.”
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra