João 4
BMO vs ACF
1 Jishɔ ni nji ŋa pa ŋgwa Farashi kwo yaʼo ŋa a thɔ mfāʼo ntou ghaŋ younjiŋ pi ndɔ ŋkwe vugu ni ŋkhǐ nchaa Jouŋ.
1 E quando o Senhor entendeu que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Ndɔ Jishɔ nduthɔ yi shini ndɔ nthɔ ŋkwe ŋgwa ni ŋkhǐ, a ni ŋkwe ghaŋ younjiŋ pi ŋkwe ŋgwa ni ŋkhǐ.)
2 (Ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 A ni ŋga nji nɛnnɛ, ndɔllɔ Judia mbɨnɨ Galili.
3 Deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 A pie ŋa a tɔgɔ Shamaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Nnɛ a thɔ nchəɨŋ moŋ yichəɨ mmɛ lɨʼɨ Shamaria ŋa pi mɛ̄iŋ ni Shaika, ŋkɨŋ nyìeŋ ŋa Jakɔ ni mfɛ ni Joshɛ muuŋ vi nɛ.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Tiɛŋ ŋkhǐ Jakɔ ni mbɔ fɔ. Jishɔ ni ŋkwo kɨna nthɛ fɨʼɨ nyīeŋ nu ŋa a ni ŋkwo nyīeŋ nɛ, nnɛ, nchɔchhɔ ŋkɨŋ ŋkhǐ ghɔ. Ndɨɨ ghɔ ni mbɔ moŋ ntuŋ minaoŋ.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isto quase à hora sexta.
7 Miŋgwɛ Shamaria thɔ lɨʼɨ shūu ŋkhǐ, Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Fɛ ŋkhǐ vəɨ nnu.”
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Pa ghaŋ younjiŋ pi ni ŋgə̄ɨ moŋ laʼa lɨʼɨ yuoŋ maoŋ jɨ.
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Miŋgwɛ Shamaria ghɔ chhu ŋa, “A kie pi nɛiŋ, gɔ̀ mbɔ ŋoŋ Juu, pie yaoŋ nnu llɔ mbhɔ a mbɔ miŋgwɛ Shamaria?” (Nthɛ ŋa pa ŋgwa Juu shini ndɔ nthɔ mbɔ nu ni pra pugu pa ŋgwa Shamaria.)
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos).
10 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Ɔ kaŋ nji fɛ́ Minnwi, ki nji ŋoŋ yɛ ŋa a thɔ nchhu nu ŋa, ‘Fɛ ŋkhǐ nnu nɛ’, ɔ kaŋ mbie vi, a fɛ ŋkhǐ ŋa a ghà mfɛ chɔmbhi nɛ vɛ.”
10 Jesus respondeu, e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Miŋgwɛ ghɔ chhu ŋa, “Masha, ɔ lɔ njiʼi mfāʼo yaoŋ nɔ shūu nu ŋkhǐ nɔ ghɔ, tiɛŋ ŋkhǐ ghɔ lɔ nja nshīi. Ti ɔ shi mfāʼo ŋkhǐ fɛ chɔmbhi yei pi hɨŋ?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 A ni mfɛ ŋkhu tǎa vigi Jakɔ mfɛ tiɛŋ ŋkhǐ yei ni pigi. Ju nduthɔ yi pugu pa puoŋ pi pugu pa minyieŋ pi ni ŋguʼɔ nnu ŋkhǐ pi llɔ fɔ. Ɔ tāʼa nu nchhu ŋa ɔ ghaʼoghaʼo nchaa Jakɔ tǎa vigi ghɔ?”
12 És tu maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Njì ŋkhǐ shi ŋguʼɔ mbɨnɨ njia ŋgwa pɛ ŋa pugu nnu yei ŋkhǐ nɛ.
13 Jesus respondeu, e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede;
14 Ndɔ ŋoŋ ŋa a nnu yɛ ŋkhǐ ŋa ǹshi mfɛ nɛ, mbaʼa njì ŋkhǐ ma nuʼuŋ njia vi. Ŋkhǐ ŋa ǹshi mfɛ nɛ shi ŋgū shaʼashhɛ moŋ noŋ yu ŋkuʼɔ nu mfɛ chɔmbhi ki mmɛ.”
14 Mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que salte para a vida eterna.
15 Miŋgwɛ ghɔ chhu ghɔ ŋa, “Masha, fɛ ŋkhǐ yei vəɨ nji ŋa m̀baʼa ma nuʼuŋ mfāʼo njì ŋkhǐ, ki nthɔ hɛiŋ lɨʼɨ shūu ŋkhǐ.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, e não venha aqui tirá-la.
16 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ghə̄ɨ mɛ̄iŋ ndaoŋ ghɔ pəɨ yu thɔ.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido, e vem cá.
17 Miŋgwɛ ghɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Ndɔ njiʼi mfāʼo ndaoŋ a.”
17 A mulher respondeu, e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 nthɛ ŋa ɔ kwo laŋ tiɛŋ pimbia, ndɔ ti yɛ ŋa pəɨ yu pɔ ndwɛ nɛ lɔ njiʼi mbɔ ndaoŋ ghɔ, nnu ŋa ɔ chhu nɛ nnu shini.”
