Números 20
BIM vs NAA
1 Israel teeb kur din baar Sinn kunkoouk paak, sinsinn ŋmaarik na ni, ki chaan bi kaaŋ Kades. Leŋe ki Miriam kpo, ki bi piiu.
1 Toda a congregação dos filhos de Israel chegou ao deserto de Zim, no primeiro mês, e o povo ficou em Cades. Ali Miriã morreu e ali ela foi sepultada.
2 Nyun din kaa siaminba ki bi chaan kaaŋ na, ki niib na kur tikir Moses nan Aarɔnn boor,
2 Não havia água para o povo. Então se ajuntaram contra Moisés e contra Arão.
3 ki kɔn nan Moses ki yeen a, “Ti-i bonni kpo Yennu tɔɔnn, yoo nba ki ti ninjamm din kpo na, li bo sii sɔ.
3 E o povo discutiu com Moisés, dizendo: — Antes tivéssemos morrido quando os nossos irmãos morreram diante do
4 Bee ki a baar nant kunkoouk na paak a timm nan ti bonkobit n kpo nna na?
4 Por que vocês trouxeram a congregação do Senhor a este deserto, para morrermos aqui, nós e os nossos animais?
5 Bee ki a nyii nant Ijipt ki tan baar nant ninbaatir boor nba ki siar ki pia na, siaminba ki jeet kaa, ki tilontii kaa na? Ki nyun bia kaa ki ti saa nyu.”
5 E por que vocês nos tiraram do Egito, para nos trazer a este lugar horrível, onde não há cereais, nem figos, nem vinhas, nem romãs, nem água para beber?
6 Ki Moses nan Aarɔnn nyii niib na ni, ki saan Yennu lanbouŋ tammɔb na ni, ki saa gbaan ki tibin, ki bi yugbia siit tiŋ; ki Yennu maŋ yentsaakar dɔkit bi paak.
6 Então Moisés e Arão saíram da presença do povo e foram para a porta da tenda do encontro e se lançaram sobre o seu rosto; e a glória do Senhor lhes apareceu.
7 Ki Yennu yet Moses a,
7 O Senhor disse a Moisés:
8 “Jiin patu nba be mɔlor lakir tɔɔnn po na, ki fin nan a yɔɔrɔ Aarɔnn n yiin niib na kur ki taamm, ki a pak tur tanpiiuk na bi numm ni, ki nyun saa nyi tanpiiuk na ni. Nna bannue ki a saa nyinn nyun tanpiiuk ni ki tur niib na, ki ŋamm nan bi bonkobit n nyu.”
8 — Pegue o seu bordão e ajunte o povo, você e Arão, o seu irmão. E, diante do povo, falem à rocha, e ela dará a sua água. Assim vocês tirarão água da rocha e darão de beber à congregação e aos animais.
9 Tɔn, ki Moses jii patu na mɔlor lakir na boor, nan biaŋinba ki Yennu wannɔ na.
9 Então Moisés pegou o bordão que estava diante do Senhor , como este lhe havia ordenado.
10 Ki ŋɔɔ nan Aarɔnn taan niib na kur, tanpiiuk na boor. Ki Moses maŋ yetib a, “Gbiintir man, yimm kpikpiruk damm na. Ti nyinn nyun tanpiiuk na niŋ ki turi ni-i?”
10 Moisés e Arão reuniram o povo diante da rocha. Então Moisés lhes disse: — Agora escutem, rebeldes! Será que teremos de fazer com que saia água desta rocha para vocês?
11 Moses din jii patu na ki donn sanpaapo, ki faa tann na taar munlee. Ki nyunchiɔŋ nyii, ki niib na nan bi bonkobit kur nyuu.
11 Moisés levantou a mão e feriu a rocha duas vezes com o seu bordão, e saíram muitas águas; e a congregação e os seus animais beberam.
12 Ki Yennu yakii nan Moses nan Aarɔnn ki yet a, “Yaa ki mɔk yada nanin, ki ki baakit n kasii paŋ niib na numm ni na, n beeri nan i kan jii niib na ki kɔɔ namm tiŋ nba ki n sat mɔb nan n saa jii ki turib na ni.”
12 Mas o Senhor disse a Moisés e a Arão: — Porque não creram em mim, para me santificarem diante dos filhos de Israel, vocês não farão entrar este povo na terra que lhe dei.
13 Linba na din tun Meriba-e, siaminba ki Israel teeb pak ki biir Yennu na, leŋe ki u din wannib nan u tee kasii Yennu.
13 São estas as águas de Meribá, porque os filhos de Israel discutiram com o Senhor ; e o Senhor se santificou neles.
14 Ki Moses tun toomii ki bi nyii Kades ki saan Edom kpanbar boor, ki saa yetɔ a, “A ninjamm Israel boorue tunt nan mɔmaan na. A mi fara kur nba baarit.
14 De Cades, Moisés enviou mensageiros ao rei de Edom, para dizer-lhe: — Assim diz o seu irmão Israel: Você conhece todas as aflições que nos sobrevieram.
15 Ti yeejamm din saan Ijipt ki kɔɔ leŋ ki li wei bonchiann; ki Ijipt teeb na daamii ti yeejamm, ki bia tan daamiit.
15 Sabe como os nossos pais desceram ao Egito, e nós moramos no Egito muito tempo, e como os egípcios nos maltrataram, a nós e aos nossos pais.
16 Ki ti fabin tur Yennu ki boi sommir po, ki u gbat ti fabinii, ki tun malaka ki u nyii nant Ijipt tiŋ ni. Mɔtana ti ji be Kades-e, ki li tee doo nba kpia a tiŋ kpaar.
16 Clamamos ao Senhor , e ele ouviu a nossa voz; mandou o Anjo e nos tirou do Egito. E eis que estamos em Cades, cidade nos confins do seu país.
17 Chanbaa, sakin ki tin gar a tiŋ ni. Timm nan ti bonkobit kan nyik sɔnu tɔkinu, ŋaan somm i kpaant ni, koo ki somm i tilontii nyaka. Ti bia kan nyu i bunbuna ni nyun. Ti saa somm sɔnu ni kɔɔe, nan taa tan saa nyi a tiŋ ni.”
17 Deixe-nos passar pela sua terra. Não passaremos pelo campo, nem pelas vinhas, nem beberemos a água dos poços. Iremos pela estrada real. Não nos desviaremos para a direita nem para a esquerda, até que passemos pelo seu país.
18 Ki Edom teeb na jiin a, “Ti yêta. Ti kan sak ki yin gar ti tiŋ ni. Li-i tee ki i bikini, ti saa nyie ki tooki nan jatiat.”
18 Porém o rei de Edom respondeu: — Não passem por aqui! Se o fizerem, sairei com a espada ao encontro de vocês.
19 Ki Israel teeb na yet a, “Ti sii somm sɔnu ni kɔɔe, ŋaan li-i tee ki ti nyuu i nyun, koo ki ti bonkobit nyuu, ti saa pa li paaka. Ti kpan loon ki tin tɔkin sɔnu ni kɔɔe ki gar, siar ki pukini.”
19 Então os filhos de Israel lhe disseram: — Passaremos pelo caminho principal, e, se nós e o nosso gado bebermos das águas de vocês, pagaremos o preço delas. Não queremos outra coisa a não ser passar a pé.
20 Ki Edom teeb na bia ŋamm jiin a, “Ti yêta,” ŋaan te ki bi kunkɔnkɔnna nyii ki yaba, ki saa a bin took Israel teeb.
20 Mas o rei de Edom respondeu: — Vocês não podem passar! E o rei de Edom veio ao encontro deles, com muita gente e com mão forte.
21 Edom teeb nba poŋ yet nan Israel teeb kan gar bi tiŋ ni na, ki Israel teeb lɔk ki gar gann po.
21 Assim os edomitas se recusaram a deixar Israel passar pelo seu país, e por isso Israel se desviou dali.
22 Israel teeb kur din nyii Kades ki saan Hor jɔɔr boor.
22 Então partiram de Cades, e os filhos de Israel, toda a congregação, foram ao monte Hor.
23 Baa be Hor jɔɔr nba kpia Edom tiŋ na, ki Yennu yet Moses nan Aarɔnn a,
23 O Senhor disse a Moisés e a Arão no monte Hor, nos confins da terra de Edom:
24 “Aarɔnn kan kɔɔ tiŋ nba ki n jikit ki teen Israel teeb na ni. U saa kpoa, kimaan i banlee na yêt n mɔb, Meriba nyun boora.
24 — Arão será reunido ao seu povo, porque não entrará na terra que dei aos filhos de Israel, pois vocês foram rebeldes à minha palavra, nas águas de Meribá.
25 Jiin Aarɔnn nan u bija Eleasar ki saan namm Hor jɔɔr paak,
25 Chame Arão e Eleazar, o filho dele, e diga-lhes que subam o monte Hor.
26 ki saa liat Aarɔnn liant leŋ ki lann u bija Eleasar, kimaan Aarɔnn saa kpo leŋe.”
26 Depois tire as vestes sacerdotais de Arão e coloque-as em Eleazar, o filho dele; porque Arão será reunido ao seu povo e ali morrerá.
27 Ki Moses tun biaŋinba ki Yennu wannɔ na. Ki bi fiir niib na kur numm ni, ki doo Hor jɔɔr paak.
27 Moisés fez como o Senhor lhe havia ordenado. Subiram o monte Hor, diante dos olhos de toda a congregação.
28 Ki Moses liat mannteeb liant na Aarɔnn paak, ki lann u bija Eleasar. Aarɔnn din kpo jɔɔr na paake. Ki Moses nan Eleasar sik jɔɔr na, ki jen niib na boor.
28 Moisés tirou as vestes sacerdotais de Arão e as pôs em Eleazar, o filho dele. E Arão morreu ali, no alto do monte. Depois disso Moisés e Eleazar desceram do monte.
29 Niib na kur nba gbat nan Aarɔnn kpowa na, ki bi bui fabin u kuun po daapiintaa.
29 Quando toda a congregação soube que Arão era morto, toda a casa de Israel chorou por Arão durante trinta dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?