Apocalipse 6

BFD vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mə̀ yə Mû M̀bînjə̀ə̀rə̀ wa a kɛꞌɛ̀ àwenə alɛ ya yǐ ntsyàmbìì a tɨtɨ̀ɨ jya ji sàmbaa, mə̀ yuꞌu àyoo ya yìi mə a tswe ntɨ̀ɨ̀ aa yǐ mɔꞌɔ a tɨtɨ̀ɨ jya ji nɨkwà, a tɔŋnə̀ nɨ̂tɨ̀ɨ̀, ǹjuꞌu tsǒ mbə̀ŋ, ǹswoŋ mə, “Zǐ!”
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Mə̀ lentə̀ ǹyə a ləŋə yî fùꞌù, ŋù a kɔꞌɔ ghu atu, ǹtswe nɨ̂ ŋ̀kerə̀ a abo yu, bɨ fâ àtsə̀ꞌətu nɨfɔ̀ ghu mbo, a fɛꞌɛ̀ tsǒ yu wa yìi mə a màꞌà ǹtsya aà, ŋ̀ghɛɛ a mmàꞌa ǹtsò ɨ tsyǎ.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Mû M̀bînjə̀rə̀ wa a bû ŋ̀kɛꞌɛ ɨwenə alɛ jya yìi a yweꞌe ji baa, mə̀ yuꞌu àyoo ntswêntɨ̀ɨ̀ ya yìi a yweꞌe ji baa, a swoŋ mə, “Zǐ!”
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Mə̀ yə ləŋə yî mɔ̀ꞌɔ yìi a ghə̀ꞌə mə bòò, a fɛꞌɛ̀, bɨ fâ àdàꞌà a mbo ŋù yìi mə à kɔ̀ꞌɔ ghu atu bɨ fa a ndoò munwî ǹtsò ghu mbo, m̀fa adaꞌa ghu mbo mə tâ à kwɛrə mbɔɔnə fàa atu nsyɛ, tâ bə̀ tɨgə ntsɔbɨnə waa bo nɨ bo.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 À kɛ̀ꞌɛ̀ mə awenə alɛ ya yìi a yweꞌe ji tarə aa, mə̀ yuꞌu ayoo ya yìi a tswentɨ̀ɨ̀ yìi a yweꞌe ji tarə aa, a swoŋ mə, “Zǐ!” Mə̀ lêntə̀ ǹyə ləŋə yî m̀fìì tsɨ̂ŋ, ŋù yìi mə à kɔ̀ꞌɔ ghu atu aa a tswê nɨ fɨ̀gə̀ a abo yu,
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Mə̀ yuꞌu àyoo yǐ mɔꞌɔ a ghaà tsǒ ǹjì a tɨtɨ̀ɨ ǹjoo jya mə ɨ tswe ntɨ̀ɨ̀ aa, nswoŋə nɨ mə, “Ŋ̀kəꞌə̀ àbaa ansaŋ yì m̀fùùrə̀ a atû ɨ̀fàꞌa njwi yì m̀fùùrə̀, ŋ̀kəꞌə abaa mɨsaŋ ji tarə a atû ɨ̀fàꞌa njwi yì m̀fùùrə̀. Lâ, nɨ̀ tsuu ŋgɨꞌɨ nɨ̂ àtì mɨlùꞌù kə̀ nɨ̂ àtì mɨghurə lǒ ta.”
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 À kɛ̀ꞌɛ̀ mə̂ awenə alɛ ya yìi a yweꞌe ji nɨkwà aa, mə̀ yuꞌu njì ǹjoo jya jìi ɨ tswe ntɨ̀ɨ̀ jìi ɨ yweꞌe ji nɨkwà aa, ɨ swoŋ mə, “Zǐ!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Mə̀ lentə̀ ǹyə ləŋə ŋ̀kɨ̀rə̂ yì ɨ bə tsǒ àkwiꞌìnə̀ fɨŋə, ŋù yìi à kɔ̀ꞌɔ ghu atu, ɨ̀kǔm yi ɨ bə Nɨ̀wô, Àlaꞌa bɨku bɨ bə̂ a yoŋə̀ ghu njɨ̀m. Bɨ yâtə̀ m̀bi ɨ̀tɨɨ ji nɨkwà, mfa adaꞌa a mbo bo mə tâ bo zwitə atɨɨ yì fùùrə̀ nɨ munwî ǹtsò, bo bɨ̀ ǹjì yî ǹtɨ̀ɨ̀, nɨ nɨ̀ghɔ̀ɔ̀ nɨ ŋkwǒŋ bə̀, bo bɨ̀ nàà mɨ tsəꞌə fàa atu nsyɛ̂.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 À kɛ̀ꞌɛ̀ mə awenə alɛ ya yìi a yweꞌe ji ntaà aa, mə̀ yə bɨ̀ku bɨ bə̂ bìi mə bɨ lɛ nzwitə waa nloŋ nɨghàà nɨ Nwî bo bɨ̀ ànnù yìi mə bɨ lɛ sɨ swoŋə nloŋ nɨghàà nɨ Nwî aa,
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 bo tɔŋnə̀ ǹyəꞌə nswoŋə nɨ mə, “M̀màꞌàmbî M̀buꞌutəmbî, yìi à laa mmàŋsə̀ m̀bə annù nɨ̂ŋkoŋə̀, òo yuꞌutə ɨ yweꞌe aa a noò àkə̀, ɨ bɔ̌ŋ saꞌa batu nsyɛ, ɨ nɨŋ ŋgɨꞌɨ a nu bo, ǹloŋ mə bɨ lɛ nzwitə a yiꞌi aa ɛ?”
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Bɨ lɛ ntɨgə mfa atsə̀ꞌə̀ yî fùꞌù a mbo bo nɨ atu nɨ atu, ǹswoŋ mə tâ bo bɔɔ mmɨɨntə a nɨ mû àtɨɨ noò tâ ǹdùu ŋgàŋakorə̂ jyaa a mûm àfàꞌà, nɨ bɨ̀lɨ̂m byaa bìi bɨ tswe nɨ̂ ǹzwìtə tsǒ bo aa, tâ ɨ̀ kuꞌu.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 À kɛ̀ꞌɛ̀ mə̂ awen alɛ ya yìi a yweꞌe ji ntoꞌo aa, mə̀ lêntə̀ ǹyə nsyɛ ɨ tsɨgɨ̀nə̀ nɨ mɨ̀tɨ̀ɨ̀, nòò bəŋkə̀ m̀fii tsǒ mɨ̀kwìꞌì, sàŋ yìi à luu aa a tɨgə̀ m̀bəŋ mbə tsiꞌì tsǒ àləə̀.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Mɨ̀njɔ̀ŋ mìi mɨ tswe a aburə aa mɨ wôkə̀ a nsyɛ tsiꞌì tsǒ ajàŋə mə mɨ̀ntà mɨ ɨkɔ̀ɔ̀ mɨ wòkə a nsyɛ tɨ̀ bàŋ a noò yìi mə àfìsə̀ yî tɨ̀ɨ̀ a tsɨgə ati ya aà.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Àbùrə̀ a bwɛkə̀ yi tsiꞌì tsǒ nɨ̀bùꞌù nɨ aŋwàꞌànə̀ nìi bɨ kərə nlɔ̀ꞌɔ̀sə̀. Mɨ̀ntaꞌa mɨ̀ tsɨ̀m bo bɨ̀ bɨ̀kɨ̀ŋkì bɨ tsɨ̀m bɨ lɔꞌɔ̀sə̀ a adɨgə yìi mɨ bɨ lɛ ntswe ghu aà.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Bɨ̀fɔ̀ bî fàa nsyɛ nɨ̀ bə̀ bî wè, nɨ bɨ̀tà bɨ ntso, nɨ ŋgǎŋkabə, nɨ ŋgàŋmɨtɨ̀ɨ̀, bo bɨ̀ bə̀ bɨ tsɨ̀m, ɨ̀bùꞌù bo bə̀ bìi bɨ sɨ̌ ɨbùꞌù bə, bɨ tɨgə̀ ǹləəntə a mum ɨbùꞌu ŋgoo, bo bɨ̀ a njiꞌi ŋgɔ̀ꞌɔ̀ mɨ̂ntaꞌa mya,
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 ǹtwoŋə nɨ̂ ŋ̀gɔ̀ꞌɔ̀ jya bo bɨ̀ mɨ̀ntaꞌa mya nswoŋə nɨ mə, “Wǒ a nu bìꞌì, ŋkɨŋtə a yiꞌi fàa nsi ŋù ghû mə à ŋàŋnə fàa nɨ̂ àbə̀rə̀ aà, bo bɨ̀ a nɨ̂ àlwi ntɔŋə Mû M̀bînjə̀rə̀,
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 ǹloŋ mə ǹjwî àlwintɔ̀ŋ yî ŋ̀wè yàà ya ɨ̀ zì mə̂. Ŋù yìi mə mbə a təə a nsi bo aa, à nɨ̂ wò aa ɛ?”
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra