Josué 14
BIM vs ARIB
1 Linba waa na tee biaŋinba ki bi biit Keenann tiŋ nba be Jɔɔdann mɔkir yonbaa po na ki tur Israel teebe. Eleasar, wunba din tee manntɔɔ na, nan Nunn bija Joosua, nan Israel booru booru naakuut tɔɔndamme, din taan ki chent tiŋ na ki tur Israel teeb.
1 Estas, pois, são as heranças que os filhos de Israel receberam na terra de Canaã, as quais Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os cabeças das casas paternas das tribos dos filhos de Israel lhes repartiram.
2 Booru ŋanyia nan booru bɔkir nba be Jɔɔdann mɔkir yonbaa po nae din tɔ tiatia ki biit tiŋ na, nan Yennu nba wann Moses biaŋinba na.
2 Foi feita por sorte a partilha da herança entre as nove tribos e meia, como o Senhor ordenara por intermédio de Moisés.
3 — ausente —
3 Porquanto às duas tribos e meia Moisés já dera herança além do Jordão; mas aos levitas não deu herança entre eles.
4 — ausente —
4 Os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim; e aos levitas não se deu porção na terra, senão cidades em que habitassem e os arrabaldes delas para o seu gado e para os seus bens. :
5 Israel teeb din chent tiŋ na nan Yennu nba wann Moses biaŋinba nae.
5 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Dasiar ki nisiab nyii Juda booru ni ki baar Joosua boor, Gilgal. Bi yenɔ sann din tee Kaleb ki u tee Jefune nba tee Kenis nirɔ na bija. U din yet Joosua a, “A mi Yennu nba din pak linba ki jiin min nan fin po ki tur Moses nba tee ŋɔɔ Yennu nirɔ na, Kades Banea doo ni.
6 Então os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal; e Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, lhe disse: Tu sabes o que o Senhor falou a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia, a respeito de mim e de ti.
7 N din mɔk bina piinnae, ki Yennu toontunnɔ Moses tumin ki n nyii Kades Banea ki baar a n tan pikii tiŋ na. N din jen nan barmɔnii gatue u boor.
7 Quarenta anos tinha eu quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barnéia para espiar a terra, e eu lhe trouxe resposta, como sentia no meu coração.
8 Jab nba ki min nan ŋamm din tɔk saan na ŋarin din jen ki tan kɔɔn ti niib jaŋmaaniie, ŋaan min din wei n Yomdaanɔ Yennu mɔbe fanu.
8 Meus irmãos que subiram comigo fizeram derreter o coração o povo; mas eu perseverei em seguir ao Senhor meu Deus.
9 Maa tun nna na, li paak ki Moses din senn mɔsonn nan min nan n waas saa gaar tiŋ nba ki n ŋmaa na, ki lii tee ti yar.
9 Naquele dia Moisés jurou, dizendo: Certamente a terra em que pisou o teu pé te será por herança a ti e a teus filhos para sempre, porque perseveraste em seguir ao Senhor meu Deus.
10 Mɔtana, gotir, Yennu nba din pak nna ki tur Moses, li ji baar bina piinna nan ŋanŋmuwa. Li din tee yoo nba ki Israel teeb somm kunkoouk paak nae, ŋaan Yennu nba senn mɔsonn biaŋinba na, ki u tinnin ki tan tuu mɔtana. Gotirin, n bina piinniin nan ŋanŋmue na,
10 E agora eis que o Senhor, como falou, me conservou em vida estes quarenta e cinco anos, desde o tempo em que o Senhor falou esta palavra a Moisés, andando Israel ainda no deserto; e eis que hoje tenho já oitenta e cinco anos;
11 ŋaan ki n bia daa mɔk paŋ ki tee nan yoo nba ki Moses din tumin na. N bia daa mɔk paŋ ki saa fit saan tɔb, koo ki tun linba kur be.
11 ainda hoje me acho tão forte como no dia em que Moisés me enviou; qual era a minha força então, tal é agora a minha força, tanto para a guerra como para sair e entrar.
12 Mɔtana, turimin tiŋ nba mɔk kunkona ki Yennu din senn mɔsonn nan u saa turin, daar nba ki min nan n leeb din jen ki tur gatu na. Ti din pak nan niwakita booru nba ki bi yib Anak teeb na be doo nba ki bi maa joonjot ki loon na ni. Li ki gar Yennu n taan n po ki man ber nyinnib, nan ŋɔɔ Yennu nba yet biaŋinba na.”
12 Agora, pois, dá-me este monte de que o Senhor falou naquele dia; porque tu ouviste, naquele dia, que estavam ali os anaquins, bem como cidades grandes e fortificadas. Porventura o Senhor será comigo para os expulsar, como ele disse.
13 Ki Joosua teen piisin Jefune bija Kaleb paak, ŋaan turɔ Hebronn doo ki li teen u yar.
13 Então Josué abençoou a Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu Hebrom em herança.
14 Hebronn lek bia daa tee Kenis nirɔ Jefune bija Kaleb yaaboona yare, kimaan waa din sak Israel teeb Yomdaanɔ Yennu mɔb fanu na paak.
14 Portanto Hebrom ficou sendo herança de Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, até o dia de hoje, porquanto perseverara em seguir ao Senhor Deus de Israel.
15 Sinsinn, Hebronn sann din tee Arba dooe. (Arba-e din tee nijaann Anak booru ni.)
15 Ora, o nome de Hebrom era outrora Quiriate-Arba, porque Arba era o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?