Lucas 2

BLT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 ꞌChớ ꞌnặn Chảu Cai‑ꞌsa ꞌchư Ô‑ꞌkhu‑tô ók ꞌquám sắng hảư khảu sổ ꞌchúa ꞌhướn ꞌtua phén đin ꞌmướng#ꞌlum.
1 Naqueles dias saiu um decreto da parte de César Augusto, para que todo o mundo fosse recenseado.
2 ꞌViạk khảu sổ ꞌchúa ꞌhướn ꞌtưa té ꞌkhoẹk ꞌnị đảy ꞌmí khửn pang ꞌtan Ki‑ꞌlê‑ꞌni‑ô pên quan tỉnh#ꞌSi‑ꞌlia.
2 Este primeiro recenseamento foi feito quando Quirínio era governador da Síria.
3 ꞌSướng ꞌnặn ꞌchu ꞌcốn phaư ꞌcọ pay khảu sổ ꞌchúa#ꞌhướn, ꞌchựa sai ꞌchúa ꞌhướn ꞌmướng đaư ꞌcọ pay khảu sổ ꞌmướng#ꞌnặn.
3 E todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 ꞌTạo Dô‑ꞌsệp phủ pên ꞌchựa sai pua Đa‑ꞌvịt, ꞌcọ đảy ꞌtiếu ꞌtáng té ꞌmướng ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê, pay khảu sổ ꞌchúa ꞌhướn cá ꞌmướng Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm phén đin Du‑đai, ꞌmen bản cáu ꞌmướng lăng pua#Đa‑ꞌvịt,
4 Subiu também José, da Galiléia, da cidade de Nazaré, à cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 ꞌpọm cắp ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a phủ pên ꞌmía#cáo. ꞌChớ ꞌnặn ꞌnáng đang dú#ꞌpá.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 — ausente —
6 Enquanto estavam ali, chegou o tempo em que ela havia de dar à luz,
7 — ausente —
7 e teve a seu filho primogênito; envolveu-o em faixas e o deitou em uma manjedoura, porque não havia lugar para eles na estalagem.
8 ꞌChớ ꞌtếng ꞌcứn ꞌcọ ꞌmí mốt ꞌliệng ꞌdo phảu phen sắt dú ꞌtông ꞌlố ꞌmướng Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm.
8 Ora, havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, e guardavam durante as vigílias da noite o seu rebanho.
9 ꞌMí tiên ꞌchạư chăm ꞌmứ Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ók ꞌmá hảư sau#hên. Seng ꞌhung ꞌhưa ꞌmá té Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom sóng ỏm sau ꞌdiến tốc chaư dản#lai.
9 E um anjo do Senhor apareceu-lhes, e a glória do Senhor os cercou de resplendor; pelo que se encheram de grande temor.
10 Tiên ꞌchạư chắng bók sau#ꞌva, “ꞌNhá dản săng#ꞌnớ. Khỏi au kháo đi ꞌmá páo sú ꞌpứng#chảu, ꞌchí pên kháo ꞌmuôn ꞌmớng hảư ꞌcốn ꞌtếng lai#ꞌhụ.
10 O anjo, porém, lhes disse: Não temais, porquanto vos trago novas de grande alegria que o será para todo o povo:
11 ꞌMự ꞌnị ꞌmí chảu ꞌchái phủ#ꞌnưng đảy cớt ók ꞌmá nẳng ꞌmướng Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm ꞌmen bản pua Đa‑ꞌvịt ꞌnị#lo. Chảu ꞌchái ꞌnặn pên phủ ꞌmá ꞌchoi ꞌcốn ꞌtếng lai hảư khói sia báp#ꞌsội, ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt phủ pên Chảu#Chom.
11 É que vos nasceu hoje, na cidade de Davi, o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 ꞌPứng chảu pay sáo bớng ꞌcọ ꞌchí hên ꞌé#ꞌnọi, ꞌmí phả tủm pông ꞌvạy nẳng ꞌháng#nhả, pên mai hảư#ꞌhụ.”
12 E isto vos será por sinal: Achareis um menino envolto em faixas, e deitado em uma manjedoura.
13 ꞌLắm báu ꞌlé săng ꞌcọ ꞌmí lai tiên binh ꞌlống ꞌmá té ꞌmướng ꞌphạ ꞌhuôm cắp tiên ꞌchạư#ꞌnặn, ꞌpá căn sỏng ꞌnhó Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva:
13 Então, de repente, apareceu junto ao anjo grande multidão da milícia celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 So hảư Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmí ꞌchư siêng ꞌhung ꞌhướng dú ꞌti sung#sút
14 Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens de boa vontade.
15 ꞌPứng tiên ꞌchạư khửn ꞌmứa ꞌmướng ꞌphạ sia#ꞌlẹo, mốt ꞌliệng ꞌdo ꞌcọ ꞌchứa căn#ꞌva, “ꞌHáu au căn pay cá ꞌmướng Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm, bớng nả ꞌviạk pên ók ꞌsướng Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom đảy bók ꞌháu#ꞌnặn.”
15 E logo que os anjos se retiraram deles para o céu, diziam os pastores uns aos outros: Vamos já até Belém, e vejamos isso que aconteceu e que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Sau chắng ꞌphạo pay ꞌhọt ꞌlẹo ꞌdiến hên ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a cắp ꞌtạo Dô‑ꞌsệp, ꞌé ꞌnọi ꞌcọ ꞌnón dú ꞌháng nhả#ꞌtẹ.
16 Foram, pois, a toda a pressa, e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura;
17 ꞌMưa sau hên#ꞌlẹo, chắng au căn páo nả ꞌviạk tiên ꞌchạư đảy cáo ꞌhọt chảu ꞌchái#ꞌnọi.
17 e, vendo-o, divulgaram a palavra que acerca do menino lhes fora dita;
18 ꞌChu ꞌcốn đảy ꞌnghín sau ꞌtố ꞌviạk ꞌnặn phaư ꞌcọ lák lửm#lai.
18 e todos os que a ouviram se admiravam do que os pastores lhes diziam.
19 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌcọ chứ chăm ngắm thí nẳng ꞌpứng nả ꞌviạk pên ók ꞌlẹo chứ ꞌvạy nẳng#chaư.
19 Maria, porém, guardava todas estas coisas, meditando-as em seu coração.
20 ꞌViạk ꞌtếng mết mốt ꞌliệng ꞌdo đảy ꞌnghín đảy hên#ꞌnặn, ꞌcọ pên ꞌsướng ꞌquám tiên ꞌchạư đảy bók sau#ꞌtẹ, ꞌlẹo sau chắng ꞌcứn#ꞌmứa, ꞌtếng ꞌmứa ꞌtếng sỏng ꞌnhó ꞌchư siêng Chảu Pua#ꞌPhạ.
20 E voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes fora dito.
21 ꞌHọt pét ꞌmự ꞌlẹo, pên ꞌmự ꞌdệt ꞌhịt tắt mai hảư chảu ꞌchái#ꞌnọi, ꞌcọ ꞌdiến púk ꞌchư hảư#ꞌva, ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌtoi ꞌchư tiên ꞌchạư đảy sắng ꞌvạy cón ꞌchớ ꞌchí ꞌhám ꞌmí nẳng cuông ꞌtọng phủ pên#ꞌếm.
21 Quando se completaram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe dado o nome de Jesus, que pelo anjo lhe fora posto antes de ser concebido.
22 ꞌHọt ꞌchớ ók ꞌpháy ꞌdệt ꞌhịt sák sang ꞌlạng suối ꞌsướng ꞌluột ꞌláng Chảu Pua ꞌPhạ téng pú ꞌMô‑ꞌsê ꞌchiến#ꞌvạy, Dô‑ꞌsệp cắp ꞌMa‑ꞌli‑a chắng au chảu ꞌchái ꞌnọi ꞌmứa ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌpưa dao hảư Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom,
22 Terminados os dias da purificação, segundo a lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor
23 ꞌsướng ꞌluột ꞌláng ꞌTan chảu đảy ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva, “ꞌChu ꞌlụk ꞌchái cốc phaư ꞌcọ ꞌchọ dao hảư ꞌTan#chảu.”
23 {conforme está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito será consagrado ao Senhor},
24 Sau ꞌcọ au ꞌnộc ꞌmá ꞌsớ ꞌTan chảu [ꞌtoi ꞌhịt sák sang ꞌlạng#suối], ꞌsướng ꞌluột ꞌláng ꞌTan chảu đảy ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva, “ꞌChọ au song tô ꞌnộc#sau ꞌhứ#ꞌva song tô ꞌnộc co#ke ón ꞌmá vảy#ꞌsớ.”
24 e para oferecerem um sacrifício segundo o disposto na lei do Senhor: um par de rolas, ou dois pombinhos.
25 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌSi‑ꞌmê‑ôn dú nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, pên ꞌcốn ꞌnặm saư chaư#ꞌsư, ꞌhụ nể dăm Chảu Pua#ꞌPhạ. ꞌTan ꞌSi‑ꞌmê‑ôn ꞌcóng thả Chảu ꞌKha‑ꞌlịt phủ ꞌchí ꞌmá ꞌchoi ꞌchựa ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên. ꞌTan ꞌmí Chảu Khuôn Saư dú#nẳng,
25 Ora, havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem, justo e temente a Deus, esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 chắng hảư ꞌtan ꞌhụ#ꞌva, ꞌtan ꞌchí báu#tai cón đảy hên Chảu ꞌKha‑ꞌlịt phủ Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ꞌchí sống ꞌlống#ꞌmá.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 ꞌSướng ꞌnặn Chảu Khuôn Saư chắng uôn ꞌSi‑ꞌmê‑ôn khảu pay nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy#ꞌsớ, chắng ꞌpọ Dô‑ꞌsệp kéng ꞌMa‑ꞌli‑a au chảu ꞌchái ꞌnọi ꞌmá ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌnéo ꞌcốn ꞌDiu ꞌlớng ꞌdệt ꞌsướng ꞌluột ꞌláng Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌchiến#ꞌvạy.
27 Assim pelo Espírito foi ao templo; e quando os pais trouxeram o menino Jesus, para fazerem por ele segundo o costume da lei,
28 ꞌTan ꞌSi‑ꞌmê‑ôn ꞌcọ ủm au chảu ꞌchái ꞌnọi ꞌmá cáo ꞌquám sỏng ꞌnhó Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva:
28 Simeão o tomou em seus braços, e louvou a Deus, e disse:
29 So ꞌlạy Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom
29 Agora, Senhor, despedes em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 ꞌPưa đảy hên cắp ta
30 pois os meus olhos já viram a tua salvação,
31 ꞌTan chảu đảy téng ꞌmá hảư ꞌtếng cá ꞌchu ꞌphắn ꞌcốn hên.
31 a qual tu preparaste ante a face de todos os povos;
32 Pên seng ꞌhung chẻng hảư ꞌcốn táng ꞌphắn ꞌhụ
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo Israel.
33 Ải ꞌếm chảu ꞌchái ꞌnọi đảy ꞌnghín ꞌtan ꞌSi‑ꞌmê‑ôn ꞌvạu ꞌhọt ꞌlụk ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ lák chaư#lai.
33 Enquanto isso, seu pai e sua mãe se admiravam das coisas que deles se diziam.
34 ꞌTan ꞌSi‑ꞌmê‑ôn cóp ꞌphái hảư sau ꞌlẹo chắng ꞌvạu sú ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌếm chảu ꞌchái ꞌhụ#ꞌva, “ꞌLụk ꞌnọi phủ ꞌnị Chảu Pua ꞌPhạ đảy téng ꞌvạy ꞌdệt hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên lai ꞌcốn ꞌlộm kéng lai ꞌcốn#tứn. ꞌLụk ꞌnọi phủ ꞌnị Chảu Pua ꞌPhạ téng pên#mai, hák ꞌmí ꞌcốn ꞌchí thiêng#sia,
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, mãe do menino: Eis que este é posto para queda e para levantamento de muitos em Israel, e para ser alvo de contradição,
35 ꞌdệt hảư ꞌquám ngắm cuông chaư lai ꞌcốn ꞌcọ ꞌchí hên#ók. ꞌLẹo phủ pên ꞌếm ꞌchí ꞌmí ꞌquám chếp sép nẳng hua chaư ꞌsướng đáp ꞌténg sáư ꞌnặn#lo.”
35 sim, e uma espada traspassará a tua própria alma, para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 — ausente —
36 Havia também uma profetisa, Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Era já avançada em idade, tendo vivido com o marido sete anos desde a sua virgindade;
37 — ausente —
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos. Não se afastava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 — ausente —
38 Chegando ela na mesma hora, deu graças a Deus, e falou a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 ꞌTan Dô‑ꞌsệp cắp ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a đảy ꞌdệt ꞌchu ꞌnéo ꞌtoi ꞌluột ꞌláng Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom đảy ꞌchiến#ꞌvạy, ꞌlẹo chắng ꞌcứn ꞌmứa ꞌmướng cáu ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê.
39 Assim que cumpriram tudo segundo a lei do Senhor, voltaram à Galiléia, para sua cidade de Nazaré.
40 Chảu ꞌchái nháư khửn hảo#ꞌhéng, ꞌmí ꞌquám lắc têm#ꞌlộn, công ꞌphún Chảu Pua ꞌPhạ dú cắp ꞌnặp#pheng.
40 E o menino ia crescendo e fortalecendo-se, ficando cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 ꞌChu khuốp pi ꞌhọt ꞌmự kin ꞌtiệc ꞌVện#cai, ải ꞌếm Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌlớng pay kin ꞌtiệc cá ꞌmướng luông ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm.
41 Ora, seus pais iam todos os anos a Jerusalém, à festa da páscoa.
42 ꞌMưa chảu ꞌchái nháư khửn đảy síp song#pi, sau chắng ꞌpá căn pay kin ꞌtiệc ꞌsướng ꞌcốn ꞌDiu ꞌlớng#ꞌdệt.
42 Quando Jesus completou doze anos, subiram eles segundo o costume da festa;
43 ꞌMưa kin ꞌtiệc#ꞌlẹo, ải ꞌếm ꞌcọ au căn ꞌcứn ꞌmứa#ꞌhướn, hák#ꞌva chảu ꞌchái ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnhắng dú nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm. Ải ꞌếm lỏ#báu#ꞌhụ,
43 e, terminados aqueles dias, ao regressarem, ficou o menino Jesus em Jerusalém sem o saberem seus pais;
44 ngắm#ꞌva ꞌlụk ꞌmá ꞌtoi phen lai#ꞌcốn. Sau ꞌtiếu ꞌtáng ꞌmá đảy ꞌmự#ꞌnưng ꞌlẹo chắng tham sáo ha ꞌlụk lom ꞌpi ꞌnọng sính#ꞌcu.
44 julgando, porém, que estivesse entre os companheiros de viagem, andaram caminho de um dia, e o procuravam entre os parentes e conhecidos;
45 Báu#hên, chắng au căn ꞌcứn pay sáo ha cá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm,
45 e não o achando, voltaram a Jerusalém em busca dele.
46 ꞌtạu ꞌhọt ꞌmự thứ sam chắng sáo hên ꞌlụk dú nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌnăng dú cang mú ꞌpứng phủ pên ꞌsáy [téng bók ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ], ꞌtếng ꞌphắng ꞌtếng tham#sau.
46 E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e interrogando-os.
47 ꞌChu ꞌcốn đảy ꞌnghín ꞌquám ꞌhụ lắc chảu ꞌchái tóp ꞌcọ ꞌva lák#lai.
47 E todos os que o ouviam se admiravam da sua inteligência e das suas respostas.
48 Ải ꞌếm hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ lák chaư#lai. Phủ pên ꞌếm chắng#ꞌva, “ꞌLụk#ꞌhới, ꞌsứ chắng ꞌdệt hảư ải ꞌếm khó ꞌmo ꞌnéo#ꞌnị? Ải ꞌếm hák ꞌpuốn chaư sáo ha#ꞌlụk.”
48 Quando o viram, ficaram maravilhados, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que procedeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu ansiosos te procurávamos.
49 Chảu ꞌchái tóp ꞌva, “Ải ꞌếm ꞌchí sáo ha ꞌlụk ꞌdệt#săng? ꞌLụk ꞌchọ ꞌkhớng nả ꞌviạk hảư ꞌPo khong#ꞌlụk, ải ꞌếm báu#ꞌhụ#ꞌquá?”
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que eu devia estar na casa de meu Pai?
50 ꞌQuám ꞌlụk tóp ꞌnặn ải ꞌếm ꞌcọ báu#khảu#chaư.
50 Eles, porém, não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Chảu ꞌchái ꞌcứn ꞌmứa ꞌmướng ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt ꞌtoi ải#ꞌếm, kin dú sú#ꞌquám. Phủ pên ꞌếm ꞌcọ chứ chăm ngắm thí nẳng ꞌpứng nả ꞌviạk pên ók ꞌnặn ꞌvạy cuông#chaư.
51 Então, descendo com eles, foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava todas estas coisas em seu coração.
52 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ nháư#khửn, ꞌnhương ꞌhụ ꞌnhương#lắc, sôm chaư Chảu Pua ꞌPhạ ꞌtếng#cá phủ#ꞌcốn.
52 E crescia Jesus em sabedoria, em estatura e em graça diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra