Marcos 3

BIM vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ŋanne ki Yiisa ŋmat kɔɔ Yenjiantu diiuk ni, ki jasɔɔ be leŋ ki tee nuukpeenn.
1 E outra vez entrou na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada.
2 Ki nisiab be leŋ ki gorii Yiisa, a bin laan u saa te ki nuukpeenn daanɔ maŋ n la laafia foon daari, ki bin pak biirɔ.
2 E estavam observando-o se curaria no sábado, para o acusarem.
3 Ŋanne ki Yiisa yiin nuukpeenn daanɔ na a “Baat nna,”
3 E disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e vem para o meio.
4 ŋaan boi niib na a “Ti sennu chab a tii sommit niib foon daar koo ti biiribe? Ti tinn niib koo ti kpibi?”
4 E perguntou-lhes: É lícito no sábado fazer bem ou fazer mal? Salvar a vida ou matar? E eles calaram-se.
5 Ki u gotib ki lint nan wutoor, kimaan u par din biir bonchiann bi ninkoonii na paak; ki u ŋmant ki bet jɔɔ maŋ a “Tantir a nuu maŋ.” Ki u tant, ki li la laafia.
5 E, olhando para eles em redor com indignação, condoendo-se da dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a mão. E ele a estendeu, e foi-lhe restituída a mão, sã como a outra.
6 Li yoo na ki Farisiinba na ŋmat nyii, ki ŋamm nan Bat Herod poorpojɔɔmu lor soor nan leeb baa saa teen biaŋinba ki kpi Yiisa.
6 E, tendo saído os fariseus, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, procurando ver como o matariam.
7 Ki Yiisa nan u poorpoweiteeb fiir ki sik Galilii mɔkgbeŋir na kpiŋ, ki nibur wei u poor. Bi din nyii Galilii nan Judea
7 E retirou-se Jesus com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galileia, e da Judeia,
8 nan Jerusalem nan Idumea nan Jɔɔdann mɔk-pootir, nan Taya nan Sidonn tingbouŋ nie, ki yab bonchiann, ki tikir u boor; baa gbat nan u tuun toongbeŋa na paak, ki bi baar u boor mɔkgbeŋir na kpiŋ.
8 e de Jerusalém, e da Idumeia, e dalém do Jordão, e de perto de Tiro, e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas fazia, vinha ter com ele.
9 Ki u bet u poorpoweiteeb a bin la burgbetir ki turɔ, ki wun kɔɔ kar ki wann niib maŋ Yennu maan, ki nibur na tan daa tutɔ,
9 E ele disse aos seus discípulos que lhe tivessem sempre pronto um barquinho junto dele, por causa da multidão, para que o não comprimisse,
10 kimaan waa din te ki baatib bonchiann la laafia na paake ki binba kur yiar ji nakii a bin siiu.
10 porque tinha curado a muitos, de tal maneira que todos quantos tinham algum mal se arrojavam sobre ele, para lhe tocarem.
11 Narinbiit nba be binba ni na nba din tuu lau yoo nba kur, bi din tuu baa u tɔɔnne ki faa wuyikiŋ ki yeen a “Fine tee Yennu Bija.”
11 E os espíritos imundos, vendo-o, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Ki u kpaamm nan ninmɔnn a bi daa mɔɔntirɔ ki teen niibi.
12 E ele os ameaçava muito, para que não o manifestassem.
13 Li poor po ki Yiisa doo kunkonn paak ŋaan yiin binba ki u loon na, ki bi baar u boor.
13 E subiu ao monte e chamou para si os que ele quis; e vieram a ele.
14 Ki u gann niib piik nan banlee, ki yib toomiinba, a bii be u boor ki wuu tuumm ki bii mɔɔntir u barŋanii,
14 E nomeou doze para que estivessem com ele e os mandasse a pregar
15 kii bia kii mɔk yiikoo kii nyint narinbiit niib ni.
15 e para que tivessem o poder de curar as enfermidades e expulsar os demônios:
16 Waa din gann niib nba piik nan banlee na, bi sanae na: Simonn, wunba ki Yiisa din purɔ Piita na;
16 Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 nan Jeems nan u naa bik Jɔɔnn, binba din tee Sebedii waas na, ki Yiisa purib Boanejes, ki li paak tee satianii waas;
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 nan Andru nan Filip, nan Batolomiu, nan Matiu, nan Tomas, nan Jeems wunba tee Alfeus bija na, nan Tadeus, nan Simonn, wunba din loon ŋamm Juu teeb-ii yen bi mɔŋ na,
18 André, e Filipe, e Bartolomeu, e Mateus, e Tomé, e Tiago, filho de Alfeu, e Tadeu, e Simão, o Zelote,
19 nan Judas, wunba din tan nyii Yiisa poor na.
19 e Judas Iscariotes, o que o traiu.
20 Li poor po ki Yiisa kun; ki nibur tikir ŋɔɔ nan u poorpoweiteeb boor, ki bi tan kɔŋ yaak nan jeet dinu.
20 E foram para uma casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal maneira que nem sequer podiam comer pão.
21 U ŋaateeb nba din gbat nna, ki bi mi a u waate, ki bi baar a bin soorɔ.
21 E, quando os seus parentes ouviram isso, saíram para o prender, porque diziam: Está fora de si.
22 Ki Yennu sennu wanntesiab nba nyii Jerusalem na mun din yet a “Narinbiit bat Beelsebul nae be u yur ni, ki u nyint narinbiit niib ni ŋɔɔ Beelsebul yiikoo ni.”
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Tem Belzebu e pelo príncipe dos demônios expulsa os demônios.
23 Ki Yiisa yiin wannteeb maŋ a bii baat na, ŋaan yimm barjokit ki boib a “Sintaanii saa sak nyinn u mɔŋa-a?
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Naan niib-i ŋmat kɔn ki tookit bi leeb, bi naan maŋ kan fit seti.
24 Se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Ki ŋaak niib-i ŋmat kɔn nan leeb, bi ŋaak maŋ kan fit seti.
25 e se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Ki Sintaanii-i ŋmat kɔn nan u mɔŋi, u kan fit seti, u joontue na.
26 Se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes, tem fim.
27 “Sɔɔ kan fit kɔɔ paŋ daanɔ ŋaak ni ki saa jan u mɔkinti, see ki u dɔŋ lorɔ ŋaan yen ji fat u ŋaak maŋ.”
27 Ninguém pode roubar os bens do valente, entrando-lhe em sua casa, se primeiro não manietar o valente; e, então, roubará a sua casa.
28 Ki Yiisa tukin ki yetib a “Barmɔniie ki n beeri na, Yennu saa nyik chab nisaarii bi biit nan bi barbiit kura;
28 Na verdade vos digo que todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e toda sorte de blasfêmias, com que blasfemarem.
29 ŋaan wunba kur piak barbiit ki teen Yennu Seyeeŋ, Yennu kan mi nyik chab li daanɔ faba.”
29 Qualquer, porém, que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca obterá perdão, mas será réu do eterno juízo.
30 Linba din te ki Yiisa pak nna maŋ tee nnae, baa din yet a “Narinbiiuko be u yur ni na.”
30 (Porque diziam: Tem espírito imundo.)
31 Li yoo na ki Yiisa naa nan u waarii baar ki see nanyer po, ŋaan tun sɔɔ a wun yiinɔ na.
31 Chegaram, então, seus irmãos e sua mãe; e, estando de fora, mandaram-no chamar.
32 Ki nibur kar ki lintɔwa, ki u be sinsuuk ni; ki bi yetɔ a “A naa nan a waarii be nanyer po ki loona.”
32 E a multidão estava assentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos te procuram e estão lá fora.
33 Ki u boib a “Ŋmee ji tee n naa, ki lamme mun tee n waarii?”
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 ŋaan got binba kar u boor na ki yet a, “N naa nan n waariie be nna na.
34 E, olhando em redor para os que estavam assentados junto dele disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
35 Wunba kur tuun Yennu loomm, ŋɔɔe tee n ninja nan n niipoo nan n naa.”
35 Porquanto qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, e minha irmã, e minha mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra