Lucas 2
BIM vs ARIB
1 Li yoo na ki kpanbara yudaanɔ Ɔgustus tur mɔb u yent ni a bin sɔb sɔɔ kur sann nikant ni.
1 Naqueles dias saiu um decreto da parte de César Augusto, para que todo o mundo fosse recenseado.
2 Ŋanne tee sinsinn nikant sɔbu, ki Kirinius tee Siria tiŋ yudaanɔ li yoo.
2 Este primeiro recenseamento foi feito quando Quirínio era governador da Síria.
3 Li paak, sɔɔ kur din kun u doo ni a bin saa sɔb u sann,
3 E todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 ki Joosef mun din nyii Nasaref nba be Galilii yent ni na, ki saan Judea yent ni, ki kun kpanbar Defid doo Betlehem, kimaan u din tee Defid yaaboonne.
4 Subiu também José, da Galiléia, da cidade de Nazaré, à cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 Tɔn, ki u kpen a bin sɔb ŋɔɔ nan u sarkpeŋ Meeri sana; li yoo, ki Meeri mɔk poor.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Baa din daa be Betlehem na, ki Meeri maaru yoo tan jaŋ,
6 Enquanto estavam ali, chegou o tempo em que ela havia de dar à luz,
7 ki u mar u sapaanmar bonjak, ki jii tana ki bobinɔ, ki birɔ bonkobit burgbetir ni, kimaan saamm diiuk na ji din ki mɔk yiar nba ki bi saa dɔɔri.
7 e teve a seu filho primogênito; envolveu-o em faixas e o deitou em uma manjedoura, porque não havia lugar para eles na estalagem.
8 Pekpaarii mun din be doo maŋ ni ki kpaar pei nyiɔk, muuk ni.
8 Ora, havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, e guardavam durante as vigílias da noite o seu rebanho.
9 Ki Yennu malaka tan dɔkit bi paak, ki Yennu maŋ yentsaakar yent lintib. Ki jaŋmaanii soorib bonchiann.
9 E um anjo do Senhor apareceu-lhes, e a glória do Senhor os cercou de resplendor; pelo que se encheram de grande temor.
10 Ŋaan ki malaka na betib a, “Daa tiin jaŋmaanii man, kimaan n baar nan barŋaniie maa n wanni, linba saa tur niib kur parpeenn.
10 O anjo, porém, lhes disse: Não temais, porquanto vos trago novas de grande alegria que o será para todo o povo:
11 Dinna nyiɔk na bi mar i Tinntɔɔ, wunba tee Yennu Niganntɔɔ Masia na. Bi marɔ Defid doo nie.
11 É que vos nasceu hoje, na cidade de Davi, o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 I saa la sanpantik na boob tana ki dɔɔ bonkobit burgbetir ni; linba nae sii tee nyinn ki turi.”
12 E isto vos será por sinal: Achareis um menino envolto em faixas, e deitado em uma manjedoura.
13 Li yoo na ki Yendɔuŋ ni malakanba bonchiann dɔkit ki pukin malaka na po, ki yiin piak Yennu a:
13 Então, de repente, apareceu junto ao anjo grande multidão da milícia celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Dont Yennu sann sanpaapo man;
14 Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens de boa vontade.
15 Ki malakanba na tan nyik pekpaarii na, ŋaan ŋmat doo Yendɔuŋ ni. Ki bi yet bi leeb a, “Ŋaant man ki tin saan Betlehem ki saa got linba tun, ki ti Yomdaanɔ Yennu betit na.”
15 E logo que os anjos se retiraram deles para o céu, diziam os pastores uns aos outros: Vamos já até Belém, e vejamos isso que aconteceu e que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Ŋanne ki bi fiir saan yian yian ki saa baar ki la Meeri nan Joosef; ki sanpantik maŋ dɔɔ bonkobit burgbetir ni.
16 Foram, pois, a toda a pressa, e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura;
17 Baa baar lau yoo nba, ki bi mɔɔnt linba ki malaka na betib ki jiin bik maŋ po.
17 e, vendo-o, divulgaram a palavra que acerca do menino lhes fora dita;
18 Ki binba gbat pekpaarii na nba mɔɔnt linba na, ki li bakit bi kur.
18 e todos os que a ouviram se admiravam do que os pastores lhes diziam.
19 Ŋaan Meeri din tian linba tun na kur, ki dukii li po u par ni bonchiann.
19 Maria, porém, guardava todas estas coisas, meditando-as em seu coração.
20 Li poorpoe ki pekpaarii na ŋmat bi pei boor muuk ni. Baa saa na, ki bi piak dont Yennu sann, linba kur ki bi gbat ki la na paak; ki li set tee nan malaka nba betib biaŋinba na.
20 E voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes fora dito.
21 U maaru daa ŋanniin nie ki bi din pot u punn ki pur u sann Yiisa, sann nba ki malaka din pur ŋaan ki u poor daa ki soor na.
21 Quando se completaram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe dado o nome de Jesus, que pelo anjo lhe fora posto antes de ser concebido.
22 Tɔn, li din tan jaŋ nan Joosef nan Meeri n tun nan Moses sennu nba wann biaŋinba, ki mann maruŋ ki ŋamm bi mɔŋ Yennu boor na. Ŋanne ki bi ji din jii bik na ki saan nanɔ Jerusalem, a bin saa jiiu ki tur Yennu,
22 Terminados os dias da purificação, segundo a lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor
23 nan laa sɔb Yennu sennu ni na a, “Bikperik kur nba tee bonjak sii tee Yennu yɔɔe.”
23 {conforme está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito será consagrado ao Senhor},
24 Ki bi bia mann maruŋ nan Yennu nba din senn biaŋinba na a, “Bin lon lanjerii banlee koo ŋmanbira banlee ki mann.”
24 e para oferecerem um sacrifício segundo o disposto na lei do Senhor: um par de rolas, ou dois pombinhos.
25 Li yoo na ki jasɔɔ nna be Jerusalem, ki u sann tee Simeonn. U din tee burchimɔ nan yentinnɔe, ki Yennu Seyeeŋ be u ni, ki u guu yoo nba ki Yennu tan saa tinn Israel teeb.
25 Ora, havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem, justo e temente a Deus, esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Yennu Seyeeŋ maŋ poŋ din fiit ki wannɔ a u kan kpo see ki u tan la Yennu Niganntɔɔ Masia, wunba ki u din senn mɔsonn a u saa tumɔ na.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Li yoo na ki Yennu Seyeeŋ maŋ te ki Simeonn kɔɔ Yenjiantu ŋasaakak ni, ki saa la Yiisa baa nan u naa ki bi baar nanɔ a bin teenɔ nan sennu nba wann biaŋinba na.
27 Assim pelo Espírito foi ao templo; e quando os pais trouxeram o menino Jesus, para fazerem por ele segundo o costume da lei,
28 Ki Simeonn gaar bik maŋ ŋaan pak Yennu ki yet a:
28 Simeão o tomou em seus braços, e louvou a Deus, e disse:
29 “N Yomdaanɔ, min nba tee a daabir na,
29 Agora, Senhor, despedes em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 kimaan n mɔŋ mɔŋ ninbinn la Tinntɔɔ nba ki a tumɔ nawa,
30 pois os meus olhos já viram a tua salvação,
31 wunba ki a gann ki sennɔ ki tur nibooru kura.
31 a qual tu preparaste ante a face de todos os povos;
32 U sii tee yentu ki fiit a sɔnu ki wann binba ki tee Israel teeb na,
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo Israel.
33 Tɔn, Simeonn nba pakib ki jiin bik maŋ po biaŋinba na, ki li bakit bik na baa nan u naa bonchiann.
33 Enquanto isso, seu pai e sua mãe se admiravam das coisas que deles se diziam.
34 Ki Simeonn sat Yennu piisin bi paak, ŋaan bet bik na naa Meeri a, “Nnara, Yennu nyinn bik na ki sennɔ a Israel teeb bonchiann n baa yann u paak; ki leeb bonchiann mun bia tan saa tinn u paake. Ŋɔɔe tan sii tee nyinn nba ki niib bonchiann saa pak ki biir na;
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, mãe do menino: Eis que este é posto para queda e para levantamento de muitos em Israel, e para ser alvo de contradição,
35 linba na saa te ki bi woonin ni dudukit n nyi paanu. Ŋaan bonsiar tan saa tun ki biir a mɔŋ mɔŋ par bonchiann.”