18 Porque tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Miŋgwɛ ghɔ chhu ghɔ ŋa, “Masha, ǹjəɨ ŋa ɔ pɔ pi njəɨlɨʼɨ Minnwi.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Pa tǎa pigi ni nthɔ ŋgaʼo Minnwi pi ŋkuoŋ mbra yei, ndɔ pəɨ chhu ŋa a pie ŋa ŋgwa wuʼɔ ŋgaʼo Minnwi pi Jerushalɛiŋ.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ma! Piŋ nnu ŋa ǹchhu nu nɛ, ndɨɨ thɔ nu ŋa mbaʼa pi yiʼi ŋgaʼo Tǎa pi ŋkuoŋ mbra yei ki Jerushalɛiŋ.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem, em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Pəɨ ghaʼo yaoŋ ŋa pəɨ lɔ nji nɛ, pigi ghaʼo yaoŋ ŋa pigi ji. Nthɛ ŋa lūgu nu tɔgɔ pi mbhɔ ŋgwa Juu.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ndɔ ndɨɨ chhɔ thɔ nu, ndɔ ŋkwo pɔ hɛiŋ, ŋa ŋkiɛŋ ghaŋ ghaʼo Minnwi shi ŋgaʼo Tǎa moŋ Jijwɛ pugu pa nnu shini. Nthɛ ŋa Tǎa tāʼa pi ŋkwaŋ ŋgwa pighɔ ŋa pugu ghaʼo vi.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Minnwi pɔ pi Jijwɛ, a pie ŋa ŋgwa haʼaŋ pugu shi ŋgaʼo vi nɛ, ghaʼo moŋ jijwɛ pugu pa nnu shini.”
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Miŋgwɛ ghɔ chhu ghɔ ŋa, “Ǹji ŋa Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ thɔ nu (mbɔ ju ŋa pi mɛ̄iŋ ni Krishto nɛ). A shi ŋga nthɔ, kaŋ a shi nshwei vigi ni ŋguoŋ nnu.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Mmu ŋa ǹchrā nu vɛ nɛ ju.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ pa ghaŋ younjiŋ pi pɨnɨ, ŋgrāo ŋa a chrā nu pugu miŋgwɛ, ndɔ paʼa kaŋ taʼa ŋoŋ vugu lɔ mbie vi ŋa, “Ɔ tāʼa pi khɔ?” ki ŋa, “Pəɨ yu chrā nu nthɛ khɔ?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Nnɛ miŋgwɛ ghɔ mieŋ kɨ̌ŋ ŋkhǐ yi, ŋgə̄ɨ moŋ laʼa nchhu ni pa ŋgwa ŋa,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “P̂əɨ thɔ njəɨ ŋoŋ ŋa a shwei a ni ŋguoŋ pa nnu ŋa mi ni ŋkwo ma nchwīe nɛ. A nthɛ yei pɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Porventura não é este o Cristo?
30 Pa ŋgwa pighɔ mieŋ moŋ laʼa nthɔ nu lɨʼɨ yəɨ Jishɔ.
30 Saíram, pois, da cidade, e foram ter com ele.
31 Ndɨɨ ghɔ pa ghaŋ younjiŋ pi lɨ̄gəɨ Jishɔ, nchhu nu ŋa, “Masha, jɨ maoŋ.”
31 E entretanto os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Ndɔ a chhu ni pugu ŋa, “M̀fāʼo maoŋ jɨ nɔ jɨ nu ŋa pəɨ shi lɔ njiʼi nji.”
32 Ele, porém, lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Nnɛ pa ghaŋ younjiŋ pi chhu nu ni noŋ pugu ŋa, “Yichəɨ ŋoŋ ni nthɔ ni maoŋ jɨ mfɛ ghɔ ŋa a jɨ?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém algo de comer?
34 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Maoŋ jɨ paŋ pɔ pi nɔ chwīe nu nnu ŋa ŋoŋ ŋa a taoŋ a khwā nɛ, ti mīʼɛŋ fàʼa yi ghɔ.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e realizar a sua obra.
35 Pəɨ lɔ nchhu ŋa a wuʼɔ mbiʼi khwɛ nàoŋ pi maa ŋkwōo maoŋ? Līi njəɨ, ǹshwei vəɨ, pəɨ pɨʼɨ ligi yəɨ ndīi pa moŋ nyìeŋ. Pa maoŋ kwo tɨnɨ ŋkāʼo kwōo nu.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Ŋoŋ ŋa a kwōo maoŋ nɛ kwo nthɔ mfāʼo pe yi, nthɔ nu ni maoŋ kwōo pighɔ ŋa pugu fāʼo chɔmbhi ki mmɛ, nnɛ ŋa ŋoŋ haʼaŋ a phi nɛ pugu ŋoŋ haʼaŋ a kwōo nɛ fāʼo pwanjuʼɔ kaʼa.
36 E o que ceifa recebe galardão, e ajunta fruto para a vida eterna; para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Nthɛ ŋa chrà yei nnu shini ŋa, ‘Yichəɨ ŋoŋ phī, ŋoŋ nduoŋ kwōo.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado, que um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Ǹtaoŋ vəɨ ŋa pəɨ ghə̄ɨ ŋkwōo yaoŋ ŋa pəɨ shini ndɔ mfāʼa. Ŋgwa nduoŋ fāʼa, pəɨ shei nɔ ghɔ.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ntou pa ŋgwa Shamaria moŋ laʼataoŋ ghɔ piŋ vi nthɛ chrà miŋgwɛ ghɔ ŋa, “A shwei a ni ŋguoŋ nnu ŋa mi ni ŋkwo ma nchwīe nɛ.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Pa ŋgwa Shamaria ni ŋga nthɔ njəɨ vi, ndɨ̄gəɨ vi ŋa a laʼa pugu pugu. A laʼa fɔ nɔ paa llɛ́.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ntou pa ŋgwa pɨnɨ mbīgi mbiŋ vi ntɔgɔ ŋkuoŋ chrà yi.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Nchhu ni miŋgwɛ ghɔ ŋa, “A lɔ ŋguʼɔ mbɔ nthɛ pi pa nnu pɛ ŋa ɔ chhu nɛ ŋa pigi piŋ. Pigi yaʼo ni noŋ yigi llɔ mbhɔ yu, ndɔ nji ŋa a ju shini mbɔ Ŋkwe mbhi.”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo teu dito que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Paa llɛ́ gha ntɔgɔ, a lɔllɔ ŋgə̄ɨ Galili.
43 E dois dias depois partiu dali, e foi para a Galiléia.
44 (Nthɛ ŋa nduthɔ yi ni nchhu ŋa, “Pi shiʼa ma ŋgaʼo pa njəɨlɨʼɨ Minnwi laʼa pugu.”)
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Nnɛ, a gha ŋgə̄ɨ Galili, pa ŋgwa Galili piŋ vi nthɛ ŋa pugu ni ŋga ŋgə̄ɨ lɨʼɨ jɨ Lli Njiʼa Jerushalɛiŋ, njəɨ fɨʼɨ nnu pɛ ŋa a ni nchwīe lɨʼɨ jɨ ghɔ nɛ.
45 Chegando, pois, à Galiléia, os galileus o receberam, vistas todas as coisas que fizera em Jerusalém, no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Nnɛ, a pɨnɨ nuʼuŋ nthɔ ŋkamuʼɔŋ Kanaŋ moŋ Galili, lɨʼɨ ŋa a ni ŋkara ŋkhǐ a gū làʼo nɛ. Mmɛŋoŋ ndiɛŋ chəɨ ni mbɔ Kapanuŋ ŋa muuŋ vi yi mimbia ni ŋgɨ̄nɔ nu.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 A ni ŋga njaʼo ŋa Jishɔ lɔllɔ Judia nthɔ Galili, a ghə̄ɨ ndɨ̄gəɨ vi ŋa a shwiʼi Kapanuŋ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ muuŋ vi nthɛ ŋa a ni ŋkwo chhɔ ŋkhukhu.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e rogou-lhe que descesse, e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Nnɛ Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “P̈əɨ mieŋ ki yəɨ pa lì pugu pa nnu ghraoghrao paʼa pəɨ lɔ mbiŋ.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Mmɛŋoŋ ndiɛŋ ghɔ chhu ghɔ ŋa, “Masha, thɔ ŋkaoŋ muuŋ a maa ŋkhu.”
49 Disse-lhe o nobre: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ghə̄ɨ, muuŋ ghɔ shi mbɔ yi maoŋ.” Ŋoŋ ghɔ piŋ chrà Jishɔ ndhɔ nyìeŋ.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e partiu.
51 Nɔ haʼaŋ a ni nshwiʼi nu nɛ, puoŋ fàʼa pi para vi nchhu ghɔ ŋa muuŋ ghɔ yi maoŋ.
51 E descendo ele logo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Nnɛ a pie vugu ni ndɨɨ ŋa noŋ yi ni njɛ̄ yo nu nɛ. Pugu chhu ghɔ ŋa, “A yua moŋ taʼa minaoŋ ni naoŋchɨ ŋa shɨ̀gao ghɔ ni ntaoŋ mbɨŋ yu.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor. E disseram-lhe: Ontem às sete horas a febre o deixou.
53 Tǎa ghɔ ji kiʼɛ ŋa a ndɨɨ yɛ ŋa Jishɔ ni nchhu ghɔ ŋa, “Muuŋ ghɔ shi mbɔ yi maoŋ nɛ.” Ju nduthɔ yi pugu pa mbaanda yi gū pa ghaŋ piŋ.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Yei ni mbɔ mbra lì ŋa Jishɔ ni nōoŋ ndɨɨ ŋa a ni ntaoŋ moŋ Judia ŋgə̄ɨ Galili nɛ.
54 Jesus fez este segundo milagre, quando ia da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?