Tito 3

BFD vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ Waꞌatə a mbo bo bɨ̀ɨsɨ̂m mə tâ bo ka nyuꞌunə bɨsaꞌa bɨ alaꞌa bo bɨ̀ bɨ̀tà bɨ alaꞌà. Bɛɛ bo ka nyuꞌunə nɨ̂ waa bɨ kâ ǹdorɨtə a ŋka ŋghɨ̀rə ɨnnù jìi mə ɨ kuꞌunə aa bɨ̀nòò bɨ̂tsɨ̀mə̀.

¹ Adverte-lhes que estejam sujeitos aos governadores e autoridades, que sejam obedientes, e estejam preparados para toda boa obra,

² Tâ bɨ̀ tsuu ɨnnù jî bɨ a ŋgaa ŋù tsù ɨ kɨ swoŋə. Ŋ̀ka ŋkhə nɨ̂ àyɔ̀ŋə̀, mbaŋnə ŋka mbɔnə, ŋkɨɨ nsaŋnə a mbo bə̀ bɨ̀tsɨ̀m.

² que a ninguém infamem, nem sejam contenciosos, mas moderados, mostrando toda a mansidão para com todos os homens.

³ Ǹloŋ mə tsiꞌì bìꞌinə̀, à lɛ mbə a mbìì aa, bìꞌinə̀ bə̂ ɨ̀jɨ̀ŋtə bə̂, ǹtɨɨ nɨ̂ àtû, m̀fanə mânjì, m̀bə ɨbùꞌù a mbô m̀buu ɨnnù jî ghàꞌàtə jìi mə ǹjyǎnû yìꞌinə̀ ɨ yə̀ꞌə̀tə̀ ŋ̀kɨɨ ŋkɔŋə aà. Bìꞌinə̀ lɛ tswe nɨ àbɨꞌɨntɨɨ, bo bɨ̀ àghə̀ꞌə̀nə̀; bə̀ bàà nɨ̂ yiꞌinə̀, bìꞌinə̀ kɨɨ̀ m̀baa nɨ̂ waa.

³ Porque também nós éramos outrora insensatos, desobedientes, extraviados, servindo a várias paixões e deleites, vivendo em malícia e inveja odiosos e odiando-nos uns aos outros.

⁴ La nòò wa mə ɨ̀bɔ̀ŋ bo bɨ̀ àkɔ̀ŋnə̀ Nwîŋgɔ̀ŋ Ŋ̀gàŋywèènsə yiꞌinə̀ ɨ lɛɛ̀ m̀fɛꞌɛ aa,

⁴ Mas quando apareceu a bondade de Deus, nosso Salvador e o seu amor para com os homens,

⁵ à lɛ nyweensə yiꞌinə̀. Kaa à lɛ ŋwaꞌà yiꞌinə̀ yweensə aa nloŋ ɨ̀nnù jî tsìnə̀ jî tsu jìi mə bìꞌinə̀ lɛ ghɨ̀rə̀ aa bə̂. À lɛ nyweensə yìꞌinə̀ ǹloŋ aa bə̂ ŋ̀ko mɨ̀lɨ̀ŋnə̀ yì, ǹsiꞌi yiꞌinə̀, ŋkwatə njwe yiꞌinə̀, m̀fa ntswêntɨ̀ɨ̀ yî m̀fii a mbo bìꞌinə̀ ǹtsya aa a njɨ̌m Àzwì yî Làà

⁵ não em virtude de obras de justiça que nós houvéssemos feito, mas segundo a sua misericórdia, nos salvou mediante o lavar da regeneração e renovação pelo Espírito Santo,

⁶ yìi à lɛ nswìꞌì a nu bìꞌinə̀ a naŋsə̀ ŋ̀ghaꞌa ntsya a njɨ̌m Yesu Kristo, Ŋ̀gàŋywèènsə yìꞌinə̀ aà.

⁶ que ele derramou abundantemente sobre nós por Jesus Cristo, nosso Salvador;

⁷ A lɛ ŋghɨ̀rə ma mùu jàŋ aa tǎ tsyǎ a njɨ̌m ɨ̀bɔ̌ŋ yi ŋghɨrə tâ ɨ̀nnû jiꞌinə̀ tsinə ghu nsi miꞌi, tâ bìꞌinə̀ tɨgə bɨjɨbɨndâ bi ɨ yǐ tɨgə tswe nɨ̂ ǹtwêntɨ̀ɨ̀ yìi mə ɨ̀ lwìꞌi nɨ̂ŋkoŋ, ya yìi mə bìꞌinə̀ bɛ aà.

⁷ para que, sendo justificados pela sua graça, fôssemos feitos herdeiros segundo a esperança da vida eterna.

⁸ Nɨ̀ghàà ma nû nɨ swoŋə aa tsiꞌì ànnù nɨ̂ŋkoŋə̀.

⁸ Fiel é esta palavra, e quero que a proclames com firmeza para que os que crêem em Deus procurem aplicar-se às boas obras. Essas coisas são boas e proveitosas aos homens.

⁹ Lâ ka ntsyɛsə ghô ǹtsuu ɨ kɨ kuu a nɨ̂ ɨnnǔ nswùŋnə̀ jìi mə mbə waꞌà ghuu kwɛtə̀ bə aà, bo bɨ̀ nɨ̌ annù a ŋka nsəŋ mɨwaa mɨ ŋgwɛ̀ꞌɛ̀ bə̀, ǹtsuu kɨ tonə, ǹtsuu kɨɨ yɔ̀ŋə̀ ǹloŋ ɨnnù nɔ̂ŋsə̀, ǹloŋ mə kaa ma yû a nɨ annu daŋə̀ daŋə̀ kaa a sɨ ŋû tsù kwɛtə.

⁹ Mas evita questões tolas, genealogias, contendas e debates acerca da lei; porque são coisas inúteis e vãs.

¹⁰ Mbə ŋù a tswe a tɨtɨ̀ɨ bù mə a zì nɨ̂ ǹyàtə, nɨ̀ waꞌasə yi a ŋgaa yî m̀fùùrə̀ kə̀ ji baa, a tuu yuꞌutə, nɨ̀ tsùù nɨ̂ ànnù bu bo bǔ tswe.

¹⁰ Ao homem faccioso, depois da primeira e segunda admoestação, evita-o,

¹¹ Nɨ̀ zi mə àjàŋə̀ ŋû ma yû à fànə̀ mə̂, ŋkɨ mbə ŋû yî m̀bɨ̂; à nɨ̀ŋ mə ɨsaꞌa a nu yu yumbɔŋə̀.

¹¹ sabendo que esse tal está pervertido, e vive pecando, e já por si mesmo está condenado.

¹² Bɛɛ mə̀ too Artemas kə̌ Tychicus a mbo wò ò wâŋsə̀ ǹzi ntsiꞌi gha a Nicopolis, nloŋ mə mə̀ kàꞌa mə mə̀ ka tswe ghu a noò m̀fəꞌə̀.

¹² Quando te enviar Ártemas, ou Tíquico, apressa-te a vir ter comigo a Nicópolis; porque tenho resolvido invernar ali.

¹³ Yə mə mə ò kwɛ̀tə Zenas yìi mə à nɨ ŋ̀gaŋnɨ̀ŋtə mɨ̀saꞌa aa bo Apollos tâ bo ghɛɛ wa nɨghaà; ǹyə mə bo tswe nɨ̀ ǹjoò tsɨ̀m jìi mə bo lɔ̀ɔ̀ aà.

¹³ Ajuda com empenho a Zenas, doutor da lei, e a Apolo, para que nada lhes falte na sua viagem.

¹⁴ Yə mə bə̌ bìꞌinə̀ yəgə a ŋka mfa ɨ̀bɨɨnû waa a ŋghɨ̀rə ɨ̀nnù jî sɨgɨ̀nə̀ tǎ kɨ kwɛtə bə̀ nɨ̂ ǹjoo jìi mə bo lɔ̀ɔ̀ aa, a ka kùꞌùnə̀ mə tâ bo tsuu noò wàà kɨ bwɛsə a dàŋə̀ dàŋə̀.

¹⁴ Que os nossos também aprendam a aplicar-se às boas obras, para suprir as coisas necessárias, a fim de que não sejam infrutuosos.

¹⁵ Bə̀ bɨ̀tsɨ̀m bìi mə bɨ tswe bìꞌibo aa, bɨ too àtsàꞌàtə̀ a mbo wò. Tsàꞌàtə̀ bə̀ bìi bɨ kɔ̀ŋə̀ yiꞌi aa nloŋ mə bìꞌì kɨ mbii Kristo aà. Tâ ɨ̀bɔ̀ŋ Nwî ɨ̀ lwiꞌi a mbo bù bɨtsɨ̀mə̀.

¹⁵ Saúdam-te todos os que estão comigo. Saúda aqueles que nos amam na fé. A graça seja com todos vós.

Tito 3

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra