Atos 19
Tai Dam (BLT) vs ARA
1 Cuông ꞌchớ ꞌtan ꞌA‑pô‑ꞌlô dú nẳng ꞌmướng Cô‑ꞌlin‑ꞌthô [tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da] ꞌnặn, ꞌtan Pôn lỏ#ꞌtiếu ꞌtáng ꞌmứa phổng ꞌlố sung [khong tỉnh ꞌA‑ꞌsia], chắng ꞌlống pay sú ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô, ꞌdiến ꞌpọ kỉ ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu,
1 Aconteceu que, estando Apolo em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 chắng tham sau#ꞌva, “ꞌMưa ꞌpi ꞌnọng đảy ꞌmá ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlẹo, đảy nhẳn Chảu Khuôn Saư#báu?”
2 perguntou-lhes: Recebestes, porventura, o Espírito Santo quando crestes? Ao que lhe responderam: Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 ꞌTan Pôn tham sau#máư, “ꞌCợn ꞌpi ꞌnọng đảy ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌsứ#đaư?”
3 Então, Paulo perguntou: Em que, pois, fostes batizados? Responderam: No batismo de João.
4 ꞌTan Pôn ꞌdiến bók sau#ꞌva, “ꞌHịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌsướng ꞌtan Dô‑ꞌhăn ꞌdệt#ꞌnặn, mai#ꞌva, ꞌcốn đảy piến chaư ꞌváng sia ꞌluống ꞌtáng báp#ꞌsội. ꞌLẹo ꞌtan Dô‑ꞌhăn bók hảư pông chaư ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu phủ ꞌmá tốc#lăng.”
4 Disse-lhes Paulo: João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que vinha depois dele, a saber, em Jesus.
5 Đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn#ꞌlẹo, ꞌpứng ꞌcốn sau ꞌdiến au căn ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌtoi ꞌchư siêng ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu#Chom.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados em o nome do Senhor Jesus.
6 ꞌMưa ꞌtan Pôn pông ꞌmứ sáư ꞌpứng#sau, Chảu Khuôn Saư ꞌcọ ꞌdiến ꞌlống ꞌmá sáư hảư sau ꞌhụ pák ꞌquám#lák, kéng pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 ꞌTếng mết ꞌcọ ꞌmí dáo síp song ꞌcốn#ꞌchái.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 ꞌTan Pôn ꞌmí chaư cả bók son ꞌphắn ꞌcốn ꞌDiu nẳng ꞌhướn ꞌsúm sau cuông sam#bươn, ổ ꞌtố chướng ꞌchứa hảư sau ꞌchưa nả ꞌviạk phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, dissertando e persuadindo com respeito ao reino de Deus.
9 Hák#ꞌva ꞌmí ꞌcốn ꞌcọ chaư kheng báu#ꞌnhóm#ꞌchưa, sau ꞌnhắng pák đu ꞌngai ꞌluống ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tó nả lai ꞌcốn#máư. ꞌTan Pôn chắng ꞌpai sia#sau, au ꞌpứng phủ ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn pay#ꞌtoi, ꞌlẹo hák pay ꞌsúm#căn, ꞌmự đaư ꞌcọ ổ ꞌtố cắp sau nẳng hỏng ꞌsúm ꞌtan Ti‑ꞌla‑ꞌnô.
9 Visto que alguns deles se mostravam empedernidos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo, apartando-se deles, separou os discípulos, passando a discorrer diariamente na escola de Tirano.
10 ꞌTan Pôn bók son ꞌnéo ꞌnặn đảy song#pi, chao#ꞌva ꞌpứng ꞌcốn dú nẳng tỉnh ꞌA‑ꞌsia, báu#ꞌva ꞌcốn ꞌDiu ꞌhứ#ꞌva ꞌcốn Ca‑ꞌlịch phaư ꞌcọ đảy ꞌnghín ꞌquám ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom#mết.
10 Durou isto por espaço de dois anos, dando ensejo a que todos os habitantes da Ásia ouvissem a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ hảư phép ꞌtan Pôn ꞌdệt ꞌnéo lák#lửm.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Khăn ꞌmốn ꞌhứ#ꞌva phả pảy tô đảy tít sáư ꞌtan ꞌlẹo ꞌmí ꞌcốn au pay sáư phủ chếp ꞌcọ ꞌnhắng hóm#đi, ꞌlẹo phi ꞌhại ꞌtứ ꞌcọ ꞌpai ók pay#sia.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 — ausente —
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre possessos de espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 — ausente —
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Phi ꞌhại ꞌdiến tóp sau#ꞌva, “ꞌGiê‑ꞌsu cu ꞌcọ#ꞌhụ, Pôn cu ꞌcọ#ꞌhụ, hák#ꞌva ꞌpứng su ꞌmen phaư cu báu#ꞌhụ cá#đaư.”
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: Conheço a Jesus e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Phủ phi ꞌhại ꞌtứ ꞌnặn ꞌdiến đít sáư ꞌpứng#mo, ꞌtặp ti ꞌpẹ sau chao ꞌlượt#ók, ꞌchương ꞌnung sau ꞌcọ khát#sia, ꞌtéo ók ꞌhướn ꞌpai pay#sia.
16 E o possesso do espírito maligno saltou sobre eles, subjugando a todos, e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, desnudos e feridos, fugiram daquela casa.
17 ꞌPứng ꞌcốn nẳng ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô, báu#ꞌva ꞌcốn ꞌDiu ꞌhứ#ꞌva ꞌcốn Ca‑ꞌlịch ꞌcọ ꞌhụ kháo#ꞌnặn, phaư ꞌcọ dản lai chắng ꞌmí chaư nể dăm sỏng ꞌnhó ꞌchư siêng ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu#Chom.
17 Chegou este fato ao conhecimento de todos, assim judeus como gregos habitantes de Éfeso; veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Cuông ꞌpứng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌmí lai ꞌcốn ꞌmá nhẳn#ꞌva đảy ꞌdệt ꞌnéo báp#ꞌsội.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 ꞌPứng mo ꞌmốn ꞌcọ ꞌmí lai ꞌcốn au ꞌpặp sổ ꞌquám ꞌmăn ꞌmá chút phau sia tó nả ꞌchu#ꞌcốn. ꞌPứng ꞌpặp sổ ꞌnặn tính ꞌmá ꞌca ꞌngớn ꞌcọ pên hả síp ꞌpắn măn#ꞌngớn.
19 Também muitos dos que haviam praticado artes mágicas, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculados os seus preços, achou-se que montavam a cinquenta mil denários.
20 ꞌSướng ꞌnặn ꞌquám ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom ꞌnhương ꞌmự ꞌnhương đảy ꞌpe quảng ók tứm#khửn.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Lăng ꞌpứng nả ꞌviạk ꞌnặn ꞌlẹo ꞌtan Pôn ngắm pay cai tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia kéng tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da ꞌlẹo ꞌmứa cá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, tó ꞌmá ꞌchọ pay dam ꞌmướng Lôm#máư.
21 Cumpridas estas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia, considerando: Depois de haver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 ꞌTan chắng ꞌchạư song ꞌcốn ꞌchoi#ꞌviạk, ꞌchư Ti‑ꞌmô‑ꞌthiêu kéng Ê‑ꞌla‑ꞌsa‑tô pay cá tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia cón, cuông ꞌdan ꞌtan ꞌnhắng ꞌdặng dú nẳng tỉnh ꞌA‑ꞌsia.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que lhe ministravam, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na Ásia.
23 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌmí ꞌviạk nhủng nhao nháư khửn ꞌpộ ꞌluống ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
23 Por esse tempo, houve grande alvoroço acerca do Caminho.
24 ꞌMí phủ#ꞌnưng ꞌchư Đê‑ꞌmê‑ꞌthi‑ô pên ꞌchang ló#ꞌngớn, téng au ꞌngớn ꞌmá ló hún ho ꞌthớn phủ ꞌnhính ꞌchư ꞌA‑tê‑ꞌma. Hún ꞌnị ꞌmí ꞌviạk hảư ꞌpứng ꞌchang ló ha kin đảy#lai.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 ꞌMự#ꞌnưng Đê‑ꞌmê‑ꞌthi‑ô chắng khék au ꞌpứng ꞌchang ló kéng ꞌpứng phủ téng ꞌdệt ꞌviạk ꞌnéo điêu ꞌmá ꞌsúm#căn, ꞌlẹo bók sau#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng#ꞌhới, ꞌpi ꞌnọng ꞌcọ ꞌhụ#ꞌva ꞌsúm ꞌháu ha ꞌngớn ꞌcắm đảy đi ꞌcọ ꞌdọn ꞌviạk ꞌháu ꞌdệt#ꞌnị.
25 convocando-os juntamente com outros da mesma profissão, disse-lhes: Senhores, sabeis que deste ofício vem a nossa prosperidade
26 ꞌLẹo ꞌpi ꞌnọng ꞌcọ đảy ꞌhụ đảy hên#ꞌva bả Pôn ꞌnị ꞌmá chướng ꞌchứa lai ꞌcốn hảư sau lông piến chaư pay ꞌtoi#ꞌmắn, báu#sút ꞌto nẳng ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌnị, ꞌtếng#cá tỉnh ꞌA‑ꞌsia ꞌcọ ꞌchí ꞌtua mết#ꞌlẹo, ꞌmắn ꞌva hún ăn phủ ꞌcốn ꞌdệt ók ꞌnặn báu#ꞌmen ꞌthớn théng#ꞌtẹ.
26 e estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 ꞌKhạy dản#ꞌva báu#ꞌto nả ꞌviạk ꞌchang ꞌháu ꞌchí sia ꞌchư siêng#ꞌlạ, sau ꞌchí đu ꞌngai ꞌtếng#cá bón vảy ꞌsớ ꞌthớn phủ nháư ꞌbá ꞌnáng ꞌA‑tê‑ꞌma máư, ꞌlẹo ꞌchư siêng ꞌbá ꞌnáng ꞌchu phủ ꞌcốn ꞌtua tỉnh ꞌA‑ꞌsia ꞌtếng#cá ꞌcốn phén đin ꞌmướng ꞌlum vảy ꞌháu ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí mết#pay.”
27 Não somente há o perigo de a nossa profissão cair em descrédito, como também o de o próprio templo da grande deusa, Diana, ser estimado em nada, e ser mesmo destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo adoram.
28 ꞌMưa ꞌpứng ꞌcốn đảy ꞌnghín Đê‑ꞌmê‑ꞌthi‑ô ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌdiến pút#khửn, au căn khék ꞌhọng#ꞌva, “ꞌThớn ꞌbá ꞌnáng ꞌA‑tê‑ꞌma ăn ꞌcốn Ê‑ꞌphê‑ꞌsô vảy ꞌháu ꞌnặn pên#nháư.”
28 Ouvindo isto, encheram-se de furor e clamavam: Grande é a Diana dos efésios!
29 ꞌLẹo ꞌtếng#cá ꞌmướng ꞌcọ ꞌnắn ꞌphựn#khửn. Sau ꞌdiến ꞌmá pắt au song sính ꞌcu phủ ꞌtiếu ꞌtáng ꞌtoi ꞌtan Pôn ꞌchư ꞌKha‑dô kéng ꞌA‑ꞌlịt‑ta‑ꞌkhô, pên ꞌcốn tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia, ꞌlẹo ꞌpá căn đủm pay cá bón ꞌsúm cuông#ꞌmướng.
29 Foi a cidade tomada de confusão, e todos, à uma, arremeteram para o teatro, arrebatando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 ꞌTan Pôn ngắm é pay ók nả phen ꞌcốn ꞌtếng#lai, hák#ꞌva mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảm báu#hảư#pay.
30 Querendo este apresentar-se ao povo, não lhe permitiram os discípulos.
31 ꞌMí ꞌsán ꞌcốn cuông mốt téng đa nẳng tỉnh ꞌA‑ꞌsia pên mú cắp ꞌtan#Pôn, chắng ꞌchạư ꞌcốn pay so ꞌtan ꞌnhá khảu pay nẳng bón ꞌsúm#ꞌnặn.
31 Também asiarcas, que eram amigos de Paulo, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse indo ao teatro.
32 Phen ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌcọ ꞌdiến nhủng ꞌnắn ꞌhựn#ꞌhựn, phủ khék ꞌhọng ꞌnéo đaư ꞌcọ#ꞌmí, ꞌcốn ꞌphớn lai ꞌnhắng báu#ꞌhụ chắc#ꞌva chảu ꞌmá ꞌsúm ꞌviạk#săng.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia caíra em confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Mốt ꞌcốn ꞌDiu chắng sui phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌA‑ꞌlệc‑ꞌsăn‑đô ók pay ꞌtáng nả phen ꞌcốn ꞌtếng#lai, ꞌmí ꞌcốn cuông ꞌsúm ꞌnặn ꞌcọ téng bók hảư ꞌmắn#ꞌvạu. ꞌMắn ꞌdiến ꞌnhó ꞌmứ khửn mai bók hảư phen ꞌcốn ꞌnặn cuốm#ꞌphắng, ꞌpưa é pảy au [mốt ꞌcốn ꞌDiu]#chảu.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 ꞌMưa phen ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌhụ chắc ꞌmắn pên ꞌcốn ꞌDiu ꞌlẹo sau ꞌdiến ꞌpọm chaư căn khék ꞌhọng khửn#ꞌva, “ꞌThớn ꞌbá ꞌnáng ꞌA‑tê‑ꞌma ăn ꞌcốn Ê‑ꞌphê‑ꞌsô vảy ꞌháu ꞌnặn pên#nháư.” Khék ꞌhọng dú ꞌsướng ꞌnặn đảy dáo song ꞌchớ ꞌlống#ꞌhố.
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Phủ téng đa ꞌmướng ꞌnặn so hảm, phen ꞌcốn ꞌtếng lai chắng cuốm ꞌlống ꞌlẹo bók sau#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌtếng lai#ꞌhới, ꞌcốn ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌháu pên phủ pảy pốc au ꞌhướn vảy ꞌsớ phủ nháư ꞌbá ꞌnáng ꞌA‑tê‑ꞌma, ꞌtếng hún ꞌbá ꞌnáng ăn đảy tốc ꞌmá té ꞌphạ#ꞌnặn, ꞌchu ꞌcốn phaư ꞌcọ ꞌhụ#mết.
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: Senhores, efésios: quem, porventura, não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu de Júpiter?
36 ꞌViạk ꞌnị báu#ꞌmí phaư thiêng sia#đảy. ꞌSướng ꞌnặn ꞌpi ꞌnọng ꞌcoi kin ꞌcoi dú ꞌnhá ꞌhọn chaư săng#ꞌnớ.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos mantenhais calmos e nada façais precipitadamente;
37 ꞌPi ꞌnọng pay pắt ꞌpứng ꞌcốn ꞌnặn#ꞌmá, sau ꞌcọ báu#đảy ꞌlặc au ꞌchương khong săng nẳng ꞌhướn vảy#ꞌsớ, báu#đảy pák đu ꞌngai ꞌthớn ꞌbá ꞌnáng ꞌháu#săng.
37 porque estes homens que aqui trouxestes não são sacrílegos, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 ꞌSướng#ꞌnặn, ꞌva ꞌtan Đê‑ꞌmê‑ꞌthi‑ô cắp ꞌpứng ꞌchang ꞌhuôm ꞌviạk ꞌsướng điêu căn ꞌnặn hák ꞌmí ꞌquám săng ꞌchí ꞌkiện#phaư, ꞌmự téng ꞌvạy ta ꞌván ꞌcọ#ꞌmí, ông quan bản ꞌmướng ꞌcọ#ꞌmí, é ꞌkiện phaư ꞌcọ#ꞌkiện.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, há audiências e procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 ꞌVa ꞌpi ꞌnọng hák ꞌmí ꞌviạk săng#máư, ꞌcọ chắng ꞌcoi ꞌsúm căn ꞌtoi bản ꞌmướng ꞌlớng#ꞌdệt, ꞌmá ꞌvạu căn hảư ꞌmắn ꞌmộm ꞌmắn ꞌlẹo#sia.
39 Mas, se alguma outra coisa pleiteais, será decidida em assembleia regular.
40 ꞌViạk ók ꞌmự#ꞌnị, dản ꞌcốn Lôm ꞌchí ꞌmí ꞌquám ꞌkiện#ꞌva ꞌháu hák có ꞌnắn ꞌnướng#khửn, ꞌlẹo ꞌchí báu#ꞌmí ꞌsướng kẻ tóp sau#đảy, ꞌpưa#ꞌva ꞌviạk ꞌnắn ꞌnướng ꞌnị ꞌvạu ꞌmá ꞌlẹo ꞌcọ báu#ꞌmí săng#mết.”
40 Porque também corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 ꞌVạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌlẹo, phủ téng đa ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌcọ sắng hảư nhá ꞌsúm#sia.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.