35 sim, e uma espada traspassará a tua própria alma, para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 Tɔn, ki Yennu sɔkiniilɔɔ mun be leŋ ki tee poo, ki u sann tee Anna, wunba tee Fanuel bik, ki bia tee Aser booru ni nirɔ, ki din tee pookperchianwoŋ, wunba din yoo bina ŋanlore,
36 Havia também uma profetisa, Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Era já avançada em idade, tendo vivido com o marido sete anos desde a sua virgindade;
37 ki u sɔrɔ kpo ŋaan nyikɔ pakɔɔk ki u ji tee binpiinniin nan ŋanna; ŋaan u din tuu ki nak Yenjiantu ŋasaakak na ni yonnu nan nyiɔk, ki jiantir Yennu ki lorin mɔb ki meiɔ.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos. Não se afastava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Li yoo na ki u baar ki lab ki teen Yennu niipoouk, ki din piak bik na po ki teen binba kur din guu yoo nba ki Yennu yaa wun tinn Jerusalem teeb na.
38 Chegando ela na mesma hora, deu graças a Deus, e falou a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Ki Joosef nan Meeri nba din tun gbenn Yennu sennu nba wann biaŋinba na, li yoo ki bi ŋmat kun Nasaref nba be Galilii yent ni na.
39 Assim que cumpriram tudo segundo a lei do Senhor, voltaram à Galiléia, para sua cidade de Nazaré.
40 Ki bik na tan kpaat nan paŋ nan subinii bonchiann, ki Yennu par mei u paak.
40 E o menino ia crescendo e fortalecendo-se, ficando cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Tɔn, binn kur ki Yiisa baa nan u naa tuu saan Jerusalem ki saa di yukitgar tiaru jaamm.
41 Ora, seus pais iam todos os anos a Jerusalém, à festa da páscoa.
42 Yoo nba ki Yiisa din tan baar binpiik nan ŋanlee na, ki bi saan a bin saa di jaamm maŋ nan biaŋinba ki bi tuu tee na.
42 Quando Jesus completou doze anos, subiram eles segundo o costume da festa;
43 Jaamm daa maŋ nba din tan gbenn yoo nba, ki bi ji piin kunu, ŋaan Yiisa biar be Jerusalem, ki u damm ki mi nan u biari.
43 e, terminados aqueles dias, ao regressarem, ficou o menino Jesus em Jerusalém sem o saberem seus pais;
44 Bi din dukii a u be nibur na nie, ki bi somm daar maŋ kur; ŋanne ki bi ji loonɔ bi niib ni nan bi leeb ni,
44 julgando, porém, que estivesse entre os companheiros de viagem, andaram caminho de um dia, e o procuravam entre os parentes e conhecidos;
45 ŋaan ki ki lau. Ki bi din ŋmat saan Jerusalem ki saa loonɔ leŋ.
45 e não o achando, voltaram a Jerusalém em busca dele.
46 Daa ŋantaa daar ki bi tan lau Yenjiantu ŋasaakak ni, ki u lakin kar nan wannteeb yudamm ki gbiintir bi maan ŋaan bia boib buboit.
46 E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e interrogando-os.
47 Ki li bakit binba kur gbiintirɔ na, nan waa teen biaŋinba ki mɔk bannu ki piak ki jiintib na.
47 E todos os que o ouviam se admiravam da sua inteligência e das suas respostas.
48 Ki u baa nan u naa nba lau leŋ na, ki li bakitib bonchiann; ki u naa ji boiɔ a, “N bik, bee ki a teent nna? A ki mi a min nan a baa la parbiir hei ki loomani-i?”
48 Quando o viram, ficaram maravilhados, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que procedeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu ansiosos te procurávamos.
49 Ki u jiin ki boib a, “Bee ki i loonimi? I ki mi nan n saa fabir kii be n Baa toona nie-e?”
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que eu devia estar na casa de meu Pai?
50 Ŋaan bi din ki bann u maan maŋ paaki.
50 Eles, porém, não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Ŋanne ki bi din ŋmat nan Yiisa ki sik Nasaref, ki u saak bi mɔb. Ki u naa tian linba tun na kur u par ni.
51 Então, descendo com eles, foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava todas estas coisas em seu coração.
52 Ki Yiisa kpaatir ki pukii nan subinii, ki Yennu nan nisaarii para mei u paak.
52 E crescia Jesus em sabedoria, em estatura e em graça diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?