Romanos 7

BFD vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ Bɨ̀lɨ̂m bâ mə̀ wàꞌàtə̀ mə nɨ̀ ka yuꞌu annù yìi mə mə swoŋ aa tâ àtû yuu laa ghu nloŋ mə nɨ̀ nɨ bə̀ bìi nɨ̀ zi nɔ̂ŋsə̀ aà. Nɔ̀ŋsə̀ a tswa ŋù aa wâ noò mə à bùrə a atû ǹtɨ̀ɨ̀ aà.

¹ Não sabeis vós, irmãos (pois que falo aos que sabem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem por todo o tempo que vive?

² Bìꞌinə̀ lɔgə a nɨ̂ àlènsə̀ mə nɔ̀ŋsə̀ a tswa mâŋgyɛ̀ m̀bɨꞌɨ ŋgaà ǹdoò yì aa a noò yìi mə ǹdoò yì à tswe ntɨ̀ɨ̀ aà. Lâ bɛɛ mə̂ ǹdoò yì à kwo yi, boŋ kaa m̀bə̂ nɔ̀ŋsə̀ waꞌà yi bû ǹtswa mbɨꞌɨ ŋgaa ǹdoò yì.

² Porque a mulher que está sujeita ao marido, enquanto ele viver, está-lhe ligada pela lei; mas, morto o marido, está livre da lei do marido.

³ Nòò wa mə ǹdoò yì à tswe ntɨ̀ɨ̀ aa, à bə ghɛ̀ɛ kɨ tswe bo ŋùmbâŋnə̀ yî dàŋ boŋ à bə aa màŋgyɛ̌ àjɨrə̀. Lâ bɛɛ ǹdoò yì a kwo yi boŋ kaa nɔ̀ŋsə̀ à sɨ nii bu ntswa. Bɛɛ mə a ghɛɛ nyɔꞌɔ a ŋû dàŋ boŋ kaa à sɨ mâŋgyɛ̌ ajɨrə̀ bə̂.

³ De sorte que, vivendo o marido, será chamada adúltera se for de outro marido; mas, morto o marido, livre está da lei, e assim não será adúltera, se for de outro marido.

⁴ Àa àjàŋə a kɨ mbə a mbo bù aa mbǎ bɨlɨ̂m bâ, nɨ̀ lɛɛ̀ ŋ̀kwo a mum nɔ̀ŋsə̀ ǹtsya a njɨ̌m ɨbɨɨnu Kristo ta tɨgə tswe a mbo yu wa mə Nwì à lɛ nyweensə nɨ nɨ̀wo aa ta kɨ fàꞌa ɨfàꞌà yî sɨgɨ̀nə̀ a mûm àfàꞌà Nwî.

⁴ Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei pelo corpo de Cristo, para que sejais de outro, daquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos fruto para Deus.

⁵ Ǹloŋ mə nòò wa yìi mə bìꞌinə̀ lɛ sɨ tswe ntswê yìꞌinə̀ ǹyoŋ nɨ njyǎnû yìꞌinə̀ aa, ɨ̀nnù jî bɨ jìi mə ǹjyǎnû yiꞌinə̀ ɨ yə̀ꞌə̀tə̀, jya jìi mə nɔ̀ŋsə̀ à lɛ mbɨ̀ɨ̀nsə̀ aa, ɨ faꞌà nɨ a nu bìꞌinə̀, bìꞌinə̀ tɨgə̀ ŋ̀ghɨrə nɨ̂ ɨ̀nnù jìi mə ɨ zì aa bə nɨ̀ nɨ̀wô.

⁵ Porque, quando estávamos na carne, as paixões dos pecados, que são pela lei, operavam em nossos membros para darem fruto para a morte.

⁶ La tsɨ̂tsɔ̀ŋ, bɨ kɛ̀tə̀ mə̂ nɔ̂ŋsə̀ wa a nu bìꞌinə̀, ǹloŋ mə bìꞌinə̀ kwò mə̀ a nɨ ɨ̀nnù jya jìi mə bìꞌinə̀ lɛ mbə ɨbùꞌù ghu aà. Kaa kɨꞌɨ̀ bù m̀faꞌa nɨ̂ ɨ̀nnù ǹyoŋə aa nɨ̂ àlwènə̀ nɔ̂ŋsə̀ ya yìi mə bɨ lɛ ŋŋwàꞌànə̀ aa, bìꞌinə̀ bàŋnə̀ m̀faꞌa nyòŋə̀ aa nɨ ǹtwêntɨ̀ɨ̀ yî m̀fii ya a mûm Àzwì.

⁶ Mas agora temos sido libertados da lei, tendo morrido para aquilo em que estávamos retidos; para que sirvamos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.

