Hebreus 3
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NTLH
1 Pa lǐŋ paŋ pi taoŋtaoŋ moŋ piŋ ŋa Minnwi gɛ̄ vəɨ ŋkaa pəɨ nɛ, p̂əɨ līi pi Jishɔ shiʼi mbɔ ŋgaŋ ntaoŋ ndɔ mbɨnɨ mbɔ Taathɔ pa Thishɨ Ghaŋ Fɛʼiŋgiɛŋ piŋ yɛ ŋa pia chhu ŋa pia fāʼo nɛ.
1 Meus irmãos na fé, vocês que também foram chamados por Deus, olhem para Jesus, que Deus enviou para ser o Grande Sacerdote da fé que professamos.
2 A ni niʼiŋ njùʼɔ yi nɔ fāʼa nu fàʼa ŋoŋ ŋa a ni nchuʼɔ vi nɛ, wuʼɔ nɔ haʼaŋ Mushi ni mfāʼo niʼiŋ njùʼɔ moŋ fàʼa yi moŋ ŋguoŋ mbaanda Minnwi nɛ.
2 Pois ele foi fiel a Deus, que o escolheu para esse serviço, assim como Moisés foi fiel no seu trabalho em toda a casa de Deus .
3 Nthɛ ŋa pi yəɨ ŋa Jishɔ fāʼo ndighaʼo a yiɛŋ nchaa yi Mushi, a wuʼɔ nɔ haʼaŋ ŋgaŋ ŋoŋ ŋa a krao nda pie ŋa a fāʼo ntou ghaʼo nu nchaa nda ghɔ nduthɔ yi nɛ.
3 Assim como a pessoa que constrói uma casa é mais importante do que a casa, assim, também, Jesus é mais importante do que Moisés.
4 Sheshe nda krao ŋoŋ ŋkrao nda ghɔ, ndɔ ŋoŋ ŋa a krao ŋguoŋ yaoŋ nɛ pɔ pi Minnwi.
4 Uma casa tem de ser construída por alguém, mas Deus é o construtor de tudo o que existe.
5 Mushi ni mfāʼo niʼiŋ njùʼɔ moŋ ŋguoŋ mbaanda Minnwi nɔ muuŋ fàʼa nɔ kwe nu ntie pa nnu pɛ ŋa pi shi nchhu ndɨɨ nduoŋ nɛ.
5 E Moisés foi um servo fiel no seu trabalho na casa de Deus e falou das coisas que Deus ia dizer no futuro.
6 Ndɔ Krishto fāʼo niʼiŋ njùʼɔ moŋ mbaanda Minnwi pi nɔ Muuŋ. Ndɔ pia pɔ pi mbaanda yi nɔ haʼaŋ pia nthi ŋkuoŋ tɨnɨnjuʼɔ yia pugu pa khwā njùʼɔ yia moŋ kwàʼa ŋa pia fāʼo nɛ.
6 Mas Cristo é fiel como Filho, que dirige a casa de Deus. E nós seremos a sua casa se conservarmos a nossa coragem e a nossa confiança naquilo que esperamos.
7 Nthɛ yie ghɔ, nɔ haʼaŋ Jijwɛ Minnwi chhu nɛ,
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus,
8 kiʼi pəɨ fɨ̄nɨ njùʼɔ yəɨ
8 não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele, no dia em que eles o puseram à prova no deserto.
9 lɨʼɨ ŋa pa ŋkhu tǎa pəɨ ni njwɛʼi a
9 Ali os antepassados de vocês me desafiaram e me puseram à prova, embora eles tivessem visto o que eu fiz durante quarenta anos.
10 Nthɛ yie ghɔ, lwillwi a ni ntɨ̄gəɨ nthɛ yei ŋgwrɛiŋgwa, ǹchhu ŋa,
10 Por isso fiquei irritado com aquela gente e disse: ‘Eles são gente de coração perverso e não querem obedecer aos meus mandamentos.’
11 Nɔ haʼaŋ mi ni ŋkwo kāʼa ti nshwrɛ̄i moŋ mmɛ pɨgɨtua a nɛ,
11 Eu fiquei irado e fiz este juramento: ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ”
12 P̂əɨ lɨna nu ma pa lǐŋ paŋ, nnɛ ŋa kiʼi yichəɨ ŋoŋ shɨna pəɨ fāʼo njùʼɔ ŋa a yi pɨphɨ ki lɔ mbiŋ Minnwi nɛ, nchwīe pəɨ gū ki lɔ nuʼuŋ nthi moŋ piŋ nu Minnwi maoŋ.
12 Meus irmãos, cuidado para que nenhum de vocês tenha um coração tão mau e descrente, que o leve a se afastar do Deus vivo.
13 Ndɔ pəɨ māʼaŋ ghrɨ́ noŋ pəɨ sheshe llɛ́ nɔ haʼaŋ ligi llɛmbhi ghɔ, “shiʼa” nɛ, nnɛ ŋa mbaʼa phɨ fɨ̄ɨ shesheŋoŋ vəɨ a fɨ̄nɨ njùʼɔ yi.
13 Pelo contrário, enquanto esse “hoje” de que falam as Escrituras Sagradas se aplicar a nós, animem uns aos outros, a fim de que nenhum de vocês se deixe enganar pelo pecado, nem endureça o seu coração.
14 Nthɛ ŋa pia thɔ mbɔ taʼa yi pia pa Krishto kaʼa nɔ haʼaŋ p̈ia nthi ŋkuoŋ tɨnɨnjuʼɔ yɛ ŋa pia ni mfāʼo nɛ ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ nɔ ndugwi yi.
14 Pois seremos companheiros de Cristo se continuarmos firmes até o fim na confiança que temos tido desde o princípio.
15 Nɔ haʼaŋ Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu nɛ,
15 É isso o que as Escrituras Sagradas dizem: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele.”
16 Nthɛ ŋa a ni mbɔ pa gɔ̌ ŋa pugu ni njaʼo ŋggì Minnwi ndɔ mbāʼa ŋkǔnu yugu ghɔ? A shini ndɔ ŋguʼɔ mbɔ pi ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ntaoŋ Ijipti, Mushi pɔ nthishɨ vugu nɛ?
16 Quem foi que ouviu a voz de Deus e se revoltou contra ele? Foram todos os que Moisés tirou do Egito.
17 Lwillwi Minnwi ni ntɨ̄gəɨ nthɛ pi pa gɔ̌ nɔ khwɛ wuŋ ŋgaʼo? A shini ndɔ mbɔ nthɛ pi ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nchwīe phɨ, ŋa pugu ni ŋgū ŋkhu ghao moŋ ŋkǔnu njó nɛ?
17 Com quem foi que Deus se irritou durante quarenta anos? Foi com os que pecaram e caíram mortos no deserto.
18 A ni nshwrɛ̄i nthɛ pi pa gɔ̌ ŋa mbaʼa pugu yiʼi nii moŋ lɨʼɨ fɛrɛ noŋ yi? A shini ndɔ mbɔ pi ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ntɨnɨthɔ nɛ?
18 E de quem é que Deus estava falando quando fez este juramento: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso”? Ele estava falando das pessoas que se revoltaram.
19 Nthɛ yie ghɔ, pia yəɨ ŋa pugu ni nii kie nthɛ ki piŋ.
19 Portanto, vemos que elas não puderam entrar na Terra Prometida porque não tiveram fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.