Rute 3
BIM vs ARC
1 Daa ŋanŋaa nna nba din gar, ki Nawomi yet Ruf a, “N saa lon jɔɔ ki tura, ki fii mɔk a yur po ŋaak.
1 E disse-lhe Noemi, sua sogra: Minha filha, não hei de eu buscar descanso, para que fiques bem?
2 Bant nan Boas tee ti nikpiimɔe, wunba yaa ŋaateeb ki a daan tuu tuun namm na. Gbiintir, daajoouk na u sii boo jeet.
2 Ora, pois, não é Boaz, com cujas moças estiveste, de nossa parentela? Eis que esta noite padejará a cevada na eira.
3 Li paak, wurin ki sɔɔr tulaarii ki lia a taŋant. A teen nna gbenn, fan saan waa boo jeet sian na. Ŋaan a daa te ki u bant nan a be, ki wun di ki bia nyu ki gbenna.
3 Lava-te, pois, e unge-te, e veste as tuas vestes, e desce à eira; porém não te dês a conhecer ao homem, até que tenha acabado de comer e beber.
4 Yabit ki bann waa saa dɔɔr sian. Wu-u gɔɔn yoo nba, fan saan bakit u bonpiŋir na, ki kɔɔ dɔɔr u taa poo. U saa wanna faa saa teen biaŋinba.”
4 E há de ser que, quando ele se deitar, notarás o lugar em que se deitar; então, entra, e descobrir-lhe-ás os pés, e te deitarás, e ele te fará saber o que deves fazer.
5 Ki Ruf jiin a, “Linba ki a wannin na kur, n saa tuma.”
5 E ela lhe disse: Tudo quanto me disseres farei.
6 Li yoo na ki Ruf teen siir ki saan jarik paak, ki saa tun biaŋinba ki u sipook wannɔ na.
6 Então, foi para a eira e fez conforme tudo quanto sua sogra lhe tinha ordenado.
7 Boas nba dii ki nyuu gbenn yoo nba, u ji din be u yamanie, ki saan dɔɔr kpian jekpekir ki gɔɔnt. Ki Ruf lɔmii ki baar tan dekin bakit u bonpiŋir na, ŋaan dɔɔr bɔkin u taa po.
7 Havendo, pois, Boaz comido e bebido, e estando já o seu coração alegre, veio deitar-se ao pé de um monte de cereais; então, veio ela de mansinho, e lhe descobriu os pés, e se deitou.
8 Ki Boas tan yerik nyiɔk na ki labir, ki la ki poo dɔɔ bɔɔkɔ, ki li yaar litɔ.
8 E sucedeu que, pela meia-noite, o homem estremeceu e se voltou; e eis que uma mulher jazia a seus pés.
9 Ki u boi a, “Ŋmee na?”
9 E disse ele: Quem és tu? E ela disse: Sou Rute, tua serva; estende, pois, tua aba sobre a tua serva, porque tu és o remidor.
10 Ki Boas jiin a, “N bipoo, Yennu n teen piisin a paak. Bannu nba ki a tuun mɔtana na, a wann kpiir ki li poŋ gar faa din be nan a sipooka. A bo saa fit lin lon naasimɔ, waa mɔk, koo waa ki mɔki, ki kunɔ, ŋaan a ki teen nna.
10 E disse ele: Bendita sejas tu do Senhor , minha filha; melhor fizeste esta tua última beneficência do que a primeira, pois após nenhuns jovens foste, quer pobres quer ricos.
11 Ruf, a daa biir a pare. Faa loon biaŋinba kur, n saa tuma. Doo na niib kur mi nan a tee niŋanɔe.
11 Agora, pois, minha filha, não temas; tudo quanto disseste te farei, pois toda a cidade do meu povo sabe que és mulher virtuosa.
12 Li tee mɔniie nan n tee i nikpiimɔe, ki bia tee mii gorii-i, ŋaan jasɔɔ be ki mantik kpiin nani.
12 Porém, agora, é muito verdade que eu sou remidor; mas ainda outro remidor há mais chegado do que eu.
13 Dɔɔt, ki sanyiɔk ni tin won laan u saa sak kii goriia, koo u kan saki. Li-i tee ki u sak, li ŋan. Ŋaan li-i tee ki u yêt, n por Yennu nan n saa gotawa. Dɔɔt ki lin yenta.”
13 Fica-te aqui esta noite, e será que, pela manhã, se ele te redimir, bem está, ele te redima; porém, se te não quiser redimir, vive o Senhor , que eu te redimirei; deita-te aqui até à manhã.
14 Ki Ruf dɔɔr Boas taa po, ki li tan yentir ki u fiir. Li din ki yent gbenn kaawa ki u fiiri, kimaan Boas din ki loon niib n bann nan u won dɔɔr u boori.
14 Ficou-se, pois, deitada a seus pés até pela manhã e levantou-se antes que pudesse um conhecer a outro, porquanto disse: Não se saiba que alguma mulher veio à eira.
15 Waa fiir yoo nba ki Boas pakɔ nan wun yit u saarik ki lat tiŋ ni. Ki u teen nna, ki Boas teen jebin ki li tee nan tatilaauk na, ki lor jinnɔ, ki u kun nann.
15 Disse mais: Dá cá o roupão que tens sobre ti e segura-o. E ela segurou-o; e ele mediu seis medidas de cevada e lhas pôs em cima; então, entrou na cidade.
16 Waa baar ŋaak ki u sipook boiɔ a, “N bipoo, a la nlee?”
16 E veio à sua sogra, a qual disse: Como se te passaram as coisas, minha filha? E ela lhe contou tudo quanto aquele homem lhe fizera.
17 “U yet a n kan ŋmat a boor niipia, ki turin jeet na.”
17 Disse mais: Estas seis medidas de cevada me deu, porque me disse: Não vás vazia à tua sogra.
18 Nawomi din pak Ruf a, “Ruf, maakit a mɔŋ ki tin la laa saa dɔɔr biaŋinba. Boas kan kar dinna, see ki u yabir ŋamm maan na kur.”
18 Então, disse ela: Sossega, minha filha, até que saibas como irá o caso, porque aquele homem não descansará até que conclua hoje este negócio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?