⁷ M̀bə bìꞌinə̀ swoŋ aa mə akə aa ɛ? Mə nɔ̀ŋsə̀ à nɨ̂ ɨ̀nnù jî bɨ aa ɛ? Kaa a sɨ̀ la bə̂. Lâ nɔ̀ŋsə̀ à lɛ mbaa tsuu bə, boŋ kaa mə̀ sɨ̌ annù yî bɨ zî. Bìꞌinə̀ lɔgə yuà tsiꞌì tsô àlènsə̀: Nɔ̀ŋsə̀ à lɛ mbaa tsuu swoŋ mə, “Tsùu ayoo ndɨ̂m ghò ɨ ghə̀ꞌə̀nə̀” boŋ kaa mə̀ sɨ aghə̀ꞌə̀nə̀ zî.

⁷ Que diremos pois? É a lei pecado? De modo nenhum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria a concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás.

⁸ Nɔ̀ŋsə̀ à lɛ ntsyà ǹtswe nɨ̂ àbwarə nyòŋə̀ aa a njɨ̌m ndɨꞌɨ Nwî jya ntɨgə mbɨɨnsə mbuu njoo jì yə̀ꞌə̀tə̀ a mbuu mbuu a nu mə̀. Nɔ̀ŋsə̀ a yì ǹtsuu bə aa ɨnnù jì bɨ ɨ nɔ̂ŋ tsǒ ɨ kwô.

⁸ Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, operou em mim toda a concupiscência; porquanto sem a lei estava morto o pecado.

⁹ À lɛ mbə a noò mɔ̀ꞌɔ aa mə̀ nɨ̂ àtu ɨbɨɨnû gha mə̀ tswêntɨ̀ɨ̀ tɨ nɔ̀ŋsə̀. Lâ nòò wa mə ǹdɨꞌɨ Nwì ɨ lɛ nzì aa, ɨ̀bɨ ɨ bɨɨnə̀, mə̀ tɨgə̀ ŋ̀kwo,

⁹ E eu, nalgum tempo, vivia sem lei, mas, vindo o mandamento, reviveu o pecado, e eu morri.

¹⁰ ǹdɨꞌɨ jya jìi ɨ lɛ ntswe aa nɨ̀ m̀fâ ǹtswêntɨ̀ɨ̀ aa ɨ bâŋnə̀ ǹtɨgə nzi bə nɨ̀ nɨ̀wo a nɨ̂ yaa ŋgaa yû.

¹⁰ E o mandamento que era para vida, achei eu que me era para morte.

¹¹ Ǹloŋ mə̂ ɨ̀bɨ ɨ lɛ nyə abwarə̀ yi ntsya aa a njɨm ndɨꞌɨ jya mbweꞌesə gha nzwitə.

¹¹ Porque o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, me enganou, e por ele me matou.

¹² La a bə mə nɔ̀nsə̀ yumbɔŋ à laa màŋsə̀, ndɨ̀ꞌɨ Nwî jya ɨ kɨ̂ ǹlaa maŋsə, ntsinə ŋkɨ mbɔŋə.

¹² E assim a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.

¹³ La a bə mə annù yìi mə a lɛ mbə yî sɨgɨ̀nə̀ aa, a lɛ ntɨgə nzi bə nɨ̀ nɨ̀wo a mbo mə̀ aa ɛ? Kaa mbə a kɨꞌɨ̀ maa ajàŋ bə̂. A lɛ ŋghɨ̀rə ɨbɨ̂, ǹlɔgə annù yî sɨgɨ̀nə̀ m̀faꞌa nɨ yu. Ɨ̀bɨ wa ɨ tɨgə̀ ǹzi nɨ nɨ̀wo a mbo mə̀ mə tâ bɨ̀ naŋsə nyə ajàŋ yìi mə màrə̀ yì yî annù nɨ̂ŋkoŋ à bə aà. Tsǒ mə a bə laa, ǹtsyǎ a njɨ̌m ndɨꞌɨ jya bɨ dɨꞌɨ̀ àjàŋ mə ɨbɨ ɨ naŋsə nswèrə̀ m̀bə aà.

¹³ Logo tornou-se-me o bom em morte? De modo nenhum; mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou em mim a morte pelo bem; a fim de que pelo mandamento o pecado se fizesse excessivamente maligno.

¹⁴ Bìꞌinə̀ zi mə nɔ̀ŋsə̀ à tswe aa a mbo ɨ̀zwî jiꞌinə̀. Lâ mə̀ bâŋnə̀ m̀bə ŋû ǹjyǎnû, yìi mə bɨ fee a gha a mbo ɨnnù jî bɨ tsǒ àbùꞌù.

¹⁴ Porque bem sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.

¹⁵ Kaa mə̀ sɨ̌ annù yìi mə mə ghɨ̀rə̀ aa naŋsə̀ ǹzi tâ àtû ya laa ghu nloŋ mə kaa mə̀ sɨ annù yìi mə mə kɔ̀ŋə a ŋghɨ̀rə aa ghɨ̀rə̀, la mbàŋnə̀ ŋ̀ghɨrə aa bə̂ ànnù yìi mə bàà aà.

¹⁵ Porque o que faço não o aprovo; pois o que quero isso não faço, mas o que aborreço isso faço.

¹⁶ M̀bə a bə yìi mə mə bàŋnə̀ ŋ̀ghɨrə bə annù yìi mə mə̀ sɨ kɔ̀ŋ aa boŋ mə̀ bìì aa mə nɔ̀ŋsə̀ à bɔ̀ŋə̂.

¹⁶ E, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.

¹⁷ La a bə mə kaa annù ya aa à sɨ mə̂ bu ŋghɨ̀rə̀, a bàŋnə̀ ŋ̀ghɨrə ɨbɨ wa mə ɨ tswe a nu mə̀ aà.

¹⁷ De maneira que agora já não sou eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.

¹⁸ Ǹloŋ mə mə̀ zi mə kaa ànnù yî sɨgɨ̀nə̀ yî tsu kaa a sɨ a nu mə̀ tswê, làꞌà tsiꞌǐ a mûm ǹjyǎnu mə̀. Mə̀ tse kɨ yə̀ꞌə̀tə a ŋghɨ̀rə̂ ànnù yìi mə a kuꞌunə aa, la kaa waꞌà nɨ̀ mɨ̀dàꞌà a ŋghɨ̀rə tswê.

¹⁸ Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem algum; e com efeito o querer está em mim, mas não consigo realizar o bem.

¹⁹ Ǹloŋ mə kaa mə̀ sɨ ɨnnù jî sɨgɨ̀nə̀ jìi mə mə yə̀ꞌə̀tə a ŋghɨ̀rə̀ aa ghɨ̀rə̀. Mə bàŋnə̀ ŋ̀ghɨrə aa jì bɨ jya mə kaa mə̀ sɨ kɔ̀ŋə a ŋghɨ̀rə aà.

¹⁹ Porque não faço o bem que quero, mas o mal que não quero esse faço.

²⁰ M̀bə a bə yìi mə mə ghɨ̀rə aa annù yìi mə mə̀ sɨ kɔ̀ŋ a ŋghɨ̀rə aa bəə boŋ kaa sɨ mə̂ bu ŋghɨ̀rə̀, a bàŋnə̀ ŋ̀ghɨrə ɨbɨ wa mə ɨ tswe a mûm nu mə̀ aà.

²⁰ Ora, se eu faço o que não quero, já o não faço eu, mas o pecado que habita em mim.

²¹ Mə̀ tɨgə̀ ǹyə a bə nɔ̀ŋsə̀ mə mə̀ yi ghə̀ə ghɨ̀rə annù yî sɨgɨ̀nə̀ aa, ɨ̀bɨ ɨ bâŋnə̀ ŋ̀khə nzǐ a abô.

²¹ Acho então esta lei em mim, que, quando quero fazer o bem, o mal está comigo.

²² Ǹloŋ mə mə dorɨtə a nyǒŋ nɔ̀ŋsə̀ Nwì a mûm ǹtɨɨ mə̀,

²² Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus;

²³ lâ a nɨ̂ ɨ̀dɨgə nu ja tsɨ̀m, nɔ̀ŋsə̀ yî dàŋ a bâŋnə̀ maꞌa nɨ̂ nɔ̂ŋsə̀ wa mə à tswe a mûm ǹtɨɨ mə̀ aa nɨ̀ ǹtsò, ŋ̀ghɨrə naa a nɨ̂ àbùꞌu nɔ̂ŋsə̀ ɨ̀bɨ wa yìi mə ɨ tswe a nɨ ɨdɨgə nu mə̀ aà.

²³ Mas vejo nos meus membros outra lei, que batalha contra a lei do meu entendimento, e me prende debaixo da lei do pecado que está nos meus membros.

²⁴ Wɛɛ ŋgɨꞌɨ̀ yà aa ɛ! A gha a mbo ǹjyǎnû nɨ̀wô yù aa a ka kwɛrə wo aa ɛ?

²⁴ Miserável homem que eu sou! quem me livrará do corpo desta morte?

²⁵ Mə̀ fâ m̀bɨꞌɨkə a mbo Nwì ǹloŋ ŋgaa Mmàꞌàmbî yìꞌinə̀ Yesu Kristo! Àâ àjàŋə mə mə tɨgə ntswe aa â yûlà: A nɨ̂ ŋ̀kɔ̀ŋə̂ yà, mə fàꞌa nɨ a mbo nɔ̀ŋsə̀ Nwì wa a mûm àtu mə̀, lâ ǹjyǎnû yà ɨ̀ bâŋnə̀ m̀faꞌa nɨ a mbo nɔ̀ŋsə̀ ɨ̀bɨ̂.

²⁵ Dou graças a Deus por Jesus Cristo nosso Senhor. Assim que eu mesmo com o entendimento sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.

Romanos 7

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra