Mateus 22

BIM vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ki Yiisa bia piin ki yiin barjokit ki teen niib maŋ a:
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 “Yennu naan tee nan batsɔɔ nba din teen siir a wun teen poochiann jaamm ki tur u bija nae.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 U din tan tun u daaba a bin saan bet niib nba ki u daan poib na a bin baar; ŋaan ki bi ki loon bin baari.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Ki u ŋamm tun daabileeb ki betib a ‘Ii saa man ki bet niib nba ki n daan poib na, a jaamm jeet teen siira; n poŋ kpii naajai nan bonkob-kpamma, ki li kur teen siira; li paak, bii saana ki tan di jaamm maŋ.’
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 Ŋaan waa daan poi binba maŋ ki gbiint ki tur u daaba, ŋaan yaat yaat ki saan bi toona ni: ki yenɔ doo u kpaab, ki lɔɔ mun saan bont kɔiu daak ni.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Ŋaan ki siab mun soor u daaba na ki boob ki saa kpiib.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Ŋanne ki bat na wutoor doo bonchiann; ki u tun u kunkɔnkɔnna, ki bi saan ki saa kpii nikpiira maŋ, ŋaan joo bi doo muu.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 Li poorpo bat na ji din yiin u daaba ki tan betib a ‘Poochiann jeet na teen siira, ŋaan niib nba ki n daan dɔŋ poib na ji ki ŋan nanni.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Li paak, ii saa man sɔnjara ni, ki yiin binba kur ki i lab, ki bin baar na ki tan di jaamm maŋ.’
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Ki u daaba na nyii ki saan sɔnjara ni, ki saa yiin binba kur ki bi lab, li nibiit nan niŋamm; ki bi baar tan gbee poochiann ŋaak na kenken.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 “Tɔn, ki bat na tan kɔɔ a wun gɔn poochiann niib maŋ, ki la jɔɔ nna ki u foo bi sinsuuk ni ki ki lia poochiann jaamm tiati.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Ki bat na boiɔ a ‘N yɔɔk, a teen nlee ki tan kɔɔ nna ŋaan ki ki lia poochiann jaamm na tiati?’ Ki jɔɔ na ki jiin siari.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Ki bat na bet u ŋaajab na a, ‘Lorimɔ man, u nii nan u taa, ki nyi saa lu-u nanyer po bunbɔnn ni. Leŋewa ki u sii mɔ fabin ki ŋman nyana.’ ”
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Ki Yiisa joont, ki yet a “Yennu yiin niib bonchianne, ŋaan u tan saa gann waaminnae.”
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Ki Farisiinba na saan ki saa lor baa saa teen biaŋinba ki la Yiisa mɔbonkpetir.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Ŋanne ki bi tun bi poorpoweiteeb nan Bat Herod poorpojɔɔmu Yiisa boor, ki bi saa boiɔ a “Wanntɔɔ, ti mi nan a tee barmɔnpakirɔe, ki want niib Yennu sɔnu nan barmɔnii, ki ki fiin niib po, kimaan a baka kaa nan nisaarik nba tee wunba.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Li paak, betirit, a dukii nlee ki jiin lampo panu po? Ti sennu chabit nan tii pa lampo kii teen Rom tiŋ kpanbar Siisa, amii ti daa pa?”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Yiisa din mi bi dudukbiit maŋ. Li paak, ki u jiin betib a “Yimm kpinkpannii damm na, bee ki i loon yin kɔɔnin jinjammii ni?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Wantin man likirib nba ki ti saa jii pa lampo maŋ.” Ki bi jii likirib ki turɔ.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ki u boib a “Ŋmee naauŋ nan sanne be likirib na paaki?”
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Ki bi jiin a “Siisa yare.” Ki Yiisa betib a “Tɔn, ii yenn-ii pa man kii teen Siisa linba tee u yar, ŋaan mun bia kii pa kii teen Yennu linba tee Yennu yar.”
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Baa gbat linba na ki li ji bakitib, ki bi seet nyii, ŋaan nyikɔ.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Li daar maŋ ki Sajusiinba siab baar Yiisa boor. (Ŋamme din tuu yaa kpeemm tan kan fiir kuun ni na.)
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 Bi din bet Yiisa a “Wanntɔɔ, Moses din wann nan li-i tee ki jɔɔ kɔɔn u poo ŋaan kpo ki ki mar biki, a u naa bik n faar u pakɔɔk maŋ ki mar waas tur kpeemmɔ na.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Jab banlore nba tee naanɔɔk din be doo na ni, ki saakɔɔ po tan kɔɔn poo ki ki mar biki, ŋaan kpo, ki u naa bik faarɔ.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Ki li tun nna ki tur wunba pukin banlee, nan wunba pukin bantaa ni, ki saa gbenn jab banlore maŋ.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Li poorpo ki poo na tan joont kpo.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Li paak, li-i tee ki kpeemm fiiru daar baari, bi ŋmee tan sii yen poo maŋi? Kimaan bi kur din kɔɔnɔwa.”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Ki Yiisa betib a “I bota, kimaan i ki mi Yennu gbouŋ, ki bia ki mi waa mɔk paŋ biaŋinba.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Kpeemm-i taŋi fiir kuun ni, bi sii tee nan malakanba nba be Yendɔuŋ ni nae. Pookɔɔnt nan jakunt tan sii kaa.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Tɔn, ki jiin kpeemm fiiru po, i ki mi karin linba ki Yennu piaki u gbouŋ ni na-a?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 a, ‘Mine tee Abraham Yennu, nan Aisak Yennu, nan Jakɔb Yennu.’ Niib na nba din poŋ kpo sianyoowa na, ŋaan bi bia lek daa fo, kimaan Yennu ki tee kpeemm Yennu kaa, u tee footib Yennu-e.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Niib na nba din gbat u wannu maŋ, ki li bakitib.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Farisiinba na nba din gbat a Yiisa mɔmaan na nyann Sajusiinba na, ki bi taan leeb ki baar.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Ki bi ni yenɔ nba tee sennu wanntɔɔ na boi Yiisa buboit, a wun jammɔ, a
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 “Wanntɔɔ, sennlanupoe tee sennjaann ki gar sennii na kuri?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Ki Yiisa jiinɔ a “ ‘Ii loon a Yomdaanɔ Yennu, kii mantik-ii loonɔ nan a par kura, nan a seek kura, nan a dudukit kura.’
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Sennu na tee sennjaanne ki bia tee sinsinn sennu.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Linba pukin ŋanlee ni ki tee barkpann mun bia tee nnae, ‘Ii loon a lɔɔ nan faa loon a mɔŋ biaŋinba na.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Moses sennu na kura, nan Yennu sɔkiniinba wannu na kura gaa sennii ŋanlee na paake.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Farisiinba na nba din lakin leeb yoo nba, ki Yiisa boib a
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 “I dukin nlee ki jiin Yennu Niganntɔɔ Masia na po? U tee ŋmee yaaboonne?”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Ki u ji boib a “Ki bee ki Defid din yiinɔ a ‘Yomdaanɔ?’ Yennu Seyeeŋ nba din gbee Defid na ki u yet a
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Yennu din yet n Yomdaanɔ a,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Li paak, Defid nba din yiin Masia a ‘Yomdaanɔ’ na, nlee ki Masia tee ŋɔɔ Defid yaaboonni?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Sɔɔ din ki fit jiin u buboit maŋi; li paak, laa nyii li daar maŋ ki saa, sɔɔ ji din ki mɔk par ki saa boi Yiisa buboisiati.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra